Τους
τελευταίους 5 μήνες μετά τις εκλογές και την δημιουργία του κυβερνητικού
σχηματισμού ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, η νέα κυβέρνηση προσπαθεί να φτιάξει ένα κλίμα
διαπραγμάτευσης με την ΕΕ και το ΔΝΤ. Ωστόσο, έπειτα από αλλεπάλληλες συμφωνίες
και “υποχωρήσεις” απο μεριά της κυβέρνησης (π.χ συμφωνία 20ης Φλεβάρη που αναγνώρισε το χρέος και διαβεβαίωσε ότι θα το
πληρώσουν τα λαϊκά στρώματα), έγινε ξεκάθαρο πως η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι
ένα ουδέτερο οικοδόμημα που αυτή τη στιγμή εκφράζει νεοφιλελεύθερες πολιτικές.
Αντίθετα, φαίνεται ξεκάθαρα οτι πρόκειται για μια ένωση βαθιά αντιδημοκρατική,
όπου καμία διαπραγμάτευση, καμία «αλλαγή συσχετισμών» ή αλλαγή δομής δεν είναι
εφικτή. Η Ε.Ε. (που μοιάζει κωμικοτραγική η τόσο συχνή εξίσωση της με την
Ευρώπη..) δεν αποτελεί γεωγραφικό προσδιορισμό, αλλά αντίθετα είναι ένας
οργανισμός που γεννήθηκε απο τους ίδιους τους αστούς για να μπορέσουν να
ολοκληρώνουν την κυριαρχία και επιβολή τους πάνω στις εργατικές τάξεις των
χωρών, να απομακρύνοιυν το κέντρο λήψης αποφάσεων απο τοπικό επίπεδο σε μακρινό
και γενικότερα να συνεχίσουν να εξασφαλίζουν τα κέρδη τους πίσω απο το μανδύα
της ενωμένης Ευρώπης!
Η πεντάμηνη διαπραγμάτευση της κυβέρνησης
με την τρόικα (θεσμούς) απέδειξε καθαρά ότι ΔΝΤ, Ευρωπαϊκή Ένωση και Ευρωζώνη
σημαίνουν μνημόνια φτώχιας, βάρβαρη λιτότητα και τεράστια ανεργία για το λαό,
ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, ντροπιαστική επιτροπεία και κατάλυση κάθε
λαϊκής κυριαρχίας.













