Τρίτη, 9 Ιανουαρίου 2018

Ραντεβού στα StartUp-άδικα…ή αλλιώς ένα κείμενο για όλους αυτούς τους συμφοιτητές μας που τους “τάξανε” να γίνουν entrepreneur*



Σε πρόσφατη ανακοίνωση του ΑΠΘ διαβάζουμε ότι τρείς φοιτητικές ομάδες από το ΑΠΘ, με συμμετοχή φοιτητών κυρίως από το τμήμα μας, αρίστευσαν στον 10ο Διαγωνισμό «Ennovation 2017» του Κέντρου Επιχειρηματικότητας και Καινοτομίας-AthensCenterforEntrepreneurship(!)andInnovation (ACEin) του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Αρχικά να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν τασσόμαστε ενάντια σε κανένα συμφοιτητή/τρια μας που ασχολείται με εφαρμογές του επιστημονικού μας αντικειμένου κατά την διάρκεια της σχολής. Ωστόσο μέσα στο πανεπιστήμιο και σε αυτή την κοινωνική κατάσταση νιώθουμε την ανάγκη ως πολιτική συλλογικότητα να σχολιάσουμε την όλη κατάσταση καθώς πιστεύουμε ότι τίποτα δεν είναι από μόνο του ουδέτερο, αλλά οι επιλογές που παίρνουμε ως φοιτητές πολλές φορές συνηγορούν σε μια συγκεκριμένη και ευρύτερη κατεύθυνση.
Αρχικά όμως, τι οδηγεί ένα πανεπιστήμιο να προβάλει τόσο τέτοιες ομάδες και να λοιδορεί όποια άλλη δρα μέσα του (από τις πολιτικές συλλογικότητες μέχρι τις θεατρικές, κινηματογραφικές κοκ); Και τελικά τι οδηγεί ολοένα και παραπάνω φοιτητές να στρέφονται στις πρώτες;

Η κατεύθυνση που έχει μπει για το πανεπιστήμιο και επικυρώνεται από τον ν. Γαβρόγλου είναι αυτή της βαθύτερης σύνδεσης του με την αγορά, την παραγωγική ανασυγκρότηση και την λογική της επιχειρηματικότητας της καινοτομίας κοκ. Σε παλιότερο μας κείμενο προσπαθούμε να διερευνήσουμε όσο μπορούμε το φαινόμενο των επιστημονικών ομάδων με επιχειρηματική λειτουργία για αυτό και δε θα μείνουμε τόσο σε αυτό. Είναι όμως ξεκάθαρο για εμάς πως η λειτουργία και ο ρόλος τέτοιων ομάδων (όπως όχι μόνο, αλλά και αυτές που βραβεύτηκαν), σε αυτή την κατεύθυνση κινούνται. Στην κατεύθυνση αυτή συμφωνούν φυσικά όλοι οι πρυτάνεις και οι υπουργοί, νυν και παλιότεροι, αφού αποτελεί κατ΄ ουσία οδηγία της ΕΕ και του ΟΟΣΑ. Είναι λογικό λοιπόν τέτοιες ομάδες να είναι η ατραξιόν του πανεπιστημίου, οι εγγυητές του prestige του, αυτοί που κάνουν υλική πραγματικότητα μέσα στις σχολές τις βλέψεις του κεφαλαίου για το πανεπιστήμιο.
Από την άλλη όμως σε μια κατάσταση εργασιακής ανασφάλειας και έλλειψης θετικού οράματος για τη νεολαία ανοίγεται στους φοιτητές διάπλατος ένας δρόμος που μοιάζει πολλά υποσχόμενος για την καριέρα τους και την επαγγελματική τους αποκατάσταση. Γνωριμίες με καινοτόμους ανθρώπους, απόκτηση εμπειρίας και skills, ένα φουσκωμένο βιογραφικό ήδη πριν βγεις από τη σχολή και η γνώση του πως τρέχεις μια εταιρία πριν ακόμα πάρεις πτυχίο. Ίσως αν είσαι λίγο τυχερός και με πολύ σκληρή δουλειά να ζήσεις και εσύ το αμερικάνικο όνειρο. Ίσως δηλαδή να κρύβεις και εσύ μέσα σου έναν entrepreneur. Τον νεαρό επιχειρηματία που συμβάλει στην ανάπτυξη με την δικιά του startup, αυτόν που έχει μάθει τους κανόνες της αγοράς, τον ενεργό φορέα της νεανικής επιχειρηματικότητας.
Δε νομίζουμε ότι μέγαλο κομμάτι των φοιτητών σκέφτεται έτσι με ολοκληρωμένο τρόπο, αλλά σίγουρα πτυχές αυτού του δρόμου μοιάζουν πολύ θελκτικές στη σημερινή κατάσταση. Σε μια κατάσταση οπού το να εργαστείς στον κλάδο και το αντικείμενο σου είναι όνειρο απατηλό, κι αν το κάνεις θα είναι σαν να προσφέρεις όλο σου τον κόπο για πενταροδεκάρες. Η πραγματικότητα κατά τη γνώμη μας θέτει ένα οριακά καθολικό για την πλειοψηφία των φοιτητών ερώτημα:

Με ποια πλευρά θα ταχθείς; Θα γίνεις κομμάτι στο παραπάνω κάδρο της επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας, η βιτρίνα ενός διαλυμένου πανεπιστημίου στον ΣΚΑΪ; Ή θα ταχθείς με το κομμάτι της πληττόμενης εκείνης πλειοψηφίας που προσπαθεί να βρει συλλογικούς δρόμους να ανταπεξέλθει και να κερδίσει την ζωή που της κλέβουν; Τελικά θα χτίσεις την ζωή σου με βάση τα πρότυπα του ανθρώπου που βρίσκει τον ατομικό δρόμο και τον ανταγωνισμό ως λύσεις, ή θα κερδίσουμε όλοι μαζί τα δικαιώματα μας σε μόρφωση και εργασία;

Η ουσία όμως για εμάς δεν τίθεται στο πως θα την βγάλει καθαρή ο καθένας μόνος του. Δεν αποτελεί λύση για μας κανένα ένα πρότυπο ζωής και ένα κίβδηλο όνειρο για νέους επιχειρηματίες, startupsκαι καινοτόμες ιδέες που μπορούν να σε κάνουν πλούσιο. Με όλα αυτά πρέπει να αντιπαρατεθούμε. Γιατί αν συνηθίσουμε να παλεύουμε ο καθένας μόνος του για την επιβίωση απέναντι στην επίθεση θα χάσουμε όλοι μαζί.
Οφείλουμε να παλέψουμε με όχημα τις γενικές συνελεύσεις του συλλόγου μας για την μόρφωση και την εργασία μας.

Να παλέψουμε για εργαστήρια και θεωρία στο ύψος των αναγκών μας και όχι στον πήχη που βάζει η υποχρηματοδότηση. Γιατί είναι φυσικό όταν η γνώση παρέχεται με τον σημερινό τρόπο να μην μπορεί να καλύψει τις ανάγκες μιας γενιάς που ζει μέσα σε μια τεχνολογική επανάσταση. Όταν ένας καθηγητής κάνει τρία και τέσσερα μαθήματα σε εκατοντάδες φοιτητές, όταν οι διδακτορικοί μένουν απλήρωτοι. Να παλέψουμε για περισσότερο ελεύθερο χρόνο για να ασχοληθούμε με αυτά που μας ενδιαφέρουν. Να χτίσουμε δεσμούς αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας μεταξύ μας κι όχι να απομονωνόμαστε ο καθένας στον προσωπικό του λαβύρινθο.
Αλλά και περαιτέρω να παλέψουμε για τα δικαιώματα μας στην εργασία. Την ίδια στιγμή που κατακρεουργούνται τα δικαιώματα μας στην εργασία, δεν μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα νικήσουμε μόνοι μας. Στο πλάι των εργαζόμενων συναδέλφων μας να παλέψουμε ενάντια στην κατάργηση της απεργίας, για τα επαγγελματικά μας δικαιώματα, για δουλειά και ασφάλιση με βάση τις σύγχρονες δυνατότητες της κοινωνίας και όχι τις ανάγκες του κεφαλαίου.

Για να μη γίνουμε αυτοί που έδωσαν άλλοθι στην διάλυση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας, αλλά οι ανυπάκουες εκείνες φωνές που γκρέμισαν την βιτρίνα ενός πανεπιστημίου για όσους μπορούν να συμμορφωθούν στα καλούπια του συστήματος και έχτισαν ένα πανεπιστήμιο και μια κοινωνία στο ύψος των αναγκών και των ονείρων τους …

*entrepreneur: το πρότυπο του επιχειρηματία που δε φοβάται να πάρει ρίσκα, στην  Αμερική μάλιστα αυτός ο όρος συνδέεται με άτομα που όπως λέει ο εισηγητής του όρου έχουν γενετική προδιάθεση να παίρνουν ρίσκα! (φυσικά κάτι τέτοιο έχει καταρριφθεί από την επιστήμη της γενετικής)
Διάβασε επίσης :Εντρεπρενέρ με τα λεφτά του μπαμπά, του Άρη Χατζηστεφάνου,https://info-war.gr/entreprener-me-ta-lefta-tou-baba/

Φοιτητικές ομάδες: Πόσο «φοιτητικές» και πόσο «ανεξάρτητες» είναι τελικά οι επιχειρηματικές ομάδες που δρουν στη σχολή μας, ΑΡΑΓΕ ΕΑΑΚ, http://arage-e-a-a-k.blogspot.gr/2017/05/blog-post_29.html

Δευτέρα, 27 Νοεμβρίου 2017

ΑΝΟΙΧΤΟ ΜΟΝΟΘΕΜΑΤΙΚΟ ΣΧΗΜΑ ΑΡ.ΑΓ.Ε. ΕΑΑΚ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 7/12 ΣΤΙΣ 14:30.

ΑΝΟΙΧΤΟ ΜΟΝΟΘΕΜΑΤΙΚΟ ΣΧΗΜΑ ΑΡ.ΑΓ.Ε. ΕΑΑΚ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 7/12 ΣΤΙΣ 14:30.
Συζητάμε για ένα νέο, σύγχρονο αντικαπιταλιστικό μόρφωμα στα πανεπιστήμια, για την επανίδρυση της ΕΑΑΚ. Συζητάμε και αποφασίζουμε για το πώς το παρελθόν των αγώνων θα συνδεθεί με την αναγκαιότητα ενός σύχρονου επαναστατικού μορφώματος σήμερα μακριά απο τον εκφυλισμό, τη γραφειοκρατία, τις "παραταξιοποιήσεις" και τη διαχείριση.
Όλες και όλοι εκεί. Ραντεβού στο τραπεζάκι του ΑΡ.ΑΓ.Ε. ΕΑΑΚ στους Ηλ Μηχ

Κοιμάσαι με Αξιολόγηση, ξυπνάς με Μνημόνιο. // κείμενο του ΑΡ.ΑΓ.Ε. Ε.Α.Α.Κ. για την 3η αξιολόγηση //


Ως συνέχεια της πολιτικής που εφαρμόζει η κυβέρνηση, σε σύμπλευση με τις κατευθύνσεις που δίνει η ΕΕ, το ΔΝΤ και το κεφάλαιο, σάλος γίνεται το τελευταίο διάστημα με τη λεγόμενη 3η Αξιολόγηση. Ο τίτλος του κειμένου μας δεν είναι τυχαίος, καθώς η εμπειρία έχει δείξει ότι όταν φτάνει στα αυτιά μας η λέξη «αξιολόγηση», ένα νέο Μνημόνιο βρίσκεται στα σκαριά. Ενώ λοιπόν ακούμε για έξοδο από τα Μνημόνια το 2018, φαίνεται ότι η ζωή μας θα χειροτερεύει διαρκώς και ότι έχει εγκαθιδρυθεί μία αέναη εφαρμογή Μνημονίων και αντιδραστικής πολιτικής. Αυτή τη φορά, οι Βρυξέλλες το αποκαλούν «υβριδικό πρόγραμμα» (που θα είναι μνημονιακό σε όλα τα χαρακτηριστικά του εκτός από το όνομα) και θα περιλαμβάνει τις δεσμεύσεις που θα ισχύουν από τον Σεπτέμβριο του 2018 ως το …2060!
Τι έρχεται, λοιπόν, με την 3η αξιολόγηση;

Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2017

ΣΥΓΓΡΆΜΜΑΤΑ: WANTED!!! // ανακοίνωση του ΑΡΑΓΕ ΕΑΑΚ για το ζήτημα των συγγραμμάτων

Την Τρίτη 4/10 έγινε γνωστή η απόφαση του Σ.Ε.Ε.ΒΙ. (Σύλλογος Εκδοτών Επιστημονικών Βιβλίων) να αναστείλει τη διανομή πανεπιστημιακών συγγραμμάτων στους φοιτητές και τους σπουδαστές για το χειμερινό εξάμηνο 2017-18. Και όλα αυτά γιατί; Πέρα από τις μειώσεις στις αποδοχές των μεγαλοεκδοτών και τα αλεισβερίσια του υπουργείου με ιδιώτες ( τα οποία βέβαια γίνονται στις πλάτες μας) , ως σημαντικότερος παράγοντας αναφέρεται η μη πληρωμή από το υπουργείο Παιδείας. Το γεγονός αυτό δεν είναι τυχαίο, σχετίζεται άμεσα με την όλο και εντεινόμενη υποχρηματοδότηση της εκπαίδευσης ( όπως και όλων των κοινωνικών παροχών) αλλά και με την κατεύθυνση που υπάρχει τα τελευταία χρόνια για υποκατάσταση των βιβλίων με ψηφιακά.
Όπως φαίνεται όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια οι σπουδές μας όχι απλά υποβαθμίζονται, αλλά γίνονται και μια οικονομική υποχρέωση που βαραίνει εμάς και τις οικογένειές μας. Η υποχρηματοδότηση που έχει επιβληθεί από τη μία υποστελεχώνει τα πανεπιστήμια σε καθηγητές, υλικοτεχνικό εξοπλισμό, εργαζόμενους και από την άλλη μας θέτει εκβιαστικά το δίλημμα Ή ΠΛΗΡΩΣΕ Ή ΠΑΡΑΤΑ ΤΑ. Ολόκληρες σχολές και τμήματα συγχωνεύονται, τομείς υπολειτουργούν με ελάχιστο προσωπικό και η μέριμνα (λέσχη και εστίες) υποβαθμίζεται συνεχώς.

ΞΕΡΩ ΤΙ ΠΕΡΑΣΕΣ ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ (Κείμενο του ΑΡ.ΑΓ.Ε. Ε.Α.Α.Κ. για το νέο εκπαιδευτικό νόμο.)

Ενώ τον Αυγούστου κάποιοι από εμάς δούλευαν, ήταν στα χωριά τους ή στις πόλεις τους , η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πέρασε το νέο νομοσχέδιο για την παιδεία. Ένα νομοσχέδιο, το οποίο μας αφορά άμεσα όλους και όλες και όσο καμουφλαρισμένο κι αν είναι δεν μπορεί να κρύψει το πραγματικό του πρόσωπο, ότι δηλαδή αποτελεί συνέχεια των προηγούμενων αντιεκπαιδευτικών νομοσχεδίων.
Τα πρώτα πράγματα που άκουσες για το νόμο μπορεί να σου φάνηκαν ότι έχουν ενδιαφέρον : ότι το πτυχίο γίνεται Master, οι φοιτητές θα συμμετέχουν στα όργανα συνδιοίκησης, ότι το πανεπιστήμιο θα παίξει ρόλο στην ανάπτυξη μέσω της έρευνας και της καινοτομίας, ότι το πρόβλημα της υποχρηματοδότησης θα λυθεί και ότι επαναφέρεται το άσυλο. Θα ήμασταν αφελείς αν θεωρούσαμε ότι όλα αυτά κινούνται σε καλή κατεύθυνση. Η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Η ρομαντική εικόνα που περιγράφει η κυβέρνηση για ένα πανεπιστήμιο κέντρο γνώσης-έρευνας- καινοτομίας-ασφάλειας, δεν πείθει κανέναν. Ας δούμε λοιπόν, βασικά στοιχεία αυτού του νόμου, γιατί είναι πιο αναγκαίο από ποτέ να παλέψουμε για να μην εφαρμοστεί και να επιβάλουμε τις δικές μας ανάγκες στο σήμερα.

Έρευνα και καινοτομία : Γνώση για τις ανάγκες της κοινωνίας ή της αγοράς;
Ο νέος νόμος έρχεται να σφραγίσει τη μετατροπή της έρευνας και της γνώσης σε άμεσα εμπορεύσιμο προϊόν. Αυτό σημαίνει ότι το πανεπιστήμιο εξυπηρετεί όλο και περισσότερο τις ανάγκες της αγοράς και του κέρδους των εταιριών, είτε μιλάμε για μεγάλες πολυεθνικές είτε για τοπικές επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα η ίδια η λειτουργία του να θυμίζει επιχειρηματικό ίδρυμα. Επομένως η αξιολόγηση και η ποιότητα του πανεπιστημίου δεν κρίνεται από το επιστημονικό δυναμικό του, από τη γνώση που παράγεται, από την πολιτική-πολιτιστική του ζωντάνια, από τις συνθήκες σπουδών και εργασίας φοιτητών και εργαζομένων μέσα σε αυτό αλλά μόνο από επιχειρηματικά κριτήρια. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την υποβάθμιση των σπουδών μας, το κατακερματισμό της γνώσης, την μετατροπή των σπουδών μας σε συλλογή από συγκεκριμένα αποσπασματικά skills(στα πλαίσια της δια βίου μάθησης), αδυνατώντας έτσι να προσφέρει ολόπλευρη εποπτεία επί του αντικειμένου μας. Παράλληλα, έρχεται η απλήρωτη εργασία - ή για μερικά ψίχουλα- στην έρευνα σε μεταπτυχιακό-διδακτορικό επίπεδο και μερικές φορές σε προπτυχιακό. Στον αντίποδα υπάρχει η δική μας στάση: αυτή που λέει ότι γνώση και έρευνα είναι για την κοινωνία και όχι για το κέρδος. Αυτή που λέει ότι δεν πρόκεται να ξεπουλήσουμε το πανεπιστήμιο και την εργασία μας για τις ανάγκες του κεφαλαίου σε άμεσο εμπόρευμα και φθηνό εργατικό δυναμικό.

Εργασιακή προοπτική : Από το 5ετές πτυχίο στους 3 κύκλους σπουδών και την εργασιακή επισφάλεια.
Βασικός στόχος της κυβέρνησης είναι η δημιουργία αποφοίτων πολλών ταχυτήτων, αναλώσιμων και ευέλικτων στις ανάγκες των εργοδοτών και της αγοράς. Έτσι, ο νόμος Γαβρόγλου μέσα από διάφορα άρθρα υποβαθμίζει τον πρώτο κύκλο σπουδών ( προπτυχιακό) και δημιουργεί μεταπτυχιακά, τα οποία λειτουργούν με τη λογική της ανταποδοτικότητας. Αυτό πρακτικά σημαίνει, ότι με την υποβάθμιση του προπτυχιακού και τη μετάβαση μαθημάτων στα μεταπτυχιακά καθιστά απαραίτητη τη διεκπεραίωση και του δεύτερου κύκλου σπουδών. Τα μεταπτυχιακά, όμως, δεν είναι για όλους. Τα δίδακτρα και η απλήρωτη εργασία(ή πολύ φθηνά αμειβόμενη) για όσους δεν έχουν να πληρώσουν (ανταποδοτικότητα) πετάνε έξω όλους εμάς που προερχόμαστε από τα πιο φτωχά στρώματα. Τώρα, σχετικά με το ποιοι δικαιούνται να μην πληρώσουν δίδακτρα, αυτό αφορά μόνο το 30% των εισακτέων και αυτοί επιπλέον θα πρέπει να πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια(π.χ. για να μπορεί ένα μέλος μια τετραμελούς οικογένειας να κάνει δωρεάν μεταπτυχιακό θα πρέπει το οικογενειακό του εισόδημα να μην ξεπερνά περίπου τα 11.500 ευρώ!). Συνεχίζοντας, η μετατροπή των 5ετών προγραμμάτων σπουδών μας σε Master, εκτός από το ότι είναι ένα επικοινωνιακό τρικ της κυβέρνησης, ανοίγει το δρόμο για επιβολή διδάκτρων στα προπτυχιακά(σχολή πολυτεχνείου και γεωπονία) και αφετέρου καθιστά τα τετραετή προγράμματα σπουδών κατώτερα. Παράλληλα, όπως αναφέρεται ρητά και στον νόμο, δεν επιφέρει κάποια αύξηση μισθού στον μελλοντικό εργαζόμενο και γενικότερο δεν αλλάζει κάτι σε σχέση με την πρόσληψη σε μια εργασία! Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι η κυβέρνηση πλασάρει όλες αυτές τις αλλαγές ως εκσυγχρονισμό του πτυχίου για πιο εύκολη εύρεση εργασίας. Εμείς, όμως, αξίζει να αναρωτηθούμε αν όλοι οι κόποι μας κοστολογούνται με 400 ευρώ, όπως θεωρεί η κυβέρνηση και η ΕΕ. Το επόμενο διάστημα βάζουμε με τους πιο δυναμικούς όρους το δικαίωμά μας στις σπουδές και στη δουλειά με αξιοπρέπεια. Θέλουμε πτυχία με ευρεία εποπτεία πάνω στο γνωστικό μας αντικείμενο και όχι πτυχία που είναι κομμένα και ραμμένα σε ένα μέλλον ατομικής εργασιακής επισφάλειας. Απαιτούμε μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους με αυξήσεις στους μισθούς, για να χάσει το κεφάλαιο και να κερδίσει η ζωή μας!

Υποχρηματοδότηση : Λεφτά για τον πόλεμο και το χρέος υπάρχουν. Για την παιδεία;
Η κυβέρνηση έχει πάρει την πολιτική επιλογή να διαθέτει χρήματα για την εξυπηρέτηση του χρέους και για πολεμικό εξοπλισμό, αλλά δε δίνει φράγκο για την παιδεία, την υγεία και για άλλους τομείς ζωτικής σημασίας για την κοινωνία. Λογικό επόμενο είναι τα ιδρύματα να αναζητούν χρηματοδότηση από ιδιωτικούς φορείς, ερευνητικά προγράμματα, πατέντες και δίδακτρα ούτως ώστε να μπαλώσουν τις τρύπες της υποχρηματοδότησης. Το αποτέλεσμα είναι ιδιωτικοί φορείς να εισβάλλουν στο πανεπιστήμιο να κόβουν και να ράβουν τις σπουδές μας και την ίδια τη λειτουργία του στα μέτρα τους τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με τις ανάγκες μας. Σε αυτή την κατάσταση δε θα μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια. Απαιτούμε αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης και να φύγει ο παρασιτικός ιδιωτικός παράγοντας που πλουτίζει στις σχολές μας.

Άσυλο για τους μπάτσους και τις εταιρίες.
Ένα από τα «τυράκια» του νέου νόμου για την παιδεία, είναι η υποτιθέμενη επαναφορά του ασύλου. Στην πραγματικότητα η είσοδος της αστυνομίας θα πραγματοποιείται με απόφαση του πρυτανικού συμβουλίου, πράγμα που σημαίνει ότι το άσυλο παραμένει καταργημένο, όπως φαίνεται ήδη και με την εισβολή της σε μόνιμη βάση στο ΑΠΘ. Το πρόβλημα του ναρκεμπορίου στο πανεπιστήμιου σε καμιά περίπτωση δε λύνεται με την αστυνομία. Εν αντιθέσει εντείνεται. Προκειμένου να λυθεί το πρόβλημα, το πανεπιστήμιο δεν πρέπει να είναι κλειστό, αλλά θα πρέπει να είναι ανοιχτό, να αποτελεί ένα δραστήριο κύτταρο μόρφωσης και πολιτιστικών-πολιτικών εκδηλώσεων. Η ζωντάνια του πρέπει να αποτελεί υπόθεση της κοινωνίας και πρώτα απ’όλα δική μας. Η καταστολή και η εισβολή των μπάτσων στο πανεπιστήμιο, έρχεται να κουμπώσει με την πολιτική της κυβέρνησης, της ΕΕ, του ΟΟΣΑ και της συνθήκης της Μπολόνια για ένα σύγχρονο επιχειρηματικό πανεπιστήμιο. Αυτό το πανεπιστήμιο χρειάζεται τάξη και ασφάλεια για να λειτουργήσει ως ένα στείρο εκπαιδευτήριο των δεξιοτήτων και ως ένας φορέας που θα υποδέχεται και θα προάγει την επιχειρηματικότητα. Σε αυτό δε χωρούν οι αγώνες των εργαζομένων, οι αγώνες των φοιτητών για αξιοπρεπή μόρφωση, εργασία και ζωή, η έμπρακτη ταξική αλληλεγγύη στους μετανάστες και η ανατρεπτική πολιτιστική δράση. Χωρούν η αστυνομία, ο στρατός, οι εταιρείες και οι ΜΚΟ. Εμείς λοιπόν να δηλώσουμε “ανασφαλείς” σε αυτή την τάξη και την ασφάλεια.

Φοιτητική Μέριμνα
Στον πυρήνα του νέου νόμου είναι η λειτουργία του πανεπιστημίου με όρους επιχείρησης (δηλαδή με κέρδη και ζημιές). Ως αποτέλεσμα, ολόκληρη η φοιτητική μέριμνα αναλαμβάνεται από ιδιώτες, οι οποίοι από τη μία «βγάζουν» το πανεπιστήμιο από την αδυναμία κάλυψής της, από την άλλη αυτό γίνεται εις βάρος των φοιτητών με υποβάθμιση της ποιότητας και αποκλεισμό όσων φοιτητών δεν έχουν οικονομική δυνατότητα (βλ. χαράτσια στις εστίες, έλεγχος στη λέσχη). Η κατάσταση αυτή, που προϋπήρχε, εντείνεται στο νέο νόμο, εξυπηρετώντας μεταξύ άλλων, τη δημιουργία αποφοίτων πολλών ταχυτήτων, αλλά κατά βάση δημιουργώντας ασφυκτικούς όρους φοίτησης στους περισσότερους συμφοιτητές μας. Σήμερα που το δικαίωμα μας στη δωρεάν σίτιση-στέγαση πλήττεται όσο ποτέ εμείς πρέπει να απαντήσουμε δυναμικά ότι: απαιτούμε δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλες και όλους με αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης. Θέλουμε λεφτά για την παιδεία και όχι για τον πόλεμο και για το χρέος. Μέσα από τους αγώνες και τις συνελεύσεις μπορούμε να επιβάλλουμε δωρεάν σίτιση, στέγαση και μεταφορές για όλους τους φοιτητές, αλλά και να κάνουμε πιο ανθρώπινους τους ρυθμούς σπουδών μας, μέσα από κατακτήσεις όπως η πτυχιακή εξεταστική για όλους κλπ.

Η απάντησή μας
Για εμάς η λύση δεν βρίσκεται ούτε στην περαιτέρω αδράνειά μας, αλλά ούτε και στη λογική του ατομικού δρόμου. Η λύση βρίσκεται στις συλλογικές διαδικασίες και τους αγώνες, με τους οποίους οι φοιτητές παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους και δε θα επιτρέψουν αυτό το καταστροφικό νομοσχέδιο να εφαρμοστεί. Για εμάς είναι αναγκαίο να παλέψουμε δίπλα σε αυτούς που ήδη βιώνουν το δυσοίωνο μέλλον μας (μεταπτυχιακοί, διδακτορικοί, ερευνητές, μηχανικοί) όχι μόνο για να μην επιτρέψουμε την εφαρμογή του νόμου, αλλά και να διεκδικήσουμε το μέλλον που μας αξίζει στο σήμερα. Γιατί εμείς δεν παλεύουμε για την επιστροφή του πανεπιστημίου σε μια προηγούμενη περίοδο, αλλά για ένα πανεπιστήμιο στις ανάγκες της κοινωνίας και της νεολαίας, ώστε οι απόφοιτοι να έχουν συνολική εποπτεία για το αντικείμενό τους και να παράγουν έρευνα για τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι της αγοράς.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Συλλόγου Φοιτητών Ηλεκτρολόγων Μηχανολόγων ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 19/10 ΣΤΙΣ 15:00 ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ Α5

Αντί-καλωσορίσματος

Αν και έχουν περάσει μόνο λίγοι μήνες από τότε που βρισκόσουν στο Λύκειο πολλά πράγματα έχουν αλλάξει. Όλα όσα γνώριζες για την εκπαίδευση στο Λύκειο δε σημαίνει ότι ισχύουν απαραίτητα και στο πανεπιστήμιο.
ΟΙ ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΔΕΝ ΚΛΕΙΔΩΝΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΑΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ! Πρέπει να παραμένουν ανοιχτές όλη μέρα, προκειμένου να μπορούν να φιλοξενούν κάθε δραστηριότητα που επιλέγουν οι φοιτητές & οι φοιτήτριες: συνελεύσεις, συζητήσεις, πολιτιστικές ομάδες, ακόμα & συλλογική συζήτηση μέσα στα ίδια τα μαθήματα. ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ & ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΜΑΣ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΖΗΤΑΜΕ & ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΣΑ ΜΑΣ ΑΦΟΡΟΥΝ! Την ώρα της Γενικής Συνέλευσης του Συλλόγου μας, τα μαθήματα σταματούν και προφανώς δεν παίρνονται παρουσίες. Τα μαθήματα είναι ακαδημαΪκές διαλέξεις που μπορεί να παρακολουθήσει η καθεμιά και ο καθένας. Η ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ γι' αυτό και δεν μπορούν να λαμβάνονται παρουσίες. Η βαθμολογία δεν πρέπει να επηρεάζεται από την παρουσία μας στο μάθημα ειδικά σε μια συγκυρία όπου πολλοί/ες από εμάς είναι εργαζόμενοι/ες. Ο/Η ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ/ΤΡΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΘΕΝΤΙΑ! Έχουμε το δικαίωμα να τον/την αμφισβητήσουμε, να ασκήσουμε κριτική &να εκφράσουμε ελεύθερα τη γνώμη μας. ΦΟΙΤΗΤΕΣ/ΤΡΙΕΣ, ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟΙ, ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟΙ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΣΟΙ/ΕΣ. Κανείς & καμιά δεν έχει το δικαίωμα να σε προσβάλλει, να σε αποβάλλει από την αίθουσα, να σου επιβάλλει τη γνώμη του/της. Η ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ ΔΕΝ ΠΑΥΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ! υπερασπιζόμαστε τις ελευθερίες και τα δικαιώματά μας καθημερινά και με συλλογικό τρόπο!

Ως φοιτητής θα έχεις τη χαρά να ανακαλύψεις διάφορα προνόμια που μέχρι πρότινος δε διέθετες. Βέβαια ούτε αυτά θα είναι ακριβώς όπως τα περίμενες. Αναφερόμαστε στη σίτιση, τη στέγαση, τις μεταφορές κ.τ.λ. Η σίτιση, η στέγαση και οι μεταφορές για τους φοιτητές τίθενται υπό αμφισβήτηση. Κάτι το οποίο πρέπει να είναι δημόσιο και δωρεάν, έχει μπει στη σφαίρα ενδιαφέροντος του ιδιωτικού τομέα, μιας και μπορεί να αποτελέσει άλλο ένα πεδίο κερδοφορίας. Πιο συγκεκριμένα, εργολαβίες στη λέσχη, στην καθαριότητα του ιδρύματος κ.ο.κ. έχουν αναλάβει το ρόλο του διαμεσολαβητή και πλουτίζουν στις πλάτες των φοιτητών, υποβαθμίζοντας ταυτόχρονα την ποιότητα των υπηρεσιών για να βγάζουν ακόμα περισσότερο κέρδος.
Δυστυχώς όμως, το άπληστο χέρι του ιδιωτικού τομέα δεν είναι τόσο κοντό, αλλά σφετερίζεται τη γνώση που παράγεται στο πανεπιστήμιο και τροποποιεί-κατακερματίζει κατά βούληση το πρόγραμμα σπουδών, ανάλογα με τις ανάγκες του.
Τα προγράμματα σπουδών με τα ECTS και όχι μόνο αμφισβητούν τη σφαιρική εποπτεία του αντικειμένου, που θα έπρεπε να έχει ένας μηχανικός στο σήμερα. Είναι ένα πακέτο με skills που του προσφέρεται και αδυνατεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη κριτικής σκέψης για το αντικείμενο αλλά και την εφαρμογή, με βάση τις κοινωνικές ανάγκες. Βέβαια τα κενά του δημόσιου πανεπιστημίου έρχεται να μπαλώσει - και να κερδοφορήσει από αυτό - ο ιδιωτικός τομέας. Ιδιωτικές επιχειρήσεις, ερευνητικά προγράμματα ευρωπαϊκών και διεθνών οργανισμών, επιχειρηματικές ομάδες έρχονται να προσφέρουν όσα η σχολή μας αρνείται σε επίπεδο γνώσης, με μοναδικό αντάλλαγμα το ξεπούλημα της διανοητικής του εργασίας. Το μεράκι του νέου φοιτητή να ασχοληθεί με το αντικείμενο του έρχονται να ευχαριστήσουν όλοι οι παραπάνω αλλά και καπηλευτούν το αποτέλεσμα της δουλειάς του κατοχυρώνοντας πατέντες- εμπορεύματα τα οποία περνούν στην προσωπική τους ιδιοκτησία χωρίς να αναγνωρίζουν κανένα δικαίωμα στον φοιτητή. Για εμάς, πρέπει να παρέμβουμε και να καθορίσουμε τη γνώση που λαμβάνουμε με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες της πλειττόμενης πλειοψηφίας.
Άμεσα συνδεδεμένο με τα προηγούμενα και ζωτικής σημασίας για όλους μας αποτελεί το κομμάτι της επαγγελματικής αποκατάστασης. Τα στατιστικά δεν ευνοούν καθόλου τους νέους μηχανικούς με το 60% αυτών να είναι άνεργοι. Το μέλλον ενός μηχανικού το 2017 δεν είναι σε καμία περίπτωση το ίδιο με το μέλλον ενός μηχανικού πριν 20-30 χρόνια. Το διακύβευμα στο σήμερα δεν είναι μόνο το αν θα είμαστε καλοπληρωμένοι, αλλά το αν θα βρούμε δουλειά. Το μέλλον του μηχανικού προβλέπει σκληρές συνθήκες εργασίας, εξαντλητικά ωράρια, αλλεπάλληλες μειώσεις μισθών, επισφάλεια στην εργασία και υπέρογκες ασφαλιστικές εισφορές. Το πως θα εργαστούμε καθορίζεται και από τις τωρινές μας σπουδές. Όπως αναφέραμε και παραπάνω, οι κατακερματισμένες , οι υποβαθμισμένες και προσαρμοσμένες γνώσεις στις ανάγκες της αγοράς καθορίζουν και το τι εργαζόμενοι θα είμαστε αύριο. Εργαζόμενοι χωρίς συλλογική συνείδηση, αναλώσιμοι και αναγκασμένοι να δουλέψουμε σε έναν πραγματικά σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα! Εμείς ως αυριανοί εργαζόμενοι πρέπει να πάρουμε θέση ενάντια στο δυσοίωνο μέλλον που μας επιφυλάσσουν! Χρειάζεται να αγωνιστούμε συλλογικά, να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και να μην τους αφήσουμε να αποφασίζουν άλλο για εμάς ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ!
Από το μικρότερο ζήτημα (π.χ. καθαριότητα χώρου) μέχρι το μεγαλύτερο (π.χ. το τι εργασία θέλουμε) ο Φοιτητικός Σύλλογος Ηλεκτρολόγων και Μηχανολόγων συζητά, αποφασίζει και δρα με γνώμονα το ανώτερο όργανό του, τις Γενικές Συνελεύσεις.
Φοιτητικός Σύλλογος: Είναι ένα σώμα το οποίο αποτελείται από όλους τους προπτυχιακούς φοιτητές Ηλεκτρολόγους και Μηχανολόγους. Όργανα του αποτελούν η Γενική Συνέλευση και το Διοικητικό Συμβούλιο.

Γενική Συνέλευση(ΓΣ): Είναι το πλέον αμεσοδημοκρατικό όργανο του φοιτητικού συλλόγου. Μπορεί να καλεστεί με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου ή κατόπιν συλλογής υπογραφών από τους φοιτητές. Εδώ είναι το σημείο στο οποίο πρέπει να διαψευσθεί η εξής δυσνόηση: Γεν. Συνέλευση δεν είναι η διαδικασία του συλλόγου κατά την οποία μαζεύονται μερικές παρατάξεις και μαλώνουν μεταξύ τους. Σ’ αυτή μπορεί να παρευρεθεί και να συμμετάσχει ενεργά κάθε φοιτητής/τρια, να εκφράσει την άποψή του, να συζητήσει και εν τέλει να εκφραστεί μέσα από αυτή. Για εμάς, λοιπόν, όλη η εξουσία πρέπει να υπάγεται στις Γεν. Συνελεύσεις ώστε οι αποφάσεις τους να εκφράζουν όλους τους φοιτητές.

Συντονιστική Επιτροπή: Είναι και αυτή μία ανοικτή διαδικασία(συντονισμού) του συλλόγου η οποία καλείται μετά από μία ΓΣ προκειμένου να συζητηθεί και να οργανωθεί ο τρόπος με τον οποίο θα προχωρήσουμε στην υλοποίηση των δράσεων που αποφασίστηκαν στη ΓΣ.

Διοικητικό Συμβούλιο(ΔΣ): Είναι όργανο του φοιτητικού συλλόγου και αποτελείται από 9 μέλη-εκπροσώπους. Τα μέλη αυτά καθορίζονται από τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών. Είναι ένα όργανο κλειστό και γραφειοκρατικό που στηρίζεται στη λογική της εκπροσώπησης αφού σε αυτό μπορούν να συμμετάσχουν μόνο οι 9 «εκλεκτοί». Για εμάς το ΔΣ θα έπρεπε να αποτελεί μία ανοικτή διαδικασία την οποία να μπορεί να παρακολουθεί όποιος φοιτητής επιθυμεί . Δεν θεωρούμε όμως ότι είναι σημαντικότερο της συνέλευσης.


Τα συλλογικά προβλήματα δεν επιδέχονται ατομικές λύσεις! Μέσω των γενικών μας συνελεύσεων συζητάμε, αποφασίζουμε και δρούμε συλλογικά για τα δικαιώματά μας στη μόρφωση, στη δουλειά και στις ελευθερίες. Κόντρα στο ρεύμα της αποπολιτικοποίησης που καλλιεργείται, η πολιτική πρέπει να γίνει το όπλο των πολλών!

Πέμπτη, 7 Σεπτεμβρίου 2017

Όπως παλιά εγώ Καμάρα… Εσύ; //κείμενο του ΑΡ.ΑΓ.Ε. ΕΑΑΚ, κάλεσμα στην πορεία της ΔΕΘ


Όπως παλιά εγώ Καμάρα… Εσύ;

Πάλης ξεκίνημα: ΔΕΘ 2017

Μετά την εξαγγελία του προγράμματος της Θεσσαλονίκης (2014) και του παράλληλου προγράμματος (2015) και τα μεγάλα λόγια για “δίκαιη ανάπτυξη” (2016) ο ΣΥΡΙΖΑ έρχεται να μας κοροϊδέψει για ακόμα μια φορά στη φετινή ΔΕΘ με την εξαγγελία ακόμα ενός «φιλολαϊκού» προγράμματος. Πλέον όμως ο χορτασμένος από υποσχέσεις λαός, πρέπει εκτός απ’ το τυρί να δει και τη φάκα! Σκοπός είναι η φετινή ΔΕΘ να αποτελέσει την αφετηρία για ένα νέο κύκλο αγώνων έτσι ώστε να βγει ξανά στο προσκήνιο η φωνή των εργαζομένων και της νεολαίας, ανατρέποντας τη μνημονιακή επίθεση που επέβαλαν οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων με τις επιταγές της ΕΕ, του ΔΝΤ, του κεφαλαίου.

Γιατί να κατέβουμε στην πορεία και σε ποια συγκέντρωση να πάμε;

Σήμερα που η επίθεση στα δικαιώματά μας εντείνεται και η νεολαία βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής είναι καιρός να πούμε ότι ο ατομικός δρόμος δεν μπορεί να είναι λύση. Είναι καιρός να βγούμε στο δρόμο και να απαντήσουμε. Και για να γίνει αυτό θα πρέπει να έχουμε στο νου μας μερικά “πώς” και “γιατί” κατεβαίνουμε σε μια πορεία!

Ας ξεκινήσουμε αρχικά με το σε ποια συγκέντρωση να μην πάμεα) στο Αγ.Βενιζέλου, στο κάλεσμα της ΓΣΕΕ. Η ΓΣΕΕ δε χάνει ποτέ την ευκαιρία να μας αποδείξει ότι εργάζεται εντατικά με σκοπό την ικανοποίηση των συμφερόντων των αφεντικών απέναντι στους εργαζόμενους. Για μας ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ δεν καλύπτει σε καμία περίπτωση τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων. Αντιθέτως έχει ξεπουλήσει όλους τους αγώνες τους τα τελευταία χρόνια, με αποκορύφωμα (μεταξύ άλλων) την ανοιχτή στήριξη του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα. Η θέση μας εξάλλου δεν είναι μαζί με τα τσιράκια της εργοδοσίας του ΟΑΣΘ και της Eldorado που η ΓΣΕΕ σφιχταγκαλιάζει. Αυτοί είναι και θα πρέπει να μείνουν απέναντι μας. Επίσης σήμερα η ΓΣΕΕ δεν καλύπτει ένα μεγάλο μέρος των εργαζομένων. Οι επισφαλώς εργαζόμενοι, οι εργαζόμενοι χωρίς ένσημα, μετανάστες και άτομα με κρυφά εξαρτημένη μορφή εργασίας (π.χ. μηχανικοί με μπλοκάκι) είναι ένα σύνολο με το οποίο η ΓΣΕΕ είναι ριζικά αντίθετη στα συμφέροντα του . β) στο κάλεσμα του ΠΑΜΕ, στην αριστοτέλους. Το ΠΑΜΕ  εγκλωβίζεται σε μια ηττοπαθή συνθηματολογία για αναχώματα σε νόμους και επιστροφή σε προηγούμενες καταστάσεις, με αποτέλεσμα οι συγκεντρώσεις του να έχουν εθιμοτυπικό χαρακτήρα και να μην μπορούν να παράξουν νικηφόρους αγώνες. Δεν αρκεί η θέληση για αγώνα αλλά χρειάζονται και οι κατάλληλοι πολιτικοί στόχοι και η αναγκαία ρήξη με τη γραφειοκρατία για να κερδίσουμε αγώνες για τα δικαιώματα μας. Οπότε…


 

Στη διαδήλωση της ΔΕΘ στηρίζουμε την πορεία που ξεκινάει από την Καμάρα. Ο διαχωρισμός αυτός δεν είναι χωροταξικός αλλά βαθύτατα πολιτικός. Στη διαδήλωση της Καμάρας έχουν πάρει απόφαση να συμμετέχουν κομμάτια που έχουν παίξει πρωτοπόρο ρόλο στο εργατικό κίνημα της Θεσσαλονίκης (π.χ. στον αγώνα ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, στις κινητοποιήσεις στα δικαστήρια ενάντια στον πλειστηριασμό των λαϊκών κατοικιών). Το βασικό ζητούμενο όμως είναι ότι εκεί θα βρίσκεται ένα ολόκληρο δυναμικό που φωνάζει ότι «αυτή η κατάσταση μπορεί να πάει αλλιώς μέσα από τους αγώνες μας» και είναι ο τρόπος με τον οποίον παίρνουμε τους αγώνες στα χέρια μας. Εμείς από τη μεριά μας καλούμε όλα τα κομμάτια της εργασιακής περιπλάνησης, όλους τους φοιτητές και τις φοιτήτριες, όλους τους εργαζομένους που νιώθουν ότι δεν καλύπτονται από τους «αγώνες» που απλά ξεφουσκώνουν τη λαϊκή οργή να στηρίξουν το μπλοκ της Καμάρας με σκοπό τη συγκρότηση ενός ανεξάρτητου ταξικού κέντρου αγώνα εργατών που δε θα αρκείται στο να βάζει αναχώματα, αλλά θα δώσει μια νέα προοπτική για τις δυνάμεις της εργασίας, της ανεργίας και της επισφάλειας.

Τη μέρα της ΔΕΘ η νεολαία και οι φοιτητές πρέπει να δώσουν το δικό τους στίγμα στην κινητοποίηση. Ανάγκη και ελπίδα στο σήμερα είναι να δημιουργηθεί ένα φοιτητικό κίνημα που δε θα είναι απλά καρικατούρα του παρελθόντος. Μέσα από τις γενικές συνελεύσεις οι φοιτητές και οι φοιτήτριες πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας διεκδικώντας τόσο το πανεπιστήμιο και τη μόρφωση όσο και την εργασιακή προοπτική που αξίζει στη γενιά μας. Η θέση του φοιτητικού κινήματος εξάλλου βρίσκεται στο πλευρό των εργαζομένων, προκειμένου να αγωνιστούμε από κοινού ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα που μας επιβάλλουν οι κυβερνήσεις-ΕΕ-κεφάλαιο, ώστε να δημιουργηθεί ένα πολιτικό φοιτητικό κίνημα εργατικής κατεύθυνσης. Συνεπώς, η πορεία της ΔΕΘ πρέπει να είναι η αρχή για μια νέα μορφή οργάνωσης του φοιτητικού και εργατικού κινήματος που θα βάζει στο στόχαστρο τον κόσμο των αφεντικών και θα δημιουργήσει συνθήκες για μια συνολικά αλλιώτικη ζωή. Σήμερα με τις αντικειμενικές, σύγχρονες και επιστημονικές δυνατότητες να είναι πρωτοφανείς, εμείς να είμαστε αυτοί που θα πούμε ότι αυτός ο κόσμος μας ανήκει. Είμαστε εδώ για να τον αλλάξουμε. Ξέρουμε ότι μπορούμε να ζήσουμε αλλιώς και για αυτό θα παλεύουμε μέχρι το τέλος.

‘’...ας βροντήξει στις πλατείες το ποδοβολητό των εξεγέρσεων...’’ Βλ. Μαγιακόφσκι

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΔΕΘ ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ, ΣΑΒΒΑΤΟ 9/9, 18:00.


Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΡ.ΑΓ.Ε. ΕΑΑΚ ΓΙΑ ΤΟ "ΣΤΟΧΑΣΤΙΚΟ ΣΗΜΑ"

Για άλλη μια φορά και παρά τις δράσεις του Συλλόγου Φοιτητών Ηλ-Μηχ, το Τμήμα και ο κ.Δημάκης συνεχίζουν να αδιαφορούν για ένα απλό και ουσιαστικό ζήτημα. Έτσι, έχουμε φτάσει 15 Αύγουστο, η νέα εξεταστική πλησιάζει και τα αποτελέσματα στο Στοχαστικό Σήμα αγνοούνται. Το τμήμα και ο κ. Δημάκης καλά θα κάνουν να αναλογιστούν ότι αυτή η κοροιδία πρέπει να σταματήσει. Την πρώτη φορά ίσως ήταν αδιάφορο, τις μερικές επόμενες ίσως το αντιμετώπισε κόσμος ως αστείο. Πλέον έχει κουράσει. Το να μπορούμε να σχεδιάζουμε την εξεταστική και το διάβασμα μας χωρίς να περιμένουμε τα μαθήματα να βγαίνουν μετά από μήνες θα έπρεπε να είναι αυτονόητο. Και όμως και στο στοχαστικό σήμα και στις Αναλογικές Τηλεπικοινωνίες έχουμε δει ότι δεν ισχύει.
Έχουμε πει και το ξαναλέμε: κανείς δεν έχει δικαίωμα να παίζει με τις σπουδές μας. Σε μια εποχή που η οικονομική κατάσταση είναι τόσο δύσκολη που πολλοί από μας μένουμε πίσω στις πόλεις μας γιατί δε μπορούμε να νοικιάσουμε, που το άγχος της διεκπαιρέωσης των σπουδών είναι καθημερινότητά μας, που οι απαιτήσεις είναι τόσο μεγάλες, είναι αδιανόητο ένα μήνα και βάλε μετά την εξεταστική του Ιούνη και 15 μέρες πριν την εξεταστική του Σεπτέμβρη να μην έχουν βγει τα μαθήματα.
Πολλοί απο μας δεν πήγαν διακοπές σε 15 διαφορετικά μέρη. Ακόμη χειρότερα πολλοί από μας δούλευαν μέσα στο καλοκαίρι για να τα βγάλουν πέρα το χειμώνα. Τέρμα στην κοροιδία. Να βγουν ΑΜΕΣΑ τα αποτελέσματα του Στοχαστικού Σήματος.
ΤΙΣ ΣΠΟΥΔΕΣ ΜΑΣ ΤΙΣ ΟΡΙΖΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΟΡΕΞΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ
ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΙ ΡΥΘΜΟΙ ΣΠΟΥΔΩΝ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ
ΤΕΡΜΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΟΙΔΙΑ - ΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ, ΟΙ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ, ΟΙ ΥΛΕΣ ΚΑΙ ΤΑΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΞΕΤΕΣΑΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΝΑ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΧΕΔΙΑΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΟΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΠΟΥΔΕΣ ΜΑΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ
Το δικαίωμα μας στις σπουδές και στη μόρφωση δεν είναι παιχνιδάκι.

Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017

17 Ιούλη παίρνουμε την Ηριάννα πίσω!

Μετά τη μεγάλη νίκη του κινήματος αλληλεγγύης και την απελευθέρωση του Τ. Θεοφίλου, στις 17 Ιούλη παίρνουμε την Ηριάννα πίσω! Ενάντια στη βιομηχανία διώξεων του κράτους, δε θα επιτρέψουμε να ποινικοποιηθούν ούτε οι ιδέες μας, ούτε οι κοινωνικές μας συναναστροφές!

Αθωώθηκε ο Τάσος Θεοφίλου! Νίκη του κινήματος αλληλεγγύης!

Η σημερινή πανηγυρική αθώωση του Τάσου Θεοφίλου από το Α΄ Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών αποτελεί θριαμβευτική νίκη μέσα σε μία γκρίζα πολιτική συγκυρία που απαλλάσσει συστηματικά τους κατασταλτικούς μηχανισμούς από κάθε αναστολή να αυθαιρετούν και να στήνουν σκευωρίες.
Ταυτόχρονα είναι μία ιστορική νίκη του νομικού πολιτισμού, που κατακτήθηκε με αιώνες λαϊκών αγώνων και όχι από την καλωσύνη οποιασδήποτε εξουσίας, διότι απέτρεψε την επιδιωκόμενη μετατροπή του ποινικού δικαίου από δίκαιο αποδείξεων σε δίκαιο ενδείξεων και κυρίως «δίκαιο» υποδείξεων.

Μετά από πέντε χρόνια άδικης φυλάκισης ο Τάσος βγαίνει σήμερα. Με το βλέμμα σε κάθε διωκόμενο αγωνιστή, ο αγώνας συνεχίζεται.Η σημερινή πανηγυρική αθώωση του Τάσου Θεοφίλου από το Α΄ Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών αποτελεί θριαμβευτική νίκη μέσα σε μία γκρίζα πολιτική συγκυρία που απαλλάσσει συστηματικά τους κατασταλτικούς μηχανισμούς από κάθε αναστολή να αυθαιρετούν και να στήνουν σκευωρίες.
Ταυτόχρονα είναι μία ιστορική νίκη του νομικού πολιτισμού, που κατακτήθηκε με αιώνες λαϊκών αγώνων και όχι από την καλωσύνη οποιασδήποτε εξουσίας, διότι απέτρεψε την επιδιωκόμενη μετατροπή του ποινικού δικαίου από δίκαιο αποδείξεων σε δίκαιο ενδείξεων και κυρίως «δίκαιο» υποδείξεων.

Μετά από πέντε χρόνια άδικης φυλάκισης ο Τάσος βγαίνει σήμερα. Με το βλέμμα σε κάθε διωκόμενο αγωνιστή, ο αγώνας συνεχίζεται.