Τετάρτη, 28 Μαΐου 2014

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΑΑΚ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΥΓΚΛΗΤΟΥ ΣΤΙΣ 28/05!


Στη βάση των αποφάσεων των φοιτητικών μας συλλόγων που εναντιώνονται στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και πιο συγκεκριμένα μέσα από την τωρινή νομοθετική προσπάθεια του Υπουργείου για εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου μέσω της συγκρότησης, της κατάθεσης και ψήφισης του Οργανισμού, πραγματοποιήσαμε μαζική παράσταση στη Σύγκλητο.

51 χρόνια χωρίς τον Γρηγόρη Λαμπράκη!

Τρίτη, 20 Μαΐου 2014

Νέα διαμαρτυρία στην κοσμητεία για το ζήτημα της καθαριότητας

Διαμαρτυρία αύριο Τετάρτη, στις 11:00, στον Κατσάμπαλο, στην κοσμητεία.


Δεν άλλαξαν πολλά από την προηγούμενη βδομάδα που τον επισκεπτήκαμε, παρ' ότι είχε δεσμευτεί να βρει κάποια λύση.

Η βρώμα συνεχίζει να είναι ανυπόφορη.

Δεν θα είμαστε το ίδιο διαλλακτικοί γιατί μας κοροιδεύει. Δε θα φύγουμε δλδ από το γραφείο του αν δε λάβουμε κάποια συγκεκριμένη απάντηση για το πως θα βελτιωθεί η κατάσταση.

Οσοι/ες δεν αντέχουν άλλη βρώμα , να είναι εκεί, στις 11 αυστηρά.

Δευτέρα, 19 Μαΐου 2014

Αποτελέσματα δημοψηφίσματος για το νερό!

Συγκεντρωτικά Εκλογικής Περιφέρειας
Σε 138 επί συνόλου 192 εκλογικών κέντρων
Ψήφισαν: 168.552
Άκυρα/ Λευκά: 158

ΝΑΙ : 1,95%
OXI: 98,05%


Ανακοίνωση της ΕΑΑΚ για την προσπάθεια συγκρότησης οργανισμού στο ΕΚΠΑ

Την Πέμπτη 15/5 συνεδρίασε η σύγκλητος του ΕΚΠΑ με βασικό θέμα την ψήφιση του προσχεδίου οργανισμού για το ΕΚΠΑ. Η όλη διαδικασία πραγματοποιήθηκε με απόλυτα μεθοδευμένο τρόπο. Μία μόλις ημέρα πριν τη συνεδρίαση δημοσιεύτηκε ένα κείμενο 150 σελίδων το οποίο ορίζει τη λειτουργία του Πανεπιστημίου σε όλο του το εύρος χωρίς φυσικά να το μάθει κάνεις. Η ίδια η διαδικασία της έγκρισής του μόνο δημοκρατική δεν ήταν, αφού χωρίς να διεξαχθεί ψηφοφορία και παρά τις αντιδράσεις των φοιτητικών συλλόγων και των διοικητικών που παρευρίσκονταν εκεί, ο Πρύτανης απλά ανακοίνωσε ότι «Πέρασε ομόφωνα…». Φαίνεται ότι τον εμπνέουν οι μεθοδεύσεις του υπουργείου που ετοιμάζεται να περάσει από την πίσω πόρτα, χωρίς καν να εμφανίσει κάτι στη Βουλή, το σχέδιο Αθηνά 2 και τα κλεισίματα σχολών. Το επιχείρημα ήταν ότι αυτό ήταν αναγκαίο γιατί ήταν όρος για να προχωρήσει η κινητικότητα των διαθέσιμων υπαλλήλων των ιδρυμάτων και να μην χαθούν θέσεις εργασίας.

Σάββατο, 17 Μαΐου 2014

Πιστεύατε πραγματικά ότι η ΕΕ θα επέτρεπε δημοψήφισμα για το νερό;

Πριν από μερικά χρόνια περιγράψαμε στο ντοκιμαντέρ Catastroika το “πραξικόπημα” με το οποίο η ΕΕ απέρριψε το αποτέλεσμα δημοψηφίσματος στην Ιταλία για την ιδιωτικοποίηση του δικτύου ύδρευσης. 

Καθώς το ΟΧΙ στην ιδιωτικοποίηση είχε ξεπεράσει το 90% ακόμη και ο Μπερλουσκόνι είχε αναγκαστεί να αποδεχθεί το αποτέλεσμα, παρά το γεγονός ότι τίναζε στον αέρα τα σχέδια ορισμένων από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές στον πλανήτη. Εταιρείες δηλαδή όπως η Veolia και η Suez που “φυτεύουν” ανθρώπους τους στα υψηλότερα κλιμάκια κυβερνήσεων αλλά και των μηχανισμών της ΕΕ. 

Λίγους μήνες αργότερα ο Μπερλουσκόνι ανατράπηκε από τους μηχανισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης με διαδικασίες που χαρακτηρίζονται πλέον ανοιχτά ως πραξικοπηματικές.

Προφανώς οι Βρυξέλλες και η Μέρκελ είχαν πολλούς ακόμη λόγους, πέρα από την ιδιωτικοποίηση του νερού, να τον αντικαταστήσουν με έναν μη εκλεγμένο τεχνοκράτη όπως ο Μάριο Μόντι (διαβάστε εδώ το παρασκήνιο της ανατροπής). 

Τετάρτη, 14 Μαΐου 2014

Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε...

Σήμερα η εργατική τάξη όλου του κόσμου θρηνεί τον θάνατο περισσότερων από 200 παιδιών της, που καταπλακώθηκαν στο ορυχείο της Σομά στην Τουρκία, ενώ αγωνίζονταν για το ψωμί τους και το ψωμί των δικών τους. Η σκέψη μας βρίσκεται σήμερα σε αυτούς, στους οικείους τους και στους εκατοντάδες συναδέλφους τους που βρίσκονται ακόμα εγκλωβισμένοι στο ορυχείο. Οι νεκροί της εργατικής τάξης, θύματα του καπιταλισμού, του κέρδους και της ανάπτυξής του που δε λογαριάζει την ανθρώπινη ζωή, είναι αναρίθμητοι. Χρέος μας είναι η θυσία τους να μην πάει χαμένη.
Σήμερα που είμαστε στον δρόμο, στο πλάι των απεργών διοικητικών υπαλλήλων των πανεπιστημίων, των απεργών γιατρών και εργαζομένων στα νοσοκομεία, των απεργών των ασφαλιστικών ταμείων, των καθαριστριών, είμαστε επίσης και για να παλέψουμε για έναν κόσμο όπου ούτε μια ζωή δε θα χάνεται για λογαριασμό του κέρδους. Και σήμερα και αύριο και όσο χρειαστεί μέχρι την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο..

ΟΛΟΙ ΑΥΡΙΟ ΣΤΙΣ 11:00 ΣΤΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΣΜΗΤΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑΣ!

Εδώ και πάρα πολύ καιρό η κατάσταση στο ΑΠΘ σχετικά με το ζήτημα της καθαριότητας έχει ξεφύγει! Η εργολαβία αποφάσισε και διέταξε ότι για τις ανάγκες καθαρισμού του πανεπιστημίου δε θέλει πολλά πολλά...τι ισχύει τώρα; Απλά τα πράγματα: Για κάθε σχολή υπάρχουν ελάχιστοι καθαριστές (2 εως 4 στον αριθμό!!!!) που δουλεύουν σε συνθήκες εξαθλίωσης με συμβάσεις 15ημερών(!!!) και μισθούς πείνας!

Τα αποτελέσματα γίνονται κάθε μέρα και πιο φανερά σε καθέναν από εμάς που βρισκόμαστε στο πανεπιστήμιο για το μάθημα, το διάβασμα, τον καφέ μας ή για όποιον άλλο λόγο. Οι τουαλέτες αποτελούν υγειονομικό κίνδυνο, τα πατώματα είναι λες και βρισκόμαστε σε παρατημένο κτήριο και στην αρχιτεκτονική κυκλοφορούν ποντίκια στα καμαράκια των φοιτητών!! Το χειρότερο φυσικά είναι ότι εμείς δείχνουμε να έχουμε συνηθίσει αυτήν την κατάσταση και έτσι απλά συνεχίζουμε ανενόχλητοι την καθημερινότητα στα αμφιθέατρα και τους διαδρόμους της σχολής.

Κυριακή, 11 Μαΐου 2014

Τι συμβαίνει στο ''φούρνο του Λάμπρου'';;;

Τώρα κλαις, γιατί κλαις; Συ δεν είσαι που έσφαζες χτες;;


https://www.youtube.com/watch?v=EEFemm8Xzrw
Άκουσα πολύ προσεκτικά το περιεχόμενο της ομιλίας του νεοναζί Μπούκουρα στη βουλή. Και το διάβασα απομαγνητοφωνημένο λίγο αργότερα, απογυμνωμένο από τη θλιβερή εικόνα που τον συνόδευσε. Και είδα και ξαναείδα τον Μπούκουρα να μιλάει, παρατηρώντας προσεκτικά το ύφος του, τη γλώσσα του σώματός του, το συναισθηματικό φορτίο που απελευθέρωσε τόσο στο υποκειμενικό του επίπεδο όσο και αντικειμενικά στο επίπεδο της παρατήρησης, και πρόσεξα το πώς δόμησε τη σκέψη του μέσα στο συγκεκριμένο συναισθηματικό φορτίο. Αναφέρομαι βεβαίως στο πεντάλεπτο προσωπικό του «ξέσπασμα» που προκάλεσε αίσθηση, και όχι στο κείμενο το συνταγμένο από τους δικηγόρους του για τις καραμπίνες. 
 
Επί ένα πεντάλεπτο ο Μπούκουρας απευθύνθηκε στους ακροατές του με μια συναισθηματική καταιγίδα, συνοδευόμενη από δάκρυα, λυγμούς και αναφιλητά. Με φωνή δυνατή, χρωματισμένη, τονισμένη σε σημεία της ομιλίας του, εμφατική σε λέξεις κλειδιά (για τον ίδιο και τους ακροατές του) όπως τα «παιδιά», η «φυλακή», τα «ψυχοφάρμακα». Και με το ανεπαίσθητο ψεύδισμά της. Κατά στιγμές, σκούπιζε τα υγρά μάτια του με τη σφιγμένη γροθιά, φέρνοντας στο νου το μικρό παιδί μετά από ένα γερό κλάμα. 
Στη  φόρμα της σκέψης του κυρίαρχος ήταν ο αυθορμητισμός, η άμεση απόκριση στα ερεθίσματα που δεχόταν από τους βουλευτές. Εξέφρασε μια αλληλουχία σκέψεων και παραθέσεων που τη στιγμή της συναισθηματικής κορύφωσης της παρουσίας του στο βήμα ακουγόταν ταχεία και ασύνδετη χωρίς ωστόσο να ξεφεύγει από τα όρια του φυσιολογικού. 
Από άποψη περιεχομένου, ο εκτός κειμένου αυθόρμητος λόγος του, έβριθε αναφορών στη νεανική ηλικία, την ταπεινή καταγωγή, την οικογένεια, τη πατρίδα. Προέβη σε αποκαλύψεις για τη ψυχική του υγεία αναφερόμενος στη χρήση αντικαταθλιπτικής και αγχολυτικής αγωγής, και με μια παραδοξότητα  επικαλέστηκε την εμπειρία του και τις επιρροές του απ' το πασόκ και τον Ανδρέα Παπανδρέου (!). 
Η ομιλία ολοκληρώθηκε απότομα με τον Μπούκουρα να αποκρίνεται σε ένα κατ’ αυτόν χλευαστικό σχόλιο ενός βουλευτή και με μια τελική επίκληση στη συνείδηση των ακροατών. (Όλη η ομιλία εδώ). 
 
Χωρίς αμφιβολία, η σκηνή υπήρξε έντονα δραματική. Και το «δράμα» καθώς φαίνεται αποτελεί τη λέξη κλειδί. 
Διότι ακριβώς  ό,τι ο Μπούκουρας εξέφρασε στο βήμα της βουλής, όταν αποπειράθηκε την εκτός κειμένου επικοινωνία με τους ακροατές του, δεν ήταν τίποτα άλλο πέραν από τη δραματοποίηση ενός φτωχού στο βάθος του συναισθήματος. Το κλάμα του μπορώ μόνο να το κατανοήσω ως απότοκο της συγκεκριμένης και δεδομένης ψυχικής του κατάστασης από την επιστροφή του, μετά από μήνες απομόνωσης, σε ένα υποκειμενικό κέντρο της προσοχής στο οποίο δεν κατάφερε να υπερνικήσει το συσσωρευμένο συναισθηματικό φορτίο που ήταν έτοιμο να ξεχυθεί. Αλλά δυστυχώς γι’ αυτόν  τα δάκρυά του στερούνται πραγματικού συναισθήματος. Η επίθεση συναισθηματισμού που έκανε είναι κενή. Οι λυγμοί του είναι πρόσκαιροι, παροδικοί, οπορτουνιστικοί. Το κλάμα του ρηχό και το συγκινησιακό φορτίο επιφανειακό. Το γεγονός ότι η συναισθηματική του έκφραση επί της ουσίας δεν άγγιξε κανέναν μας ή απλά απορρίφθηκε ως γελοία οφείλεται σε ένα βαθμό και σε αυτή τη διάσταση μεταξύ της έντασης της συναισθητικής παράστασης και της πραγματικής έντασης του συναισθήματός του. 
 
Αν ξεγελάστηκαν τα μάτια μας, δε ξεγελιέται η ψυχή μας. 
Και οπωσδήποτε ούτε η λογική μας. 

Και δεν ξεγελιέται η λογική μας γιατί το περιεχόμενο του λόγου του Μπούκουρα στη βουλή, εκτός αρχικού και προγραμματισμένου κειμένου όπως ο ίδιος δήλωσε, δείχνει ακριβώς ότι ο χρόνος της απομόνωσης, του εγκλεισμού, της αποστέρησης της ελευθερίας δεν στάθηκε ικανός για μια ουσιαστική επικοινωνία με τον εαυτό, για μια αυτοκριτική στις επιλογές και τις απόψεις του, για έναν ειλικρινή αναστοχασμό σε όσα έχει κάνει και όσα του έχουν συμβεί μέχρι τώρα. Με τον λόγο του ο Μπούκουρας έδειξε ότι όλος αυτός ο χρόνος της προφυλάκισης ήταν στη πραγματικότητα κατειλημμένος από ένα κενό συναισθηματισμό ο οποίος αρνήθηκε αυτό που θα μπορούσε έστω και λίγο να τον ξανακάνει από το νεοναζί στέλεχος της εγκληματικής συμμορίας της χρυσής αβγής ξανά άνθρωπο. Και αναφέρομαι στη μεταμέλεια. 
 
Ούτε ένα "συγγνώμη" δεν είχε η ομιλία του Μπούκουρα στη βουλή. Ούτε ένα "έσφαλα", ούτε ένα "παιδιά γράψτε λάθος". Τίποτα. Αντ' αυτού, ρωτούσε και ξαναρωτούσε τι είχε κάνει, σε τι έσφαλε, αναρωτιόταν γιατί ήταν φυλακισμένος, τι θα έλεγε στα παιδιά του. Στα παιδιά του. Έδειξε ότι δεν βρισκόταν ουδεμία στιγμή σε οποιαδήποτε επαφή με τη πραγματικότητα. Με το τι έχει συμβεί και το τι συμβαίνει. Με το πού βρισκόταν ενεργά αναμεμειγμένος. Λες και ο οιστριονικός του συναισθηματισμός τον έχει εξωθήσει στην απόλυτη άρνηση. Ή, ακόμα χειρότερα, λες και ανταποκρίνεται με τον καλύτερο/χειρότερο τρόπο στη γενικότερη απο-ευαισθητοποίηση μιας ολόκληρης κοινωνίας στη φρίκη. 
Καμιά μεταμέλεια, καμιά ενσυναίσθηση, καμιά εμ-πάθεια για τα θύματά του, ούτε ένα ίχνος κατανόησης, πρόσδεσης στα γεγονότα.
Αντίθετα, με το χέρι του έτριψε τα δακρυσμένα του μάτια και ρούφηξε τη μύτη του, ενθυμίζοντας σε όλους ότι όπως τα παιδάκια, έτσι και αυτός, δεν έχει ευθύνη. Κάποιος άλλος φταίει για ότι έχει συμβεί. Κάποιος άλλος φταίει για ό,τι εκείνος έχει κάνει. Εκείνος τυχαία εκλέχτηκε με τη χρυσή αβγή. Ο φούρναρης από τη Κόρινθο που έτσι απλά ξύπνησε βουλευτής. Συκοφαντώντας την ταπεινή του καταγωγή έδειξε τι σημαίνει ένας φασίστας να κρατά στα χέρια του εξουσία και να συντρίβεται από αυτή. Είναι θλιβερή αυτή η αδυναμία ανάληψης της οποιαδήποτε ευθύνης, ακόμα και αυτής μιας αξιόποινης δράσης. Και ακόμα χειρότερη η από βήματος παλινδρόμηση σε μια κατάσταση που απαιτεί από τους υπολοίπους την δικαιολόγηση, τη κατανόηση, τη λύπηση.
Και όμως, υπήρξαν κάποιοι άνθρωποι που ανταποκρίθηκαν στη παλινδρόμηση αυτή. Συγκεκριμένοι βουλευτές τού πρόσφεραν το χάδι, επιβεβαιώνοντας τη παλινδρόμηση, βρεφοποιώντας τον ολοκληρωτικά και φτύνοντας εντελώς μια καταπατημένη αξιοπρέπεια. Και το χειρότερο, προσφέροντας με τη ψήφο τους για τη μη άρση της ασυλίας μια άφεση αμαρτιών για λόγους φθηνού, ρηχού συναισθηματισμού. Είναι δείγμα και αυτό αυτών των προσωπικοτήτων.
Και μιας και μιλάμε για προσωπικότητες, κλήθηκε επιτέλους και ο Μπούκουρας να σταθεί απέναντι στη ψυχοπάθεια του συνεοναζί Κασιδιάρη. Γιατί αυτός και το σινάφι του ήταν όσοι τον χλεύαζαν όλη αυτή την ώρα που εκείνος πλημμύριζε συναισθηματικά την ολομέλεια με τον λόγο του. Και ένιωσε από πρώτο χέρι τη σημαίνει βία, τι σημαίνει μίσος, τι σημαίνει έλλειψη οίκτου και συναισθήματος για τον άλλο, τι σημαίνει νεοναζιστική ψυχοπάθεια.

 
Ο Μπούκουρας είναι άξιο μέλος της ναζιστικής συμμορίας. Δειλός, απατεωνίσκος, διαταραγμένος και κατώτερος των προσδοκιών. Του αξίζει απόλυτα η περιφρόνηση της κοινωνίας. 
 
Για επίλογο, μια σύντομη επιστροφή στη γλυκύτητα. Για όλους τους μπούκουρες αυτού του κόσμου, μια φωτογραφία. Είναι εκείνη η στιγμή που συμπυκνώνει την αξιοπρέπεια, τον αυτοσεβασμό, την συγκρότηση του εαυτού και την πίστη στα ιδανικά. Το χαμόγελο μπρος την καταδίκη. 
 
 

Ο Μαγιακόφσκι θύμα της «εκτάκτου ανάγκης»

Στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης, επιβεβαιώθηκε ότι ζούμε σε «καθεστώς εκτάκτου ανάγκης». Στις 9 Μαΐου η αστυνομία προσήγαγε έναν επισκέπτη της έκθεσης και τον κράτησε για δύο ώρες στο τμήμα, επειδή κρατούσε μια αφίσα με σκίτσο από βιβλίο με εικονογραφημένους στίχους του Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι, την οποία αγόρασε από περίπτερο της έκθεσης.
Δεν τολμάμε να σκεφτούμε τι θα γινόταν αν ο άνθρωπος είχε αγοράσει το «Κομμουνιστικό μανιφέστο» ή κρατούσε καμία πολιτική αφίσα. Το σίγουρο είναι ότι η κυβέρνηση δεν έχει φτάσει στο τέλος του αυταρχικού κατήφορου.

Τα "εξελιγμένα" πανεπιστήμια του εξωτερικόυ vol.2: Με φάρμακα 1 στους 5 φοιτητές στην Αγγλία!

Ένας στους πέντε φοιτητές των βρετανικών πανεπιστημίων έχει καταναλώσει το λεγόμενο «φάρμακο της μελέτης», modafinil, για να ολοκληρώσει τις σπουδές του, σύμφωνα με νέα έρευνα. Οι απαιτήσεις των βρετανικών πανεπιστημίων, ευθυγραμμισμένη με τις συνθήκες στην αγορά εργασίας, έχει αποδειχτεί οτι αποτελούν μία από τα πιο δύσκολες και εξαντλητικές περιόδους στη ζωή των νέων.
Η έρευνα, η οποία διενεργήθηκε για λογαριασμό της ιστοσελίδας the Tab, απευθύνθηκε σε 2.000 φοιτητές από 41 διαφορετικά πανεπιστήμια ρωτώντας τους αν χρησιμοποιούν φάρμακα κατά τη διάρκεια των σπουδών τους ώστε να ανταπεξέλθουν καλύτερα σε αυτές.
Αποκαλύφθηκε ότι ένας στους πέντε παίρνουν το φάρμακο modafinil, για να εμποδίσουν την υπνηλία και να αυξήσουν τη συγκέντρωσή τους, ώστε να μπορέσουν να ολοκληρώσουν το ακαδημαϊκό τους έργο. Το 20% από αυτούς σε καθημερινή βάση μάλιστα.

Τα "εξελιγμένα" πανεπιστήμια του εξωτερικόυ vol.1: Οι Αμερικανοί φοιτητές έχουν χρεοκοπήσει!




Υπερχρεωμένοι πριν βγουν στην παραγωγή είναι οι Αμερικανοί πτυχιούχοι. Το 1984, οι μισοί πτυχιούχοι είχαν κατά μέσον όρο χρέη 2.000 δολ. Σήμερα, τα δύο τρίτα έχουν χρέη 27.000 δολ.
Το χρέος των φοιτητών στις ΗΠΑ υπερβαίνει το ένα τρισ. δολάρια, ένα ποσό μεγαλύτερο από τα δάνεια των πιστωτικών καρτών σε μια χώρα που η κατανάλωση αντιπροσωπεύει το 70% του ΑΕΠ στη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου. Παράλληλα αυξάνονται οι αιτήσεις για τη διαγραφή μέρους των φοιτητικών δανείων στο πλαίσιο που ορίζει η αμερικανική νομοθεσία, ένα φαινόμενο που προβληματίζει το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ. Διότι, όπως δηλώνει και η υφυπουργός Οικονομικών, οι τάσεις αυτές υποδεικνύουν ότι το κόστος της εκπαίδευσης είναι ιδιαίτερα υψηλό. Η Σάρα Μπλουμ Ράσκιν, πρώην αξιωματούχος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ και η υπ’ αριθμόν 2 στο υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ, δήλωσε πως το ζήτημα διερευνάται από την κυβέρνηση.

Παρασκευή, 9 Μαΐου 2014

Ημέρα της Αντιφασιστικής Νίκης η 9η Μάη!

Ημέρα της Αντιφασιστικής Νίκης η 9η Μάη. Μέρα μνήμης και παραδειγματισμού. Ιδιαίτερα επίκαιρη επέτειος με αυτά που ζούμε στη χώρα μας και όσα συμβαίνουν στην Ουκρανία. Στην αντιφασιστική μάχη στρατεύτηκε και η ποίηση (όπως κι όλες οι Τέχνες) με τα δικά της όπλα. Περιέγραψε το αποκρουστικό πρόσωπο του φασισμού, τις αιτίες που το γεννούν, εμψύχωσε, προπαγάνδισε, στήριξε και ύμνησε τον απελευθερωτικό αγώνα του λαού μας μα και του σοβιετικού λαού που πρόσφερε τα μέγιστα σε αυτή τη Νίκη. Ενα από τα αντιπροσωπευτικότερα δείγματα της ελληνικής αντιφασιστικής ποίησης «Το στίγμα» του Φώτη Αγγουλέ.

Πέμπτη, 8 Μαΐου 2014

2014 - αποτελέσματα φοιτητικών εκλογών συλλόγου ηλεκτρολόγων και μηχανολόγων

Τα αποτελέσματα στο σύλλογο μας ανα τμήμα:

ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΟΙ
Φοίμη 98
Αραγε 32
Κνε 65
Δαπ 74
Πάσπ 2
Αρεν 2
Σσπ 1
Άκυρα 25
λευκά 9


ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΟΙ
Φοιμη 97
Αραγε 86
Κνε 68
Δαπ 28
Πάσπ 27
Αρεν 21
σσπ 8
Άκυρα 9
λευκά 8

Οι έδρες στο διοικητικό συμβούλιο είναι : ΦΟΙΜΗ 3, ΑΡΑΓΕ 2, ΔΑΠ 2, ΠΚΣ 2