ALTAN

Μια σειρά σκίτσων του Ιταλού σκιτσογράφου ALTAN.

31/4/09 - Αποτελέσματα ψηφοφορίας πλαισίων της ΓΣ

Κοινό Πλαίσιο Αγώνα ΑΡ.ΑΓ.Ε.-Ε.Α.Α.Κ., Casus Belli, ΣΣΠ 74ΠΚΣ 48

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η δολοφονική επίθεση που δέχτηκε η συνδικαλίστρια Κ. Κούνεβα ανέδειξε με τον πιο δραματικό τρόπο το σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα (ελαστικές σχέσεις εργασίας, μισθοί πείνας κλπ.) και την τρομοκράτηση που βιώνουν χιλιάδες εργαζόμενοι. Αυτό το καθεστώς του σύγχρονου δουλεμπορίου, που γιγαντώνεται κάτω από τη βαριά σκιά της οικονομικής κρίσης, αποτυπώνεται εντός του ΑΠΘ με τον πιο έντονο τρόπο στο καθεστώς των εργολαβιών στο οποίο δουλεύει το εργατοϋπαλληλικό προσωπικό. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο ξεκίνησε η κατάληψη στην πρυτανεία του ΑΠΘ από 16/3 καθώς και άλλες κινητοποιήσεις όπως η πορεία στις 19/3, με κεντρικό αίτημα την κατάργηση αυτού του εργασιακού καθεστώτος και τη μονιμοποίηση όλων των υπαλλήλων, στις οποίες συμμετείχαν τόσο το σωματείο εργαζομένων του Α.Π.Θ. όσο και άλλα σωματεία σε Θεσσαλονίκη και πανελλαδικά.
Όλο αυτό το διάστημα η διοίκηση του ΑΠΘ, επέλεξε συστηματικά να αποσιωπήσει τις κινητοποιήσεις και μεθοδευμένα να αποφεύγει την οποιαδήποτε τοποθέτηση γύρω από τα αιτήματα αυτών. Αποκορύφωμα αυτής της στάσης ήταν και η συνεδρίαση της συγκλήτου την Παρασκευή 27/3, κατά την οποία φάνηκε ξεκάθαρα η άρνηση οποιασδήποτε συζήτησης γύρω από την δικαίωση των αιτημάτων, αλλά πολύ περισσότερο η απαξίωση και ποινικοποίηση των συλλογικών οργάνων, των αποφάσεων και των πρακτικών τους. Πρακτικών όπως είναι η κατάληψη και η απεργία, που το φοιτητικό και εργατικό κίνημα ακολουθούν τα τελευταία χρόνια, και που αποτελεί το βασικό στόχο αυτής της επίθεσης. Η πρυτανεία σε αυτή τη συγκυρία, ιδιαίτερα μετά την κοινωνική έκρηξη του Δεκέμβρη, συντάσσεται πρώτη στο πλευρό της κυβέρνησης και της πολιτικής της που στόχο έχει το άσυλο και τους συλλογικούς αγώνες και που μεθοδευμένα προωθεί περαιτέρω μέτρα περιστολής και καταπάτησης των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών (περιύβριση αρχής, νόμος για την κουκούλα, νέα σώματα ασφαλείας).
Πιο συγκεκριμένα, η συνεδρίαση στις 27/3, η οποία έγινε με άκρα μυστικότητα εντός του πανεπιστημιακού νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ χωρίς καμια ειδοποίηση φοιτητικών συλλόγων και με παρουσία μπράβων, χαρακτηρίστηκε από το προαποφασισμένο της διαδικασίας όπου δεν τέθηκε καθόλου το ουσιώδες ζήτημα του καθεστώτος των εργολαβιών με την πρόφαση της αναρμοδιότητας. Επιπλέον προωθήθηκε η στοχοποίηση και καταστολή των κινητοποιήσεών μας όπως αυτή αποτυπώθηκε στο κατάπτυστο ψήφισμα – απόφαση με το οποίο αποφασίζονται τα εξής: η ρεβανσιστική και αδικαιολόγητη διακοπή της λειτουργίας όλων των γραμματειών σε όλα τα τμήματα του ΑΠΘ, που ως κίνηση αποσκοπεί στο να στρέψει το σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας ενάντια στον αγώνα μας, το κάλεσμα σε κίνηση ανακατάληψης της πρυτανείας από την πανεπιστημιακή «κοινότητα» καθώς και η πρωτοφανώς προκλητική απειλή επέμβασης της αστυνομίας μέσα στο χώρο του ασύλου έτσι ώστε να «σπάσει» η κατάληψη.
Τέτοιες μεθοδεύσεις και κινήσεις δε μας φοβίζουν και δεν πρόκειται να μας σταματήσουν. Βαδίζουμε σε κατεύθυνση κλιμάκωσης των κινητοποιήσεων τόσο όσον αφορά το ζήτημα των εργολαβιών, όσο και ευρύτερα της αντεργατικής- αντιλαϊκής κι αντιεκπαιδευτικής πολιτικής. Απαιτούμε από την πρυτανεία να πάρει άμεσα θέση υπέρ της κατάργησης του καθεστώτος των εργολαβιών στο ΑΠΘ και της μονιμοποίησης όλων των εργαζομένων. Το πανεπιστήμιο δεν μπορεί να αποτελεί άσυλο για τις εργολαβίες και τις επιχειρήσεις, αλλά πραγματικό άσυλο των ριζοσπαστικών διεκδικήσεων και των κοινωνικών αγώνων. Το πανεπιστημιακό άσυλο αποτελεί λαϊκή κατάκτηση που δεν τη διαπραγματευόμαστε με κανένα πρύτανη και καμιά κυβέρνηση, αλλά που αντίθετα θα την υπερασπιστούμε με κάθε τρόπο και μέσο απέναντι στην προσπάθεια καταστρατήγησής του.
Καλούμε όλους τους συλλογικούς φορείς που δρούν στο χώρο του πανεπιστημίου, τους συλλόγους φοιτητών, το σωματείο των εργαζομένων και το σύλλογο διδασκόντων αλλά και ευρύτερα σωματεία και συνδικάτα εργαζομένων, να πάρουν θέση υπερ του δίκαιου αγώνα για κατάργηση των εργολαβιών στο Α.Π.Θ. και παντού και για μόνιμη, σταθερή και αξιοπρεπή δουλειά. Να βρίσκονται σε εγρήγορση έτσι ώστε να απομονωθούν οποιεσδήποτε προσπάθειες σπίλωσης και περιστολής του ασύλου. Άλλωστε, αυτοί που στο παρελθόν διασφάλισαν το άσυλο ενάντια στις δυνάμεις καταστολής και το οργανωμένο παρακράτος δεν ήταν κανένας πρύτανης, αλλά το ίδιο φοιτητικό και εργατικό κίνημα είναι εκείνο που προασπίζει τις λαϊκές ελευθερίες και δικαιώματα.

• ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ, ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ

• ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΑΠΘ ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ ΟΙ ΕΡΓΟΛΑΒΙΕΣ ΤΩΝ ΔΟΥΛΕΜΠΟΡΩΝ

• ΜΟΝΙΜΗ ΣΤΑΘΕΡΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΔΟΧΩΝ

ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΥ, ΓΕΩΛΟΓΙΚΟΥ, ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ & ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ

12/3/09 - Αποτελέσματα ψηφοφορίας πλαισίων της ΓΣ

Κοινό Πλαίσιο ΑΡ.ΑΓ.Ε.-Ε.Α.Α.Κ., Casus Belli, ΣΣΠ 64ΠΚΣ 49
ΠΑΣΠ 20

ΗΤΑΝ ΤΡΙΤΗ ΚΑΙ 13...

Μία βδομάδα σχεδόν έχει περάσει από την τελευταία Γενική Συνέλευση του Συλλόγου μας, σε μια ομολογουμένως πολύ σημαντική συγκυρία. Δεν ήταν μόνο η πνοή της νεολαιίστικης εξέγερσης του Δεκέμβρη και η συνεχιζόμενη οργή και αγανάκτηση της νεολαίας, αλλά και οι ναζιστικού τύπου επιχειρήσεις στην Παλαιστίνη του Ισραήλ που οδήγησαν σε έναν γύρο μαζικών Γενικών Συνελεύσεων σε όλες τις σχολές της χώρας. Στο φόντο αυτό ακριβώς, διεξήχθη και η δικιά μας, μια πολύ μαζική διαδικασία, με έντονη και πολύωρη αντιπαράθεση αντιλήψεων από τις οποίες πρέπει να εξαχθούν μάχιμα πολιτικά συμπεράσματα. Συμπεράσματα τα οποία είναι αναγκαία καθώς, είτε αφορούν την ανάλυση των αντιλήψεων εντός της συνέλευσης, είτε αποτιμούν τη δράση του συλλόγου την τελευταία βδομάδα, θα αποτελέσουν παρακαταθήκη για τις μελλοντικές επιλογές και δράσεις μας.
Καλώς ή κακώς, η συγκεκριμένη διαδικασία αναλώθηκε στην αντιπαράθεση λογικών οι οποίες περιφέρονταν γύρω από το δίπολο: κατάληψη – μη κατάληψη. Αν και αυτό το δίπολο εμπερικλείει υπαρκτές ανησυχίες του κάθε φοιτητή, στην πραγματικότητα, λειτουργεί ως αποπροσανατολιστικό τη στιγμή που δεν αναγνωρίζεται ως απόρροια ενός ευρύτερου πολιτικού σκεπτικού, ενός σχεδίου οξυμμένης αντιπαράθεσης με το κυβερνητικό κέντρο.
Ας ψηλαφίσουμε όμως τις αντιλήψεις που αντιπαρατέθηκαν στη συνέλευση, για να δούμε κιόλας τις επιδιώξεις και τα αποτελέσματα που επέφεραν.

• Η ΔΑΠ, το φερέφωνο της κυβερνητικής πολιτικής, προσπάθησε ακόμα και πριν από τη συνέλευση να αναπαράγει τις απειλές που εξαπολύονταν από καθηγητικές φωνές, οι οποίες μιλούσαν για εφαρμογή του νέου Νόμου-πλαίσιο και για απώλεια του εξαμήνου πριν από τις διακοπές. Επαναλαμβάνοντας με ένα εμμονικό τρόπο ότι ο νόμος-πλαίσιο αποτελεί νόμο του κράτους, προσπάθησε να αποτρέψει την αμφισβήτηση τόσο του νόμου όσο και των κυβερνητικών επιλογών. Άλλωστε δεν είχαμε και καμία αυταπάτη για το ρόλο που επιτελεί εδώ και τόσα χρόνια η κυβερνητική παράταξη, η οποία δρα ενάντια στα συμφέροντα των φοιτητών και απομονώνεται ορθώς από αυτούς.
• Η ΠΑΣΠ εξίσου αποτυχημένα προσπάθησε να πείσει ότι όχι μόνο δεν είναι με τις καταλήψεις άλλα πως αρκεί να υιοθετήσουμε το πολιτικό πλαίσιο - πρόταση για την παιδεία του Giorgakis. Μη ξεχάσουμε να σας ψηφίσουμε παιδιά! Για να καλύψει από την άλλη την πολιτική της ανυπαρξία, αποπειράθηκε ευκαιριακά να κλέψει τις εντυπώσεις και να γίνει πρόσκαιρα αρεστή, κατεβάζοντας ένα ψήφισμα επί της διαδικασίας της συνέλευσης. Το ψήφισμα αυτό, που τελικά καταψηφίστηκε από το σώμα της συνέλευσης (και δίχασε και την ίδια την ΠΑΣΠ), διάβαζε επιλεκτικά και κατά το δοκούν το καταστατικό του συλλόγου αποκρύπτοντας ότι εντός αυτού υπάρχουν άλλες διατάξεις που ενεργοποιούμενες θα μπορούσαν να τους δημιουργήσουν σοβαρό πρόβλημα. Ας θυμηθούμε για παράδειγμα την πρόταση της ΠΑΣΠ στο Δ.Σ. προ διετίας για σπάσιμο του συλλόγου κι ας δούμε τι κυρώσεις προβλέπει το καταστατικό για αυτή την περίπτωση.
• Η ΠΚΣ συνεχίζοντας το κατασταλτικό για το κίνημα τροπάρι του Δεκέμβρη (κεντρική γραμμή του Κόμματος άλλωστε), επέλεξε για μία ακόμη φορά να επιτεθεί στην εξέγερση της νεολαίας καταθέτοντας ένα κατάπτυστο ψήφισμα, αποδεικνύοντας ότι οτιδήποτε δε μπορεί να διαχειριστεί και να ενσωματώσει, το καταγγέλλει ως προβοκατόρικο. Στο ίδιο ακριβώς πλαίσιο κινήθηκε και η επιλογή της να καταστήσει μονοθεματική τη γενική συνέλευση γύρω από το Παλαιστινιακό, καλώντας μας γενικά να ξεσηκωθούμε με ένα αόριστο τρόπο. Παραγνωρίζει ή αποκρύπτει όμως ότι η αλληλεγγύη στον παλαιστινιακό λαό και σε κάθε δοκιμαζόμενο λαό δεν πραγματώνεται μόνο με αντιπολεμικό αγώνα (και μάλιστα ανθρωπιστικού χαρακτήρα) αλλά και με τους δικούς μας αγώνες και διεκδικήσεις. Η απομόνωση της λογικής τους με ένα πολύ συστηματικό τρόπο από το σύλλογο φοιτητών τους οδηγεί σε κινήσεις πανικού, όπως η δημιουργία μόνιμης επιτροπής αγώνα… που θα συνταράξει. Άλλαξε ο Μανωλιός και φόρεσε τα ρούχα του αλλιώς. Επειδή δηλαδή η ΠΚΣ δεν καταφέρνει να πείσει το σύλλογο για το πολιτικό της σχέδιο δημιουργεί ένα μόρφωμα που θα λέει τα ίδια με αυτήν και θα δρα στο όνομα του συλλόγου έξω από τη συνέλευση. Ευχαριστούμε δε θα πάρουμε!
• Εκτός όμως από τις παραπάνω αντιλήψεις, οι οποίες και μειοψήφησαν, στην αντιπαράθεση ενεπλάκη και μια φωνή-πρόταση που εκφράστηκε από το πολιτικό σκεπτικό και σχεδιασμό του πλαισίου «Παρδαλές Καμήλες». Η λογική του πλαισίου αυτού (το οποίο μάλιστα υπερψηφίστηκε από το σώμα της γενικής συνέλευσης) αναφερόταν στην πολιτικοποίηση και συνειδητοποίηση του συνόλου των μελών του συλλόγου ως προϋπόθεση για την όξυνση του αγώνα, κρίνοντας ως αναποτελεσματική την κατάληψη σε αυτή τη συγκυρία. Εμείς αντιθέτως δεν θεωρούμε τη συνειδητοποίηση και τον αγώνα ως δυο αποκομμένα πράγματα. Είναι διαλεκτικά συνδεδεμένα μεταξύ τους καθώς η συνειδητοποίηση του κόσμου γεννά αγώνες, αλλά και οι ίδιοι οι αγώνες –ιδιαίτερα στις πιο οξυμένες τους μορφές (βλ Κατάληψη)- δρουν ως καταλύτης για την εμβάθυνση της συνειδητοποίησης ακόμη μεγαλύτερης μερίδας κόσμου. Επίσης το πλαίσιο αυτό, καθώς και οι τοποθετήσεις που το υποστήριξαν, αναλώθηκε στην κριτική απέναντι σε μια μορφή πάλης παρασύροντας τη συζήτηση μακριά από τα ίδια τα πολιτικά επίδικα της συγκυρίας στα οποία απλά αναφερόταν επιγραμματικά ή και καθόλου. Επειδή όμως οι μορφές πάλης απορρέουν από το πολιτικό περιεχόμενο, θεωρούμε προβληματική την ασάφεια του πλαισίου αυτού. Αυτή ήταν και η αιτία που υιοθετήθηκε από μερίδες κόσμου που κάθε άλλο παρά τον αγώνα είχαν στο μυαλό τους. Καθένας ερμήνευε το περιεχόμενο του πλαισίου εντελώς διαφορετικά, ενώ χαρακτηριστικό είναι ότι ακόμα και οι «χλιαρές» μορφές πάλης-δράσεις που πρότεινε δεν αγκαλιάστηκαν απ’ τον κόσμο της σχολής που το στήριξε. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και οι πιο αντιδραστικές αντιλήψεις, όπως αυτή της ΔΑΠ-μηχανολόγων, ερμηνεύοντας τη λογική αυτή ως κίνηση ενάντια στην κατάληψη, έσπευσε να την επικροτήσει (βλ. Forum μηχανολόγων).
  

Ε ΚΑΙ ΤΙ ΕΓΙΝΕ…

Τίποτα από όλα αυτά που άναψαν τη φωτιά του Δεκέμβρη δεν έχει τελειώσει, ώστε να σταματήσουμε να βαδίζουμε στο δρόμο του αγώνα. Ο αγώνας μας όμως, προκειμένου να είναι «ανεξάρτητος» και «ακηδεμόνευτος» (και όχι άχρωμος-άοσμος), πρέπει να είναι πολιτικά επικίνδυνος για το σύστημα. Μόνο έτσι δε θα ενσωματώνεται από το αντίπαλο στρατόπεδο, μόνο όταν συνδυάζει μάχιμο περιεχόμενο με τις κατάλληλες δράσεις. Σε μια συγκυρία όπου η λάμψη της κοινωνικής έκρηξης του Δεκέμβρη παραμένει ζωντανή, μια συγκυρία που συσκοτίζεται όμως και από τη βαριά σκιά της οικονομικής κρίσης που θα στείλει στον Καιάδα της ανεργίας στρατιές κόσμου, πρέπει να ιεραρχούμε τις προτεραιότητές μας. Δεν είναι ανάλογη των περιστάσεων λοιπόν ούτε η εκδήλωση με τους καθηγητές και η στροφή στα συντεχνιακά μονοπάτια που αυτή εισάγει, ούτε το χαμήλωμα του κινηματικού πήχη όταν το κοινωνικό καζάνι ακόμη βράζει. Και αυτό ακριβώς φιλοδοξούσε να αποτυπώσει το πλαίσιο της Συντονιστικής Επιτροπής, το οποίο και στηρίξαμε ως ΑΡΑΓΕ-ΕΑΑΚ. Σε μια εποχή που το βίαιο λαϊκό ξέσπασμα έχει αναδείξει όλη τη σαπίλα που κρύβονταν κάτω από το κοινωνικό χαλάκι, το πλαίσιο της συντονιστικής επιτροπής επέλεξε να «επενδύσει» στη συνέχιση του οξυμένου αγώνα. Ενός αγώνα που όταν η κυβέρνηση θα κάνει αναδίπλωση, δε θα περιμένει τον κάθε λογής ανασχηματισμό και το ξαναμοίρασμα μιας τράπουλας χρόνια σημαδεμένης. Αλλά που αντίθετα θα βγαίνει στην επίθεση. Επίθεση για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας.
Ο αγώνας μας λοιπόν για να είναι αποτελεσματικός και νικηφόρος, δε μπορεί να μένει «αόριστος», μα πρέπει να είναι σαφώς «ορισμένος». Ορισμένος από τη συγκυρία στην οποία βρισκόμαστε, αλλά και ορισμένος από το που στοχεύουμε εμείς να «πάει το πράγμα». Κατά την άποψή μας και η συγκυρία είναι εξαιρετικά πυκνή, και ο δικός μας ο στόχος είναι επιτακτικός. Το άμεσο επόμενο διάστημα λοιπόν, οφείλουμε να διατηρήσουμε ζωντανή την κινηματική φλόγα με πορείες και συνελεύσεις, ώστε στο κοντινό μέλλον να μπορούμε να ξαναμιλάμε για την εκ νέου κλιμάκωση των κινητοποιήσεών μας. Συνεχίζουμε να βαδίζουμε μέχρι την τελική νίκη…

ΚΑΜΙΑ ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ
ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

ΑΡιστερή ΑΓωνιστική Ενότητα

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση

Αποτελέσματα ψηφοφορίας πλαισίων της ΓΣ στις 21/1/2009

Κοινό Πλαίσιο 69 (ΑΡΑΓΕ-ΕΑΑΚ, ΣΣΠ, Ανένταχτοι Αγωνιστές)
ΠΚΣ 51
Αναρχικό πλαίσιο 17 (μόνιμη κατάληψη, συνέλευση κάθε μέρα)
Λευκά 8

Αφισάκια από καταλήψεις '06-'07

ΟΛΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ…

Παρά τις πρωτοχρονιάτικες τυμπανοκρουσίες για την έλευση ενός "ελπιδοφόρου" 2009 και τα συνεχή ρεπορτάζ για την κίνηση της αγοράς από υποτιθέμενους καταναλωτές, η λάμψη της κοινωνικής έκρηξης του Δεκέμβρη, με αφορμή τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου απο αστυνομικό, φωτίζει τις πραγματικές αιτίες που οδηγούν τους δεινοπαθούντες λαούς να αντιστέκονται. Ο ηρωικός αγώνας του πολυδοκιμασμένου παλαιστινιακού λαού για ανεξαρτησία απέναντι στις ιμπεριαλιστικές διαθέσεις του πάνοπλου Ισραήλ, η τραμπούκικη επίθεση με βιτριόλι στην καθαρίστρια και συνδικαλίστρια Κωσταντίνα Κούνεβα από την εργοδοσία, οι εκατοντάδες συλληφθέντες και προφυλακισμένοι (ακόμα και με τον τρομονόμο) αγωνιστές του Δεκέμβρη, όλοι αυτοί που εναντιώθηκαν σε ένα σάπιο σύστημα που αυθαιρετεί εις βάρος μας, εκβιάζοντας μας, ξεπουλώντας μας, χτυπώντας μας, σκοτώνοντας μας, υπονομεύοντας το μέλλον της γενιάς μας, σε καλούν να αποφασίσεις με ποιούς θα πας και ποιούς θα αφήσεις.

ΚΑΜΙΑ ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ
ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου. Κάπως έτσι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η ιμπεριαλιστική-πολεμική επέμβαση της αστικής τάξης του Ισραήλ. Μόνο που ο θάνατος αυτός δεν είναι ούτε μεμονωμένος, ούτε τυχαίος, είναι χρόνιος και πολύ καλά προμελετημένος.
Έχει αρχίσει απ' τα μέσα τουλάχιστον του 20ού αιώνα με την συντεταγμένη προσπάθεια εξοστρακισμού του παλαιστινιακού
λαού από τα ίδια του τα εδάφη. Ενός λαού κυνηγημένου που είναι πρόσφυγας στην ίδια του τη χώρα. Ενός λαού του οποίου το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση έχει επανειλημμένως καταπατηθεί όχι μόνο από συμφωνίες που χυδαία αθετήθηκαν (βλ. συμφωνία Όσλο για τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους), όχι μόνο από τον οικονομικό αποκλεισμό και το εμπάργκο που έχουν οδηγήσει στην πείνα και την εξαθλίωση, όχι μόνο από την φασιστικής έμπνευσης ανέγερση του τεράστιου τείχους που έχει μετατρέψει την λωρίδα της γάζας σε ένα διευρυμένο κολαστήριο τύπου Γκουαντάναμο. Αλλά και από την καταπάτηση με τον πιο βάναυσο τρόπο από τις ίδιες τις ερπύστριες που έχουν καταπνίξει στο αίμα την μαρτυρική γωνιά του πλανήτη που λέγεται Παλαιστίνη. Μια γωνιά που επειδή είχε την τύχη ή μάλλον την ατυχία να βρίσκεται στο επίκεντρο μιας περιοχής με τεράστια γεωπολιτική στρατηγική σημασία και βρίσκεται χρόνια τώρα στο στόχαστρο των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, που θέλουν έχοντας ως ορμητήριο το ισραηλινό κράτος να ελέγξουν τους δρόμους του πετρελαίου και να πάρουν στα χέρια τους τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της ευρύτερης νευραλγικής περιοχής της Μέσης Ανατολής.

Απέναντι σε τούτη την κατάσταση υπάρχουν δύο λογικές:
Η μία που ακούγεται από τις κυβερνήσεις των αστικών κρατών της Δύσης και από τους οργανισμούς τους, τις ιμπεριαλιστικές ολοκληρώσεις (ΝΑΤΟ,ΕΕ,ΟΗΕ). Μια λογική που στην πιο ξεκάθαρη εκδοχή της μιλάει για το (άκουσον-άκουσον) δικαίωμα αυτοάμυνας του Ισραήλ απέναντι στους "τραμπούκους" της ΧΑΜΑΣ και που στην πιο μεταμφιεσμένη εκδοχή της ντύνεται τη λογική των ίσων αποστάσεων που καταδικάζουν γενικόλογα τη βία και τις ακρότητες από όλες τις πλευρές.

Η λογική αυτή αντιστρέφει ή αποκρύπτει πλήρως το ποιός είναι ο θύτης και ποιός το θύμα και συνεπώς δίνει το πράσινο φως στο Ισραήλ να επιτίθεται. Και σαν να μην έφτανε αυτό ακόμα και η ελληνική κυβέρνηση καλεί τους λαούς στην πιο φθηνή και αναποτελεσματική φιλανθρωπία ώστε να... καταπολεμηθεί ο πόλεμος με εράνους και οι αντιδράσεις των λαών να είναι ελεγχόμενες. Ταυτόχρονα βέβαια στέλνουν στρατιωτικές αποστολές, στρατιωτικό και πολεμικό εξοπλισμό στηρίζοντας στην πράξη τον πόλεμο.

Η 2η λογική είναι κατά τη γνώμη μας και η μόνη υπαρκτή και νικηφόρα διέξοδος όπου συμπυκνώνεται στο σύνθημα: "Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ"

Με αυτό το πρόταγμα πρέπει όλοι οι λαοί να βγούμε στους δρόμους, εκφράζοντας την έμπρακτη στήριξη και αλληλεγγύη μας στον ηρωικό παλαιστινιακό λαό, δίνοντας μια ηχηρή απάντηση που θα σταματήσει αυτόν τον πόλεμο και θα βάλει στο στόχαστρο την πολιτική των ιμπεριαλιστικών επιδιώξεων και το ίδιο το
καπιταλιστικό σύστημα που γεννά πολέμους-φτώχεια-εκμετάλλευση

-ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ
-ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

Στις 22 Δεκέμβρη η Κωσταντίνα Κούνεβα εργαζόμενη στον ΗΣΑΠ-ΟΙΚΟΜΕΤ, γραμματέας του παναττικού σωματείου καθαριστριών γνωστή για την συνδικαλιστική της δράση και η οποία είχε υπερασπιστεί επαναλληνημένα τα δικαιώματα της και των συναδέλφων της, δέχτηκε μαφιόζικη επίθεση με βιτριόλι έξω από το σπίτι της από τραμπούκους που εκτελούσαν εντολές της εργοδοσίας. Η κατάσταση της παραμένει κρίσιμη και καθόλου σταθερή κινδυνεύοντας να χάσει ακόμα και τη ζωή της ή να μείνει με μόνιμη αναπηρία(απώλεια όρασης). Η επίθεση αυτή δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο περιστατικό αλλά εντάσσεται στα πλαίσια της διαρκούς προσπάθειας της τρομοκράτησης των εργαζομένων στον χώρο αυτό, οι οποίοι δουλεύουν σε άθλιες συνθήκες υπό καθεστώς πλήρους εκμετάλλευσης. Πιο συγκεκριμένα η εταιρία αυτή επιλέγει αποκλειστικά μετανάστες με πράσινη κάρτα όπως είναι και η Κωνσταντίνα Κούνεβα ώστε να βρίσκονται υπό καθεστώς ομηρίας, αρνείται την ένταξη τους στα βαρέα και ανθυγιεινά και τους απειλεί με δυσμενείς μεταθέσεις και απολύσεις. Η ευθύνη για την κατάσταση αυτή δεν βαρύνει μόνο τα καθάρματα της ΟΙΚΟΜΕΤ αλλά βαρύνει εξίσου τον ΗΣΑΠ που προσέλαβε την συγκεκριμένη εταιρία αλλά και το υπουργείο εργασίας και την ξεπουλημένη ηγεσία της ΓΣΕΕ που παρά τις συνεχείς καταγγελίες του σωματείου εργαζομένων αδιαφόρησαν προκλητικά αφήνοντας ανενόχλητο τον εργολάβο Οικονομάκη να αντιμετωπίζει τις εργαζόμενες σαν σκλάβες.

Η ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ
ΤΟΥ ΛΑΟΥ Η ΠΑΛΗ ΘΑ ΤΗΝ ΣΠΑΣΕΙ

Το πογκρόμ της αστυνομίας σε σπίτια κατοίκων των εξαρχείων τις τελευταίες ημέρες έρχεται να προστεθεί στις 246 συλλήψεις και 67 προφυλακίσεις του Δεκέμβρη, συνθέτοντας ένα σκηνικό όπου κάθε πολίτης αντιμετωπίζεται ως εν δυνάμει τρομοκράτης. Μάλιστα, η δίωξη 21 διαδηλωτών (εκ των οποίων οι 17 ανήλικοι) στη Λάρισα και 3 στην Κοζάνη με τον τρομονόμο (ουσιαστικά δηλαδή θεωρούνται μέλη τρομοκρατικής οργάνωσης και δικάζονται σε κλειστές χωρίς ενόρκους δίκες και με σκληρότερες, μη εφέσιμες, ποινές)δείχνει την περαιτέρω κατασταλτική θωράκιση του κράτους απέναντι σε όσους αντιστέκονται.

• ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ

• ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ

ΑΡιστερή ΑΓωνιστική Ενότητα

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση

Αποτελέσματα ψηφοφορίας πλαισίων της ΓΣ στις 13/1/2009

"Παρδαλές Καμήλες" 361
Συντονιστική Επιτροπή 202ΠΚΣ 78
ΔΑΠ 51
ΠΑΣΠ 38Λευκά 11

Αποτελέσματα ψηφοφορίας πλαισίων της ΓΣ στις 19/12/2008

Συντονιστική Επιτροπή Κατάληψης 101
ΠΚΣ 39
Λευκά 10

Πορεία το Σάββατο 20/12, με προσυγκέντρωση 12 το μεσημέρι στο Πολυτεχνείο.

Δελτίο Τύπου ΕΑΑΚ Κομοτηνής: Τo Κράτος και οι παρακρατικοί δε μας τρομοκρατούν

Με απόφαση του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής και ΔΟΣΑ Κομοτηνής, του συλλόγου φοιτητών Πολυτεχνικής Ξάνθης και συλλόγων από την Αλεξανδρούπολη και τη συμμετοχή πολλών μαθητών τόσο από Ξάνθη όσο και από Κομοτηνή την Πέμπτη 11/12 το απόγευμα πραγματοποιήθηκε πορεία στην πόλη της Κομοτηνής. Σκοπός της πορείας ήταν να καταλήξει σε συμβολική κατάληψη της Περιφέρειας Αν.Μακεδονίας-Θράκης.
Απέναντί μας όμως βρήκαμε μια αστυνομοκρατούμενη Κομοτηνή και σε πλήρη ανάπτυξη τις δυνάμεις καταστολής του κράτους αλλά και τους παρακρατικούς μηχανισμούς (Χρυσή Αυγή,<<αγανακτισμένους πολίτες>> και μέλη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και της ΟΝΝΕΔ). Μηχανισμοί που ιστορικά στην Ελλάδα «κινητοποιούνται» για να καταστείλουν κινήματα και να δημιουργήσουν κλίμα τρομοκρατίας στα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας. Μηχανισμοί που ευθύνονται για δολοφονίες όπως αυτή του Νίκου Τεμπονέρα και του Γρηγόρη Λαμπράκη. Μηχανισμοί που έχουν δημιουργηθεί και υποθάλπτονται από το κράτος και τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Μηχανισμοί που τις τελευταίες ημέρες βρίσκονται (όπως και πάντα άλλωστε) στη διατεταγμένη υπηρεσία του κράτους και της αστυνομίας.
Στη πορεία παρατηρήθηκαν τα εξής παράδοξα:
1) στην προσυγκέντρωση στην πλατεία ήρθαμε αντιμέτωποι με ένα πλήθος τρομοκρατημένων καταστηματαρχών και πολιτών που μας ζητούσε να διαλυθούμε και να μην προκαλέσουμε καταστροφές. Με το που έφτασαν τα λεωφορεία του Συλλόγου Φοιτητών της Ξάνθης κομμάτι "πολιτών" άρχισαν να ζητούν την αποχώρησή τους. Η στάση τους αυτή ήταν αποτέλεσμα του κλίματος τρομοκρατίας που είχε καλλιεργηθεί από τοπικά Μ.Μ.Ε. (εφημερίδες, κανάλια) ότι «ορδές» ταραξιών και κουκουλοφόρων θα κατέφθαναν στην πόλη για να καταστρέψουν τα τοπικά καταστήματα. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι οι τοπικοί καταστηματάρχες είχαν «ειδοποιηθεί» από ασφαλίτες και παρακρατικούς για την έλευση των φοιτητών της Ξάνθης παραπληροφορώντας τους. Η «ενημέρωση» έγινε μέσω μηνυμάτων στα κινητά αλλά και προφορικά από κράτος(δυνάμεις καταστολής) και παρακράτος που προέτρεπε τους πολίτες να προστατέψουν την περιουσία τους από τους «βάνδαλους».
2) σε όλη τη διάρκεια της πορείας το μπλοκ των φοιτητών ακολουθούταν από τις δυνάμεις των ΜΑΤ και της ασφάλειας σε προκλητικό βαθμό ,
3) αφότου η πορεία έφτασε στο κτίριο της παλιάς νομικής 200 υποτιθέμενοι αγανακτισμένοι πολίτες, οι οποίοι και ακολουθούσαν την πορεία με τη συνδρομή της αστυνομίας, επιτέθηκαν φραστικά στους διαδηλωτές δείχνοντας καθαρά τις βίαιες προθέσεις τους. Μέσα στο συρφετό αυτό βρίσκονταν και πολλοί κρανοφόροι Χρυσαυγίτες αναμεμειγμένοι με μέλη της ΔΑΠ και της ΟΝΝΕΔ οπλισμένοι με λοστούς και μαχαίρια που δυναμίτιζαν το κλίμα προσπαθώντας να δημιουργήσουν συμπλοκή. Χρυσαυγίτες που επιτέθηκαν στο συγκεντρωμένο κόσμο με την ανοχή της αστυνομίας,σπάζοντας την κεντρική πύλη της Π. Νομικής ενώ στο κεντρικό αμφιθέατρο βρισκόταν σε εξέλιξη το Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων των φοιτητών, με αποτέλεσμα να εγκλωβίσουν πάνω από 500 φοιτητές για τέσσερις και πλέον ώρες.
4) η τοπική ηγεσία-παράγοντες (νομάρχες, δήμαρχοι,ηγεσίες εμπορικών συλλόγων) που είναι υπεύθυνοι για τη δημιουργία αυτού του κλίματος, υποθάλπτουν και ουσιαστικά προστατεύουν το χώρο αυτό χρησιμοποιώντας τον ως τροχοπέδη στις κινηματικές διαδικασίες, εμφανίστηκαν στο πανεπιστήμιο σαν σωτήρες των διαδηλωτών από τις παρακρατικές ομάδες.
Η πρακτική αυτή εφαρμόστηκε και εφαρμόζεται σε πολλές πόλεις της Ελλάδας. Φασίστες αναμεμειγμένοι με μπάτσους επιτίθενται στους αγωνιζόμενους με δολοφονικές προθέσεις (μαχαιρώματα στην Πάτρα) και σε μικρά καταστήματα και επιχειρήσεις προβοκάροντας τους αγώνες. Σκοπός τους να αμαυρώσουν τις κινητοποιήσεις και να στρέψουν την κοινωνία εναντίων μας .
Αξίζει να σημειωθεί ότι όλα αυτά συνέβησαν ενώ στην Κομοτηνή επί μία εβδομάδα γινόντουσαν πορείες χωρίς να δημιουργηθούν καταστροφές σε καταστήματα και Ι.Χ, που έτσι και αλλιώς είναι έξω από τις πρακτικές του φοιτητικού κινήματος.
Ουσιαστικά αυτό που θέλουμε να δείξουμε είναι ότι ο αγώνας μας είναι δίκαιος, ότι οι πολίτες πρέπει να δουν τι πραγματικά σημαίνει να συμμαχείς με τις δυνάμεις καταστολής, την ασφάλεια και τη χρυσή αυγή. Ενώ όλοι μας βιώνουμε εδώ και καιρό μια πραγματικότητα, μας χρησιμοποιούν για να τρομοκρατούν ακόμα περισσότερο. Σπουδάζουμε για να βγούμε άνεργοι, δουλεύουμε για να είμαστε χρεωμένοι, είμαστε μαθητές και μας πυροβολούν. Ο αγώνας μας πρέπει να είναι κοινός αν πραγματικά θέλουμε να αλλάξουμε αυτή τη κοινωνική πραγματικότητα.
Απέναντι στην τρομοκρατία αυτή δεν πτοούμαστε, δεν υποχωρούμε. Απέναντι σε ένα κράτος που δολοφονεί εν ψυχρώ και προσπαθεί να καταστείλει τα κινήματα εμείς συνεχίζουμε.

Αποτελέσματα ψηφοφορίας πλαισίων της ΓΣ στις 12/12/2008

Πλαίσιο Συντονιστικού Κατάληψης 165
ΠΑΣΠ 69
Λευκά 37
ΠΚΣ 28

Κατάληψη μέχρι την Παρασκευή 19/12
Νέα ΓΣ την ίδια μέρα σε κατειλημμένη σχολή.

8/12/08 - Έκτακτη ΓΣ

ΑΡΑΓΕ-ΕΑΑΚ (Στήριξαν ΣΣΠ, Casus Belli) 149
ΠΚΣ 39
ΠΑΣΠ 13

• Κατάληψη μέχρι την Παρασκευή 12/12.
• Νέα συνέλευση την Παρασκευή 12/12 σε κατειλημμένη σχολή.
• Πορεία σήμερα 6μμ στην Καμάρα.
• Πορεία στις 10/12, με προσυγκέντρωση στο Πολυτεχνείο 10πμ.

Ανακοίνωση της ΕΑΑΚ για τον εμπρησμό του στεκιού του σ.φ. ΗΜΜΥ ΕΜΠ

H τρομοκρατία δε μας σταματά!

Το τελευταίο διάστημα, η επίθεση της κυρίαρχης πολιτικής στα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας οξύνεται. Εξαγγέλλουν τη νέα λιτότητα, τις απολύσεις, την αναγνώριση των κολεγίων και λένε ότι αυτό γίνεται προς όφελος της κοινωνίας, των φοιτητών και των εργαζομένων, πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος στους δύσκολους καιρούς της κρίσης. Αδυνατούν όμως να πείσουν την πλειοψηφία για αυτό. Γι’ αυτό θέλουνε να καταπνίξουν κάθε φωνή αμφισβήτησης αυτής της πολιτικής, τρομοκρατώντας το λαό και καταστέλλοντας τα μαχόμενα και πρωτοπόρα κομμάτια της κοινωνίας.

Κομμάτι αυτής της μάταιης απόπειρας τρομοκράτησης αποτελεί η εμπρηστική επίθεση στο στέκι του συλλόγου ηλεκτρολόγων ξημερώματα του Σάββατο 29/11, κέντρο αγώνα κατά τη διάρκεια των μαζικών αγώνων του κινήματος και των καταλήψεων, και μάλιστα μόλις μια μέρα μετά την λήξη της τελευταίας. Ο εμπρησμός που ήταν οργανωμένος και συντονισμένος στόχευε στην ολοκληρωτική καταστροφή του στεκιού, όπως και τελικά έγινε.

Είναι προφανές ότι το περιστατικό αυτό δεν είναι τυχαίο σε σχέση με την χρονική στιγμή και την στόχευση του. Πρόκειται για μια συνειδητή πολιτική επιλογή των κρατικών-παρακρατικών μηχανισμών που εξυπηρετούν τα σχέδια της κυβέρνησης στο χώρο της εκπαίδευσης. Εμφανείς της στόχοι η τρομοκράτηση του φοιτητικού κινήματος και των πολιτικών χώρων που παρεμβαίνουν σε αυτό με λογική ανατροπής των νόμων και της πολιτικής της (όπως τα σχήματα της ΕΑΑΚ).

Η δυνάμει δολοφονική αυτή ενέργεια έρχεται σε μια στιγμή που μαχητικά το φοιτητικό κίνημα και συνολικά ο χώρος της εκπαίδευσης αντιδρά για ακόμη μια φορά στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση όπως αυτή εκφράζεται σήμερα με την αναγνώριση των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών, τη δημοσίευση του πρότυπου εσωτερικού κανονισμού και συνολικά με τους νόμους της ΝΔ για την εκπαίδευση. Όπως και στο κίνημα του 2006, έτσι και τώρα, η επιχειρηματολογία και η πολιτική της κυβέρνησης έχει απορριφθεί από τους φοιτητές, δεν πείθει κανέναν στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Όταν η κυβερνητική πολιτική αδυνατεί να βρει συμμάχους, η επιβολή της αναδιάρθρωσης συνεχίζεται με άλλα μέσα, είτε αυτό αφορά την αστυνομοκρατία στις φοιτητικές διαδηλώσεις(π.χ. πορεία Πολυτεχνείου, 61 συλλήψεις πριν ενάμισι χρόνο την ημέρα ψήφισης του νόμου), είτε σημαίνει την ενεργοποίηση της κυβερνητικής κομματικής νεολαίας(ΟΝΝΕΔ) για την τρομοκράτηση αγωνιστών και τη διάλυση συνελεύσεων, όπως συνέβη στις σχολές της Θεσσαλονίκης. Πριν από έξι μήνες βρεθήκαμε απέναντι στην ενεργοποίηση ακόμη και γαλάζιων μπράβων της νύχτας για την περιφρούρηση της εφαρμογής του νέου νόμου πλαίσιο στο Πα.Πει. Συνολικά αυτά τα περιστατικά δείχνουν ότι η πειθάρχηση και η τρομοκράτηση του λαϊκού κινήματος είναι συνυφασμένη με το προχώρημα και την εφαρμογή της πολιτικής και των μεταρρυθμίσεων.

Γι’ αυτό το λόγο ο εμπρησμός και η καταστροφή του στεκιού στους ηλεκτρολόγους του Ε.Μ.Π. δεν μπορεί παρά να αποτελεί συγκεκριμένη στόχευση που συνδέεται με τις ευρύτερες πολιτικές επιλογές. Όταν οι φοιτητικοί σύλλογοι του Πολυτεχνείου βρίσκονται πάντοτε στην πρώτη γραμμή των κινητοποιήσεων, είναι δεδομένο ότι οι πολιτικοί χώροι που συμβάλλουν κυρίαρχα στην ανάπτυξη και την κλιμάκωση τους θα στοχοποιούνται με έντονο τρόπο. Άλλωστε δεν είναι και η πρώτη φορά που βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τέτοια περιστατικά, ωμής παρακρατικής τρομοκρατίας. Αντίστοιχες επιθέσεις συμμορίτικου χαρακτήρα (εμπρησμοί, παραβιάσεις, ξυλοδαρμοί αγωνιστών) έχουν συμβεί σε πανεπιστημιακούς χώρους αλλά και έξω από αυτούς. Μόνο τον τελευταίο χρόνο έχουν γίνει πάνω από δέκα επιθέσεις σε χώρους σωματείων, στέκια τοπικών πρωτοβουλιών και πολιτικών χώρων.

Τα περιστατικά αυτά δεν πρέπει να ξενίζουν καθώς αποτελούν οργανικό κομμάτι της ίδιας της λειτουργίας και των πολιτικών στοχεύσεων των κρατικών μηχανισμών. Είναι η πραγματική τους όψη που εμφανίζεται όταν τα «δημοκρατικά» τους προσωπεία πέφτουν. Οι ασφαλίτικες ή παρακρατικές επιθέσεις, η τρομοκρατία στις διαδηλώσεις, οι επιθέσεις της ΟΝΝΕΔ έχουν συνεκτικά χαρακτηριστικά, διαπλέκονται μεταξύ τους και παραπέμπουν άμεσα στην πολιτική που υπηρετούν. Κάθε φορά που το φοιτητικό και ευρύτερα το λαϊκό κίνημα γίνεται πολιτικά επικίνδυνο, τέτοιες ενέργειες λειτουργούν παραδειγματικά για την τρομοκράτηση και την καταστολή του. Όσο και αν θέλουν να το σβήσουν από την ιστορία, η συνεργασία αυτών των δυνάμεων ευθύνεται άλλωστε ακόμη και για δολοφονίες αγωνιστών όπως αυτή του Ν. Τεμπονέρα στην Πάτρα το 1991.

Θα έπρεπε όμως να γνωρίζουν καλά ότι το φοιτητικό κίνημα δεν ενσωματώνει την καταστολή. Τέτοιες ενέργειες δεν μας φοβίζουν, μας εξοργίζουν. Δεν έμειναν ποτέ αναπάντητες από τον κόσμο του αγώνα αλλά αντίθετα τον συσπείρωσαν και αποτέλεσαν εφαλτήριο για περαιτέρω κινητοποιήσεις που οδήγησαν στην ήττα της πολιτικής τους. Το χτύπημα πρωτοπόρων συλλόγων και αλλά και των σχημάτων της ΕΑΑΚ, δείχνει πως οι ριζοσπαστικές αριστερές λογικές είναι πραγματικά πολιτικά επικίνδυνες για την κυβέρνηση και τους συμμάχους της.

Ως Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση δε θα επιτρέψουμε καμιά τρομοκράτηση του φοιτητικού κινήματος, θα υπερασπιστούμε τη δυνατότητα των φοιτητών και να κινητοποιούνται και να διεκδικούν τα δικαιώματα τους. Η αναγνώριση των ΚΕΣ και η κατάρτιση εσωτερικών κανονισμών, η κυβερνητική πολιτική στην εκπαίδευση δεν θα περάσει. Όπως με την συνταγματική αναθεώρηση, έτσι και τώρα θα ανατρέψουμε για ακόμη μια φορά τα σχέδια τους. Η πολιτική της κυβέρνησης, η συμπολίτευση του ΠΑΣΟΚ και οι κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είναι μονόδρομος. Οι αγώνες μας δεν ενσωματώνονται, δεν τρομοκρατούνται, δεν καταστέλλονται!

ΟΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΧΩΡΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

ΝΑ ΒΑΔΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΝΙΚΗΦΟΡΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΞΑΝΑ!

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση
σε ΑΕΙ - ΤΕΙ

3/12/08 - Αποτελέσματα ψηφοφορίας πλαισίων της ΓΣ (πέρασε το πλαίσιο της πκσ)

ΠΚΣ 58
Κοινό πλαίσιο ΑΡΑΓΕ-ΕΑΑΚ, ΣΣΠ 57
Casus Belli 24
ΠΑΣΠ 18
ΛΕΥΚΑ 11


Πέρασαν ψηφίσματα:

• υπέρ της πρόσληψης από το ΑΠΘ, του προσωπικού που εργάζεται σε αυτό, με καθεστώς υπεργολαβίας,
• αλληλεγγύης στον αγώνα των απεργών πείνας μεταναστών,
• καταδίκης της επίθεσης στο στέκι του συλλόγου φοιτητών Ηλεκτρολόγων ΕΜΠ, ως προσπάθειας τρομοκράτησης του φοιτητικού κινήματος,
• καταδίκης της προσπάθειας πειθαρχικής δίωξης, σύμφωνα με τον πρότυπο εσωτερικό κανονισμό, αγωνιστών φοιτητών των Πολιτικών Μηχανικών Πάτρας.

ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΗ ΒΑΣΙΛΗ

Φέτος στη σχολή μας βιώνουμε μια πρωτόγνωρη κατάσταση. Μπαίνει Δεκέμβρης και δεν έχουμε πάρει ούτε ένα βιβλίο. Οι εργασίες και οι πρόοδοι έρχονται η μια μετά την άλλη και όλοι οι φοιτητές είμαστε αναγκασμένοι να διαβάζουμε αρκούμενοι σε σημειώσεις. Σημειώσεις που βρίσκουμε είτε παρακολουθώντας κάθε ώρα του εξοντωτικού προγράμματος μαθημάτων (κατά τα άλλα είναι προαιρετική η παρακολούθηση!), είτε θησαυρίζοντας τα φωτοτυπάδικα (κατά τα άλλα είναι δωρεάν η τριτοβάθμια εκπαίδευση), είτε απευθυνόμενοι στις ξεπουλημένες καθεστωτικές παρατάξεις ΔΑΠ, ΠΑΣΠ με τη γνωστή εμετική συνδιαλλαγή «δώσε μας εσύ ψηφαλάκι να δώσουμε εμείς σημειώσεις!».
Αυτή όμως η κατάσταση δεν είναι απλά ένα φαινόμενο της σχολής μας, είναι πανελλαδική πραγματικότητα. Ηθικός αλλά και φυσικός αυτουργός είναι το Υπουργείο Παιδείας. Από την αρχή της χρονιάς το υπουργείο επιτίθεται με την αυταρχική στάση εκβιασμό «ΛΙΣΤΑ Ή ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΒΙΒΛΙΟ». «ΛΙΣΤΑ Ή ΧΑΟΣ». Δίλημμα το οποίο η ίδια η πραγματικότητα το ανατρέπει, δεδομένου ότι σε και σε σχολές που έχει περάσει η λίστα συγγραμμάτων (μηχανολόγοι, τοπογράφοι) επικρατεί η ίδια χαώδης κατάσταση με τους φοιτητές να ελπίζουν στον Αη Βασίλη να τους φέρει τα βιβλία πριν την έναρξη της εξεταστικής.
Στην προσπάθεια του αυτή, το Υπουργείο για να επιβάλλει τη λίστα συγγραμμάτων αλλά και συνολικά το νέο νόμο-πλαίσιο, έχει βρει συμμάχους τα θεσμικά όργανα του Πανεπιστημίου (τμήματα, συγκλήτους κ.λπ.), τα οποία δρουν ως εντολοδόχοι του Υπουργείου και εγγυητές της εφαρμογής του νόμου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της δράσης αυτής των φερέφωνων του Υπουργείου αποτελεί και η τελευταία συνέλευση τμήματος των Ηλεκτρολόγων. Οι καθηγητές του τμήματος, με μπροστάρη σε ρόλο δικτάτορα, τον πρόεδρο Μάργαρη, καταστρατηγώντας ακόμη και τη δήθεν δημοκρατικότητα του τμήματος (όλοι ξέρουμε ότι ο θεσμός της συνδιοίκησης είναι μόνο κατ’ επίφαση δημοκρατικός, καθώς οι καθηγητές πλειοψηφούν σ’ αυτή και συνεπώς περνούν τις δικές του αποφάσεις ), πέρασαν τη λίστα. Στη συγκεκριμένη Γ.Σ. του τμήματος, και όταν ήρθες η στιγμή να συζητηθεί το ζήτημα της λίστας, η διαδικασία που ακολουθήθηκε ήταν απλή, λιτή και απέριττη… Ο Μάργαρης, ως άλλος Ναπολέων, έβγαλε το διάγγελμα του «στο ζήτημα της λίστας, όλοι οι καθηγητές συμφωνούν, άρα πέρασε και γεια σας» ενώ οι υπόλοιποι καθηγητές ως στρατιωτάκια του, αυτόματα αποχώρησαν από την αίθουσα. Το σκηνικό αυτό που έστησαν οι καθηγητές, απαγορεύοντας σε οποιονδήποτε είχε διαφορετική γνώμη με αυτούς να τη εκφράσει και ποδηγετώντας τη γνώμη του φοιτητικού συλλόγου, απέδειξε πως η παραφιλολογία των τελευταίων μηνών με τα περίφημα «mail στις 4-5 π.μ.» του Μάργαρη ήταν εντελώς ανεδαφική.
Τόσο καιρό ο πρόεδρος Μάργαρης μας έλεγε ότι για την ανυπαρξία συγγραμμάτων έφταιγε ο σύλλογος μας που έπαιρνε αποφάσεις ενάντια στη λίστα. Τη στιγμή που το υπουργείο δε δίνει βιβλία και στην πρώτη συνέλευση τμήματος που υπάρχει ως θέμα η λίστα συγγραμμάτων, οι καθηγητές με δικτατορική πρακτική ούτε μας ακούνε, με τι μούτρα μπορούν να ισχυρίζονται πλέον κάτι τέτοιο;

ΑΦΟΥ ΔΕ ΜΑΣ ΣΕΒΟΝΤΑΙ
ΘΑ ΜΑΣ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ

Από τη αρχή της χρονιάς οι φοιτητές, μέσω των συνελεύσεών τους έχουν καταδικάσει όλο το πλέγμα των αναδιαρθρώσεων της Κυβέρνησης, όπως επίσης και μια από τις καλλωπισμένες πτυχές του νόμου-πλαίσιο, τη Λίστα Συγγραμμάτων.
Υπό το μανδύα της δυνατότητας επιλογής συγγράμματος, η λίστα διαμορφώνει μια χαώδη κατάσταση στην οποία θα μπορείς να παίρνεις μόνο τόσα βιβλία όσα είναι τα μαθήματα για το πτυχίο ενώ η ύλη δε θα αναφέρεται ευθέως στην εξέταση ενός βιβλίου, με αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας αόριστης εξεταστέας ύλης και την περαιτέρω εντατικοποίηση των σπουδών μας.
Βαδίζοντας στα χνάρια του φοιτητικού κινήματος των 3 τελευταίων ετών, οι φοιτητές γνωρίζουν ότι ο μόνος δρόμος ανατρ4οπής του απονομιμοποιημένου Νόμου-Πλαίσιο και όλων των πτυχών του είναι ο ανυποχώρητος αγώνας. Με ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ-ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ-ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ-ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ να αντρέψουμε κάθε τι αντιοδραστικό υπάρχει μέσα στα Ελληνικά Πανεπιστήμια και όποιοδήποτε τσιράκι είναι εκφραστής τέτοιων αντλήψεων.

ΤΕΡΜΑ ΠΙΑ ΣΤΙΣ ΕΚΤΟΝΩΣΕΙΣ ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ-ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ-ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΑΡιστερή ΑΓωνιστική Ενότητα

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση

Δελτίο Τύπου Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης Θεσ/νίκης

Την πέμπτη 20/11, 150 τραμπούκοι της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Θεσσαλονίκης επιτέθηκαν φασιστικά-θρασύδειλα στον πολιτικό χώρο της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης του συλλόγου φοιτητών Γεωπονίας, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό 2 συντρόφων, εκ των οποίων ο ένας νοσηλεύεται στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, καθώς και την καταστροφή του χώρου παρέμβασης του σχήματος. Η κίνηση αυτή αποτελεί συνέχεια των γεγονότων της 17^ης Νοεμβρη, όπου οι ίδιοι τραμπούκοι προπηλάκισαν μέλη των φοιτητικών συλλόγων με ακόμη 4 τραυματίες.

Τα γεγονότα αυτά εντάσσονται στην προσπάθεια φίμωσης του φοιτητικού κινήματος, σε μια συγκυρία που ο χώρος της εκπαίδευσης κλιμακώνει τις κινητοποιήσεις του ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση.

Απέναντι σ’ όλες αυτές τις κινήσεις που εσκεμμένα υπονομεύουν το άσυλο απαντάμε με μαζικές διαδικασίες γενικών συνελεύσεων, στην κατεύθυνση της συγκρότησης ενός κινήματος, που θα ανατρέψει συνολικά της επίθεση που δέχονται εκπαίδευση και εργασία.

Ο φασισμός δεν μας σταματά στο δρόμο του αγώνα βαδίζουμε ξανά.

ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ (17/11/2008)

35 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου και ενώ το νόημα του μένει πιο επίκερο παρά ποτέ, τη στιγμή που οι φοιτητικοί σύλλογοι υλοποιούσαν τις αποφάσεις των Γενικών τους Συνελεύσεων καταδικάζοντας την κυβερνητική πολιτική, δέχτηκαν φασιστική-τραμπούκικη επίθεση απο τη νεολαία της ΝΔ (ΟΝΝΕΔ) και την κυβερνητική παράταξη στα πανεπιστήμια ΔΑΠ-ΝΔΦΚ.

Επίθεση με παρακρατικές μεθόδους (κράνη, καδρόνια, γκλομπ, πέτρες, κροτίδες), αλλά και στρατιωτικό σχέιδο επίθεσης απο δύο πλευρές στους φοιτητικούς συλλόγους, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό τεσσάρων μελών φοιτητικών συλλόγων.

Στόχος ήταν η τρομοκράτηση του φοιτητικού κινήματος, το χτύπημα των Γενικών Συνελεύσεων που σε αυτές μειοψήφισαν και η ανάδειξη των επιθετικών διαθέσεων της κυβέρνησης στο ζήτημα των μεταρρυθμίσεων. Απέναντι σε αυτές τις φασιστικές επιθέσεις οι φοιτητικοί σύλλογοι απάντησαν προασπίζοντας οι ίδιοι το άσυλο ως ένα χώρο που δε χωρούν φασιστικές πρακτικές και έδωσαν ένα σαφές μήνυμα συνέχισης και κλιμάκωσης των αγώνων τους.

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΞΑΝΑ

Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων Φυσικού, Γεωλογικού, Πληροφορικής, Γεωπονίας, Πολιτικών Επιστημών, Αρχιτεκτονικής, Ηλεκτρολόγων-Μηχανολόγων Μηχανικών, Πολιτικών Μηχανικών, Χημικών Μηχανικών, Τοπογράφων Μηχανικών, Μουσικού, ΠΑ.ΜΑΚ.

2008 - αποτελέσματα φοιτητικών εκλογών συλλόγου ηλεκτρολόγων και μηχανολόγων

11/11/08 - Αποτελέσματα ψηφοφορίας της συνέλευσης

Τα αποτελέσματα της συνέλευσης ήταν τα εξής:

ΑΡΑΓΕ-ΕΑΑΚ (στήριξε η ΣΣΠ) 95
ΠΚΣ 80
ΠΑΣΠ 11
ΛΕΥΚΑ 15