Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σύλλογος φοιτητών ηλ.-μηχ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σύλλογος φοιτητών ηλ.-μηχ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2019

Απόφαση Γενικής Συνέλευσης του Σ.Φ. Ηλ/Μηχ 26/2/2019

Απόφαση Γενικής Συνέλευσης του Σ.Φ. Ηλ/Μηχ 26/2/2019


Προχωράμε σε:

* Διήμερη κατάληψη του τμήματος των μηχανολόγων μηχανικών την Τετάρτη 27 και την Πέμπτη 28 Φλεβάρη.

*Κινητοποίηση την Τετάρτη στις 11 στον πρόεδρο των ηλεκτρολόγων μηχανικών, για την εκπλήρωση του αιτήματός μας για τις δηλώσεις μαθημάτων στο 6ο και 8ο εξάμηνο. Ανοιχτή συντονιστική επιτροπή αμέσως μετά, περίπου στις 12:30, στο Καμαράκι.

*Κινητοποίηση στην επόμενη σύγκλητο, όποτε αυτή γίνει.

*Συμμετοχή στην πανελλαδική μέρα δράσης των εστιακών φοιτητών την 1η Μάρτη. 

*Συμμετοχή στην απεργιακή 8 Μάρτη, παγκόσμια μέρα της γυναίκας.

*Συνδιοργάνωση του Radical Pride, κόντρα στο θεσμικό Pride των ΜΚΟ και του Δήμου Θεσσαλονίκης. Κόντρα στο εμπορευματοποιημένο pride, συμμετέχουμε στην αυτοοργάνωση του radical pride από τα κάτω, ενάντια στην καταπίεση των γυναικών και των LOATKIA+ υποκειμένων. 

*Συντονισμός με όλα τα αγωνιζόμενα κομμάτια του Πολυτεχνείου και κάθε σύλλογο που κινείται σε αγωνιστική κατεύθυνση.

*Επόμενη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου, την Πέμπτη 28/2 στις 15:00 στην Α5.


Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2018

ΠΡΩΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΗΛ-ΜΗΧ στις 16/10 στην Α5, ώρα 14:30.


ΠΡΩΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΗΛ-ΜΗΧ στις 16/10 στην Α5, ώρα 14:30.
Ας ξεκινήσουμε με το κύριοτερο ερώτημα: Τι είναι ο Σύλλογος Ηλ/Μηχ; Ο Σύλλογος είναι το «πρόσωπο» εκείνο που αντιπροσωπεύει όλους τους προπτυχιακούς φοιτητές και τις φοιτήτριες που σπουδάζουν στα τμήματα Ηλεκτρολόγων και Μηχανολόγων. Υπερασπίζεται-διεκδικεί τα δικαιώματα των φοιτητών/τριων αυτών έτσι ώστε να έχουν δωρεάν σπουδές και παροχές καθώς και μια αξιοπρεπή εργασιακή προοπτική μετά την αποφοίτησή τους. Με δυό λέξεις ο Σύλλογος είμαστε εμείς οι φοιτητές!
Η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου είναι η διαδικασία (όργανο του Συλλόγου) κατά την οποία συζητάμε, σχεδιάζουμε, προτείνουμε και εν τέλει αποφασίζουμε ποιές δράσεις θα κάνουμε, πως θα κινηθούμε, ώστε να πετύχουμε τα παραπάνω. Η πρώτη γενική συνέλευση για φέτος θα γίνει στις 16/10 στην αίθουσα Α5 στην πτέρυγα των ηλεκτρολόγων, ώρα 14:30. Τις ώρες που γίνεται συνέλευση, δε γίνονται μαθήματα.
Πάμε στο εξής ερώτημα τώρα: Γιατί να πάμε στην Γενική Συνέλευση; Απάντηση: για όλους τους λόγους του κόσμου. Ο μόνος τρόπος για να μπορέσουμε να λύσουμε τα προβλήματα που αφορούν τις σπουδές μας και την εργασιακή μας προοπτική είναι ο συλλογικός αγώνας, οργανωμένος από τέτοιες «από εμάς για εμάς» διαδικασίες, όπως είναι η Γενική Συνέλευση. Αν εμείς οι ίδιοι που πληττόμαστε από την κατάσταση στο πανεπιστήμιο και την κοινωνία δε συζητήσουμε και δεν κινητοποιηθούμε, ποιος θα το κάνει άλλωστε;
Η κατάσταση στη σχολή.
Στους ηλεκτρολόγους φαίνονται πλέον καθαρά οι συνέπειες της υποχρηματοδότησης. Πλέον κάποια μαθήματα δεν διδάσκονται, σε μερικά που διδάσκονται δεν βρίσκεις καρέκλα να κάτσεις, τα εργαστήρια ολοένα και υποβαθμίζονται ή καταργούνται, καθώς δεν υπάρχει το επαρκές προσωπικό ή υλικό για την συντήρηση και την αναβάθμισή τους. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτό που συμβαίνει στο 9ο εξάμηνο του τομέα ηλεκτρονικής. Παράλληλα, το Νέο Πρόγραμμα Σπουδών που δημιουργήθηκε ακριβώς για να συμπτυχθούν μαθήματα επειδή δεν προσλαμβάνονται καθηγητές, λόγω της υποχρηματοδότησης, μπαίνει στο τρίτο χρόνο λειτουργίας του και ήδη έχουμε δει πόσο δυσκολότερες έχει κάνει τις σπουδές μας. Τα πεδία, τα ψηφιακά συστήματα και άλλα μαθήματα έχουν συμπτυχθεί με αποτέλεσμα μεγάλα ποσοστά αποτυχίας και φυσικά κοπτοραπτική στο τι μαθαίνουμε στο μάθημα λόγω του φόρτου, όπως παραδέχονται και οι ίδιοι οι καθηγητές. Στην πράξη, το ΝΠΣ ήρθε για να μπαλώσει τα κενά σε διδακτικό προσωπικό που υπάρχουν στο τμήμα μας. Ανάλογα με αυτά τα κενά, έχουν γίνει οι συγχωνεύσεις μαθημάτων και η σύμπτιξη της ύλης. Εκτιμάμε ότι φέτος που θα είναι η πρώτη χρονιά που παιδιά θα πάρουν τομέα με το ΝΠΣ θα φανεί ακόμα παραπάνω πόσο αποτυχημένο μέτρο είναι και πόσο εντείνει τους ταξικούς φραγμούς, κατακερματίζει και μειώνει αυτά που μαθαίνουμε σε σημαντικά μαθήματα.
Ένα άλλο ζήτημα που υπάρχει στους μηχανολόγους, είναι ότι το μηχανουργείο είναι υπό διάλυση. Ο εξοπλισμός είναι παλιός και δεν συντηρείται, με αποτέλεσμα τα εργαστήρια που έχουμε να κάνουμε να γίνονται χωρίς τα απαραίτητα εργαλεία. Αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δε μας επιτράπηκε να δώσουμε το μάθημα Αριθμιτική Ανάλυση, επειδή δεν υπήρχαν λεφτά για επιτηρητές, σε συνδυασμό με την αργοπορία ανακοίνωσης του προγράμματος της εξεταστικής, δυσκόλυνε αρκετά το Σεπτέμβρη μας.
Βλέπουμε, λοιπόν και στα δύο τμήματα, ότι η υποχρηματοδότηση οδηγεί σε αυτά τα αποτελέσματα. Βλέπουμε ότι δε δίνεται φράγκο για τις σπουδές μας, αλλά δίνονται λεφτά για στρατιωτικούς εξοπλισμούς και για τις τράπεζες. Σε όλη αυτήν την κατάσταση, πρέπει να διεκδικήσουμε αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης, για να μπορούμε να σπουδάζουμε με αξιοπρέπεια, με σφαιρική εποπτεία πάνω στο γνωστικό μας αντικείμενο και με όλες τις απαραίτητες υλικοτεχνικές υποδομές και με το απαραίτητο διδακτικό προσωπικό. Είναι σημαντικό λοιπόν να αποφασίσουμε να πάμε μαζικά στον πρόεδρο του τμήματος ηλεκτρολόγων και των μηχανολόγων και τη συνέλευση τμήματος ώστε να καταθέσουμε τα αιτήματά μας και να διεκδικήσουμε να υιοθετηθούν, κόντρα στη λογική της ανάθεσης.
Φοιτητική Μέριμνα-λέσχη.
Τις τελευταίες βδομάδες έχουμε έρθει αντιμέτωποι με τη χυδαία συμπεριφορά εργολαβίας-πρυτανείας σε σχέση με τη λέσχη, που προσπαθούν να επιβάλλουν το να βγάλουμε κάρτα σίτισης για να μην έχει ο εργολάβος να πληρώνει παραπάνω μερίδες από τις ήδη ελάχιστες. Λένε ότι «δε χωράμε», την ίδια ώρα που : οι κλειστές διανομές, η κλειστή πάνω λέσχη και οι εργαζόμενοι που δουλεύουν σε συνθήκες κάτεργου είναι λεφτά του πανεπιστημίου κατευθείαν στην τσέπη του εργολάβου (βλ. και κείμενο ΑΡΑΓΕ-ΕΑΑΚ για λέσχη). Τους είναι δύσκολο να δώσουν ένα δωρεάν δίσκο φαϊ, όταν στα επιστημονικά συνέδρια που παρακολουθούν όλοι οι παράγοντες του ακαδημαϊκού κατεστημένου του ΑΠΘ, οι μπουφέδες κοστίζουν χιλιάδες ευρώ (=πολλές μερίδες στη λέσχη), όταν τόσα χρήματα του κράτους δίνονται στο χρέος και τον πόλεμο αντί για την παιδεία.
Δεν είναι βέβαια τυχαία όλα αυτά. Κάθε μέρα ακούμε: «όλοι επιστήμονες πρέπει να γίνουν; Στη Γερμανία δεν σπουδάζουν όλοι;», λες και είναι κακό να σπουδάζει ο καθένας το αντικείμενο που τον ενδιαφέρει και μια χώρα να βγάζει πολλούς γιατρούς, μηχανικούς, δασκάλους. Σήμερα λοιπόν είναι η λέσχη, αύριο θα είναι το νοίκι και το φοιτητικό επίδομα, αύριο θα είναι τα δίδακτρα. Θέλουν να μικρύνουν το πανεπιστήμιο, να τελειώνουν τις σπουδές όσοι έχουν λεφτά και οι υπόλοιποι ότι σεμινάρια μπορέσουμε να πληρώσουμε για να χτίσουμε βιογραφικό μπας και βρούμε δουλειά στο αντικείμενό μας.
Να μην επιτρέψουμε να αποκλειστεί κανένας από τη λέσχη. Κανένας μας να μην δυσκολευτεί ή παρατήσει τις σπουδές του επειδή έχει να πληρώνει το φαϊ, το νοίκι, το νερό ή το ρεύμα. Η συνέλευσή μας είναι πρώτης τάξεως ευκαιρίας να συζητήσουμε για το κόστος σπουδών και να αναλάβουμε δράση.
Στα συλλογικά προβλήματα δεν υπάρχουν ατομικές λύσεις!
Ο αγώνας μας για να μπορούμε να σπουδάζουμε δωρεάν και ολοκληρωμένα και το πτυχίο να είναι η μόνη προϋπόθεση για δουλειά δεν είναι μόνο υπόθεση του καθενός μας, αλλά όλων μας. Είναι αναγκαίο να παλέψουμε στο πλάι και των εργαζόμενων μηχανικών, στο πλάι των άνεργων αλλά και συνολικά των εργαζομένων για να ανατρέψουμε όλοι μαζί την υπάρχουσα κατάσταση. Αν θέλουμε μετά τη σχολή να μπορούμε να βρούμε δουλειά πάνω στο αντικείμενό μας, χωρίς να πληρώσουμε 100 σεμινάρια, χωρίς να χρειαστεί να μεταναστεύσουμε, αλλά και να έχουμε έναν αξιοπρεπή μισθό πρέπει να αρχίσουμε να παλεύουμε από τώρα στο πλάι του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος.
Όλοι-ες στη Γενική Συνέλευση του Σ.Φ. Ηλ-Μηχ την Τρίτη 16/10 στις 14:30 στην Α5.
Υ.Γ. Εμείς ως ΑΡ.ΑΓ.Ε – ΕΑΑΚ καλούμε πάντα πριν από κάθε συνέλευση σε μιά ακόμα διαδικασία, το λεγόμενο Ανοικτό Αγωνιστικό Πλαίσιο και θέλουμε όλα τα μέλη του Συλλόγου, τα οποία θέλουν αγωνιστικές αποφάσεις των συνελεύσεων να συμμετέχουν. Το Ανοικτό Αγωνιστικό Πλαίσιο είναι ουσιαστικά μια συζήτηση κατά την οποία αναλύονται τα ζητήματα και αποφασίζονται κάποιες δράσεις για την επίλυσή τους, τις οποίες όλοι μαζί θα προτείνουμε στην Γενική Συνέλευση και θα γίνει τη Δευτέρα 15/10, στις 14:30 στο καμαράκι του συλλόγου. Μετά ακολουθεί η συγγραφή του πλαισίου που θα προτείνουμε σαν απόφαση της συνέλευσης.

Πέμπτη 25 Μαΐου 2017

2017-Αποτελέσματα φοιτητικών εκλογών του Συλλόγου φοιτητών Ηλ-Μηχ

Συγκεντρωτικά:   Ψηφισάντες: 455
                              Άκυρα: 24
                              ΠΚΣ: 155 (3 έδρες)
                              ΔΑΠ: 143 (3 έδρες)
                              ΑΡ.ΑΓ.Ε. ΕΑΑΚ: 101 (2 έδρες)
                              Bloco: 13 (1 έδρα)
                              ΑΡΔΙΝ: 7
                              Λευκά: 18

Τμήμα Ηλεκτρολόγων: ΑΡ.ΑΓ.Ε. ΕΑΑΚ: 83

                                       ΠΚΣ: 72
                                       ΔΑΠ:42
                                       bloco: 10
                                       ΑΡΔΙΝ: 5

Τμήμα Μηχανολόγων: ΔΑΠ:101

                                      ΠΚΣ: 83
                                      ΑΡ.ΑΓ.Ε. ΕΑΑΚ: 18
                                      bloco: 3
                                      ΑΡΔΙΝ: 2

Δευτέρα 13 Μαρτίου 2017

Γενική Συνέλευση Σ.Φ. Ηλ./Μηχ. την Πέμπτη 16/3 στις 14:30 στην Α5(Πτέρυγα Ηλεκτρολόγων)


Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ συνεχίζοντας τις αντιλαικές πολιτικές της αναμένεται το επόμενο διάστημα να περάσει νέα μέτρα σε βάρος εργαζομένων και νεολαίας. Στα πλαίσια της «διαπραγμάτευσης» η κυβέρνηση πουλά γη και ύδωρ από τον πλούτο του λαού, ενώ ταυτόχρονα εντείνει την υπερεκμετάλλευση με μια σειρά σκληρών μέτρων. Η κυβέρνηση προωθεί την εφαρμογή των μέτρων της πρώτης αξιολόγησης και παράλληλα ετοιμάζεται να ψηφίσει τα ακόμα πιο σκληρά μέτρα της δεύτερης, σε εφαρμογή του μνημονίου που ψήφισε τον Αύγουστο του 2015 κι ενώ προετοιμάζονται τα μέτρα για το 4ο μνημόνιο ή για το ευρωμνημόνιο – κόφτη διαρκείας εντός της ΕΕ και για μετά το 2018. Τα μέτρα αυτά συνιστούν συνέχιση και κλιμάκωσης της επίθεσης της κυβέρνησης και του κεφαλαίου ενάντια στους εργαζόμενους και τον λαό σε όλα τα πεδία: περικοπές σε συντάξεις και μισθούς, φορολογική λαίλαπα, συνδικαλιστικές ελευθερίες και δικαιώματα, ιδιωτικοποιήσεις, μαζικοί πλειστηριασμοί λαϊκής περιουσίας. Η κυβέρνηση διακηρύσσει πως θέλει να «κλείσει» την δεύτερη αξιολόγηση σύντομα, να ενταχθεί στο πρόγραμμα της «ποσοτικής χαλάρωσης» και αξιοποιώντας και την ρευστότητα που περιμένει από τα «επενδυτικά εργαλεία» του διεθνούς κεφαλαίου και της ΕΕ (ΕΣΠΑ, πακέτο Γιούνκερ, δάνεια από ΕΤΕΠ κα) να μπει σε ένα νέο κύκλο «ενάρετης ανάπτυξης». Αφήγημά της παραμένει η «δίκαιη ανάπτυξη», με «παραγωγική ανασυγκρότηση» και «κοινωνικό κράτος». Βεβαίως όρος της καχεκτικής, ασταθούς και χωρίς θέσεις εργασίας ανάπτυξης σήμερα είναι η ανάπτυξη της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Για πολύ κόσμο η οικονομική κατάσταση παραμένει απελπιστική και μάλιστα θα χειροτερέψει. Η «υπεραπόδοση των εσόδων» για το 2016 και η εμφάνιση πλεονάσματος 7 δις ευρώ (αν και δεν είναι σαφές πόσο πραγματική είναι, δεδομένου ότι δεν έχουν εξοφληθεί τα χρέη του δημοσίου προς τους ιδιώτες) οφείλεται στη συντριβή των λαϊκών στρωμάτων. Αυτό και μόνο δείχνει τον βαθιά ταξικό χαρακτήρα της μνημονιακής πολιτικής Η απλήρωτη εργασία, η εντατικοποίηση και υπερεκμετάλλευση στους χώρους εργασίας, ενισχύονται στο γενικότερο πλαίσιο της μείωσης μισθών και μεροκάματων, που συνεχίζεται. Η οριακή μείωση της ανεργίας οφείλεται κατά βάση στην επέλαση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, που πλέον ξεπερνάνε το 50% για τις νέες θέσεις εργασίας. Όλα αυτά παραπάνω έρχονται να επηρεάσουν και την καθημερινότητά μας με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Είτε αυτό έχει να κάνει με τον τρόπο που σπουδάζουμε και τις δυσκολίες που συναντάμε, είτε με την εργασιακή μας προοπτική και τον τρόπο που θα εργαστούμε. Ζούμε όμως ένα παρόν που μόνο για λίγους είναι εύκολο και έχουμε μπροστά μας ένα μέλλον που όλο και περισσότερο μας το κλέβουν.
Η πρώτη διάσταση της φοιτητικής μας ζωής είναι αυτή που έχει να κάνει με τον τρόπο που σπουδάζουμε στο κατ’ επίφαση “δημόσιο δωρεάν πανεπιστήμιο”, που κάθε μέρα είναι όλο και λιγότερο δημόσιο όλο και λιγότερο δωρεάν και τελικά ένα πολύ διαφορετικό πανεπιστήμιο από αυτό που έχουμε ανάγκη. Είναι λιγότερο δημόσιο και δωρεάν επειδή κάθε μέρα και ένα μεγαλύτερο κομμάτι του κόστους φοίτησης μετακυλύεται στις πλάτες μας. Η φοιτητική μέριμνα υποβαθμίζεται και παραδίδεται στους εργολάβους και τα κέρδη τους, κι αυτό φαίνεται στους ελέγχους στην λέσχη που εντείνονται και στην υποβάθμιση της ποιότητας του φαγητού, όσο κι αν θέλουν να μας πείσουν για το αντίθετο. Στην διάλυση των εστιών και της φοιτητικής στέγασης και στην πλήρη αδιαφορία του πανεπιστημίου για τις μεταφορές και την κατάσταση που αντιμετωπίζουμε με τον ΟΑΣΘ. Όταν και εν μέσω όλων των υπόλοιπων προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε στη σχολή, το περιεχόμενο της γνώσης που μας παρέχεται έχει να κάνει λιγότερο με τις ανάγκες μας για επιστημονική επάρκεια και περισσότερο με τις ανάγκες των μεγάλων επιχειρήσεων για κέρδοφορία. Ενδεικτικό είναι το φαινόμενο της σύνδεσης διπλωματικών με εταιρίες στο τμήμα των Ηλεκτρολόγων. Τελικά σπουδάζουμε σε ένα αποστειρωμένο πανεπιστήμιο που το μόνο που μας παρέχει είναι κατακερματισμένες γνώσεις και ένα πτυχίο-διαβατήριο κατά πάσα πιθανότητα για την μετανάστευση ή την ανεργία.
Εδώ καλούμαστε να περιγράψουμε αυτό το μέλλον που συνεχώς μας κλέβουν. Η γενιά των 700 είναι σήμερα η γενιά των 400, με φθίνουσα τάση. Κι αυτό ενταγμένο σε ένα πλαίσιο που το μεγαλύτερο ποσοστό των νέων μηχανικών εργάζεται με εξαρτημένη σχέση εργασίας («μπλοκάκι»), μένει ανασφάλιστο (λόγω των υπέρογκων ποσών που απαιτούνται) και δουλεύει με τις χειρότερες συνθήκες εργασίας. Εφόσον λοιπόν έχουμε να κάνουμε με μια τέτοια δύσκολη κατάσταση που δύσκολα μπορεί κάποιος να αρνηθεί ανοίγεται είτε ο δρόμος της αυτο-εντατικοποίησης και του ατομικού δρόμου στο κυνήγι ενός απατηλού ονείρου για κοινωνική ανέλιξη, που συχνά συνδυάζεται με την μετανάστευση.
Όλα αυτά σε ένα κόσμο, όπου το σύστημα προκειμένου να προωθήσει τα συμφέροντα των λίγων, κάνει τα αδύνατα δυνατά για να καταστείλει οποιαδήποτε διαφωνία στα σχέδια του. Το κράτος με την καταστολή των κινημάτων και την περιστολή των δημοκρατικών ελευθεριών και το παρακράτος με το μακρύ χέρι του συστήματος, τους φασίστες και τους νεοναζί εξαπολύουν, σε αγαστή συνεργασία, την επίθεση τους στον εσωτερικό εχθρό. Σε όποιον μάχεται δηλαδή για τα δικαιώματα του, στον πρόσφυγα και τον μετανάστη που ψάχνει για μια καλύτερη τύχη. Προσπαθώντας λοιπόν να διχάσουν τους καταπιεσμένους, επενδύουν στο ρατσισμό και την ξενοφοβία στρέφοντας την οργή, τη μιζέρια και το φόβο ενάντια στον ξένο και τον αδύναμο. Δεν διστάζουν μάλιστα να φέρουν στο προσκήνιο σενάρια πολέμου και απειλής από τον εξωτερικό εχθρό (βλ. Ελλάδα-Τουρκία).
Εμείς όμως έχουμε να προτείνουμε την δικιά μας εναλλακτική στο There is no alternative της Κυβέρνησης , της ΕΕ και του Κεφαλαίου!

Το κίνημα ενάντια στους πλειστηριασμούς αποτελεί ένα παράδειγμα αγώνα που κερδίζει στο σήμερα. Όταν οι υποσχέσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ για προστασία της πρώτης κατοικίας κατέρρεαν με την υπογραφή του τρίτου μνημονίου, το κίνημα έδωσε την απάντηση του. Αυτό που καμιά κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να κάνει, να προστατεύσει την λαϊκή κατοικία από τράπεζες και λοιπούς, το κατάφερε προς το παρόν το κίνημα. Η οργάνωση «από τα κάτω», με την συμμετοχή συνελεύσεων γειτονιάς, σωματείων και φοιτητικών συλλόγων κατάφερε προς το παρόν να ανακόψει την επίθεση στη λαϊκή κατοικία. Το δικό μας ΤΙΝΑ λοιπόν δεν αφορά το τι θα κόψουμε, αλλά το τι θα κατακτήσουμε! Με οργάνωση «από τα κάτω», συντονισμό και μέσα από τις γενικές μας συνελεύσεις, αγωνιζόμαστε για τη μόρφωση που μας αξίζει, για γνώση για τις ανάγκες του λαού και της νεολαίας! Παλεύουμε για εργασιακή προοπτική σύμφωνα με τις σύγχρονες ανάγκες μας και όχι τα κέρδη των αφεντικών! Για την ειρήνη και τις ελευθερίες κόντρα στην καταστολή και το σύστημα που γεννά και χρησιμοποιεί τον πόλεμο, τον φασισμό και τον ρατσισμό.
Για μια τέτοια όμως παραγωγή και άσκηση πολιτικής «από τα κάτω» θα πρέπει να προσπαθήσουμε να αναβαθμίσουμε τόσο την διαδικασία της συνέλευση ως διαδικασία, αλλά και το επίπεδο της κουβέντας, Ως ΑΡΑΓΕ ΕΑΑΚ δεν συμβιβαζόμαστε με μια κατάσταση οπού η συνέλευση θα καταντά σε αντιπαράθεση συνδικαλιστών. Θέλουμε να ανοίξει μια πλατιά συζήτηση για το πώς η συνέλευση θα εμπλέκει κάθε φοιτητή του συλλόγου. Επιδιώκουμε πριν από κάθε συνέλευση και το πλαίσιο μας να αποτελεί μια ανοιχτή αγωνιστική διαδικασία που θα διαμορφώνει το πολιτικό περιεχόμενο και τις δράσεις που είναι αναγκαίες στην περίοδο. Για αυτό και καλούμε κάθε μέλος του συλλόγου να συζητήσουμε για το πλαίσιο μας πριν και κατά την διάρκεια της συνέλευσης.

Να μην γίνουμε η γενιά που προτίμησε την σιωπή μπροστά στην επίθεση
Να γίνουμε η γενιά που προτίμησε την ανυπακοή και την ανατροπή!

Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2016

ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΚΕΡΔΙΖΟΥΜΕ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ! ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ 9ο ΕΞΑΜΗΝΟ ΚΑΙ ΠΑΝΩ!

Κόντρα σε μια ολόκληρη λογική που λέει ότι "δεν έχει νόημα να αγωνιζόμαστε, δε θα αλλάξει τιπότα" υπάρχουν τόσα και τόσα μικρά και μεγάλα παράδειγματα ότι οι συλλογικοί αγώνες μας πάνε πολλά βήματα μπροστά.
Σήμερα λοιπόν, μια μεγάλη συλλογική νίκη του Συλλόγου Φοιτητών Ηλ-Μηχ μιας και απαιτήσαμε και τελικά κερδίσαμε πτυχιακή εξεταστική για όλους τους φοιτητές που είναι 9ο εξάμηνο και πάνω! Είναι μόνο μια μικρή νίκη στο σήμερα, όμως κάνει ξεκάθαρο ότι τις ανάγκες μας δεν τις ζητιανεύουμε αλλά τις επιβάλλουμε!

Έπειτα απο 2 μαζικές γενικές συνελεύσεις που πραγματοποιήθηκαν και συζητήθηκε το θέμα και έπειτα απο κινητοποιήσεις, τελικά η σημερινή μέρα ήρθε ως απάντηση στην αναγκαιότητα να ΔΙΝΟΥΜΕ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ απο το 9ο εξάμηνο και μετά πτυχιακή! Αυτό είναι μια μεγάλη αναγκαιότητα σε ένα πανεπιστήμιο που σφύζει απο ταξικούς φραγμούς, που ολοένα και περισσότεροι συμφοιτητές μας δε μπορούν να αναταπεξέλθουν οικονομικά στις σπουδές τους και κάθε αγώνας είναι μια διευκόλυνση στις ζωές μας!
Με την ίδια λογική πρέπει να κινηθούμε και σε όλα τα υπόλοιπα ζητήματα. Οι αγώνες μας μπορούν να κερδίζουν στο σήμερα και για αυτό η πάλη για την επιβολή των αναγκών μας περνά μέσα απο τις συλλογικές διαδικασίες και δράσεις.
Ως ΑΡ.ΑΓ.Ε. ΕΑΑΚ τασσόμαστε εξ' αρχής στον αγώνα για τα δικαιώματα μας σε παιδεία και εργασία και αυτή είναι και η κατεύθυνση που πρέπει να δίνεται στο κίνημα. "Απο τα κάτω", συλλογικά και ανατρεπτικά για τις (πολύ) μικρές και (πολύ) μεγάλες νίκες στα συλλογικά μας προβλήματα!