Απόφαση Συλλόγου Μηχανολόγων-Ηλεκτρολόγων στη γενική συνέλευση που πραγματοποιήθηκε στις 2-12-09

Ένας χρόνος έχει περάσει από τον περσινό Δεκέμβρη και έχουν πολλά ειπωθεί στην προσπάθεια αποτίμησης των γεγονότων που συμπύκνωσαν τον ιστορικό χρόνο και χαρακτηρίστηκαν ως η εξέγερση της νεολαίας. Μαθητές, φοιτητές, νέοι εργαζόμενοι και μετανάστες αποτέλεσαν την εκρηκτική σύνθεση που πλημμύρισε τους δρόμους όλης της χώρας, με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Το κίνημα του Δεκέμβρη, με την ορμητικότητα και την επιμονή του ξάφνιασε όχι μόνο τους κυβερνώντες αλλά και όλους εμάς που βρεθήκαμε στους δρόμους τις μέρες αυτές. Η νεολαία υιοθετώντας μαζικές συγκρουσιακές πρακτικές, συντονιζόμενη σε πανελλαδικό επίπεδο, δημιουργώντας κέντρα αγώνα σε κάθε πόλη, καταλαμβάνοντας σχολεία, σχολές αλλά και δημόσια κτίρια έδωσε ένα συνολικό στίγμα αμφισβήτησης του συστήματος και του δυσχερούς μέλλοντος για το οποίο την προετοιμάζουν.Σε αντίθεση με τις προπαγάνδα των ΜΜΕ που παρουσίαζε μια εικόνα βανδαλισμών και λεηλασιών, οι εξεγερμένοι συγκρούστηκαν μαζικά με τις δυνάμεις καταστολής στοχοποιώντας αστυνομικά τμήματα και κέντρα λήψης αποφάσεων της εξουσίας. Παράλληλα κατέλαβαν δημόσια κτήρια και μέσα από λαικές συνελεύσεις και τοπικές επιτροπές κατοίκων έφτασαν την φωνή της εξέγερσης σε κάθε πόλη, σε κάθε γειτονιά. Η φωνή αυτή ξέφυγε από τα σύνορα της χώρας μέσα από πάμπολλες πράξεις αλληλεγγύης και ακούστηκε σε δεκάδες πόλεις του κόσμου.

"Συντρόφισσα, σύντροφε. Εξεγερμένη Ελλάδα. Εμείς, οι πιο μικροί, από αυτή τη γωνιά του κόσμου, σε χαιρετάμε. Δέξου το σεβασμό μας και το θαυμασμό μας γι' αυτό που σκέφτεσαι και κάνεις. Από μακριά μαθαίνουμε από σένα. Ευχαριστούμε".

Subcomandante Marcos

Όλοι αναγνωρίζουν ακόμα και οι ιδεολόγοι του συστήματος, ότι ο ελληνικός Δεκέμβρης, ήταν η πρώτη κοινωνική έκρηξη τέτοιας κλίμακας, στο φόντο και υπό το βάρος της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Οι αιτίες που γεννούν και τροφοδοτούν την κονωνική αγανάκτηση δεν έχουν αναιρεθεί. Η νεολαία και τα πιο σκληρά εκμεταλλευόμενα κομμάτια της κοινωνίας (βλ. μετανάστες), που βιώνουν με τον πιο έντονο τρόπο τις συνέπειές της, ήταν οι πρωταγωνιστές εκείνων των ημερών. Οι πολιτικές των κυβερνήσεων των τελευταίων ετών, των ιδιωτικοποιήσεων, της διάλυσης της κοινωνικής ασφάλισης, του ξεχαρβαλώματος των εργασιακών σχέσεων, της προώθησης ενός εξοντωτικού εκπαιδευτικού συστήματος, της άγριας καταστολής των κινημάτων και των πογκρόμ στους μετανάστες, συνέβαλλαν από τη μεριά τους τα μέγιστα στο να διαμορφωθεί το εκρηκτικό μίγμα του Δεκέμβρη. Δεν ήταν λοιπόν μόνο η κοινωνική οργή για την αποτρόπαια δολοφονία ενός μαθητή η οποία εκφράστηκε εκείνες τις μέρες, αλλά η συσσωρευμένη αγανάκτηση που προκαλούσαν και προκαλούν οι διαρκείς πολιτικές που υπονομεύουν τις ανάγκες και τα δικαιώματα της νεολαίας και την εξωθούν στο περιθώριο.Αυτή η οργή δεν μπόρεσε να εκφραστεί και να ενσωματωθεί από κανένα αστικό κοινοβουλευτικό κόμμα.Ακόμα και τα κόμματα της καθεστωτικής αριστεράς είτε αντιμετώπιζαν επιθετικά και κατήγγειλαν χυδαία την εξέγερση(βλ ΚΚΕ) είτε χρησιμοποιώντας μια αριστερόστροφη φρασεολογία για ψηφοθυρικούς λογους τηρούσαν αποστάσεις εγκλωβιζόμενοι τελικά στα όρια της αστικής νομιμότητας (βλ. ΣΥΡΙΖΑ).

Το πρόγραμμά σας περιήγησης μπορεί να μην υποστηρίζει την προβολή αυτής της εικόνας. Ένα από τα κεντρικότερα αιτήματα των εξεγερμένων του Δεκέμβρη ήταν το «κάτω η κυβέρνηση των δολοφόνων και κάθε επίδοξου εκφραστή της πολιτικής της», αίτημα το οποίο παραμένει ανεκπλήρωτο και σήμερα. Μετά από 2 μήνες διακυβέρνησης του πασοκ και παρά τις διακηρύξεις για εκδημοκρατισμό της αστυνομίας, τα μαζικά πογκρόμ στα Εξάρχεια, η βίαιη καταστολή, οι μαζικές προσαγωγές και συλλήψεις την ημέρα της 17ης Νοέμβρη, αποδεικνύουν ότι η νέα κυβέρνηση συνεχίζει την αντιδραστική πολιτική της προηγούμενης. Ταυτόχρονα, εξαπολύει ευθεία και απροκάλυπτη επίθεση στο πανεπιστημιακό άσυλο, κοινωνική κατάκτηση του κινήματος που η συμβολή του στην ανάπτυξη των ριζοσπαστικών πρακτικών του Δεκέμβρη (αλλά και όχι μόνο) ήταν καθοριστική. Παράλληλα συνεχίζοντας την ακροδεξιά στάση της νεας δημοκρατίας παρέχει πολιτική ασυλία σε παρακρατικές-φασιστικές ομάδες που με την κάλυψη της αστυνομίας πραγματοποιούν δολοφονικές επιθέσεις σε μετανάστες, όπως στον Νέο Κόσμο σε καταστήματα τους, αλλά και σε κοινωνικούς-πολιτικούς χώρους, με χαρακτηριστική την πρόσφατη επίθεση με εκρηκτικό μηχανισμό στο στέκι της Buena Ventura στην θεσσαλονίκη.

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ

Η όξυνση της καταστολής και η στοχοποίηση του ασυλου φάνηκαν ξεκάθαρα στις κινητοποιήσεις της 17Ν.Πιο συγκεκριμένα, στην Αθήνα στην βάση του δόγματος μηδενικής ανοχής του Χρυσοχοϊδη(υπουργος ΠΡΟ) η αστυνομία δεν δίστασε να αποκλείσει πανεπιστημιακούς χώρους πριν την πορεία και πραγκατοποίησε απρόκλητα 300 προσαγωγές αμφισβητώντας ακόμα και το δικαίωμα στη διαμαρτυρία και στην πορεία. Στη Θεσσαλονίκη την ίδια μέρα η αστυνομία στοχοποίησε το άσυλο ρίχνοντας βροχή δακρυγόνων ακόμα και μέσα στην αίθουσα τελετών και στο φουαγέ της Πολυτεχνικής σχολής, όπου βρίσκονταν εκατοντάδες φοιτητών οι οποίοι υπερασπίζονταν τις αποφάσεις των των συλλόγων. Επίσης καθ’όλη τη διάρκεια της βραδιάς παραγματοποιούσε προκλητικές ενέργειες στα όρια του ασύλου, απειλώντας πως θα τα ξεπεράσει, με στόχο αφενός την τρομοκράτηση των φοιτητών, αφετέρου να δώσει δείγματα γραφής για το μέλλον. Σε αυτήν τη βάση απο σήμερα η αστυνομία προσπαθεί να δημιουργήσει «υγειονομικές» ζώνες απογορεύοντας την στάθμευση στους δρόμους που βρίσκονται παραπλέυρως του πανεπιστημιου, δημιουργώντας έτσι πολεμικό κλίμα τρόμου αποσκοπώντας στην απονέκρωση του πανεπιστημίου. Για αυτούς τους λόγους τις επομενες μέρες οι φοιτητές πρέπει να βρίσκονται μαζικά στο χώρο του πανεπιστημίου, ζωντανεύοντας τις σχολές και μετατρέποντάστες σε κέντρο αγώνα ώστε να διασφαλήσουν στην πράξη το άσυλο.

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ

Στην εποχή της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης το σύστημα αναγκάζεται να αποκαλύψει το πραγματικό του πρόσωπο και να διαλύσει τις όποιες αυταπάτες ότι μπορούμε να περιμένουμε καλύτερες μέρες από τους «άπο πάνω». Στους χώρους εργασίας οι απολύσεις και οι ελαστικές σχέσεις εργασίας έχουν πλέον γίνει καθεστώς για πολύ μεγάλα κομμάτια των εργαζομένων και ιδιαίτερα της νεολάιας. Η εργοδοτική τρομοκρατία καλά κρατεί και νέες περιπτώσεις σαν αυτές της Κ. Κούνεβα έχουν κάνει ήδη την εμφάνισή τους. Η πολιτική της διάλυσης της ασφάλισης, που βρίσκει πάντα τη ρίζα του προβλήματος σε εμάς και στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και ποτέ στα 7 δις που χρωστάνε οι επιχειρήσεις στα ταμεια, μόνο για το 2009. Ο νέος προυπολογισμός της κρίσης και της χυδαίας συκοφάντησης των εργαζομένων από τη νέα κυβέρνηση, αποτελεί απλά την κορυφή του παγόβουνου μίας πολιτικής ακατάπαυστης και σκληρής φορολογίας, στα χαμηλά εισοδήματα προκειμένου να συμμαζευτούν τα υπερδιογκομένα ελλείματα των δημοσιονομικών, απότοκα της φοροδιαφυγής του κεφαλαίου και των 28 χαρισμένων δις στις τράπεζες. Βλέπουμε λοιπόν ξεκάθαρα ότι και στην ανάπτυξη και στην κρίση του κεφαλαίου οι εργαζόμενοι πάντα καλούνται να βγάλουνε «τα κάστανα από τη φωτιά» με την χειροτέρευση των όρων εργασίας, ασφάλισης, ζωής τους.

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Από την δευτεροβάθια εκπαίδευση βιώσαμε ως μαθητές την εντατικοποιήση (σπίτι - σχολείο - φροντιστήριο – σπίτι»), το διαχωρισμό σε άξιους και ανάξιους μαθητές, τα υπέρογκα έξοδα για τα φροντηστήρια καθώς και τις ελλειπής σχολικές υποδομές (δεν είναι τυχαιές οι κινητοποιήσεις σε σχολεία της Θεσσαλονίκης για αυτό το ζήτημα). Στην τριτοβάθμια εκπαίδευση η νέα κυβέρνηση παίρνοντας την σκυτάλη από τη ΝΔ συνεχίζει να προωθεί την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Το «πάγωμα» της αδειοδότησης των κολεγίων όχι μόνο δε σημαίνει απόσυρση των αδειών αλλά στρώνει το έδαφος για τη θέσπιση ενός νέου νόμου για τα ΚΕΣ, δήθεν πιο αξιοκρατικού και για τη δημιουργία «δημόσιας αρχής πιστοποίησης και ελέγχου των κολεγίων» για την προώθηση του αντιδραστικού νόμου για την αξιολόγηση. Αν συνυπολογίσει κανείς τη διακηρυκτική τοποθέτηση Παπανδρέου για την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων, καθίσταται σαφές ότι το μέτωπο της εκπαίδευσης παραμένει ενεργό. Την ίδια στιγμή, ο νέος νόμος – πλαίσιο παραμένει ενεργός και επιχειρείται να εφαρμοστούν από διάφορες συγκλήτους και οι διατάξεις του σε σχέση με τους αντιδραστικούς εσωτερικούς κανονισμούς (διαγραφές φοιτητών, ποινικοποίηση καταλήψεων, κατάργηση ασύλου, πιστωτικές μονάδες, αντιδραστικές αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών κλπ). Την σκληρή πολιτική που θα ακολουθήσει η κυβέρνηση στα εκπαιδευτικά δείχνει η δήλωση της για «περιφρούρηση» των Πανεπιστημίων από security, που αποτελεί φανερή πρόθεση για καταστρατήγηση του ασύλου. Ταυτόχρονα, το ΠΑΣΟΚ προχωράει στην ανασύσταση του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας και την προκήρυξη του στημένου διαλόγου, για να επιτευχθεί η μεγαλύτερη δυνατή «συναίνεση» στη «μητέρα όλων των μαχών», την παιδεία, όπως δήλωσε και η νέα υπουργός.

Όλη την προηγούμενη περίοδο η συνολική επίθεση στα δικαιώματα της φοιτητικής νεολαίας με το Νόμο-Πλαίσιο και την προσπάθεια αναθεώρησης του αρ.16 αλλά και με την προώθηση της αναγνώρισης των Κ.Ε.Σ. (Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών) βρήκε την άμεση αντίδραση των φοιτητών. Η αναγνώριση των ΚΕΣ και η ισοτίμηση των «πτυχίων» τους με αυτά των ΑΕΙ κινείται στην κατεύθυνση ακύρωσης της συλλογικής διεκδίκησης των όρων εργασίας μας και των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων και εξίσωσής τους προς τα κάτω. Πέρα από το προφανές πως αναγνωρίζονται ιδιωτικά πανεπιστήμια και άρα η δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση αποτελεί παρελθόν, τα ΚΕΣ αποτελούν ιδρύματα που ακολουθούν όλες τις πτυχές της αναδιάρθρωσης. Τριετείς κύκλοι σπουδών (και όχι 4 ή 5 χρόνια φοίτησης), πτυχία χωρίς κανένα αντίκρισμα, αυταρχική οργάνωση της ζωής μέσα σε αυτά καθώς ούτε άσυλο υπάρχει ούτε επιτρέπεται ο συνδικαλισμός. Η αναγνώριση των Κ.Ε.Σ λοιπόν, θα λειτουργήσει σαν μοχλός πίεσης προς το δημόσιο πανεπιστήμιο στην εφαρμογή του νέου νόμου-πλαίσιο, στην απαξίωση των πτυχίων μας και στην επαναφορά του νόμου για την αξιολόγηση ''από την πίσω πόρτα''. Τη ίδια στιγμή μάλιστα που δεκάδες πανεπιστήμια σε Γερμανία, Αυστρία και Ελβετία βρίσκονται υπό κατάληψη με αιτήματα ίδια με τα δικά μας, ενάντια στις κατευθύνσεις της Μπολόνια, διαφαίνεται ότι οι αντιστάσεις των από τα κάτω μπορούν να προκαλούν εφιάλτες στις εκάστοτε κυβερνήσεις και αποδεικνύουν ότι μόνο οι συλλογικοί αγώνες μπορούν να εμπνέουν και να επιφέρουν νίκες.

ΛΕΣΧΗ - ΕΡΓΟΛΑΒΙΕΣ

Τα τελευταία χρόνια οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, ακολουθώντας μια συνεχιζόμενη αντιλαϊκή πολιτική, μείωσης των κοινωνικών παροχών και ιδιοτικοποιήσεων, απαξιώνουν και υποβαθμίζουν τη φοιτητική μέριμνα (σίτηση, στέγαση, δωρεάν σπουδές). Στα πλαίσια αυτής της πολιτικής υπάχει συγκεκριμένο σχέδιο ιδιοτικοποιήσης της λέσχης του Α.Π.Θ., μιας από τις λίγες που παραμένουν ελέυθερες και δωρεάν στους φοιτητές και ευρύτερα στους κατοίκους της πόλης. Οι ευθύνες της πρυτανίας είναι ξεκάθαρες καθώς με πρόφαση την υποχρηματοδότηση μεθοδεύει την υποβάθμισή της καθυστερώντα τη λειτουργεία της στην αρχή κάθε χρονιάς, χειροτερεύοντας την ποιότητα του φαγητού, λειτουργώντας μόνο την κάτω λέσχη με περιορισμένες διανομές που έχουν σαν αποτέλεσμα τον συνοστισμό των φοιτητών, την ίδια στιγμή που καθ' ολη τη διάρκεια της χρονιάς διοργανώνει πλουσιοπάροχους μπουφέδες για τη σίτηση των χορτάτων συνέδρων. Η πρυτανεία έχει επίσης ευθύνες γιατί δεν έχει πραγματοποιήσει καμία πρόσληψη εδώ και χρόνια μόνιμου προσώπικού για τη λέσχη, ενώ καλύπτει τις πάγιες ζωτικές θέσεις εργασίας για τη λειτουργία του πανεπιστημίου με ανάθεση σε εργολάβους, σε καθεστώς δουλεμπορίου για τους εργαζοόμενους, σφυρίζοντας αδιάφορα στην εργοσοτική τρομοκρατία. Στα χνάρια της περσινής κινητοποίησης του συλλόγου (ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑΣ) ενάντια στο καθεστώς των εργολαβιών, πρέπει να βαδίσουμε και φέτος με ανυποχώρητο αγώνα μπλοκάροντας την ιδιοτικοποίηση της λέσχης, την άμεση πρόσληψη μόνιμου προσωπικού για τη λειτουργία της και τη μονιμοποίηση των εργαζομένων που καλύπτουν πάγιες και τακτικές ανάγκες του πανεπιστημίου(με αξιοπρεπεις μισθούς και όρους εργασίας), απαιτώντας την ουσιαστική αναβάθμιση της δωρεάν σίτισης κόντρα στις μεθοδεύσεις υπουργείων και πρυτανείας.

Η ΛΑΜΨΗ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΙΝΗ

O φετινός Δεκέμβρης προμηνύεται θερμός, μιας και τα αιτήματα της εξέγερσης αλλά και των αγώνων του φοιτητικού κινήματος δεν έχουν δικαιωθεί. Το φοιτητικό κίνημα με την εμπειρία των αγώνων του ’06 και ’07 ενάντια στη εκπαιδευτική αναδιάρθρωση στα πανεπιστήμια, όπως ήταν σε θέση τον περσινό Δεκέμβρη να αγκαλιάσει ευθύς τις αυθόρμητες κινητοποιήσεις που ακολούθησαν τη δολοφονία, έτσι και φέτος θα πρέπει να βαδίσει μαζί με όλη τη νεολαία στους δρόμους του αγώνα. Τα αιτήματα για δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους, υπεράσπιση και διεύρυνση του ασύλου, καμιά ιδιωτικοποίηση της λέσχης, ανατροπή του νόμου-πλαίσιο πρέπει να συνδεθούν με τα αιτήματα για μόνιμη και σταθερή δουλεία για όλους, αφοπλισμό της αστυνομίας- διάλυση των ΜΑΤ, άμεση αθώωση όλων των συλληφθέντων του Δεκέμβρη ώστε να παλέψει συντονισμένα η νεολαία για να μην είμαστε η πρώτη γενιά που θα ζήσει χειρότερα απ’ τη προηγούμενη αλλά η ΓΕΝΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ. Αν ο Δεκέμβρης είναι εικόνα από το μέλλον, καιρός οι αγώνες μας να γίνουν το μέλλον...


ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

* ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ Ο ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ-ΠΛΑΙΣΙΟ
* ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΤΑ Κ.Ε.Σ
* ΕΝΑ ΠΤΥΧΙΟ ΑΝΑ ΓΝΩΣΤΙΚΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ενιαίο γενικό, με ίσα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα, ως μοναδική προϋπόθεση για δουλειά.
* ΚΑΝΕΝΑ ΙΔΒΕ. Καμιά αξιολόγηση σπουδών, πτυχίων, σχολών, ιδρυμάτων. Μόνος αρμόδιος για τις υποθέσεις μας είμαστε εμείς οι ίδιοι μέσα από τις γενικές μας συνελέυσεις.
* ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΒΑΣΗΣ ΤΟΥ 10
* ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ-ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ, ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΕ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΣΕ ΣΧΟΛΕΙΑ
* ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΑΛΥΨΗ, ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΩΡΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗ ΡΙΖΙΚΗ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΔΟΧΩΝ. ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΛΑΣΤΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
* ΔΩΡΕΑΝ ΣΙΤΙΣΗ, ΣΤΕΓΑΣΗ, ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ για όλους τους φοιτητές.
* ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Ο ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΣ



ΠΡΟΧΩΡΟΥΜΕ ΣΕ:

Καταληψη της σχολης 4-7/12

Πορεία Κυριακή 6/12 13:30 με συγκέντρωση στην καμαρα

Πανεκπαιδευτική Πορεια Δευτέρα 7/12 12:00 συγκεντρωση στο πολυτεχνείο

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΠΟΥ ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΣΕ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ

ΣΥΣΤΑΣΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΗΝ πεμπτη 3 /12 ΚΑΙ ΩΡΑ 15:00

Νέα γενική συνέλευση την Πέμπτη 10-12-09 στις 14:00

Αποτελέσματα ψηφοφορίας της Γ.Σ. της 20/10/2009

Κοινό Πλαίσιο ΑΡ.ΑΓ.Ε.-Ε.Α.Α.Κ., Casus Belli, ΣΣΠ 72
Επιτροπή Αγώνα (ΠΚΣ) 65
ΠΑΣΠ 41

Koινό Πλαίσιο Αγώνα ΑΡΑΓΕ-ΕΑΑΚ, ΣΣΠ, Casus Belli-Απόφαση του συλλόγου φοιτητών Μηχανολόγων Ηλεκτρολόγων

Τρεις εβδομάδες έχουν περάσει από τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές και την ''νίκη'' του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ήδη η νέα κυβέρνηση έχει προλάβει να δώσει τα πρώτα δείγματα αντιλαϊκής γραφής. Οι ''νέοι εθνικοί κυβερνήτες'' αποδεικνύουν οτι ήρθαν για να συνεχίσουν την αντιδραστική πολιτική της Ν.Δ., η οποία κατέρρευσε υπό το βάρος όχι μόνο των πολλαπλών σκανδάλων αλλά και της συνεχούς φθοράς που της προκάλεσαν οι συνεχόμενες φοιτητικές και εργατικές κοινητοποιήσεις και ιδιαίτερα η κοινωνική έκρηξη του Δεκέμβρη. Χαρακτηριστικό δείγμα αυτής της πολιτικής αλλά και των διαθέσεων της νέας κυβέρνησης απέναντι στους εργατικούς αγώνες που αναμένεται να ξεσπάσουν υπο το βάρος της οικονομικής κρίσης είναι η πολεμική αντιμετώπιση, κατασυκοφάντηση και καταστολή της απεργίας των λιμενεργατών όπως και η όξυνση στα μέτωπα του μεταναστευτικού και των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Ειδικότερα, το νέο υπουργείο ''Προστασίας του Πολίτη'' επέλεξε να συγκαλύψει το ζήτημα της δολοφονίας του μετανάστη ''...'' στο Α.Τ. Νίκαιας και να χτυπήσει βίαια την πορεία διαμαρτυρίας πραγματοποιώντας 8 συλλήψεις προσάπτοντας μάλιστα στους συλληφθέντες κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα με χρήση τουτρομονόμου και του κουκουλονόμου. Επίσης, εδώ και 2 εβδομάδες, εκατοντάδες αστυνομικοί (ΜΑΤ, ομάδα Ζ, ομάδα Δ) έχουν αποκλείσει τα Εξάρχεια, πραγματοποιώντας καθημερινά πογκρόμ και μετατρέποντας την περιοχή σε κατεχόμενη ζώνη, με 200 προσαγωγές και 80 συλλήψεις. Βέβαια η καταστολη του ΜΠΑΤΣΟΚ δεν μένει μόνο στα στενά των Εξαρχείων αλλά υπάρχει παντου, μιας και η αστυνομοκρατία και στη Θεσσαλονίκη καλά κρατεί, με συνεχή προκλητική παρουσία σε κάθε γωνια της πόλης, ακόμα και έξω από τα κάγκελα του Πανεπιστημίου.

ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Η νέα κυβέρνηση παίρνοντας την σκυτάλη λοιπόν από τη ΝΔ συνεχίζει να προωθεί την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Η Διαμαντοπούλου ως νέα υπουργός Παιδείας αλλά σταθερά υπέρμαχος των ιδιωτικών πανεπιστημίων και του νόμου-πλαίσιο, κάνει την αρχή με τις εξαγγελίες περί ασύλου και το κόψιμο ακόμα και της προβληματικής ενισχυτικής διδασκαλίας στα σχολεία ενισχύοντας περαιτέρω την παραπαιδεία των φροντιστηρίων . Το «πάγωμα» της αδειοδότησης των κολεγίων όχι μόνο δε σημαίνει απόσυρση των αδειών αλλά στρώνει το έδαφος για τη θέσπιση ενός νέου νόμου για τα ΚΕΣ, δήθεν πιο αξιοκρατικού και για τη δημιουργία «δημόσιας αρχής πιστοποίησης και ελέγχου των κολεγίων» για την προώθηση του αντιδραστικού νόμου για την αξιολόγηση. Αν συνυπολογίσει κανείς τη διακηρυκτική τοποθέτηση Παπανδρέου για την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων, καθίσταται σαφές ότι το μέτωπο της εκπαίδευσης παραμένει ενεργό. Την ίδια στιγμή, ο νέος νόμος – πλαίσιο παραμένει ενεργός και επιχειρείται να εφαρμοστούν από διάφορες συγκλήτους και οι διατάξεις του σε σχέση με τους αντιδραστικούς εσωτερικούς κανονισμούς (διαγραφές φοιτητών, ποινικοποίηση καταλήψεων, κατάργηση ασύλου, πιστωτικές μονάδες, αντιδραστικές αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών κλπ). Την σκληρή πολιτική που θα ακολουθήσει η κυβέρνηση στα εκπαιδευτικά δείχνει η δήλωση της για «περιφρούρηση» των Πανεπιστημίων από security, που αποτελεί φανερή πρόθεση για καταστρατήγηση του ασύλου. Ταυτόχρονα, το ΠΑΣΟΚ προχωράει στην ανασύσταση του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας και την προκήρυξη του στημένου διαλόγου, για να επιτευχθεί η μεγαλύτερη δυνατή «συναίνεση» στη «μητέρα όλων των μαχών», την παιδεία, όπως δήλωσε και η νέα υπουργός.
Όλη την προηγούμενη περίοδο η συνολική επίθεση στα δικαιώματα της φοιτητικής νεολαίας με το Νόμο-Πλαίσιο και την προσπάθεια αναθεώρησης του αρ.16 αλλά και με την προώθηση της αναγνώρισης των Κ.Ε.Σ. (Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών) βρήκε την άμεση αντίδραση των φοιτητών. Η αναγνώριση των ΚΕΣ και η ισοτίμηση των «πτυχίων» τους με αυτά των ΑΕΙ κινείται στην κατεύθυνση ακύρωσης της συλλογικής διεκδίκησης των όρων εργασίας μας και των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων και εξίσωσής τους προς τα κάτω. Πέρα από το προφανές πως αναγνωρίζονται ιδιωτικά πανεπιστήμια και άρα η δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση αποτελεί παρελθόν, τα ΚΕΣ αποτελούν ιδρύματα που ακολουθούν όλες τις πτυχές της αναδιάρθρωσης. Τριετείς κύκλοι σπουδών (και όχι 4 ή 5 χρόνια φοίτησης), πτυχία χωρίς κανένα αντίκρισμα, αυταρχική οργάνωση της ζωής μέσα σε αυτά καθώς ούτε άσυλο υπάρχει ούτε επιτρέπεται ο συνδικαλισμός. Η αναγνώριση των Κ.Ε.Σ λοιπόν, θα λειτουργήσει σαν μοχλός πίεσης προς το δημόσιο πανεπιστήμιο στην εφαρμογή του νέου νόμου-πλαίσιο, στην απαξίωση των πτυχίων μας και στην επαναφορά του νόμου για την αξιλόγηση ''από την πίσω πόρτα''.

MASTER

Πολύς ντόρος έχει αναπτυχθεί γύρω απο το ζήτημα των master είτε από διάφορους καλοθελητές (Μουτζούρη-πρύτανης Ε.Μ.Π., Μουσιόπουλος, υπουργείο, κυβέρνηση), είτε γιατί όντως έχουν παρουσιαστεί διάφορες πραγματικές προβληματικές οι οποίες σχετίζονται με το μισθολογικό, τον ΑΣΕΠ καθώς και εμπόδια που δημιουργούνται όσον αφορά την είσοδο σε διδακτορικό κύκλο σπουδών σύμφωνα με τον νέο νόμο για τα μεταπτυχιακά. Οι υπαρκτές αυτές προβληματικές χρησιμοποιούνται ως άλλοθι για την ανάπτυξη ενος ωμού εκβιασμού απ' την πλευρά των καθηγητών και του υπουργείου, σύμφωνα με το οποίο τίθεται ως υποτειθέμενη ανάγκη η masteroποίηση των πτυχίων μας. Ωστόσο, αυτοί οι εκβιασμοί πατούν πάνω σε προβληματικές που οι ίδιες οι υβερνητικές πολιτικές δημιούργησαν, γεγονός που δείχνει πως πίσω από το καρότο της αναγνώρησης master βρίσκεται το μαστίγιο της προώθησης της αντιδραστικής αντιεκπαιδευτικής μεταρρύθμησης, την οποία αντιπαλέψαμε όλο το προηγούμενο διάστημα.
Έτσι λοιπόν, το master δεν είναι ένας αθώος ακαδημαϊκός τίτλος , και πολύ περισσότερο δεν είναι μια απλή ορολογία, καθώς βρίσκει τις ρίζες της στη συνθήκη της Μπολόνια, και κρύβει πίσω της μια δέσμη αντιδραστικών μέτρων. Τέτοια μέτρα είναι:
• η εισαγωγή συστήματος πιτστωτικών μονάδων (ECTS), που θέτει τις βάσεις για αξιολόγηση των πτυχίων και γενικά της λειτουργίας της εκπαίδευσης με ιδιωτικά-οικονομικά κριτήρια.
• Εξατομίκευση του πτυχίου, περαιτέρω εντατικοποίηση και υπονόμευση του ενιαίου χαρακτήρα των σπουδων.
• Αποδοχή εκπαιδευτικών βαθμίδων όπως τα ιδιωτικά κολέγια (ΚΕΣ), καθώς δεν υπάρχει master χωρίς bachelor.
Εν τέλει η αναγόρευση των πτυχίων μας σε master θα συμβάλει στον κατακερματισμό και τη διάσπαση του γνωστικού μας αντικειμένου και θα εντείνει μια κατάσταση κατά την οποία θα δημιουργούνται πτυχία πολλαπλών ταχυτήτων που θα δημιουργούν αποφοιτους διαφορετικών ταχυτήτων, πράγμα το οποίο θα δηλητηριάσει την αυριανή προοπτική ενιαίας πάλης απέναντι στην εργοδοσία. Δεν θα υποκύψουμε στους οποιουσδήποτε εκβιασμούς, θα διεκδικήσουμε τα επιπλέον δικαιώματα που παρέχει το master να παρέχονται από το ενιαίο πτυχίο (όσον αφορά τον ΑΣΕΠ, το μισθολογικο και την απευθίας πρόσβαση σε διδακτορικό), θα προασπίσουμε ξεκάθαρα την ενιαιότητα των πτυχίων ως μόνη απάντηση στον ατομικό δρόμο, στη διάσπαση του πτυχίου και τη συρρίκνωση των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων.

Κόντρα στα παζάρια των γραφειοκρατών, αγώνας στα χέρια των φοιτητών

Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση για την κυβέρνηση αποτελεί από τις πρώτες μέρες της ζήτημα προτεραιότητας και γι’ αυτό προσπαθεί να αποσπάσει με κάθε τρόπο μια υποτιθέμενη συναίνεση από τους φοιτητές. Κάτι τέτοιο περνάει μέσα από τους μηχανισμούς των καθεστωτικών παρατάξεων στις σχολές και τη λειτουργία οργάνων φοιτητικού συνδικαλισμού μακριά από τις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες των γενικών συνελεύσεων των φοιτητών. Εκεί εντάσσεται και η προσπάθεια τους για ανασύσταση-νεκρανάσταση του οργάνου της ΕΦΕΕ (Εθνική Φοιτητική Ένωση Ελλάδας), απαξιωμένου εδώ και χρόνια από τους ίδιους τους φοιτητές. Η προσπάθεια ανασυγκρότησης της ΕΦΕΕ στην συγκεκριμένη συγκυρία έρχεται να εξυπηρετήσει την εξομάλυνση του εδάφους για την προώθηση της αναδιάρθρωσης, τοποθετώντας την ως επίσημο συνομιλητή της κυβέρνησης (τσιράκια), δίνοντας την ευκαιρία σε παρατάξεις εκ φύσεως αντίθετες στα φοιτητικά συμφέροντα όπως η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ να μιλούν εξ ονόματος των φοιτητών και να κάνουν διαλόγους με την εκάστοτε πολιτική εξουσία, όργανα της οποίας ούτως ή άλλως είναι, υπονομεύοντας το φοιτητικό κίνημα. Στην κατεύθυνση αυτη όμως στρατεύονται και οι δυνάμεις της ΚΝΕ, που δίνουν... τα ρέστα τους για την ανασύσταση του πανσπουδαστικού, με στόχο να καταγγείλουν και να αποχωρήσουν! Το σχέδιο αυτό που αρκείται μόνο στην καταγγελιολογία είναι η πάγια θέση του ΚΚΕ που δεν πιστεύει στα μασικά και ανυποχώρητα κινήματα. Τέτοιος συνομιλητής σίγουρα δεν είναι οι Γενικές Συνελεύσεις, οι Συντονιστικές Επιτροπές, το Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων, μορφές οργάνωσης που το ίδιο το κίνημα υιοθέτησε, στο πλαίσιο του νικηφόρου αγώνα διαρκείας που διεξάγει τα τελευταία χρόνια. Τόσο το 06’-07’ όσο και το Δεκέμβρη οι καθεστωτικές παρατάξεις είχαν παραγκωνιστεί από το ίδιο το κίνημα και τις γενικές συνελεύσεις και προσπαθούν τώρα με την ανασύσταση της ΕΦΕΕ να απομονώσουν το φοιτητικό κίνημα και τις πιο ριζοσπαστικές φωνές μέσα στους συλλόγους. Έτσι θα μπορούν μέσα από αυτό το όργανο να εμφανίζονται δίπλα στους κάθε λογής Πρετεντέρηδες και να καταγγέλλουν και να καταδικάζουν όπως έκαναν ως παρατάξεις μόνες τους τις κινητοποιήσεις των φοιτητών και τις εξεγέρσεις του Δεκέμβρη. Η κυβέρνηση και οι μηχανισμοί της με τους φοιτητές δεν έχουν τίποτα να πουν, όπως ο λύκος με το πρόβατο δεν έχουν να συζητήσουν τίποτα.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ!

Στο μέλλον που μας ετοιμάζουν , ΝΑ ΥΨΩΣΟΥΜΕ ΠΥΡΓΟ ΑΤΙΘΑΣΟ! Με όπλο μας τις γενικές συνελεύσεις υπερασπίζουμε τα συλλογικά μας συμφέροντα. Με το ζωντανό από τα κάτω κίνημα των γενικών συνελεύσεων παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Στη κατεύθυνση νικηφόρων κινητοποιήσεων επιλέγουμε τη συλλογική συγκρότηση, τη σύγκρουση με τις κυρίαρχες επιδιώξεις, την τρομοκρατία του κράτους και των μηχανισμών του, τη κλιμάκωση των αγώνων μας μέχρι την τελική νίκη.

ΛΕΣΧΗ

Τα τελευταία χρόνια οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, ακολουθώντας μια συνεχιζόμενη αντιλαϊκή πολιτική, μείωσης των κοινωνικών παροχών και ιδιοτικοποιήσεων, απαξιώνουν και υποβαθμίζουν τη φοιτητική μέριμνα (σίτηση, στέγαση, δωρεάν σπουδές). Στα πλαίσια αυτής της πολιτικής υπάχει συγκεκριμένο σχέδιο ιδιοτικοποιήσης της λέσχης του Α.Π.Θ., μιας από τις λίγες που παραμένουν ελέυθερες και δωρεάν στους φοιτητές και ευρύτερα στους κατοίκους της πόλης. Οι ευθύνες της πρυτανίας είναι ξεκάθαρες καθώς με πρόφαση την υποχρηματοδότηση μεθοδεύει την υποβάθμισή της καθυστερώντα τη λειτουργεία της στην αρχή κάθε χρονιάς, χειροτερεύοντας την ποιότητα του φαγητού, λειτουργώντας μόνο την κάτω λέσχη με περιορισμένες διανομές που έχουν σαν αποτέλεσμα τον συνοστισμό των φοιτητών, την ίδια στιγμή που καθ' ολη τη διάρκεια της χρονιάς διοργανώνει πλουσιοπάροχους μπουφέδες για τη σίτηση των χορτάτων συνέδρων. Η πρυτανεία έχει επίσης ευθύνες γιατί δεν έχει πραγματοποιήσει καμία πρόσληψη εδώ και χρόνια μόνιμου προσώπικού για τη λέσχη, ενώ καλύπτει τις πάγιες ζωτικές θέσεις εργασίας για τη λειτουργία του πανεπιστημίου με ανάθεση σε εργολάβους, σε καθεστώς δουλεμπορίου για τους εργαζοόμενους, σφυρίζοντας αδιάφορα στην εργοσοτική τρομοκρατία. Στα χνάρια της περσινής κινητοποίησης του συλλόγου (ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑΣ) ενάντια στο καθεστώς των εργολαβιών, πρέπει να βαδίσουμε και φέτος με ανυποχώρητο αγώνα μπλοκάροντας την ιδιοτικοποίηση της λέσχης, την άμεση πρόσληψη μόνιμου προσωπικού για τη λειτουργία της και τη μονιμοποίηση των εργαζομένων που καλύπτουν πάγιες και τακτικές ανάγκες του πανεπιστημίου(με αξιοπρεπεις μισθούς και όρους εργασίας), απαιτώντας την ουσιαστική αναβάθμιση της δωρεάν σίτισης κόντρα στις μεθοδεύσεις υπουργείων και πρυτανείας.

ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΣΧΟΛΗΣ

Πέρα όμως απο τις μεγάλες μάχες της συγκυρίας, ο σύλλογός μας πρέπει να δίνει αγώνες και για τα ''μίκρα'' αλλά εν τέλει πολύ ουσιαστικά ζητήματα της καθημερινότητάς μας.
Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια κεντρική κατεύθυνση περαιτέρω εντατικοποίησης και πειθάρχισης του φοιτητικού σώματος. Αυτή εκφράζεται με μια αύξηση των ωρών διδασκαλίας, των υποχρεωτικων εργαστηρίων και παρακολουθήσεων και μια ολοένα και μεγαλύτερη δυσκολία των θεμάτων στην εξεταστική οδηγώντας συχνά τους φοιτητές σε μαζική αποτυχία (πρόσφατο παράδειγμα του Μπουζάκη). Όλα τα παραπάνω συντηρούν μια κατεύθυνση σχολειοποίησης του πανεπιστημίου (καθηγητής από την έδρα-φοιτητής απο κάτω, ανύπαρκτος ελεύθερος χρόνος για οποιαδήποτε πολιτική-πολιτιστική δραστηριότητα) η οποία μας κάνει να αναρωτιόμαστε αν είμαστε στο Πανεπιστήμιο ή αν έχουμε παραμείνει στο Λύκειο.
Στα ζητήματα αυτά ο Σύλλογός μας δεν μένει αμέτοχος, αλλά με συνεχείς πιέσεις μέσα στα τμήματα με μαζικές παραστάσεις στα γραφεία των καθηγητών , έχει αποδείξει οτι μπορεί να φέρνει πολύ απτά αποτελέσματα. Χρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι το ζήτημα των βιβλίων-φοτογραφικών άλμπουμ του Μπουζάκη, στο οποίο μετά από έναν διαρκή αγώνα του φοιτητικού συλλόγου πετύχαμε τη χορήγηση βιβλίων με επεξηγηματικές σημειώσεις.




ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

• ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ Ο ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ-ΠΛΑΙΣΙΟ
• ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΤΑ Κ. Ε. Σ
• ΕΝΑ ΠΤΥΧΙΟ ΑΝΑ ΓΝΩΣΤΙΚΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ενιαίο γενικό, με ίσα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα, μοναδική προϋπόθεση για δουλειά.
• ΚΑΝΕΝΑ ΙΔΒΕ. Καμιά αξιολόγηση σπουδών, πτυχίων, σχολών, ιδρυμάτων. Μόνος αρμόδιος για τις υποθέσεις μας ,είμαστε εμείς οι ίδιοι μέσα από τις γενικές μας συνελεύσεις..
• ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΒΑΣΗΣ ΤΟΥ 10
• ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ-ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ, ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΕ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΣΕ ΣΧΟΛΕΙΑ
• ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΑΛΥΨΗ, ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΩΡΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗ ΡΙΖΙΚΗ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΔΟΧΩΝ. ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΛΑΣΤΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.
• ΔΩΡΕΑΝ ΣΙΤΙΣΗ, ΣΤΕΓΑΣΗ, ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ, για όλους τους φοιτητές.
• ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Ο ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΣ



ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΣΕ:

• ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 21/10 ΓΙΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΛΕΣΧΗΣ.
• ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΚΕΣ ΜΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 11:00 ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ.
• ΚΑΜΙΑ ΣΥΣΤΑΣΗ ΕΦΕΕ, ΦΕΑΠΘ. ΜΠΛΟΚΑΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΗΣ ΕΦΕΕ ΟΠΟΤΕ ΚΙ ΑΝ ΓΙΝΕΙ
• ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ 27/10 ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΞΑΝΘΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΟΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΛΕΣΧΗΣ ΤΟΥΣ.
• ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΠΟΥ ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΣΕ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ
• ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΜΠΟΥΖΑΚΗ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΑΜΕΣΗ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΜΟΡΦΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΕ ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΥΛΙΚΟΥ
• ΣΥΣΤΑΣΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 21/10 ΚΑΙ ΩΡΑ 17:00.

Συνάδελφοι πρωτοετείς,

Αν υποθέσουμε ότι χρειάζεται να διαλέξετε στα γρήγορα μια στάση απέναντι στο κείμενο μας, δίχως να προχωρήσετε στις λεπτομέρειες ή σε κάποια ακόμα πιο λεπτεπίλεπτη κατανόηση των νοημάτων μας, η πιο απλή και πιο σωστή στάση θα ήταν να μας διαβάσετε με κάθε σοβαρότητα και κατά λέξη.
Γκυ Ντεμπόρ: Η Κοινωνία Του Θεάματος

Μετά από χρόνια σκληρής παρακολούθησης μαθημάτων και πολλαπλών σκληρών εξετάσεων στον κυκεώνα του λυκείου, έφτασε επιτέλους η στιγμή να καθίσεις κι εσύ στα αμφιθέατρα του ελληνικού πανεπιστημίου. Ήδη από την πρώτη βδομάδα μαθημάτων σίγουρα θα σου είπαν οι καθηγητές σου ότι μπήκες στην “καλύτερη σχολή του πολυτεχνείου”, “πόσο γαμάτος μηχανικός θα βγεις”, “πόσο πολύ θα σε θέλουν μετά το πτυχίο”, “πόσο μεγάλος επιστήμονας μπορείς να γίνεις” και “πόσο ακριβοπληρωμένος manager–$ γκολντεν μπόυ $” και μπλα μπλα... Σύντομα όμως θα διαπιστώσεις προχωρώντας μέσα στη σχολή ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο “ρόδινα” όσο τα περιγράφουν. Οι ατελείωτες ώρες παρακολούθησης μαθημάτων, τα πολλαπλά εργαστήρια και οι υποχρεωτικές εργασίες (βλ. Μηχανολογικό σχέδιο) σε συνδυασμό με το μεγάλο κόστος σπουδών, από το νοίκι που θα πληρώνεις μέχρι τον υλικοτεχνικό εξοπλισμό για την σχολή, διαμορφώνουν μια κατάσταση συνεχούς τρεξίματος και πανάκριβης “δωρεάν” Παιδείας που σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν μπήκες τελικά σε πανεπιστήμιο ή στην 4η Λυκείου.

Αυτή όμως η κατάσταση δεν είναι φαινόμενο μόνο της σχολής μας και δεν οφείλεται (μόνο) στην “λόξα” κάποιων καθηγητών, αλλά συνιστά την ζοφερή κατάσταση του ελληνικού πανεπιστημίου. Για πολλά χρόνια οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα υποβαθμίζουν την δημόσια δωρεάν παιδεία όπως και την αξία των πτυχίων των ελληνικών πανεπιστημίων, συρρικνώνουν την φοιτητική μέριμνα (εστίες, λέσχη κτλ) ενώ παράλληλα προσπαθούν να εξαλείψουν οποιαδήποτε πολιτική και πολιτιστική δραστηριότητα εντός του πανεπιστημίου. Στην κατεύθυνση αυτή τα τελευταία χρόνια οι κυβερνήσεις προσπάθησαν να προωθήσουν μία εκπαιδευτική μεταρρύθμιση στην οποία σύσσωμο το φοιτητικό κίνημα εναντιώθηκε. Οι καταλήψεις του 2006-2007 κατάφεραν να μπλοκάρουν την αναθεώρηση του συντάγματος και ειδικά του άρθρου 16, να βάλουν αναχώματα στην ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και στην εφαρμογή σειράς νομοθετημάτων όπως ο νέος νόμος πλαίσιο (διαγραφές φοιτητών, πειθαρχικά συμβούλια, κατάργηση ασύλου) και η αξιολόγηση. Το φοιτητικό κίνημα αποτέλεσε όμως και οργανικό κομμάτι της νεολαιίστικης εξέγερσης του Δεκέμβρη η οποία συγκλόνισε ολόκληρη την Ελλάδα, ανέδειξε τα τρομακτικά αδιέξοδα που αντιμετωπίζει η νεολαία καθώς και το σκληρό κατασταλτικό πρόσωπο του κράτους (-παρακράτους), επιφέροντας σοβαρούς τριγμούς στο πολιτικό σύστημα και εμπνέοντας φωνές αντίστασης σε όλο τον κόσμο.


Έτσι εύκολα μπορείς να συμπεράνεις ότι στις δυσκολίες που θα βρεις μπροστά σου δεν θα είσαι μόνος. Το φοιτητικό κίνημα με στόχο την υπεράσπιση των συμφερόντων και τη διεύρυνση των δικαιωμάτων των φοιτητών, συγκροτείται σε συλλόγους που αποφασίζουν μέσα από τις γενικές συνελεύσεις. Επειδή όμως πολλοί γαλάζιοι πράσινοι και κόκκινοι καλοθελητές θα κόπιασαν να σε ... “διαφωτίσουν”, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Σύλλογος Φοιτητών: Με την εγγραφή σου γίνεσαι μέλος του ενιαίου συλλόγου Ηλεκτρολόγων/Μηχανολόγων και αποκτάς το δικαίωμα συμμετοχής σε κάθε διαδικασία του. Είναι το κατεξοχήν συνδικαλιστικό όργανο των φοιτητών και λειτουργεί με στόχο την υπεράσπιση των συμφερόντων μας, από το πιο μικρό έως το πιο μεγάλο.

Γενική Συνέλευση: Γενικές Συνελεύσεις γίνονται στη σχολή όταν υπάρχουν θέματα στα οποία ο Φοιτητικός Σύλλογος πρέπει να πάρει θέση ή απόφαση. Οι Γενικές Συνελεύσεις είναι το ανώτατο όργανο του συλλόγου και οι αποφάσεις του δεν μπορούν να αμφισβητηθούν από κανένα άλλο όργανο, αφού οι αποφάσεις που λαμβάνονται σε αυτές είναι καθοριστικές όχι μόνο για τους φοιτητές αλλά για ολόκληρη τη σχολή. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και να αποφασίζουμε συλλογικά για τα δικαιώματα μας και για αυτόν το λόγο είναι αναγκαίο οι φοιτητές να συμμετέχουν στις γενικές συνελεύσεις και να στηρίζουν τις αποφάσεις της.

Διοικητικό Συμβούλιο: Το Διοικητικό Συμβούλιο αποτελείται από 9 φοιτητές, οι οποίοι εκλέγονται από τη διαδικασία των φοιτητικών εκλογών, που γίνεται μια φορά τον χρόνο. Οι αρμοδιότητες του Δ.Σ. είναι να συγκαλεί Γενικές Συνελεύσεις (εφόσον δεν έχει οριστεί από προηγούμενη γενική συνέλευση). Επίσης το Δ.Σ. μπορεί, σε εξαιρετικά κρίσιμες περιπτώσεις και όπου δεν είναι δυνατόν για πρακτικούς λόγους να παρθεί απόφαση μέσω Γενικής Συνέλευσης, να παίρνει απόφαση εκ μέρους του Φοιτητικού Συλλόγου. Εμείς από την μεριά μας θεωρούμε ότι το Δ.Σ. δεν πρέπει να είναι μία κλειστή διαδικασία αλλά κάθε φοιτητής μπορεί να παρεμβαίνει και να ελέγχει τις αποφάσεις του.

Συνέλευση Τμήματος: Το κατεξοχήν διοικητικό όργανο του τμήματος στο οποίο συμμετέχουν οι καθηγητές (μέλη ΔΕΠ) και μια μικρή μερίδα εκλεγμένων αντιπροσώπων φοιτητών. Στο κατ' επίφαση δημοκρατικό όργανο τις αποφάσεις παίρνει η ισχυρή πλειοψηφία των καθηγητών γιαυτό και οι φοιτητές οφείλουν να παρεμβαίνουν στις διαδικασίες του διασφαλίζοντας τις αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων, κόντρα πολλές φορές στις επιδιώξεις των διαπλεκόμενων “πεφωτισμένων” αντιπροσώπων.


Η ΑΡιστερή ΑΓωνιστική Ενότητα (ΑΡ.ΑΓ.Ε.) είναι το ανεξάρτητο αριστερό σχήμα της σχολής που παρεμβαίνει στο σύλλογο Ηλεκτρολόγων / Μηχανολόγων και συμμετέχει στο δίκτυο σχημάτων ΕΑΑΚ.

Ανεξάρτητο από κυβερνητικούς, κομματικούς μηχανισμούς και καθηγητικά συμφέροντα, για να αποφασίζουμε για εμάς στην βάση των αναγκών μας.

Αριστερό γιατί θέλουμε να έρθουμε σε ρήξη με την λογική του συντεχνιασμού, του καριερισμού και του ατομικού δρόμου. Αμφισβητούμε την παρεχόμενη γνώση, τους ρόλους για τους οποίους μας προορίζουν τον τρόπο που οι εξεταστικοί φραγμοί χωρίζουν τους φοιτητές σε άξιους και ανάξιους. Γιατί θέλουμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για την ανάπτυξη ορμητικού φοιτητικού κινήματος που θα έρθει σε ρήξη με την πραγματικότητα που μας ετοιμάζουν διεκδικώντας τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας

Σχήμα γιατί πιστεύουμε ότι η πολιτική στο πανεπιστήμιο πρέπει να γίνεται από ανοιχτά πολιτικο-συνδικαλιστικά σχήματα, μέσα από τα οποία να δίνεται η δυνατότητα έκφρασης χωρίς αποκλεισμούς σε όσο το δυνατόν περισσότερους φοιτητές. Γιατί είναι ένα μόρφωμα που βασίζεται στο αμεσοδημοκρατικό διάλογο, στην ισότιμη παρουσία όλων όσων μετέχουν, με ίσο μερίδιο στη λήψη μιας απόφασης. Αμφισβητούμε τη λογική της παράταξης-ιμάντα μεταφοράς της κομματικής γραμμής, προτάσσοντας τη λογική της από τα κάτω παραγωγής πολιτικής στη βάση των προβληματισμών που προκύπτουν από τον κοινωνικό μας χώρο (σχολή) αλλά και ευρύτερα την κοινωνία.

ΕΑΑΚ (Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση σε ΑΕΙ-ΤΕΙ)

γιατί επιλέγουμε να υπερβαίνουμε τα όρια της σχολής, να συντονιζόμαστε με ανεξάρτητα αριστερά σχήματα άλλων σχολών (κόντρα στον συντεχνιασμό), συμβάλλοντας στη διαμόρφωση ενός κοινωνικού και πολιτικού ρεύματος της ανεξάρτητης Αριστεράς σε όλο το ελληνικό πανεπιστήμιο.

Αφού συστηθήκαμε λοιπόν, ελπίζουμε να βρεθούμε μαζί στις επόμενες διαδικασίες του συλλόγου και τους αγώνες που μαζί θα δώσουμε το επόμενο διάστημα, αρχής γενομένης από την πρώτη γενική συνέλευση.

ΣΤΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΧΩΡΑΝΕ ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ

ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΟΝΤΑΙ, ΚΑΤΑΚΤΩΝΤΑΙ

Χτες ήταν νωρίς, αύριο θα’ναι αργά, σήμερα είναι η ώρα!

Με συνείδηση ότι βρισκόμαστε στο χτες και είναι νωρίς

και με ελπίδα για τότε που θα’ναι ώρα

συνεχίζουμε...

ΑΡιστερή ΑΓωνιστική Ενότητα
Ε.Α.Α.Κ.

Αντί Καλωσορίσματος, μια συμβουλή: Προσοχή στα Κοράκια!

Οι μέρες αυτές είναι για σένα οι πρώτες στιγμές μιας καινούριας περιόδου της ζωής σου. Έτσι, μετά από τον ατελείωτο φαύλο κύκλο του λυκείου που συνοψιζόταν στο τρίπτυχο: σχολείο – φροντιστήριο – σπίτι και πάλι απ’ την αρχή, σίγουρα θα νιώθεις ικανοποιημένος που πέτυχες το στόχο σου και μπορείς για λίγο επιτέλους να ξαποστάσεις.

Σήμερα, στην αρχή αυτής σου της περιόδου, θα διαπιστώσεις ότι υπάρχουν διάφοροι “καλοθελητές” πρόθυμοι να σε βοηθήσουν… Πρόθυμοι να σε πάρουν απ’ το «χεράκι» και να σε γράψουν. Πρώτα στη σχολή και έπειτα… στην παράταξή τους. Γιατί η διαδικασία των εγγραφών για αυτούς, τους εκπροσώπους των καθεστωτικών παρατάξεων, είναι μια χρυσή ευκαιρία για να συνάψουν πελατειακές σχέσεις με τους πρωτοετείς φοιτητές. Πελατειακές σχέσεις που σκοπεύουν να εξαργυρώσουν σε ψήφους με την πρώτη ευκαιρία (ας μην ξεχνάμε ότι έρχονται και εκλογές στις 4 του Οκτώβρη…). Προσπαθούν δηλαδή απ’ τη μεριά τους να δημιουργήσουν τη στρεβλή αντίληψη ότι ο λόγος της δραστηριοποίησης των φοιτητών περιορίζεται στις κάθε λογής «διευκολύνσεις» (βλέπε ρουσφέτια). Απέναντι λοιπόν σε αυτή τη σαπίλα και σε όσους μας θεωρούν αφελείς (λες και είναι τόσο δύσκολο καθένας να γράφεται μονάχος του), πιστεύουμε ότι η ζωή των φοιτητών ορίζεται από πολύ πιο σημαντικά ζητήματα από αυτά των εγγραφών, με τα οποία άμεσα θα βρεθείς και εσύ αντιμέτωπος.

Και αυτά τα ζητήματα για εμάς, σαν ΑΡιστερή ΑΓωνιστική Ενότητα - ΕΑΑΚ, έχουν να κάνουν με την γενική κατάσταση που επικρατεί σε εκπαίδευση – εργασία – κοινωνία. Αναμφίβολα, προερχόμαστε από τη νεολαιίστικη εξέγερση του Δεκέμβρη , μια κοινωνική έκρηξη που, με τα μαζικά και συγκρουσιακά της χαρακτηριστικά, συνένωσε στο δρόμο, στο φόντο μάλιστα της οικονομικής κρίσης, για πρώτη φορά τόσα πολλά διαφορετικά κομμάτια της κοινωνίας (μετανάστες, μαθητές, φοιτητές, νέους εργαζόμενους κ.λπ.). Στους δρόμους του Δεκέμβρη βάδισες σα μαθητής, στα πλαίσια ενός μαθητικού κινήματος που, ορμόμενο απ’ την κρατική δολοφονία ενός συμμαθητή σου, ούρλιαξε ενάντια στην κρατική καταστολή, αλλά και ενάντια στην πανάκριβη «δωρεάν» παιδεία, στον ανύπαρκτο ελεύθερό σου χρόνο, στη βάση του 10 και σε όλα τα κοράκια των κολεγίων που προσεύχονται για την «αποτυχία» σου. Στους δρόμους αυτούς μαζί του βάδισε και το φοιτητικό κίνημα (που από σήμερα αρχίζεις και συ σιγά σιγά να γίνεσαι κομμάτι του), εκφράζοντας την εναντίωσή του στην κρατική βία και συνεχίζοντας, με συνελεύσεις-καταλήψεις-συγκρούσεις-διαδηλώσεις, τον χρόνιο αγώνα του για διεκδικήσεις όπως δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση, περισσότερο ελεύθερο χρόνο, σπουδές χωρίς εντατικοποίηση και ένα πτυχίο που να κατοχυρώνει όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα.

Σίγουρα, υπάρχουν πολλοί «καλοθελητές» (κόμματα, μεγαλοδημοσιογράφοι, διευθυντές σχολείων, μεγαλοκαθηγητές, «αγανακτισμένο» πολίτες κ.λπ.) που θα μας κατηγορήσουν ότι η εξέγερση δεν κατάφερε τίποτα. Αυτή είναι όμως μια διαπίστωση που πολύ θα θέλανε να ισχύει, αλλά η πραγματικότητα μάλλον τους διαψεύδει, γιατί ο Δεκέμβρης εγχάραξε σε όλη τη γενιά μας έναν ανώτερο βαθμό πολιτικοποίησης, πλατιά χαρακτηριστικά αμφισβήτησης και την πεποίθηση ότι όταν θίγονται τα συμφέροντά μας, δεν πρέπει να στεκόμαστε αμήχανοι θεωρώντας ότι η κατάσταση αυτή είναι κάτι έξω και πέρα από εμάς, αλλά να συμμετέχουμε, να αγωνιζόμαστε για να την αλλάζουμε και να την ανατρέπουμε. Οι κινητοποιήσεις μας έδειξαν ξεκάθαρα ότι το μέλλον μας δεν είναι υπόθεση ατομικής καριέρας, κονέ και διασυνδέσεων, αλλά πως είναι υπόθεση όλων και ζήτημα συλλογικής διεκδίκησης, η οποία είναι και η μόνη νικηφόρα οδός.

Το καλωσόρισμά μας λοιπόν, σαν ΑΡ.ΑΓ.Ε. – Ε.Α.Α.Κ. δεν είναι τα όμορφα χαμόγελα, τα κούφια λόγια, τα γκλαμουράτα παρτάκια, και η (πάρα)πολιτική των «θα…» και των ψεύτικων υποσχέσεων. Πολιτική για εμάς είναι η πραγματική εναντίωση στην υπονόμευση των αναγκών μας, η πραγματική διεκδίκηση όλων των δικαιωμάτων μας. Είναι η ρήξη και η ανατροπή με την κυβερνητική πολιτική και όλους όσους μας θέλουν άβουλους και σιωπηρούς, για να μπορούν ανεμπόδιστα να επιβουλεύονται το μέλλον μας.
Έτσι λοιπόν, εμείς δεν θα είμαστε αυτοί που θα σταθούνε πρόθυμα δίπλα σου για βοήθεια στις εγγραφές και για άλλες «διευκολύνσεις...»… μα είμαστε εκείνοι που θα παλέψουνε μαζί σου, για τους εντός και εκτός σχολής, καθημερινούς αγώνες. Που ορθώνοντας λόγο μάχιμο και συγκρουσιακό, θα παλέψουνε απαιτώντας (και ποτέ επαιτώντας) το μέλλον που μας ανήκει.

ΣΤΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ,

ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΔΕ ΧΑΡΙΖΟΝΤΑΙ

ΚΑΤΑΚΤΩΝΤΑΙ

ΑΡιστερή ΑΓωνιστική Ενότητα
Ε.Α.Α.Κ.

Καταγγελία ΕΑΑΚ για τους θρασύδειλους τραμπουκισμούς της ΚΝΕ στην Πάτρα

Το πρωί της Δευτέρας 18/5 στο Τμήμα των Ηλεκτρολόγων Μηχανικών, χωρίς προσχήματα 80 και πλέον μέλη της ΚΝΕ από όλο το Πανεπιστήμιο της Πάτρας επιτέθηκαν με συμμορίτικο και τραμπούκικο τρόπο σε μέλη των σχημάτων της Ε.Α.Α.Κ., με αποτέλεσμα 3 φοιτητές μέλη της Ε.Α.Α.Κ. να βρεθούν στο νοσοκομείο, με τον ένα σε σοβαρό κίνδυνο. Τα χέρια που σηκώθηκαν το πρωί στους Ηλεκτρολόγους, οι κλωτσιές σε πεσμένα μέλη της Ε.Α.Α.Κ. είχαν σκοπό να στείλουν ανθρώπους στο νοσοκομείο. Χτυπώντας με τον πιο τραμπούκικο και πραγματικά δολοφονικό τρόπο, όποιον βρισκόταν μπροστά τους (έφτασαν στο σημείο να χτυπήσουν διερχόμενες φοιτήτριες και καθηγητή!), απαιτούσαν την απομάκρυνση οποιουδήποτε ΕΑΑΚίτη ή και φίλα προσκείμενου φοιτητή στην ΕΑΑΚ από το κτίριο των Ηλεκτρολόγων αντιλαμβανόμενοι με αυτόν τον τρόπο την πολιτική, οδηγώντας τελικά σε απαξίωση του ίδιου του συλλόγου και των διαδικασιών του.

Η πρακτική αυτή δεν ανήκει ούτε στην Χρυσή Αυγή, ούτε σε κάποια άλλη παρακρατική συμμορία παρ’ ότι μοιάζουν επικίνδυνα. Παρά το γεγονός ότι αυτές οι συμμορίες στοχοποιούν περισσότερο από όλους αγωνιστές και σχήματα της Ε.Α.Α.Κ. Η πρακτική αυτή ανήκει στην ΚΝΕ που αποδεικνύει με αυτή την πρακτική της πόσο σχέση έχει με το ήθος της αριστεράς και πόσο πολύ σχέση έχει με το οπαδιλίκι και τις πρακτικές των παλιών και νέων διωκτών του εργατικού και αριστερού κινήματος. Πρακτικές συμμορίας σαν και αυτή ρίχνουν νερό στο μύλο όσων δυσφημούν και αμαυρώνουν το άσυλο. Ρίχνουν νερό στο μύλο της κυβέρνησης και του ΠαΣοΚ γιατί αντί να βλέπουν τον εχθρό τους σε αυτούς, επιλέγουν να επιτίθενται σε αγωνιστές της ΕΑΑΚ και του φοιτητικού κινήματος.

Η κίνησή αυτή έχει γίνει ξανά: Έγινε στην τραμπούκικη επίθεση της ΚΝΕ στους φοιτητικούς συλλόγους στο Πολυτεχνείο του 2005. Καθόλου τυχαίο δεν είναι ότι η ΚΝΕ επιλέγει σήμερα να χτυπήσει τα σχήματα της Ε.Α.Α.Κ., που χρόνια τώρα βάζουν μια κινηματική και αγωνιστική κατεύθυνση στους φοιτητικούς συλλόγους, προωθώντας τις ανάγκες και τα συμφέροντα των φοιτητών. Είναι αυτή η χρεοκωπημένη αντίληψή για την αριστερά, μια αντίληψη στην οποία οι φοιτητές γύρισαν την πλάτη στις τελευταίες φοιτητικές εκλογές με τον πιο καθαρό τρόπο σημειώνοντας πτώση πάνω από 1,5%. Όποιο κίνημα δεν μεταφέρεται αυτόματα και στην κάλπη σε -ψήφο στο ΚΚΕ- είναι και επικίνδυνο για τους ίδιους. Κατά τη γνώμη τους, μόνο η δική τους οργανωτική ανάπτυξη και εκλογική καταγραφή θα σημαίνει αναζωογόνηση για το κίνημα.

Η αλήθεια όμως είναι ότι οι συμμορίτικες πρακτικές δεν μετριάζουν καθόλου το γεγονός ότι η ΠΚΣ είναι ο μεγάλος χαμένος των φοιτητικών εκλογών. Και αυτό είναι αποτέλεσμα του ότι η γραμμή της ηττοπάθειας, της περιχαράκωσης και της καταγγελίας των αγώνων, που κορυφώθηκε τον Δεκέμβρη, δεν μπορεί να αποτελέσει πραγματική και ριζοσπαστική διέξοδο για την νεολαία.

Η αριστερά που τα τελευταία χρόνια δέχεται συνεχώς συγχαρητήρια από την κυβέρνηση (τα ‘’μπράβο’’ του Στυλιανίδη μαζί με τα ‘’μπράβο’’ του Καραμανλή τον Δεκέμβρη και το κάλεσμα ακροδεξιών φυλλάδων για ‘’σώσει την νομιμότητα’’ το ΚΚΕ) είναι η ίδια με την αριστερά που πιστεύει ότι οι αγώνες δεν μπορούν να φέρουν νίκες, είναι η ίδια η αριστερά που αντί να στέκεται πλάι στους αγώνες του εργαζόμενου κόσμου και της νεολαίας, προσπαθεί να τα εξαργυρώσει στην κάλπη και στην κομματική άνοδο.

Η μόνη διέξοδος για τους φοιτητικούς συλλόγους είναι να γυρίσουν την πλάτη σε όσους κάνουν σήμερα πολιτική με όρους συμμορίας. Να γυρίσουν απαξιωτικά την πλάτη σε όσους αμαυρώνουν την ίδια την αριστερά με τη λογική και την πρακτική τους. Να παλέψουν μέσα από τις γενικές συνελεύσεις, μέσα από την ισχυροποίηση των συλλογικών τους διαδικασιών για τις ανάγκες και τα συμφέροντά τους, να δώσουν την μάχη μέχρι την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης ΠαΣοΚ ΕΕ και των εκφραστών της σε εκπαίδευση και εργασία.

Η άλλη αριστερά που έχει ανάγκη η εποχή μας, η εποχή της οικονομικής κρίσης αλλά και των εκρηκτικών δυνατοτήτων που έδειξε ο Δεκέμβρης και τα κινήματα των τελευταίων χρόνων απέχει πολύ από τραμπούκικους ΨΕΥΤΟηγεμονισμούς, από συμμορίες και από μαφιόζικες επιθέσεις. Βρίσκεται και γεννιέται στους δρόμους, στους αγώνες, στις νίκες του εργαζόμενου κόσμου και της νεολαίας.

ΕνιαίαΑνεξάρτητηΑριστερήΚίνηση ΑΕΙ-ΤΕΙ

Συγκεντρωτικά Αποτελέσματα Πολυτεχνικής Σχολής ΑΠΘ

2009 (2008)

ΨΗΦΙΣΑΝ 2803 (3176)
ΑΚΥΡΑ 127 (126)

ΕΓΚΥΡΑ 2676 (3050)
ΛΕΥΚΑ 64 (46)

ΔΑΠ 812 30,3% (954 31,3%) -142 -1%
ΠΑΣΠ 718 26,8% (740 24,3%) -22 +2,5%
ΠΚΣ 495 18,5% (603 19,8%) -108 -1,3%
ΕΑΑΚ 305 11,4% (262 8,6%) +43 +2,8%
Ανεξάρτητα Αριστερά Σχήματα (από κοινού, el condor passa) 158 5,9% (235 7,7%) -77 -1,8%
APEN 83 3,1% (155 5,1%) -72 -2%
Αγωνιστικές Κινήσεις 30 - 1,1% (43 1,4%) - 13 -0,4%
Γένοβα 0 0% (1 0%) -1 -0%
ΣΣΠ 11 0,4% (11 0,4%) 0 0%