Δύο λόγια για την πιο μισητή εταιρεία Θεσσαλονίκης, τον ΟΑΣΘ!

ΜΗΝ ΜΟΥ ΜΙΛΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΑΣΘ…

[δύο λόγια για την πιο μισητή εταιρία της Θεσσαλονίκης]

Νοέμβρης 2015… 11 φοιτητικοί σύλλογοι αποφασίζουν μέσω γενικής συνέλευσης και του συντονιστικού γενικών συνελεύσεων, παρέμβαση στον ΟΑΣΘ για την διαγραφή προστίμων φοιτητών και φοιτητριών καθώς και την διεκδίκηση δωρεάν μετακινήσεων με την αστική συγκοινωνία. Η παρέμβαση πραγματοποιείται μαζί με το Δίκτυο Ανέργων και Επισφαλώς Εργαζομένων Θεσσαλονίκης, το οποίο έχει κατακτήσει τη διαγραφή των προστίμων για τους ανέργους με τις μηνιαίες παρεμβάσεις του στα γραφεία του ΟΑΣΘ (κάθε 23 του μήνα).

2016-ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ Σ.Φ. ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ-ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ Α.Π.Θ.

1) Π.Κ.Σ.                   152  (3 έδρες)

2) ΔΑΠ-ΝΔΦΚ         139  (3 έδρες)

3) ΑΡ.ΑΓ.Ε. ΕΑΑΚ   126  (3 έδρες)

4) Α.Φ.Π.                   18   (0 έδρες)

5) Bloco                     12   (0 έδρες)

6) ΑΡΔΙΝ                     6   (0 έδρες)

ΛΕΥΚΑ 17

ΑΚΥΡΑ 19

ΚΑΛΠΗ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ:

ΑΡ.ΑΓ.Ε. ΕΑΑΚ   95

Π.Κ.Σ.   71

ΔΑΠ-ΝΔΦΚ   47

Α.Φ.Π.   15

Bloco   10

ΑΡΔΙΝ   6

ΛΕΥΚΑ   10

ΑΚΥΡΑ   12

ΚΑΛΠΗ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΩΝ:

ΔΑΠ-ΝΔΦΚ   92

Π.Κ.Σ.   81

ΑΡ.ΑΓ.Ε. ΕΑΑΚ   31

Α.Φ.Π.   3

Bloco   2

ΑΡΔΙΝ   0

ΛΕΥΚΑ   7

ΑΚΥΡΑ   7

ΔΑΠ και ΠΚΣ πιάσαν καρέκλες και αλωνίζουν: αν έτσι ήταν η πρώτη μέρα, αλίμονο τους...

Καταγγελία του ΑΡΑΓΕ ΕΑΑΚ σε ΔΑΠ – ΝΠΚΣ

                               

Την Τρίτη 24 Μαΐου συγκροτήθηκε το μετεκλογικό Διοικητικό Συμβούλιο του ΣΦ Ηλεκτρολόγων – Μηχανολόγων Μηχανικών. Από τη μεριά μας θέλουμε να γνωστοποιήσουμε τα γεγονότα που ακολούθησαν, ώστε όλοι οι φοιτητές της σχολής μας να είναι ενήμεροι και να κρίνουν την στάση των δύο παραπάνω δυνάμεων.

Τα ψηφίσματα που κατατέθηκαν για την συγκρότηση προεδρείου προέβλεπαν κυκλικά οι θέσεις του προέδρου και του αντιπροέδρου να μοιραστούν στις τρεις δυνάμεις (ΠΚΣ, ΔΑΠ – ΝΔΦΚ, ΑΡΑΓΕ ΕΑΑΚ), η θέση του γραμματέα να είναι μόνιμα στην ΠΚΣ (με τη δικαιολογία ότι κάποια στιγμή θα γίνουμε αφερέγγυα δύναμη) και η θέση του ταμία στο ΑΡΑΓΕ ΕΑΑΚ. Εμείς από τη μεριά μας ξεκαθαρίσαμε ότι αυτό δεν συνεπάγεται σε καμία περίπτωση από τον συσχετισμό των εκλογικών αποτελεσμάτων και καταθέσαμε αρχικά ψήφισμα το προεδρείο να αποτελείται από πρόεδρο και ταμία ορισμένο από την ΠΚΣ, αντιπρόεδρο ορισμένο από ΔΑΠ – ΝΔΦΚ και γραμματέα ορισμένο από ΑΡΑΓΕ ΕΑΑΚ. Στην συνέχεια αλλάξαμε το αρχικό μας ψήφισμα σε πρόεδρο και αντιπρόεδρο ορισμένο από ΠΚΣ και ΔΑΠ – ΝΔΦΚ ανά εξάμηνο, γραμματέα ορισμένο από ΑΡΑΓΕ ΕΑΑΚ και ταμία ορισμένο από ΠΚΣ, το οποίο αν και είναι λιγότερο αναλογικό των αποτελεσμάτων θα έλυνε το πρόβλημα πως κατατίθενται 3 αντιπαραθετικά ψηφίσματα που δεν μπορεί να υπερψηφιστεί κανένα από αυτά. Για να  είναι πιο ξεκάθαρο: ο γραμματέας του ΔΣ κατέχει τη σφραγίδα του συλλόγου και συνήθως είναι ο τρίτος εκλογικά. Οι λόγοι που ΠΚΣ και ΔΑΠ τα βρίσκουν ώστε να έχουν αυτοί τη σφραγίδα είναι προφανείς. Δε θέλουν το ΔΣ να ελέγχεται απο τους φοιτητές του συλλόγου, δε θέλουν οι εκλεγμένοι να είναι υπόλογοι στο σύλλογο και στις γενικές συνελεύσεις, αλλά θέλουν όλα να γίνονται "κρυφά". Ο λόγος; Η πολιτική τους θέση και στάση, η αντίληψη τους ότι οι σύλλογοι δεν είναι  υπόλογοι στους φοιτητές αλλά στα κομματικά γραφεία των παρατάξεων.. Τα παραδείγματα είναι πολλά και μια μικρή αναφορά αρκεί: η ΔΑΠ πολλάκις δεν έχει σφραγίσει υπογραφές φοιτητών για τη διεξαγωγή Γενικής Συνέλευσης ενώ η ΠΚΣ σε πολλές περιπτώσεις "έχει ξεχάσει σπίτι την σφραγίδα" και δεν έχει σφραγίσει μέχρι και ψηφίσματα αλληλεγγύης σε συμφοιτητές μας! Το σημείο τομής των δύο  παρατάξεων είναι η αντίληψη τους ότι ο σύλλογος είναι τσιφλίκι τους και οι σφραγίδες δεν είναι για αυτούς κάτι "αμελητέο", αλλά ένα μέσο εκβιασμού για να κάνουν τα δικά τους...

ΣΤΙΣ 18 ΜΑΗ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΑΡΑΓΕ ΕΑΑΚ!

Η αλήθεια είναι ότι οι φετινές φοιτητικές εκλογές έρχονται σε μία ιδιότυπη συγκυρία στην οποία νεολαία καλείται να πάρει θέση. Η κρίση αποτυπώνει τις συνέπειές της με πολύ απτό τρόπο τόσο με τους πολέμους που ξεσπούν και εξοντώνουν ολόκληρους λαούς στη Μέση Ανατολή, όσο και με τις αναδιαρθρώσεις που επιβάλλουν οι κυβερνήσεις και η Ε.Ε. στον εργαζόμενο κόσμο της Ευρώπης.Το βάθεμα αυτής και η αδυναμία του κεφαλαίου να την ξεπεράσει, συνεπάγονται την ψήφιση νομοσχεδίων που εξαθλιώνουν όλο και περισσότερο τους λαούς, ακόμα και στο κέντρο της Ευρώπης. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό της Γαλλίας. Το κράτος έκτακτης ανάγκης που επιβλήθηκε με πρόφαση την προσφυγική κρίση, εξυπηρέτησε με τον καλύτερο τρόπο την προώθηση του νέου εργατικού νόμου. Η γαλλική νεολαία όμως μας δείχνει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να έχουμε κυρίαρχο ρόλο στις εξελίξεις. Αρνούμενη να υποταχθεί σε πολιτικές που περιγράφουν ένα μαύρο μέλλον γι αυτή αλλά και για τις επόμενες γενιές. Βλέπουμε τους νέους να βγαίνουν στους δρόμους και να διαδηλώνουν ανυποχώρητα ενάντια στο αυταρχικό κράτος της Γαλλίας. Η προσφυγική κρίση που η γαλλική κυβέρνηση εκμεταλλεύεται με το βέλτιστο τρόπο ώστε να περνά αυτά τα μέτρα, είναι γέννημα ενός πολέμου που έχει ξεσπάσει στη Μέση Ανατολή κι αφανίζει ολόκληρους λαούς. Με συνέπεια προσφυγικές ροές να καταφθάνουν στην Ελλάδα, άνθρωποι να πνίγονται στο Αιγαίο και μεγάλα πλήθη να πετιούνται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης για να «φιλοξενηθούν». Είναι η κυβέρνηση που μπορεί από τη μια να μιλά για ανθρωπιστική κρίση κι απ` την άλλη να τους στοιβάζει σε hotspots,να συνυπογράφει την παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, να συνάπτει συμφωνία με την Τουρκία για την επαναπροώθησή τους. Είναι τελικά αυτή η κυβέρνηση που σύμμαχη με όλους τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς δίνει συνέχεια σ` αυτό τον πόλεμο. Τίθεται λοιπόν επιτακτική η ανάγκη για μια απάντηση σ` αυτή την κατάσταση με σκοπό την ανατροπή της. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ όμως δε μένει εκεί. Ενεργοποιεί τους μηχανισμούς της και μαζί με την Ε.Ε. φέρνει ένα νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο που επισφραγίζει τη συμφωνία της με το κεφάλαιο. Ένα νομοσχέδιο, που μπορεί να φαντάζει κάτι μακρινό σε μας τους φοιτητές σκεπτόμενοι ότι αφορά μόνο τις συντάξεις, είναι όμως μια ανάσα από εμάς αφού έρχεται να εξαλείψει κάθε ίχνος κοινωνικής ασφάλισης και να αυξήσει τις κρατικές εισφορές. Ο νόμος Κατρούγκαλου κατέφθασε στη Βουλή και ψηφίστηκε. Έτσι οι νυν αλλά και μέλλοντες εργαζόμενοι είναι αναγκασμένοι να επιβιώσουν σ` ένα κόσμο που θα δουλεύουν με μπλοκάκι και θα ανέχονται την απλήρωτη και μαύρη εργασία, κάτω απ` το άγρυπνο βλέμμα της κυβέρνησης που παραφυλά να εισπράξει και την τελευταία τους δεκάρα. Μια κυβέρνηση που ως αντιπολίτευση εναντιωνόταν στις πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων και έφερε ελπίδες κι υποσχέσεις για το σταματημό τους.

…Τι συμβαίνει όμως στο πανεπιστήμιο;

Φέτος στις εκλογές να δώσουμε στίγμα ανατροπής. Δε περιμένουμε σωτήρες!

ΡΙΞΕ Χ ΣΤΗΝ ΑΠΟΧΗ! Αγωνιζόμαστε, ζούμε, σκεφτόμαστε, δρούμε, ψηφίζουμε ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΑ!

Από πού να ξεκινήσει και που να τελειώσει κανείς για τους λόγους και την επιχειρηματολογία που σχετίζεται με την αποχή στις φοιτητικές (αλλά και πάσης φύσεως) εκλογές και συλλογικές διαδικασίες!  Από τη μια πλευρά, μια επιχειρηματολογία που σου λέει «δεν υπάρχει λόγος να ψηφίσεις, αφού είναι όλοι ίδιοι» κλπ, που τελευταία πλασάρεται και θέλει να ενισχύει ολοένα και περισσότερο το απολιτίκ προφίλ που προβάλλεται ως ασπίδα του κράτους, σε μια εποχή που η κοινωνία, αλλά και το πανεπιστήμιο αλλάζουν σύμφωνα με τις επιταγές της κυβέρνησης, της Ευρωπαικής Ένωσης και τις ανάγκες του κεφαλαίου. Το ίδιο αυτό προφίλ βλέπουμε να αναπαράγεται καθημερινά και στα Μ.Μ.Ε. Kάθε γλοιώδης και υποταγμένος παπαγάλος του συστήματος προσπαθεί να μας πείσει ότι οι ανάγκες  και τα δικαιώματα μας δε θα εξασφαλιστούν με ενίσχυση των συλλογικών μας διαδικασιών και ενεργή πολιτική συμμετοχή, αλλά με like και share  στο facebook και  υπογραφές στο ίντερνετ για συνεννοήσεις με τους υπουργούς! Ε όχι δα(π)!  Εμείς, δεν είμαστε από αυτούς που θα τρέξουν να φωνάξουν ότι οι παρατάξεις είναι όλες ίδιες με ρουσφέτια, διαφθορά και ποτάκια! Άλλωστε, είναι ( ή πρέπει να είναι) ξεκάθαρο ότι κάθε παράταξη ή πολιτική συλλογικότητα εξυπηρετεί συμφέροντα και όταν λέμε συμφέροντα ο νούς μας δε πρέπει να τρέχει σε τίποτα συνομοσιολογικό, μιας και τα πράγματα είναι λίγο πολύ φανερά… ή είμαστε με αυτούς που τα συμφέροντα και ο ρόλος τους μέσα στο πανεπιστήμιο είναι ταυτισμένος με το ρόλο της κυβέρνησης, της Ε.Ε. και των επιχειρηματιών στην κοινωνία ή με αυτούς που βλέπουν τα συμφέροντα τους κάθε μέρα να πλήττονται σε σημείο που πλέον για πολλούς συμφοιτητές μας τίθεται ζήτημα επιβίωσης και διακοπής σπουδών! Με αυτή την έννοια, όπως σε κάθε μάχη, έτσι και σε αυτή των εκλογών παίρνουμε θέση και διαλέγουμε πλευρά!

Τί γίνεται με την πτυχιακή εξεταστική στο 10ο εξάμηνο; // κείμενο του ΑΡ.ΑΓ.Ε. ΕΑΑΚ για το ζήτημα

Μια κουβέντα για μια σταθερή διεκδίκηση του συλλόγου φοιτητών που μας απασχολεί όλους...

Το τελευταίο διάστημα άνοιξε η κουβέντα για την πτυχιακή εξεταστική. Όπως όλοι μας παρατηρήσαμε, απουσίαζε απο την όλη κουβέντα η «πτυχιακή για τους φοιτητές του 10^ου εξαμήνου». Πριν περάσουμε στην ανάλυση του γιατί πρέπει συλλογικά να διεκδικήσουμε την κατοχύρωση της πτυχιακής εξεταστικής για όλους τους φοιτητές που βρίσκονται απο 10^ο εξάμηνο και πάνω (>=10 ), θεωρούμε αναγκαίο να αναφερθούμε στους λόγους που η πτυχιακή δε θεωρείται αυτονόητη. Ο  λόγος δεν είναι άλλος απο την ίδια την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, εν ολίγοις το νόμο Διαμαντοπούλου που μεταξύ άλλων αναφέρει και την κατάργηση των πτυχιακών εξεταστικών, μέσα σε ένα συνολικό πλαίσιο διάλυσης πολλών δικαιωμάτων μας. Παρότι αυτή η πτυχή δεν έχει εφαρμοστεί λόγω των πιέσεων που ασκούν οι αγωνιστικοί φοιτητικοί σύλλογοι σε κάθε σχολή, κάθε φορά βλέπουμε διάφορα «μπρος πίσω» στο ζήτημα απο πλευράς των τμημάτων. Είτε με πρόσχημα την έλλειψη καθηγητών, είτε την υποχρηματοδότηση ή ακόμη και πιο ακραίες τοποθετήσεις, το ζητούμενο είναι ότι η πτυχιακή εξεταστική αποτελεί ακόμη ένα πεδίο μάχης για όλους τους φοιτητές για το δικαίωμα μας σε αξιοπρεπείς σπουδές, για ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών και τελικά το δικαίωμα μας στο να ορίζουμε εμείς τις σπουδές μας με τον τρόπο που θέλουμε. Φυσικά, το γεγονός ότι η πτυχιακή στο 10^ο θεωρείται «παράνομη» δεν πρέπει να μας σταματά από τη διεκδίκηση της. Παράνομες πρέπει να θεωρούνται όλες αυτές οι επιταγές που κάνουν τις σπουδές και τη καθημερινότητα μας δυσκολότερη, είτε μιλάμε για ζητήματα σχολής είτε για ζητήματα εκτός αυτής.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ 6-7-8 ΜΑΗ

Το νέο ασφαλιστικό δε θα περάσει και η νεολαία θα παίξει ρόλο σε αυτό μαζί με τους εργαζόμενους. Η ασφάλιση είναι δικαίωμα μας είναι κατάκτηση μας και όχι εμπόρευμα για λίγους και εκλεκτούς. Μέσα απο τις δυναμικές μας κινητοποιήσεις να στήσουμε τοίχος ενάντια στις πολιτικές κυβέρνησης ΕΕ κεφαλαίου που διαλύουν τις ζωές μας.

Όλοι και όλες στους δρόμους για να πάρουμε τους αγώνες στα χέρια μας και να μην επιτρέψουμε στον κυβερνητικό, εργοδοτικό συνδικαλισμό, στους εργατοπατέρες ΓΣΕΕ ΑΔΕΔΥ να κάνουν άλλη μια τουφεκιά στον αέρα!

Διήμερο ενάντια στην ανεργία και την επισφάλεια

https://www.facebook.com/events/123012374770012/

ΔΙΚΟΙ ΤΟΥΣ ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ, ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ / εκδήλωση_συζήτηση της ΕΑΑΚ Θεσ/νίκης για το Προσφυγικό και την αναγκαία απάντηση του κινήματος

Νέα δυναμική κινητοποίηση στην ΕΛΛΑΚΤΩΡ (φωτορεπορτάζ)



Νέα δυναμική κινητοποίηση στην ΕΛΛΑΚΤΩΡ (φωτορεπορτάζ)

Απρ 18, 2016fridaΕπιλογές0

---

• 

  Δευτέρα 18 Απρίλη: Κινητοποίηση του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών στα κεντρικά γραφεία της ΕΛΛΑΚΤΩΡ

[image_slider

1. 1
2. 2
3. 3
4. 4
5. 5

• Previous
• Next

Συνεχίζει τις κινητοποιήσεις του το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών για την ανάκληση της απόλυσης εργαζόμενης που αρνήθηκε να υπογράψει νέα ατομική σύμβαση εργασίας με πρωτοφανείς αντεργατικούς όρους εμπορικού δίκαιου Αγγλίας και Ουαλίας και ενάντια στις ατομικές συμβάσεις. Το πρωί πραγματοποιήθηκε δυναμική συγκέντρωση έξω από τα κεντρικά γραφεία του ομίλου «ΕΛΛΑΚΤΩΡ».

Η εργοδοσία αρνείται να ανακαλέσει την «εν ψυχρώ» απόλυση της εργαζόμενης που αρνήθηκε να υπογράψει την κατάπτυστη ατομική σύμβαση, ενημέρωσε το σωματείο της, «δεν διαπραγματεύτηκε ατομικά» όπως ειπώθηκε από την εταιρεία. Η άρνηση της εργοδοσίας να πάρει πίσω την απόλυση επιβεβαιώνει πως πρόκειται για εκδικητική απόλυση φρονηματικού χαρακτήρα!

Σε νέα συνάντηση που πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί, οι εκπρόσωποι της εταιρείας αρνήθηκαν ξανά να ανακαλέσουν την απόλυση.

Το Σωματείο καλεί τους εργαζόμενους να μην υπογράψουν ίδιο ή παρόμοιο συμφωνητικό αγγλικού δικαίου. Απαιτεί από την εργοδοσία να αποσύρει το επαίσχυντο συμφωνητικό και να ανακαλέσει άμεσα την παράνομη και καταχρηστική απόλυση.

Για το ζήτημα της απόλυσης και των πρωτοφανών όρων που περιλαμβάνει η συγκεκριμένη σύμβαση έχει οριστεί τριμερής στις 11 Μάη. Το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών απαιτεί να οριστεί νωρίτερα η τριμερής συνάντηση. Παράλληλα προγραμματίζει παρεμβάσεις σε εργοτάξια της ΕΛΛΑΚΤΩΡ ενώ δηλώνει ότι θα συνεχιστούν οι κινητοποιήσεις και ενόψει της 48ωρης απεργίας αλλά και στην συνέχεια.

Ντ. Ρέππα για το Συντονισμό-"Φαντομά" στο "Ε"

https://www.youtube.com/watch?v=HVvnNidaFKc&nohtml5=False

Επιστολή στην αγωνιζόμενη νεολαία της Γαλλίας από συλλογικότητες νεολαίας στην Ελλάδα

Η Attack στην ανεργία και την επισφάλεια είχε απευθύνεικάλεσμα σε συλλογικότητες της μαθητιώσας, σπουδάζουσας και εργαζόμενης νεολαίας προκειμένου να συνυπογραφεί αγωνιστικός χαιρετισμός και διεθνιστική αλληλεγγύη στην αγωνιζόμενη νεολαία της Γαλλίας. Ακολουθεί η επιστολή με τις υπογραφές των συλλογικοτήτων σε ελληνικά και γαλλικά:

Αποφαση Συντονιστικου ΕΑΑΚ Θεσσαλονίκης 3/4/2016

Το παρόν κείμενο έρχεται να αποτυπώσει την συζήτηση των σχημάτων σε μια περίοδο που η κρίση συνεχώς βαθαίνει και παράλληλα το κεφάλαιο αδυνατεί να δώσει μια σαφή απάντηση για την υπέρβασή της. Σε αυτό το πλαίσιο, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με την εφαρμογή του 3ου μνημονίου και εναρμονιζόμενη πλήρως με τις επιταγές της ΕΕ και του ΔΝΤ, εντείνει την επίθεση στον κόσμο της εργασίας και τη νεολαία. Έτσι λοιπόν, τα μέτωπα που ανοίγουν και στα οποία καλούμαστε να δράσουμε είναι το νέο νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό, το προσφυγικό και η επίθεση στην εκπαίδευση με το νομοσχέδιο Φίλη.

Εκδήλωση του σχήματος +βίντεο απο την εκδήλωση

https://www.youtube.com/watch?v=7DflprRCcsw

Κείμενο συμβολής του ΑΡΑΓΕ ΕΑΑΚ στο συντονιστικό ΕΑΑΚ θεσσαλόνικης της 3/4/2016

Κείμενο συμβολής ΑΡ.ΑΓ.Ε. ΕΑΑΚ

Το συντονιστικό αυτό μας βρίσκει σε ένα κομβικό σημείο τόσο για την ΕΑΑΚ όσο και για το φοιτητικό κίνημα συνολικότερα. Βασικά γνωρίσματα της κομμουνιστικής αριστεράς είναι η αυτοκριτική και ο σχεδιασμός των στρατηγικών εκείνων που είναι κατάλληλες για την περίοδο, αφού συνταγές και πεπατημένες δεν υπάρχουν. Με βάση αυτά πρέπει η ΕΑΑΚ να αναγνωρίσει τα μέτωπα εκείνα στα οποία έχει να δώσει τις μάχες που έρχονται, τον χαρακτήρα του φοιτητικού υποκειμένου σήμερα και  την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η ίδια. Οι μεγάλες μάχες που έχουμε να δώσουμε στο επόμενο διάστημα θα μπαίνανε σε τρείς άξονες:

Προσφυγικό-Μεταναστευτικό: Από την αρχή του ξεσπάσματος της προσφυγικής κρίσης αναλύσαμε τις συγκεκριμένες συνθήκες υπό τις οποίες τελείται ο πόλεμος ως αιτία της. Το βάθεμα της κρίσης και το χαρακτηριστικό του σύγχρονου καπιταλισμού να ξεσπά πολέμους κατά τόπους με μεγαλύτερη συχνότητα από παλιότερα. Αυτά είναι στοιχεία που με μια πιο βαθειά ανάλυση δίνουν αντί-ιμπεριαλιστικό, αντί-καπιταλιστικό χαρακτήρα στο κίνημα. Ακόμα, ιδιαίτερο τόνο πρέπει να δίνουμε στον ρόλο της κυβέρνησης. Η συμμετοχή στις ΝΑΤΟικές επεμβάσεις, έπειτα η διαχείριση των προσφύγων που επιχείρησε και πρόσφατα η συμφωνία με την φασιστική Τουρκία, είναι κομβικά σημεία που φανερώνουν τόσο τον ρόλο της κυβέρνησης, όσο και της ΕΕ. Όμως, το κρίσιμο σημείο για το κίνημα είναι πως θα συνδεθεί το αντί-πολεμικό, πολιτικό περιεχόμενο με την αλληλέγγυα πρακτική. Η κριτική που κάνουμε εμείς για το τελευταίο διάστημα στην πόλη είναι ότι οι φοιτητικοί σύλλογοι και η επαναστατική αριστερά μέσα σε αυτούς δεν κατάφεραν να βγουν μπροστά σε αυτό τον αγώνα, παρά τις κατά συλλόγους εντάσεις κατά καιρούς. Εμείς εντοπίζουμε το πρόβλημα σε μια αδυναμία συντονισμού και την κατάρτιση ενός σχεδίου μέσα στα πανεπιστήμια. Ένα σχέδιο που θα συντονίζει από τον πιο τακτικό αγώνα αλληλεγγύης για την συλλογή τροφίμων, μέχρι την ανάπτυξη ενός αντιπολεμικού, αντί-ιμπεριαλιστικού κινήματος που θα συγκρούεται σε όλα τα επίπεδα με τις πολιτικές ΕΕ-κυβέρνησης. Σε αυτή τη βάση εμείς προτείνουμε οι σύλλογοι να συμμετέχουν ενεργά στον Συντονισμό (σωματείων, φοιτητικών συλλόγων και συλλογικοτήτων) για το Προσφυγικό-Μεταναστευτικό και να συγκροτηθούν αντιπολεμικές πρωτοβουλίες για το προσφυγικό σε κάθε σχολή, είτε μέσω των συλλόγων, είτε εκτός αυτών σε κατεύθυνση ανατροφοδότησης των γενικών συνελεύσεων.

Αύριο Τετάρτη 23/3 στις 12:00 παρέμβαση στη λέσχη!

Ουρές, αποκλεισμοί φοιτητών και πάλι ουρές!

Έτσι έχει πλέον η κατάσταση στη λέσχη. Αγνοώντας τις ανάγκες μας ο εργολάβος κοιτάει την τσέπη του και η πρυτανεία σφυρίζει αδιάφορα, κοροϊδεύοντας μας με συνεχή ψέμματα στα mail. Στη σάπια αυτή κατάσταση εμείς δε θα αφήσουμε τίποτα αναπάντητο και αγωνιζόμαστε μέσα απο τις γενικές μας συνελεύσεις για:

-ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΕΡΓΟΛΑΒΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΕΣΧΗ!!

-ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΠΑΣΟ!!

-ΜΙΑ ΛΕΣΧΗ ΑΝΟΙΚΤΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!!

-ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΤΩΡΑ Η ΠΑΝΩ ΛΕΣΧΗ!!

-ΔΩΡΕΑΝ ΣΙΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ      

ΑΡ.ΑΓ.Ε   Ε.Α.Α.Κ. στους Ηλ/Μηχ

Πίσω θάνατος και μπροστά μόνο φράχτες

Κι αν πέρασε τόσος καιρός, κι αν χάθηκαν τόσες ζωές στη Συρία, το αιγαίο, τα δάση της Ειδομένης, δεν μοιάζει να έχει τέλος αυτό το εξοντωτικό μαρτύριο. Κι όλα αρχίζουν με ένα πόλεμο. Σε μια εποχή στην οποία το καπιταλιστικό σύστημα έχει πέσει στην πιο βαθιά του κρίση, όταν αδυνατεί να επαναλειτουργήσει, ανοίγει και πάλι ο ιστορικά αιματοκυλισμένος δρόμος των βίαιων συρράξεων. Αυτό σημαίνει καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων, αναδιανομή των εδαφών και επένδυση της συσσωρευμένης πολεμικής βιομηχανίας. Αυτό σημαίνει καταστροφή μιας κοινωνίας, θάνατο και  προσφυγιά.

Όμως αν ψάχνεις για μέλλον σε “ειρηνικές περιοχές”, αυτές δεν είναι στην Ευρώπη. Το αιφνιδιαστικό για κάποιους “Refuges Welcome” από το στόμα του Συνδέσμου Βιομηχάνων Γερμανίας ήρθε λίγο πριν να κλείσουν τα σύνορα των κρατών. Κι αυτό είναι συνολική επιλογή της ΕΕ που μετρά σαν τα κουκιά τις θέσεις εργασίας και το επίπεδο μόρφωσης των προσφύγων. Τους κατατάσσει έπειτα σε πρόσφυγες και μετανάστες. Σε αυτούς, δηλαδή, που έχουν χώρο στην “Ευρώπη των λαών” κι αυτούς που δεν χωράνε (όπως με αντίστροφο τρόπο λόγω μορφωτικού επιπέδου δεν χωρούσε στην Ελλάδα το μισό εκατομμύριο επιστήμονες που μετανάστευσαν λόγω ανεργίας). Μετά την εισβολή της ευρωπαϊκής συνοριοφυλακής, της Frontex και του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, στις 20 του Μάρτη σφραγίζεται η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας. Αυτή προβλέπει 3 δισ. στη φασίζουσα κυβέρνηση της Τουρκίας για να διαχειριστεί 72.000 πρόσφυγες. Από εκεί και πέρα κάθε Σύριος που περνά παράνομα θα επαναπροωθείται από την Ελλάδα στην Τουρκία, με έναν “νόμιμο πρόσφυγα” να παίρνει την θέση του. Εν τω μεταξύ η Ελλάδα τελεί υπό καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Ο στρατός αναλαμβάνει να διαχειριστεί τις δομές στις οποίες θα κρατούνται οι πρόσφυγες. Αυτό φυσικά σε στρατόπεδα με άθλιο φαγητό, τρισάθλιες δομές στέγασης  ολοκληρωτικά κλειστές στην υπόλοιπη κοινωνία, αφού οι ΜΚΟ και το κεφάλαιο  είναι οι μόνοι διαπιστευμένοι να τους προσεγγίσουν.

«Εθνικός διάλογος» διάλυσης της δημόσιας και δωρεάν παιδείας…

Κάποιες σκέψεις για τον διάλογο που στήνει η κυβέρνηση, τους βασικούς άξονες της πολιτικής της κυβέρνησης για την παιδεία και ποια πρέπει να είναι η απάντηση μας ως φοιτητές…

Το τελευταίο διάστημα έχει ανοίξει από πλευράς κυβέρνησης τα ζήτημα του «εθνικού διαλόγου για την παιδεία». Η κυβέρνηση σε συνεργασία με τις πρυτανείες, με μεγαλοκαθηγητές, τοπικές αρχές, managers και διαφόρων άλλων ειδών χαρτογιακάδες επιδιώκει να ανοίξει το ζήτημα του νέου νόμου για την παιδεία. Έτσι δημιουργεί τις λεγόμενες «επιτροπές διαλόγου» οι οποίες θα επιχειρήσουν να τραβήξουν αυτό το ζήτημα μπροστά. Όπως θα δούμε παρακάτω, αυτός ο διάλογος δεν είναι παρά ένα «τέχνασμα» της κυβέρνησης. Μέσω αυτού επιδιώκει μια πλαστή κοινωνική συναίνεση στο νέο νόμο διάλυσης των πανεπιστημίων  που ετοιμάζουν σε άμεση συνεργασία με την ΕΕ.

Γιατί οι φοιτητές δεν πρέπει να συμμετέχουμε σε αυτό το «διάλογο»;

Όλοι οι διάλογοι για την εκπαίδευση μέχρι τώρα προβάλλουν το «εθνικό» διαχέοντας την ψευδαίσθηση ότι σε μια κοινωνία που σπαράσσεται από κοινωνικές ανισότητες και συγκρούσεις μπορεί να υπάρχει «ενιαίο συμφέρον». Υπηρετήθηκε αλήθεια το κοινό συμφέρον από τις πολιτικές που ακολουθήθηκαν μετά από τόσους «εθνικούς διαλόγους» στις προηγούμενες δεκαετίες ή η αποδόμηση της δημόσιας εκπαίδευσης; Λήφθηκαν υπόψη οι θέσεις και διαμορφώθηκαν πολιτικές με βάση τις θέσεις και τα αιτήματα της εκπαιδευτικής κοινότητας και των κοινωνικών φορέων ή εφαρμόστηκαν οι πολιτικές της ΕΕ, όπως αποτυπώνονταν στα προγράμματα των κομμάτων εξουσίας; Η ιστορική πραγματικότητα δείχνει ότι τέσσερις φορές από το 1986 μέχρι σήμερα τα αποτελέσματα των «εθνικών διαλόγων» πετάχτηκαν στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας. Έχει, επίσης, σημασία να τονιστεί ότι η οργάνωση και η διαδικασία του διαλόγου έχει συγκεντρωτικά χαρακτηριστικά και είναι απολύτως ελεγχόμενη από τα κυβερνώντα κόμματα. Τα πρόσωπα, η οργάνωση, η «ατζέντα» δεν καθορίζονται από τους κοινωνικούς φορείς και την εκπαιδευτική κοινότητα, αλλά «από τα πάνω» με βάση τους στόχους της κυβερνητικής πολιτικής, όπως ευθυγραμμίζεται με τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ και την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ. Η ίδια η ιστορία λοιπόν «ξεμπροστιάζει» το ρόλο των εθνικών διαλόγων και αποδεικνύει ότι κανένας τέτοιου τύπου διάλογος δε μπορεί να φέρει κάτι καλό για το πανεπιστήμιο, τις σπουδές και τις ανάγκες μας.

Οι αξιολογήσεις τους δε χωράν τις ανάγκες μας!