ΑΡ.ΑΓ.Ε. - ΕΑΑΚ (Αριστερή Αγωνιστική Ενότητα - Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση)

Σελίδα του σχήματος ΑΡ.ΑΓ.Ε. - ΕΑΑΚ που παρεμβαίνει στον Σ.Φ. Ηλεκτρολόγων-Μηχανολόγων του ΑΠΘ από το 1989. Εδώ θα βρείτε όλο το υλικό μας, τις αναλύσεις μας, τις απόψεις μας κλπ. Καλή περιήγηση και καλούς αγώνες!

Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010

ΠΛΑΙΣΙΟ για την Γ.Σ. 13/12/10

αποτελέσματα Γ.Σ. 13/12/10:

Αντίλογος (ανεξάρτητο πλαίσιο ανοιχτής σχολής) - ΔΑΠ: 274

Συντονιστική Επιτροπή Κατάληψης: 159

Π.Κ.Σ. 77

Λευκά~20

ΠΛΑΣΙΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ

για τη συνέλευση του συλλόγου φοιτητών Ηλεκτρολόγων-Μηχανολόγων 13/12

Εδώ και 1,5 χρόνο η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σε συνεργασία με την ΕΕ και το ΔΝΤ επιτίθενται σε κατακτήσεις και δικαιώματα εργαζομένων και νεολαίας. Με την πρόφαση της «σωτηρίας» της χώρας και την «εξυπηρέτηση» του χιλιοπληρωμένου ληστρικού εθνικού χρέους, ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ αφαιμάζουν τεράστια κομμάτια του λαού και τάσσουν ζεστό χρήμα ακριβώς σε αυτούς που μας έφεραν σε αυτήν την κατάσταση: στους τραπεζίτες, το κεφάλαιο και τα διεθνή τσακάλια της κρίσης. Όσον αφορά στο άμεσο -και έμμεσο -μέλλον, δεν υπάρχει καμία αυταπάτη για την έξοδο από αυτή την καταιγίδα. Ο ταξικός προϋπολογισμός του 2011 και το επικαιροποιημένο μνημόνιο, το οποίο επιβάλλει την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, την ιδιωτικοποίηση των ΔΕΚΟ και την κατάργηση κάθε έννοιας κοινωνικής δαπάνης, οδηγούν τεράστια κομμάτια της κοινωνίας στη ανεργία, τη φτώχεια και την εξαθλίωση.

Ουσιαστικά η κυβέρνηση προσπαθεί να θεσμοθετήσει την εργασιακή πραγματικότητα που βιώνουν όλα τα προηγούμενα χρόνια κυρίαρχα κομμάτια της νεολαίας, αλλά και άλλες κοινωνικές ομάδες όπως οι μετανάστες, και να τη μετατρέψει σε καθεστώς για το σύνολο των εργαζομένων. Έτσι οι μισθοί πείνας, τα εξοντωτικά ωράρια, οι ελαστικές σχέσεις εργασίας και η μαύρη εργασία γίνονται αναπόσπαστα στοιχεία της πραγματικότητας που διαμορφώνεται από ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ. Η ανεργία η οποία καλπάζει σε όλα τα μήκη και τα πλάτη των δυτικών μητροπόλεων και όχι μόνο, γίνεται όπλο στα χέρια της εργοδοσίας και του κράτους προκειμένου να περάσει η πολιτική της φτώχειας και της εξαθλίωσης.

Στο πλαίσιο της πολιτικής αυτής εντάσσεται και η στοχοποίηση και η καταστολή κάθε φωνής αντίστασης. Οι συκοφαντίες και ο χαρακτηρισμός κάθε αγωνιζόμενου κλάδου ως απείθαρχη και αντιδραστική συντεχνία συμπληρώνονται από τη κατασταλτική θωράκιση του κράτους. Το τελευταίο διάστημα όλες οι απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων χαρακτηρίζονται από τα ελληνικά δικαστήρια ως «παράνομες και καταχρηστικές», ενώ η κυβέρνηση επιβάλλει το μέτρο της πολιτικής επιστράτευσης (ναυτεργάτες) προκειμένου να τις καταστείλει.

Η εργοδοσία και το κράτος πλέον, με το τρομονόμο Νο 3 που ψηφίστηκε στο θερινό τμήμα της Βουλής, προστατεύονται από όσους επιλέγουν να δώσουν στον αγώνα για τα δικαιώματα και τις ανάγκες τους, περιεχόμενο και μορφές πάλης που θα έρχονται σε δυναμική σύγκρουση με την ισχύουσα πολιτική και την αστική νομιμότητα. Με άλλα λόγια όσοι διαδηλώνουν, ή απεργούν αποτελούν τον “εσωτερικό εχθρό” για το κράτος και αντιμετωπίζονται ως τρομοκράτες.

Ταυτόχρονα το άσυλο των αγώνων καταστρατηγείται και γίνεται συνεχής προσπάθεια κατάργησής του, ενώ συνεχώς ξεπηδούν νέες κατασταλτικές μονάδες (ΔΙΑΣ, ΔΕΛΤΑ κτλ) και εντείνουν την αστυνομοκρατία στους δρόμους της πόλης, προσπαθώντας να τρομοκρατήσουν τα κινητοποιούμενα κομμάτια της κοινωνίας.

Απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση που περιγράφηκε προηγουμένως, ήδη από πέρσι δόθηκε το στίγμα της απάντησης από πλευράς εργαζομένων και νεολαίας, με κινητοποιήσεις που ξέσπασαν σε όλη τη χώρα με αποκορύφωμα τη μεγαλειώδη απεργία της 5ης Μάη. Παρά το σχέδιο της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας το κίνημα να μην πάρει περεταίρω διαστάσεις και τη συντεταγμένη προσπάθεια κατασυκοφάντησης και τρομοκράτησης των αγωνιζόμενων κομματιών από κυβέρνηση και ΜΜΕ, ήδη από το καλοκαίρι και πολύ περισσότερο με την έναρξη της νέας περιόδου, εκφράζεται η ανάγκη για κινηματική και πολιτική κλιμάκωση του αγώνα ενάντια στη πολιτική που συντρίβει εργατικά και κοινωνικά δικαιώματα.

Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση στην προσπάθειά της να επαναδιατάξει τις εργασιακές σχέσεις, επιτίθεται σε νευραλγικούς κλάδους (ΟΣΕ, ΔΕΗ), επιδιώκοντας την απομόνωση των όποιων αντιδράσεων και τον περιορισμό τους σε συντεχνιακές λογικές. Το εργατικό κίνημα θα πρέπει να βαθύνει την πολιτική του στοχοθεσία και να απαιτήσει τη διαγραφή του ληστρικού χρέους, την αποδέσμευση από ΟΝΕ και ΕΕ, την εθνικοποίηση των βασικών πυλώνων της οικονομίας και των τραπεζών και να επιδιώξει να ασκήσει εργατικό έλεγχο σε αυτά. Τα παραπάνω θα πρέπει να δεθούν με τα πάγια αιτήματα για ραγδαίες αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις και μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους. Ταυτόχρονα θα πρέπει το εργατικό κίνημα να υιοθετήσει αναβαθμισμένες μορφές πάλης. Οι απεργίες διαρκείας, οι καταλήψεις κέντρων λήψης αποφάσεων θα πρέπει να μπουν στην ημερήσια διάταξη της συζήτησης των εργατικών σωματείων και συλλογικοτήτων και να προκαλέσουν τριγμούς στα επιτελεία της κυβέρνησης. Στα πλαίσια αυτά είναι αναγκαίο λοιπόν και οι φοιτητές να στηρίξουν τον αγώνα των εργαζομένων, έναν αγώνα που αφορά άμεσα το μέλλον τους και με κοινά κινηματικά ραντεβού να δώσει απάντηση σε όσα ετοιμάζει η κυβέρνηση και το κεφάλαιο.

Η απεργία στις 15 του Δεκέμβρη αποτελεί αναμφισβήτητα ένα πάρα πολύ σημαντικό κόμβο για τον αγώνα εργαζομένων και νεολαίας, έτσι ώστε να ανατραπούν τα σχέδια των «από τα πάνω». Θα πρέπει όλοι οι δρόμοι στις πόλεις να γεμίσουν από το λαό, και να σταλθεί μήνυμα στην κυβέρνηση ότι αυτή και η πολιτική της είναι ανεπιθύμητες. Ο ταξικός προύπολογισμός και τα απανωτά μνημόνια, μαζί με όλα τα μέτρα που μέχρι τώρα έχουν περάσει θα ανατραπούν στο μόνο διάλογο που κάνει το κίνημα, στο διάλογο των απεργιών, των καταλήψεων και του δρόμου.

Στην κατέυθυνση αυτή το νεολαιίστικο κίνημα, πολλώ δε μάλλον το φοιτητικό, θα πρέπει να παρευρίσκεται σαν απλός συμπαραστάτης των εργαζομένων, αλλά θα πρέπει να πάρει σημαντικές πρωτοβουλίες που να το φέρνουν στη πρώτη γραμμή αυτής της μάχης. Εξάλλου είναι η νέα γενιά αυτή που καλείται να ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη, και πλεόν τίθεται με εκβιαστικό τρόπο το δίλημμα, αν θα είναι η γενιά της σιωπής και της υποταγής, ή θα πιστέψει στις δυνατότητες της και θα βάλει εαυτόν μπροστάρη στον αγώνα για την ανατροπή κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ και του μέλλοντος που της επιφυλάσσουν.

Κι αν για πολλούς η εργασιακή πραγματικότητα των μηχανικών παραμένει ένα ερωτηματικό, αξίζει να αναφερθούν ενδεικτικά κάποια πράγματα. Η ανεργία ειδικά στο κομμάτι της νεολαίας αγγίζει το 20% χωρίς να δικαιούνται οι μηχανικοί επίδομα ανεργίας κι όντας υποχρεωμένοι να καταβάλλουν φόρο αίματος στο ασφαλιστικό τους ταμείο (ΤΣΜΕΔΕ), ενώ με διάφορες μεθόδους η εργοδοσία επιβάλλει την ελαστική και ανασφάλιστη εργασία.

Ο σύλλογος μας θα πρέπει να συνεχίσει λοιπόν τις κινητοποιήσεις του και να προσπαθήσει εν όψει της απεργίας να συμβάλλει στις πολλές μάχες που θα δοθούν αυτές τις μέρες. Αρχής γενομένης από τη Τρίτη 14/12, θα πρέπει να δώσουμε το παρόν στις καταλήψεις που θα γίνουν πανελλαδικά στους ΟΑΕΔ από τους Συντονισμούς Πρωτοβάθμιων Σωματείων, όπως και τη Τετάρτη 15/12 στην κατάληψη του ΤΣΜΕΔΕ το πρωί, ένω στη συνέχεια θα πορευτούμε μαζί με τα πρωτοβάθμια σωματεία που θα βρίσκονται συγκεντρωμένα στην Καμάρα, αλλά και τα απεργιακά μπλοκ του ΕΚΘ.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Σε αυτά τα πλαίσια της γενικευμένης επίθεσης και αναδιάρθρωσης, φυσικά και δε θα μπορούσαν να λείψουν οι «απαραίτητες» τομές στην εκπαίδευση. Ο εκπαιδευτικός μηχανισμός που καταρτεί και κατανέμει τους φοιτητές/αποφοίτους σε συγκεκριμένες κοινωνικές θέσεις είναι αναγκαίο να τροποποιηθεί στο βαθμό που προσπαθούν να εμπεδώσουν στη γενιά μας ότι θα είμαστε οι εργαζόμενοι που θα τρέχουμε από το πρωί ως το βράδυ για ψίχουλα και για συλλογή προσόντων/προϋπηρεσίας, που θα παρακαλούμε για μία θέση εργασίας στη θάλασσα της ανεργίας.

Το υπουργείο έχει ήδη ξεκινήσει τις διαδικασίες του «διαλόγου» με αρχή τη σύνοδο πρυτάνεων στο Ρέθυμνο. Οι κινήσεις αυτές αποσκοπούν στη συγκρότηση συμμαχιών για τη προώθηση του νέου νόμου-πλαίσιο κι άλλων νομοσχεδίων. Αυτό αποδείχθηκε έμπρακτα στη Σύγκλητο του ΑΠΘ που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 1/12, όπου πρύτανης και καθηγητές συντάχθηκαν σχεδόν ολοκληρωτικά με τις κατευθύνσεις του Υπουργείου. Συγκεκριμένα, οι προτάσεις που κατατέθηκαν από τις επιτροπές καθηγητών που είχαν συσταθεί, όχι μόνο ενάντια στο νέο νόμο πλαίσιο δεν κινούνταν, αλλά εμβάθυναν ακόμη περισσότερο την αντιδραστική αναδιάρθρωση. Εμπλοκή στη διαμόρφωση του τελικού νομοσχεδίου έχουν και οι καθεστωτικές παρατάξεις (ΠΑΣΠ, ΔΑΠ), επιβεβαιώνοντας τις διαχειριστικές ρητορείες στις οποίες επιδίδονται.

Ας δούμε όμως τι πρόκειται να φέρει η ψήφιση του Νέου Νόμου-Πλαίσιο που τοποθετείται στις αρχές του Γενάρη (μαζί με το νομοσχέδιο της δια βίου μάθησης, το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων και τις εξελίξεις με τα κολέγια):

1.Αναδιαμόρφωση της φοιτητικής καθημερινότητας – Εντατικοποίηση του ρυθμού σπουδών.

Η αλλαγή του τρόπου εισόδου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση γίνεται με την εισαγωγή προπαρασκευαστικού έτους. σύμφωνα με το οποίο ο φοιτητής δεν θα εισάγεται σε τμήμα αλλά σε σχολή. Κατά τη διάρκεια αυτού του έτους ο φοιτητής δεν θα έχει το δικαίωμα του συνδικαλισμού αφού δεν θα υπάγεται σε κάποιο Σύλλογο, ενώ η εισαγωγή του ή όχι στη σχολή θα εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από μια συνεχή αξιολόγηση της επίδοσής του. Και αν τελικά καταφέρει μετά από όλα αυτά να γίνει φοιτητής θα έρθει αντιμέτωπος με τη νέα φοιτητική καθημερινότητα που ετοιμάζουν.

Με το νέο νομο πλαισιο η φοιτητική καθημερινοτητα ερχεται να αλλαξει ριζικά:

· Κατάργηση των ακαδημαϊκών διαλέξεων και αντικατάστασή τους με υποχρεωτικά φροντιστηριακού τύπου μαθήματα, τα οποία θα περιλαμβάνουν καθημερινές παρουσίες και απροειδοποίητα τεστάκια

· Αλυσίδες μαθημάτων και προαπαιτούμενα μαθήματα για να τη συνέχιση των σπουδών στο τμήμα.

Ο φοιτητής δηλαδή πρέπει να εμπεδώσει ότι κάθε αποτυχία σε μάθημα οφείλεται αποκλειστικά στον ίδιο, κι ότι οι διαγραφές φοιτητών που τολμούν να προτείνουν στα ν+2 χρόνια είναι φυσικό επακόλουθο της «ανικανότητας» του ίδιου. Τα παραπάνω διαμορφώνουν ένα εξοντωτικό καθημερινό πρόγραμμα χωρίς κανένα χρονικό περιθώριο για οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα. Εν τέλει ο φοιτητής καταλήγει να λειτουργεί υπό το άγχος του αυριανού μαθήματος και της αυριανής εργασίας, χωρίς χρόνο να ασχοληθεί με τα δικά του ενδιαφέροντα κι ανησυχίες. Πολύ περισσότερο προωθείται ένα αποστειρωμένο πανεπιστήμιο στο οποίο ο φοιτητής καλείται να λύσει τα προβλήματά του μόνος, ακόμα και ανταγωνιστικά με τους συμφοιτητές του. Αναιρείται η δυνατότητα συλλογικής διεκδίκησης, μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις, τις καταλήψεις και τις διαδηλώσεις, δηλαδή ο συλλογικός δρόμος του αγώνα που μόνο αυτός μπορεί να υπερασπίζει τα δικαιώματα μας.

Τις παραπάνω κατευθύνσεις του υπουργείου έρχονται να εφαρμόσουν πολύ πριν την κατάθεση του νόμου μερικοί καθηγητές-παπαγαλάκια της Διαμαντοπούλου αλλά και ολόκληρα τμήματα. Τα προαπαιτούμενα μαθήματα που ισχύουν στο τμήμα Ηλεκτρολόγων, κάνουν δύσκολη τη ζωή των φοιτητών, καθυστερώντας την επιλογή τομέα με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο μέσος όρος φοίτησης. Σε όλα αυτά έρχονται να προστεθούν πρωτοβουλίες συγκεκριμένων καθηγητών που μεταβάλλουν τον τρόπο διδασκαλίας και εξέτασης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα μαθήματα Πληροφορική στους Μηχανολόγους και Δομές Δεδομένων στους Ηλεκτρολόγους. Οι συγκεκριμένοι καθηγητές (Καρατζάς, Μήτκας), αλλά και όχι μόνο αυτοί, υπερασπίζονται και προετοιμάζουν το έδαφος έτσι ώστε οι φοιτητές να αποδεχθούν το διαρκή βούρδουλα της αξιολόγησης της απόδοσης σε κάθε μάθημα. Έτσι λοιπόν, τα υποχρεωτικά τεστάκια και εργασίες του Καρατζά και οι παρουσίες στο μάθημα του Μήτκα, μπορεί να αφορούν σήμερα λίγα μαθήματα και να αποτελούν εξαιρέσεις, ωστόσο με την επομένη της ψήφισης του νέου νόμου πλαισίου θα αποτελούν τον κανόνα στον τρόπο διδασκαλίας και εξέτασης των μαθημάτων.

2.Πλήρης και οριστική αποστοίχιση των επαγγελματικών δικαιωμάτων από τα πτυχία.

Η κυβέρνηση προχωρά με πολύ επιθετικό τρόπο στον επαναπροσδιορισμό της διαδικασίας απόδοσης επαγγελματικών δικαιωμάτων στους αποφοίτους. Οι αλλαγές που εισάγει ο νέος νόμος-πλαίσιο για τις σχολές τόσο με την κατάργηση - επαναπροσδιορισμό των τμημάτων πανελλαδικά, όσο και με το λεγόμενο «Ατομικό πρόγραμμα σπουδών» αναγκάζουν τον φοιτητή να ακολουθήσει ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα σπουδών, που θα οδηγεί σε ένα πτυχίο εξειδικευμένο που δε θα παρέχει όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα, που κατοχυρώνονταν έως τώρα στο ενιαίο πτυχίο. Παράλληλα, το ενιαίο πτυχίο που μέχρι τώρα κατοχύρωνε με ενιαίο τρόπο, ανεξάρτητα από τον τομέα επιλογής και το βαθμό του πτυχίου, τα επαγγελματικά δικαιώματα των πτυχιούχων έρχεται να αντικατασταθεί από ένα «ατομικό φάκελο προσόντων». Σε αυτό το φάκελο θα καταγράφεται αναλυτικά η πορεία του εργαζόμενου - πτυχιούχου, τόσο σε επίπεδο ακαδημαϊκών σπουδών, όσο και άτυπων ή μη τυπικών προσόντων (π.χ. συνέδρια, σεμινάρια, επαγγελματική προϋπηρεσία, εθελοντική εργασία). Ο «ατομικός φάκελος προσόντων» εισάγει ουσιαστικά ένα νέο τρόπο απόδοσης επαγγελματικών δικαιωμάτων που προσιδιάζει στο σημερινό μοντέλο εργασίας - ενός μοντέλου απολύτως απαραίτητου για το κεφάλαιο, ώστε να ξεπεράσει την κρίση του. Ο εργαζόμενος λοιπόν στον οποίο αποσκοπούν, θα είναι ένας εργαζόμενος χωρίς δυνατότητα συλλογικής διεκδίκησης που θα κυνηγά παράλληλα ατομικά τη συλλογή «προσόντων» με την ελπίδα της σταδιακής κατοχύρωσης καλύτερων όρων εργασίας, στη βάση ενός αέναου κύκλου κατάρτισης και επανακατάρτισης. Ανάλογα με το περιεχόμενο του φακέλου ο απόφοιτος – εργαζόμενος θα κατατάσσεται, βάσει των προσόντων (ECTS) του σε μία οκταβάθμια κλίμακα (με βάση το νόμο για το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων). Με αυτόν τον τρόπο, σε μία περίοδο τεράστιων ποσοστών ανεργίας και εργασιακής ανασφάλειας, εντείνεται ο ανταγωνισμός μεταξύ των πτυχιούχων του ίδιου αλλά και διαφορετικού γνωστικού αντικειμένου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ακόμα και συνάδελφοι που δουλεύουν στον ίδιο εργασιακό χώρο, στο ίδιο εργασιακό αντικείμενο, να μη μπορούν να αναφέρονται σε μία κοινή συλλογική σύμβαση εργασίας, δηλαδή να εργάζονται με ίδιους όρους (μισθός, ωράριο, ασφάλιση, συνθήκες εργασίας) και να διεκδικούν τη βελτίωση αυτών από κοινού.

3.“Καλλικράτης” στην εκπαίδευση – σαρωτική περικοπή χρηματοδότησης και φοιτητικών παροχών.

Η πολιτική του περικοπών και της άγριας λιτότητας δε θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστο και το πανεπιστήμιο. Συγχώνευσης, με συνένωση και κατάργηση τμημάτων, δρομολογούνται με άξονα την ανταποδοτική και μειωμένη χρηματοδότηση. Η χρηματοδότηση των ιδρυμάτων θα εξαρτάται από τον ρυθμό προσαρμογής τους στο σύνολο των μεταρρυθμίσεων και θα συνδεθεί βαθύτερα με το μοντέλο ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και την άμεση ανάγκη του κεφαλαίου να διευρύνει τη κερδοφορία του.

Η λογική της εκμηδένισης των φοιτητικών παροχών και της ανταποδοτικότητας έχει άμεσες επιπτώσεις στην καθημερινότητα του φοιτητή. Το ηλεκτρονικό σύγγραμμα που από την επόμενη χρονιά θα αντικαταστήσει πλήρως το βιβλίο (με τα έξοδα εκτύπωσης εξ ολοκλήρου στο φοιτητή), και το “κουπόνι” που θεσμοθετείται, αποτελούν άμεση αντανάκλαση της παραπάνω λογικής.

Αυτονόητες ανάγκες όπως πάσο, δωρεάν σίτιση-στέγαση, συγγράμματα κ.τ.λ. θα παρέχονται πλέον με αναβαθμισμένο το κριτήριο της απόδοση του φοιτητή. Σημαντική διάσταση του παραπάνω είναι η υποβάθμιση των κοινωνικών κριτηρίων για την ικανοποίηση συγκεκριμένων αναγκών, έναντι κριτηρίων που εντείνουν το ανταγωνισμό μεταξύ των φοιτητών, αποδυναμώνουν τη δυνατότητα συλλογικής διεκδίκησης και προκρίνουν τον ατομικό δρόμο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το ΑΠΘ όπου στη προηγούμενη συνεδρίαση της συγκλήτου (18/10), συζητήθηκαν τρόποι με τους οποίους θα μπορέσει να ανταπεξέλθει το πανεπιστήμιο στη μείωση κατά 33% των τακτικών εσόδων που προέρχονται από την κρατική χρηματοδότηση. Μέσα σε αυτά περιλαμβάνονταν και το ενδεχόμενο να περάσουν τα κυλικεία στον έλεγχο του πανεπιστημίου και σε αυτά να εργάζονται φοιτητές, ευέλικτα κι ανασφάλιστα με το καθεστώς των ανταποδοτικών υποτροφιών.

Όσο για τη λέσχη, η απαξίωσή της γίνεται μέρα με τη μέρα πιο φανερή. Οι ευθύνες της πρυτανείας είναι ξεκάθαρες, καθώς με πρόφαση την υποχρηματοδότηση μεθοδεύει την υποβάθμισή της καθυστερώντας τη λειτουργία της στην αρχή κάθε χρονιάς, χειροτερεύοντας την ποιότητα του φαγητού, επιβάλλοντας στους φοιτητές την επίδειξη πάσο, λειτουργώντας μόνο την κάτω λέσχη με περιορισμένες διανομές που έχουν σαν αποτέλεσμα τον συνωστισμό των φοιτητών, την ίδια στιγμή που καθ' όλη τη διάρκεια της χρονιάς διοργανώνει πλουσιοπάροχους μπουφέδες για τη σίτιση των χορτάτων συνέδρων. Η πρυτανεία έχει επίσης ευθύνες γιατί δεν έχει πραγματοποιήσει καμία πρόσληψη εδώ και χρόνια μόνιμου προσωπικού για τη λέσχη, ενώ καλύπτει την ανάγκη για εργατικό δυναμικό για τη λειτουργία του πανεπιστημίου με ανάθεση σε εργολάβους, σε καθεστώς δουλεμπορίου για τους εργαζόμενους, σφυρίζοντας αδιάφορα στην εργοδοτική τρομοκρατία. Για αυτό το λόγο πρέπει να προχωρήσουμε σε ανυποχώρητο αγώνα μπλοκάροντας την υποβάθμιση και την ιδιωτικοποίηση της λέσχης, απαιτώντας την άμεση πρόσληψη μόνιμου προσωπικού για τη λειτουργία της και τη μονιμοποίηση των εργαζομένων (με αξιοπρεπείς μισθούς και όρους εργασίας), απαιτώντας την ουσιαστική αναβάθμιση της δωρεάν σίτισης κόντρα στις μεθοδεύσεις υπουργείων και πρυτανείας.

4. Εξωπανεπιστημιακές διοικήσεις:

Τα πρυτανικά συμβούλια και η σύγκλητος αντικαθίστανται από τα Συμβούλια Διοίκησης. Όργανα τα οποία θα συγκροτούνται από managers, μεγαλοκαθηγητές και εκπροσώπους του επιχειρηματικού κόσμου και θα λαμβάνουν αποφάσεις για τις στρατηγικές κατευθύνσεις του κάθε ιδρύματος (εύρεση πόρων για τη χρηματοδότηση του πανεπιστημίου από τον ιδιωτικό τομέα, διανομή των κονδυλίων στις επιμέρους σχολές και τμήματα κτλ). Ο ρόλος της συγκλήτου θα περιοριστεί στα ακαδημαϊκά θέματα. Αυτό έχει δύο όψεις: Από τη μία με τα νέα διοικητικά συμβούλια η προώθηση της κυβερνητικής πολιτικής θα γίνεται με πολύ πιο άμεσο τρόπο. Από την άλλη, η δημιουργία κλειστών και μονωμένων από το φοιτητικό κόσμο και την «πανεπιστημιακή κοινότητα» Συμβουλίων Διοίκησης, που θα μπορούν να συνεδριάζουν και εκτός Ασύλου, θα έχει σαν αποτέλεσμα τον περιορισμό της επίδρασης της φωνής των φοιτητικών συλλόγων και των εργαζομένων του πανεπιστημίου στη λήψη των αποφάσεων.

ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΣΧΟΛΗΣ

Πέρα όμως από τις μεγάλες μάχες της συγκυρίας, ο σύλλογός μας πρέπει να δίνει αγώνες και για τα ''μικρά'' αλλά εν τέλει πολύ ουσιαστικά ζητήματα της καθημερινότητάς μας. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια κεντρική κατεύθυνση περαιτέρω εντατικοποίησης και πειθάρχησης του φοιτητικού σώματος. Αυτή εκφράζεται με μια αύξηση των ωρών διδασκαλίας, των υποχρεωτικών εργαστηρίων και παρακολουθήσεων και μια ολοένα και μεγαλύτερη δυσκολία των θεμάτων στην εξεταστική, οδηγώντας συχνά τους φοιτητές σε μαζική αποτυχία. Στα παραπάνω έρχονται να προστεθούν τεχνητοί περιορισμοί με όρια δήλωσης μαθημάτων ανά εξάμηνο, με προαπαιτούμενα, με την ανυπαρξία πτυχιακών εξεταστικών για το δυναμικό της σχολής που έχει ξεπεράσει το 5^οέτος φοίτησης κι αποτελούν σημαντικό τροχοπέδη στην ολοκλήρωση των σπουδών.

Παράλληλα σε πολλές περιπτώσεις οι φοιτητές καλούνται να καλύψουν με δικά τους έξοδα τον απαραίτητο εξοπλισμό για την παρακολούθηση και τη συμμετοχή σε διάφορα μαθήματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το ‘‘Μηχανολογικό Σχέδιο Ι και ΙΙ’’ στους μηχανολόγους, όπου ο φοιτητής ξοδεύει ένα 100ευρω για σχεδιαστικά υλικά και αναλώσιμα. Η συγκεκριμένη κατάσταση, δεδομένης της ακρίβειας και της δραματικής μείωσης του εργατικού εισοδήματος, καθιστά το κόστος σπουδών δυσβάσταχτη υπόθεση για τη πλειοψηφία των φοιτητών και των οικογενειών τους.

Τα προηγούμενα ζητήματα, που σε πολλούς μπορεί να φαντάζουν μικρά, δε μπορούν να επιλυθούν με αποσπασματικές κινήσεις και διαχειριστικές λογικές. Απαιτούν τη συλλογική απόφαση και δράση των φοιτητών για τη διεκδίκηση και υλοποίηση των αιτημάτων τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι κινήσεις στο μάθημα της Πληροφορικής, όπου οι φοιτητές αμφισβήτησαν στη πράξη την απόλυτη και μονομερή αρμοδιότητα του διδάσκοντα να καθορίζει τον τρόπο διδασκαλίας και εξέτασης του μαθήματος. Οι μαζικές παραστάσεις στις αίθουσες διδασκαλίας, στα γραφεία καθηγητών, στα τμήματα και τις συγκλήτους θα πρέπει να αποτελούν όπλα στη φαρέτρα του φοιτητικού κινήματος.

Πολύ περισσότερο που τα τελευταία χρόνια το φοιτητικό κίνημα έχει αναδείξει το συλλογικό δρόμο πάλης, μέσα από τις γενικές συνελεύσεις και τη συμμετοχή όλων στις αποφάσεις. Για την ανατροπή αυτών των μεταρρυθμίσεων, παλεύουμε για ένα φοιτητικό κίνημα διαρκείας, που θα βρίσκει συνεχώς δρόμους κλιμάκωσης σε μορφές και περιεχόμενο, που δεν θα αφήνει ούτε μια μέρα να πάει χαμένη. Που θα δίνει συνεχώς το παρόν μέσα από τις συλλογικές του διαδικασίες και τη μάχη για την συνεχώς ανώτερη συγκρότηση των αγώνων. Μιας μάχης τελικά που θα συμβάλλει στην ανατροπή της εφαρμοζόμενης πολιτικής στο σύνολο της εκπαίδευσης και της επίθεσης που διεξάγει η κυβέρνηση σε εργαζομένους και νεολαία, μακριά από λογικές διαχείρισης που ο ρόλος τους περιορίζεται στην εκτόνωση και την ενσωμάτωση των αγώνων. Το φοιτητικό κίνημα πρέπει να αποτελέσει πόλο έλξης και σημείο αναφοράς για το σύνολο της νεολαίας, με κοινά ραντεβού και διαδικασίες απόφασης οργάνωσης του αγώνα, να δώσει τη μάχη αυτή με μαθητές, αλλά και όλους του νεολαίους των ΚΕΣ και ΙΕΚ, να αποτελέσει κομμάτι ενός μαχόμενου κοινωνικού υποκειμένου με απώτερο σκοπό την ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου, πετυχαίνοντας σημαντικές νίκες που θα βελτιώνουν τη κατάσταση στο σήμερα, και θα προκαλούν την αναδίπλωση του αντιπάλου, επιφέροντας ρωγμές στη πολιτική του.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

· Άμεση απεμπλοκή της χώρας από την επιτήρηση ΕΕ και ΔΝΤ. Δεν θα πληρώσουν οι εργαζόμενοι την κρίση τους!

· καταργηση του τρομονομου

· ΝΑ ΜΗN ΚΑΤΑΤΕΘΕΙ Ο ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ-ΠΛΑΙΣΙΟ των ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ

· ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΏΡΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗ. ΚΑΝΕΝΑ ΙΔΒΕ. ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΠΟΥΔΩΝ, πτυχίων, σχολών, ιδρυμάτων. Μόνος αρμόδιος για τις υποθέσεις μας ,είμαστε εμείς μέσα από τις γενικές συνελεύσεις.

· ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΤΑ Κ. Ε. Σ

· ΕΝΑ ΠΤΥΧΙΟ ΑΝΑ ΓΝΩΣΤΙΚΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ενιαίο γενικό, με ίσα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα, μοναδική προϋπόθεση για δουλειά.

· ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΑΛΥΨΗ, ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΩΡΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗ ΡΙΖΙΚΗ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΔΟΧΩΝ. ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΛΑΣΤΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.

· Καμιά επαναδιαπραγμάτευση - κατάργηση του ασύλου. - Διεύρυνση του στα σχολεία και στους χώρους δουλειάς.

· Κατάργηση της δράσης κάθε λογής εργολάβων σε ΑΕΙ και ΤΕΙ. ΕΞΩ ΟΙ ΕΡΓΟΛΑΒΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΘ ΚΙ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ Μονιμοποίηση συμβασιούχων που εργάζονται υπό αυτό καθεστώς (π.χ. καθαρίστριες), επαναπρόσληψη προσωπικού για την κανονική λειτουργία της λέσχης, αξιοπρεπείς μισθούς και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα.

· Καμία επιχειρηματική δραστηριότητα μέσα στα πανεπιστήμια.

· ΚΑΜΙΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ - ΝΕΚΡΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΦΕΕ, ΦΕΑΠΘ. ΜΠΛΟΚΑΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΗΣ ΕΦΕΕ ΟΠΟΤΕ ΚΙ ΑΝ ΓΙΝΕΙ.

· ΔΩΡΕΑΝ ΣΙΤΙΣΗ, ΣΤΕΓΑΣΗ, ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ, για όλους τους φοιτητές ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗΣ ΛΕΣΧΗΣ.

· ΓΙΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ, (ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΜΑΘΗΜΑ) ΔΕ ΘΑ ΑΝΕΧΤΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΤΕΣΤ Ή ΕΡΓΑΣΙΑ. ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΟΙ ΕΡΓΑΣΙΕΣ Ή ΟΙ ΠΡΟΟΔΟΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΑΠΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΤΡΟΥΝ ΜΟΝΟ ΠΡΟΣΘΕΤΙΚΑ ΣΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΒΑΘΜΟ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΣΗ ΤΕΛΙΚΗΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ

Προχωρούμε σε:

· ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΑΠΟ ΔΕΥΤΕΡΑ 13/12 ΕΩΣ ΚΑΙ ΤΕΤΑΡΤΗ 15/12

· ΤΕΤΑΡΤΗ 15/12 ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ 8.30 ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ ΜΕ ΤΑ ΑΠΕΡΓΙΑΚΑ ΜΠΛΟΚ ΤΟΥ ΕΚΘ

· Συντονισμό με γενικές συνελεύσεις φοιτητών – σπουδαστών που κινούνται σε ανάλογη κατεύθυνση με τη δικιά μας. Επιδιώκουμε και συντονισμό με τους αγωνιζόμενους μαθητές και τα εργατικά σωματεία

· Μαζικη παρασταση στο τμημα των ηλεκτρολογων για να εφαρμοστει πτυχιακη εξεταστικη για ολουσ χωρισ περιορισμουσ στο οριο των μαθηματων

· Σύσταση ανοιχτής σε όλους συντονιστικής επιτροπής ΤΡΙΤΗ 14/12, υπόλογης σε αυτήν για την υλοποίηση της απόφασης και για τον καθορισμό των εκδηλώσεων και των δραστηριοτήτων του συλλόγου.

· ΤΡΙΤΗ 14/12 8.00 ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΟΑΕΔ στην Αντιγονιδών, αλλά και να αναδειχθει το ζήτημα της ανεργίας εκείνες τις μέρες.

· ΤΕΤΑΡΤΗ 15/12 8.30 ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΤΟΥ ΤΣΜΕΔΕ ΑΠΟ ΤΟ Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, για να καταργηθουν οι εργατικες εισφορες για τουσ μηχανικουσ και να δινεται πραγματικο επιδομα ανεργιασ

Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2010

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ

ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΛΕΦΤΑ ΣΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΣΦΑΙΡΕΣ…

Στα πλαίσια αυτής της γενικευμένης επίθεσης δε θα μπορούσε ο χώρος της εκπαίδευσης να μείνει ανεπηρέαστος. Το νέο νομοσχέδιο της Διαμαντοπούλου έρχεται να αντικαταστήσει την έννοια του πτυχίου με αυτή του ατομικού φάκελου προσόντων και να διαλύσει τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων όλων των βαθμίδων. Κατοχυρώνοντας και ενισχύοντας ουσιαστικά μια εργασιακή πραγματικότητα στην οποία κυριαρχούν τα εξοντωτικά ωράρια, οι μισθοί πείνας, η ανασφάλιστη και μαύρη εργασία, ο διαρκής φόβος της απόλυσης και ο δρόμος της ατομικής διαπραγμάτευσης.

Το τελευταίο χρόνο η χρηματοδότηση του πανεπιστημίου μειώνεται συνεχώς (φέτος -33%), ενώ παράλληλα με το νέο νόμο ενισχύεται η κατεύθυνση για την πλήρη αναίρεση της υποχρέωσης του κράτους να χρηματοδοτεί το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο, οδηγώντας τα ιδρύματα σε ολοένα και μεγαλύτερη εξάρτηση από τα συμφέροντα της αγοράς, σε τεράστιες περικοπές στη φοιτητική μέριμνα και στην αναίρεση του «δωρεάν» χαρακτήρα της δημόσια εκπαίδευσης (κατάργηση της δωρεάν σίτισης, στέγασης, συγγραμμάτων, μεταφορών ακόμα κι επιβολή διδάκτρων). Ειδικά στα πλαίσια που ορίζει ο Καλλικράτης, μια σειρά σχολών καλούνται να κλείσουν ή να συγχωνευτούν με άλλες και να εναρμονιστούν με τα τοπικά συμφέροντα προκειμένου να επιβιώσουν.

Τέλος στο «νέο πανεπιστήμιο» που οραματίζεται η κυβέρνηση δε χωράνε οι φοιτητικοί σύλλογοι κι ο ελεύθερος συνδικαλισμός φοιτητών και εργαζομένων. Ένα πανεπιστήμιο αποστειρωμένο με εντατικούς ρυθμούς φοίτησης, όπου καθένας από εμάς καλείται να λύσει τα προβλήματά του μόνος του και ανταγωνστικά προς το συμφοιτητή του.

Καλούμε κάθε εργαζόμενο και νεολαίο να ενώσει μαζί μας τις δυνάμεις του, προκειμένου να αποτρέψουμε τη ψήφιση του νέου νόμου που δρομολογείται με διαδικασίες εξπρές και για να διεκδικήσουμε δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για όλους.

Στο πλαίσιο της πολιτικής αυτής εντάσσεται και η στοχοποίηση και η καταστολή κάθε φωνής αντίστασης. Οι συκοφαντίες και ο χαρακτηρισμός κάθε αγωνιζόμενου κλάδου ως απείθαρχη και αντιδραστική συντεχνία συμπληρώνονται από τη κατασταλτική θωράκιση του κράτους. Το τελευταίο διάστημα όλες οι απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων χαρακτηρίζονται από τα ελληνικά δικαστήρια ως «παράνομες και καταχρηστικές», ενώ η κυβέρνηση επιβάλλει το μέτρο της πολιτικής επιστράτευσης (ναυτεργάτες) προκειμένου να τις καταστείλει.

Ταυτόχρονα το άσυλο των αγώνων καταστρατηγείται και γίνεται συνεχής προσπάθεια κατάργησής του, ενώ συνεχώς ξεπηδούν νέες κατασταλτικές μονάδες (ΔΙΑΣ, ΔΕΛΤΑ κτλ) και εντείνουν την αστυνομοκρατία στους δρόμους της πόλης, προσπαθώντας να τρομοκρατήσουν τα κινητοποιούμενα κομμάτια της κοινωνίας.

Παρά την καταδίκη των δολοφόνων αστυνομικών, που έγινε υπό το βάρος της αγανάκτησης της κοινωνίας, θα πρέπει εργαζόμενοι και νεολαία να επικαιροποιήσουν το μήνυμα του Δεκέμβρη το ’08. Σε αντίθεση, λοιπόν, με όσους βλέπουν την 6η του Δεκέμβρη σαν ένα «μνημόσυνο», εμείς θεωρούμε ότι πρέπει να αποτελέσει σημαντικό κινηματικό ραντεβού, γιατί τα βαθύτερα αίτια της εξέγερσης δεν έχουν αναιρεθεί μέχρι σήμερα, αλλά συνεχίζουν και με πολύ πιο έντονο τρόπο, στην εποχή της κρίσης και του μνημονίου, να στιγματίζουν τις ζωές μας. Καλούμε λοιπόν νεολαία εργαζόμενους και μετανάστες, όλα τα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας, να συνενωθούν στο δρόμο στις 6 Δεκέμβρη, αλλά και με προοπτική την απεργία στις 15 του μήνα, να συγκρουστούν με κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ και την πολιτική της φτώχειας και της εξαθλίωσης.

…ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΜΕΡΕΣ

Εκδήλωση ΚΥΡΙΑΚΗ 5/12 ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 18.00 «ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΛΕΦΤΑ, ΣΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΣΦΑΙΡΕΣ»

Τη Δευτέρα κάνουμε την ΚΑΜΑΡΑ κέντρο αγώνα από το πρωί

με παρεμβάσεις σε σχολεία και χώρους δουλειάς

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ που θα ξεκινήσει στις 15.00 από την Καμάρα

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ

ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ

ΑΠΟΦΑΣΗ συλλόγου φοιτητών Ηλεκτρολόγων-Μηχανολόγων

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ 2/12:

ΑΡ.ΑΓ.Ε. - Ε.Α.Α.Κ. 154

ΠΚΣ (ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ): 93

ΠΑΣΠ: 41

ΛΕΥΚΑ: 18

Η οικονομική κρίση, το ΔΝΤ και τα νέα μέτρα, έχουν γίνει πλέον καθημερινότητα, καθώς οι δόσεις του δανείου, οι συνεχείς ανανεώσεις του μνημονίου και η θέσπιση κάθε φορά και πιο βάναυσων νέων μέτρων είναι μια διαδικασία που δείχνει να επαναλαμβάνεται ατέρμονα. Με την πρόφαση της «σωτηρίας» της χώρας και την “εξυπηρέτηση” του χιλιοπληρωμένου ληστρικού εθνικού χρέους, ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ αφαιμάζουν τεράστια κομμάτια του λαού και τάσσουν ζεστό χρήμα ακριβώς σε αυτούς που μας έφεραν σε αυτήν την κατάσταση: στους τραπεζίτες, το κεφάλαιο και τα διεθνή τσακάλια της κρίσης. Όσον αφορά στο άμεσο -και έμμεσο -μέλλον, δεν υπάρχει καμία αυταπάτη για την έξοδο από αυτή την καταιγίδα. Αυτό γίνεται ολοφάνερο ύστερα από τη δημοσίευση του προϋπολογισμού για το 2011. Ποτέ άλλοτε στη μεταπολεμική ιστορία δεν καταστρώθηκε ένας τόσο κανιβαλικά αντιλαϊκός προϋπολογισμός. Ένας προϋπολογισμός εξόφθαλμα ληστρικός, που θα βυθίσει στη φτώχεια τη λαϊκή πλειοψηφία, καθώς θα πυροδοτήσει μέσω της αύξησης του ΦΠΑ ένα νέο σαρωτικό κύμα ακρίβειας σε είδη καθημερινής ανάγκης από τρόφιμα και πετρέλαιο μέχρι τους λογαριασμούς της ΔΕΗ και το νερό.

Στο πλαίσιο της πολιτικής αυτής εντάσσεται και η στοχοποίηση και η καταστολή κάθε φωνής αντίστασης. Οι συκοφαντίες και ο χαρακτηρισμός κάθε αγωνιζόμενου κλάδου ως απείθαρχη και αντιδραστική συντεχνία συμπληρώνονται από τη νομοθετική θωράκιση του κράτους. Η εργοδοσία και το κράτος πλέον, με το τρομονόμο Νο 3 που ψηφίστηκε στο θερινό τμήμα της Βουλής, προστατεύονται από όσους επιλέγουν να δώσουν στον αγώνα για τα δικαιώματα και τις ανάγκες τους, περιεχόμενο και μορφές πάλης που θα έρχονται σε δυναμική σύγκρουση με την ισχύουσα πολιτική και την αστική νομιμότητα. Με άλλα λόγια όσοι διαδηλώνουν, ή απεργούν αποτελούν τον “εσωτερικό εχθρό” για το κράτος και αντιμετωπίζονται ως τρομοκράτες.

Η 6 του Δεκέμβρη μπορεί και πρέπει να αποτελέσει ημερομηνία σταθμό για αυτή την κλιμάκωση. Με αφορμή τη δολοφονία ενός μαθητή, ο Δεκέμβρης του 2008 αποτέλεσε τη μεγαλύτερη εξέγερση της νεολαίας, και όχι μόνο, στα χρόνια της μεταπολίτευσης. Είτε ως μαθητές είτε ως φοιτητές, ξεσηκωθήκαμε τότε όχι μόνο από αγανάκτηση απέναντι στον Κορκονέα ή σε κάθε μπάτσο αλλά ενάντια στο σύστημα που τους γεννά και δολοφονεί καθημερινά τις ζωές μας. Σε αντίθεση, λοιπόν, με όσους βλέπουν την 6^η του Δεκέμβρη σαν ένα «μνημόσυνο» ή απλά σαν μια ημερομηνία μετά την 5^η, εμείς θεωρούμε ότι πρέπει να αποτελέσει ένα κινηματικό ραντεβού, γιατί τα βαθύτερα αίτια της τότε εξέγερσης συντρέχουν στο σήμερα με πολύ πιο αναβαθμισμένα χαρακτηριστικά. Επικαιροποιώντας λοιπόν το Δεκέμβρη του ’08 με τα αιτήματα του σήμερα, πρέπει το φοιτητικό και γενικότερα το νεολαιίστικο κίνημα να βγει στο προσκήνιο παλεύοντας ενάντια στο νέο νόμο πλαίσιο, στην κρατική καταστολή και την κατάργηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και συνολικότερα στο ζοφερό μέλλον που ετοιμάζουν για τη γενιά μας

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

1.Αναδιαμόρφωση της φοιτητικής καθημερινότητας – Εντατικοποίηση του ρυθμού σπουδών.

Με το νέο νομο πλαισιο η φοιτητική καθημερινοτητα ερχεται να αλλαξει ριζικά:

· Αλυσίδες μαθημάτων και προαπαιτούμενα μαθήματα για να τη συνέχιση των σπουδών στο τμήμα.

2.Πλήρης και οριστική αποστοίχιση των επαγγελματικών δικαιωμάτων από τα πτυχία.

3.“Καλλικράτης” στην εκπαίδευση – σαρωτική περικοπή χρηματοδότησης και φοιτητικών παροχών.

4. Εξωπανεπιστημιακές διοικήσεις:

ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΣΧΟΛΗΣ

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

· Άμεση απεμπλοκή της χώρας από την επιτήρηση ΕΕ και ΔΝΤ. Δεν θα πληρώσουνε οι εργαζόμενοι την κρίση τους!

· καταργηση του τρομονομου

· ΝΑ ΜΗN ΚΑΤΑΤΕΘΕΙ Ο ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ-ΠΛΑΙΣΙΟ των ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ

· ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΤΑ Κ. Ε. Σ

· Καμία επιχειρηματική δραστηριότητα μέσα στα πανεπιστήμια.

Προχωρούμε σε:

· πανεολαιιστικη ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΔΝΤ 6/12, ανήμερα της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου

· ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΑΠΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 3/12 ΕΩΣ ΚΑΙ ΤΡΙΤΗ 7/12, ΜΕ ΝΕΑ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ τριτη 7/12, 13.00 αιθ. 5, ΣΕ κατειλημμενη σχολη

· Παρέμβαση σε συντονισμό με άλλους Φοιτητικούς Συλλόγους για το ζήτημα της Λέσχης.

· ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΣΥΓΚΛΗΤΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 8/12. ΝΑ ΠΑΡΘΕΙ ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΙΚΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΝΕΟ ΝΟΜΟ ΠΛΑΙΣΙΟ.

· Σύσταση ανοιχτής σε όλους συντονιστικής επιτροπής ΠΕΜΠΤΗ 9/12, αμέσως μετά τη γ.σ., υπόλογης σε αυτήν για την υλοποίηση της απόφασης και για τον καθορισμό των εκδηλώσεων και των δραστηριοτήτων του συλλόγου.

· Μαζικη παρασταση στο γραφειο του προεδρου των ηλεκτρολογων για το ζητημα αποκλεισμου φοιτητων από το εξαμηνο λογω εκπροθεσμησ δηλωσησ.

Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2010

2010 - αποτελέσματα φοιτητικών εκλογών συλλόγου ηλεκτρολόγων και μηχανολόγων

Δευτέρα 11 Οκτωβρίου 2010

Έχουμε πόλεμο, μην το γελάς μωρό μου.

Μπορεί η εξεταστική να τελείωσε και ακόμα μισοζαλισμένοι να προσπαθούμε να κατανοήσουμε τα υψίστου περιεχομένου φιλοσοφικά ερωτήματα: Πως σκατά κόπηκα για 3η φορά στην Πληροφορική, πότε επιτέλους θα βγει η Αντοχή, τι ψυχή θα παραδώσει ο Νατσιάβας…, αλλά σίγουρα, με το που σηκώσαμε το κεφάλι μας από τα εξεταστικά έδρανα, άρχιζαν να ξαναβουίζουν στα αυτιά μας, οι γνώριμες και προσιτές πια λέξεις όπως: Κρίση, χρέος, ανεργία, απολύσεις, περικοπές. Το βουητό αυτό μάλλον αποδεικνύει ότι όσο εμείς εξεταζόμασταν, η κυβέρνηση και το επιτελείο της «δούλευαν» για μας, κάνοντας τον στίχο του Πανούση να μοιάζει πιο επίκαιρος από ποτέ. Πρόκειται για ένα πόλεμο, που καιρό τώρα έχει κηρύξει η κυβέρνηση με τους συμμάχους της (ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ) στο σύνολο των εργαζομένων και της νεολαίας. Η κρίση του διεθνούς καπιταλισμού που αναγνωρίζεται από τους Έλληνες «ειδικούς» και κάθε επιτήδειο ως ευκαιρία για να διορθώσει επιτέλους η χώρα χρόνιες παθογένειες της (διαφθορά δημοσίου, φοροδιαφυγή κα) καταλήγει να γίνεται ευκαιρία για περαιτέρω πλουτισμό των όσων συνέβαλλαν τα ύψιστα για να φτάσει η κατάσταση ως εδώ. Παράλληλα, η κυβέρνηση προχωρά εδώ και ένα χρόνο σε μια άνευ προηγουμένου επίθεση σε μισθούς, συντάξεις, δημοκρατικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα ενώ παράλληλα ξεπουλά κάθε κομμάτι κρατικής υποδομής και πρόνοιας σε ιδιώτες (ΔΕΚΟ, δημόσιες εκτάσεις όπως στο Ελληνικό). Έτσι λοιπόν, υπό την πρόφαση της «σωτηρίας» της χώρας από το εθνικό χρέος (λες και όλοι μαζί το δημιουργήσαμε) ο πρωθυπουργός του προεκλογικού συνθήματος «Λεφτά υπάρχουν» και του «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» αφαιμάζει τεράστια κομμάτια του ελληνικού λαού και τάσσει ζεστό χρήμα ακριβώς σε αυτούς που μας έφεραν σε αυτήν την κατάσταση: στους τραπεζίτες, το μεγάλο κεφάλαιο και τα διεθνή τσακάλια της κρίσης. Δεν αρκείται όμως, σε μια απλή οικονομικού τύπου επιδρομή αλλά ταυτόχρονα βρίσκει την ευκαιρία να επαναδιατάξει τις εργασιακές σχέσεις καταργώντας τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και κάθε συλλογική κατοχύρωση, νομιμοποιώντας έτσι καθεστώτα ελαστικής και μαύρης εργασίας που τείνουν να γίνουν ο κανόνας.

Σε αυτά τα πλαίσια της γενικευμένης επίθεσης και αναδιάρθρωσης, φυσικά και δε θα μπορούσαν να λείψουν οι «απαραίτητες» τομές στην εκπαίδευση. Ο εκπαιδευτικός μηχανισμός που καταρτεί και κατανέμει τους φοιτητές/αποφοίτους σε συγκεκριμένες κοινωνικές θέσεις δε θα μπορούσε να μην τροποποιηθεί στο βαθμό που προσπαθούν να εμπεδώσουν στη γενιά μας ότι θα είμαστε οι εργαζόμενοι που θα τρέχουμε από το πρωί ως το βράδυ για ψίχουλα και για συλλογή προσόντων/προϋπηρεσίας, που θα παρακαλούμε για μία θέση εργασίας στη θάλασσα της ανεργίας. Όλοι έχουμε ακούσει τις τελευταίες μέρες τις περίφημες εξαγγελίες της υπουργού Παιδείας Άννας Διαμαντοπούλου για ριζικές αλλαγές και εκσυγχρονισμό στην ανώτατη εκπαίδευση. Μετά λοιπόν το περσινό «Πολυνομοσχέδιο για την Παιδεία» που καταργούσε κάθε επαγγελματικό δικαίωμα στις καθηγητικές σχολές και το «Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων» που εισάγει τον ατομικό φάκελο για κάθε απόφοιτο, μας καλούνε τώρα με περίσσια αυθάδεια να συμμετέχουμε σε έναν διάλογο για τη δημιουργία ενός νέου Νόμου-Πλαίσιο για τα Πανεπιστήμια. Οι «καινοτομίες» που ήδη από τώρα η Αννούλα εισηγείται για: Ατομικά προγράμματα σπουδών που θα οδηγούν σε πτυχία υπερεξειδικευμένα χωρίς επαγγελματικά δικαιώματα, για περικοπή κάθε πτυχής της φοιτητικής μέριμνας (λέσχη, εστίες, συγγράμματα, συγκοινωνίες), για παρακολουθήσεις με απουσιολόγια, αλυσίδες μαθημάτων-εξαμήνων και εξετάσεις που θα μας αφήνουν μετεξεταστέους για την επόμενη χρονιά, δεν αποτελούν κάτι νέο αλλά κάτι εξαιρετικά παλιό. Είναι παλιό, γιατί έρχονται να συνεχίσουν ολοκληρώνοντάς τες, τις μεταρρυθμίσεις που χρόνια τώρα είχε ψηφίσει και προσπαθούσε να εφαρμόσει η κυβέρνηση της ΝΔ μαζί με τις ενδοπανεπιστημιακές της συμμαχίες (πρυτάνεις, καθηγητικό κατεστημένο κλπ). Είναι παλιό, γιατί συνιστούν τις βασικές κατευθύνσεις της ΕΕ για την εκπαίδευση τις οποίες μέσα από το διαρκή αγώνα του το Φοιτητικό Κίνημα χρόνια τώρα μέσα από Συνελεύσεις, Καταλήψεις και Διαδηλώσεις αντιπαλεύει και δεν αφήνει να εφαρμοστούν. Είναι παλιό τελικά, γιατί δημιουργεί ένα πανεπιστήμιο αποστειρωμένο χωρίς καμία δυνατότητα ύπαρξης του φοιτητικού συνδικαλισμού και άρα χωρίς καμιά δυνατότητα φοιτητικής διεκδίκησης – Ένα πανεπιστήμιο υπερεντατικοποιημένο που θα μας οδηγεί εξατομικευμένα σε έναν φαύλο κύκλο συλλογής προσόντων, προετοιμάζοντάς μας ουσιαστικά για να αποτελέσουμε τα υπάκουα και πειθήνια ανθρωπάκια που χάριν μιας επισφαλούς σχέσης εργασίας και υπό το φόβο της γκιλοτίνας της απόλυσης, είναι έτοιμα να πατήσουν επί των πτωμάτων των συνάδελφών τους για να επιβιώσουν.

Άραγε μέχρι πότε, αλήθεια θα κρατήσει, αυτή η ανακωχή μεταξύ των ενοίκων;

Επανερχόμενοι λοιπόν στο τραγούδι του Πανούση και στον πόλεμο που καιρό τώρα μας έχουν εξαπολύσει, οφείλουμε να ψηλαφίσουμε το κομμάτι της απάντησης του δικού μας στρατοπέδου. Είναι αλήθεια ότι από την αρχή των εξαγγελιών της κυβέρνησης πέρσι το Γενάρη, μεγάλου βεληνεκούς κινητοποιήσεις εξαγγέλθηκαν και πραγματοποιήθηκαν. Κινητοποιήσεις που με αποκορύφωμα αυτήν της 5ης Μάη, χαρακτήρισαν τη συνολική στάση αποδοκιμασίας του ελληνικού λαού προς τα μέτρα της κυβέρνησης. Κινητοποιήσεις, στις οποίες και ο σύλλογός μας, μαζί με δεκάδες άλλους πανελλαδικά συμμετείχε δυναμικά, διατρανώνοντας ότι αυτή η μάχη αυτή όχι μόνο είναι μάχη της δικιάς μας γενιάς αλλά η ανατροπή της επίθεσης συνιστά τον όρο της επιβίωσής μας. Για εμάς λοιπόν, έστω κι αν πρόσκαιρα η κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της έχουν περάσει μιας ευρείας κλίμακας μέτρα μέσα από την «πρώτη μάχη», ο αγώνας είναι μονόδρομος ακριβώς γιατί αρνούμαστε αυτό που σύσσωμοι κυβερνώντες-ΜΜΕ-παπαγαλάκια προσπαθούν γκεμπελίστικα να μας εμπεδώσουν ότι: Το εθνικό χρέος είναι και δικό μας χρέος μιας και δεν έχουμε καμία σχέση με τη δημιουργία του, ότι ενώ γενικά δεν υπάρχει σάλιο για εκπαίδευση-υγεία και περικόπτονται συνεχώς οι μισθοί και οι συντάξεις, υπάρχουν 80δις για τις τράπεζες και για ολοκαίνουργιες φρεγάτες, ότι θα είμαστε μια γενιά της εργασιακής περιπλάνησης μέσα σε μια λαοθάλασσα ανεργίας της τάξης του 30%, ότι τελικά μια αξιοπρεπής διαβίωση δεν υπάρχει καν σαν επιλογή αλλά μονάχα το δίλλημα του κοινωνικού κανιβαλισμού και της μετανάστευσης.

Το Φοιτητικό Κίνημα λοιπόν, μέσα από τις μαζικές του διαδικασίες - τις Γενικές Συνελεύσεις, οφείλει να ξαναβγεί δυναμικά στο προσκήνιο των αγώνων, να διεκδικήσει το αυτονόητο και να προσφέρει παράλληλα με το ειδικό του βάρος στην ευρύτερη έκρηξη ενός κινήματος νεολαίας-εργαζομένων που θα κινείται σε κατεύθυνση ρήξης με τη συμπαιγνία ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΕΕ-ΔΝΤ, για την ανατροπή τόσο των ίδιων όσο και της βάρβαρης πολιτικής τους.

Δε παζαρεύουμε τα δικαιώματά μας – Αυτή η μάχη είναι της γενιάς μας!

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
ΤΡΙΤΗ 12/10 13.00 αιθ. 5 (πτέρυγα ηλεκτρολόγων)

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ για τους απολυμένους στις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, ΤΡΙΤΗ 12/10, 18०० Άγαλμα Βενιζέλου.

Τρίτη 9 Μαρτίου 2010

Απόφαση Συλλόγου Ηλεκτρολόγου Μηχανολόγουν για της συνέλευσης που πραγματοποιήθηκε στις 9/3

ΠΛΑΙΣΙΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ : 130
Επιτροπή Αγώνα (ΠΚΣ) : 82
ΠΑΣΠ : 56
ΔΑΠ : 30
Λευκά : 5

Η εξαγγελία των νέων μέτρων από την κυβέρνηση του ΠΑ."ΣΟ".Κ. αποτελεί την σκληρότερη επίθεση των τελευταίων δεκαετιών στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των εργαζομένων. Παράλληλα η κυβέρνηση για να προλάβει μια επικείμενη κοινωνική έκρηξη, εξαπολύει μια ολομέτωπη επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα στοχοποιώντας το άσυλο, κατάκτηση του φοιτητικού και ευρύτερου λαϊκού κινήματος.Η οικονομική κρίση, όπως εκδηλώνεται και στην Ελλάδα, ο περιορισμός τους ελλείμματος ως πρώτη προτεραιότητα της κυβέρνησης για την αποφυγή της «χρεοκοπίας», αντανακλά ανάλογα με το βαθμό που θα εφαρμοστεί μία επίθεση σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα. Θα έχει σαν αποτέλεσμα την λιτότητα, την διεύρυνση της ανεργίας, αλλά και την αύξηση της φορολόγησης για μεγάλες κατηγορίες χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων. Η κρίση όμως αυτή είναι βαθιά και συνολική κρίση του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος, που επιδιώκουν να την ξεπεράσουν με ακόμα σκληρότερα μέτρα για την οριστική ισοπέδωση κατακτήσεων και δικαιωμάτων των εργαζομένων. Όλες οι δυνάμεις της εξουσίας συνασπίζονται για να περάσει αυτή η πολιτική: η νέα διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ που συμφωνεί στα αντιλαϊκά μέτρα, το ΛΑΟΣ που δεν βλέπει πουθενά εργοδότες, τράπεζες και ΕΕ και του φταίνε για όλα οι…μετανάστες και τέλος τα παπαγαλάκια ΜΜΕ, που βάλθηκαν να μας πείσουν ότι πρέπει να καταστραφούν οι εργαζόμενοι για να… σωθεί η χώρα. Για χρόνια σε όλη την Ευρώπη, η ΕΕ και οι κυβερνήσεις υπόσχονταν την απρόσκοπτη ανάπτυξη, με την πολιτική σκληρής λιτότητας, ελαστικής εργασίας, μαζικών ιδιωτικοποιήσεων, με την απελευθέρωση και «αυτορρύθμιση» των αγορών, με την υπερδιόγκωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, τον υπερδανεισμό και την κερδοσκοπία. Όμως αυτή η πολιτική των υπερκερδών για τους πλούσιους και της συμπίεσης των λαϊκών εισοδημάτων όχι μόνο δεν οδήγησε στην ευημερία, αλλά αντίθετα ήταν αυτή που οδήγησε στο σκάσιμο της φούσκας του σύγχρονου καπιταλισμού, στην οικονομική κατάρρευση και την ύφεση, στην βαθύτερη οικονομική κρίση του συστήματος εδώ και πάνω από 80 χρόνια. Οι ίδιες δυνάμεις επικαλούνται σήμερα την ίδια ακριβώς πολιτική και για την… έξοδο από την κρίση, εκτινάσσοντας στα ύψη την ανεργία, ισοπεδώνοντας εργασιακές κατακτήσεις και δικαιώματα, σπρώχνοντας όλο και πιο βαθιά στο βάθεμα της αναδιάρθρωσης και την άρση δικαιωμάτων και κεκτημένων. Τώρα βρισκόμαστε κάτω από ‘τριμερή εποπτεία’, μια πραγματική τριμερή κατοχή, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου! Ακόμα χειρότερα: Με βάση την ‘Συνθήκη της Λισαβόνας’ όταν μια χώρα μπει σε "επιτήρηση" τότε οι υπουργοί οικονομικών των υπολοίπων μπορούν να αποφασίζουν για την πολιτική που θα ακολουθήσει μόνοι τους, χωρίς καν την παρουσία της! Αυτό απειλούν να κάνουν τώρα προκειμένου να καταργήσουν τον 13ο μισθό και να πάρουν τα νέα βάρβαρα μέτρα.
Σε όλο αυτό το πλαίσιο η κυβέρνηση επιλέγει να χτυπήσει σκληρά τα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας που καλούνται να πληρώσουν την κρίση, άροντας θεμελιώδεις κατακτήσεις.

Μείωση των δαπανών για την εκπαίδευση
30% μείωση στα δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα και αδείας
12% μείωση σε όλα τα επιδόματα του Δημοσίου και 7% στους μισθούς των εργαζομένων σε ΔΕΚΟ ,ΟΤΑ, ΝΠΙΔ
Αύξηση 10% των συντελεστών ΦΠΑ που διαμορφώνονται σε 21% (10% και 5% για το μεσαίο και το μικρό συντελεστή)
0% αύξηση στις συντάξεις για τα επόμενα 3 χρόνια
Αναστολή προσλήψεων στο δημόσιο
Η αύξηση του ΦΠΑ και των ειδικών φόρων κατανάλωσης σε καύσιμα και ηλεκτρικό είναι η αρχή ενός κύκλου ανατιμήσεων σε όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες, ενώ αποτελεί ένα ακόμα βαρύ πλήγμα για τα μεσαία και χαμηλά στρώματα, που αντιμετωπίζουν τη συνεχή επιδείνωση του επιπέδου διαβίωσής τους. Με την επιβολή του προγράμματος σταθερότητας από την Ε.Ε η κυβέρνηση συνεχίζει ξεκάθαρα και ακόμη πιο σκληρά τη νεοφιλελεύθερη πολιτική της που βάζει στο στόχαστρο τα δικαιώματα όλων μας.

ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ
ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ

Η επίθεση κυβέρνησης και κεφαλαίου ωστόσο δεν περιορίζεται μόνο στα παραπάνω, αλλά εντείνεται και στο πεδίο των δημοκρατικών ελευθεριών και δικαιωμάτων. Το Σάββατο 20/2 δυνάμεις καταστολής εισέβαλαν στην Πολυτεχνειούπολη του Ζωγράφου με την έγκριση του πρύτανη του Ε.Μ.Π. και προσήγαγαν 35 νέους που συμμετείχαν σε πάρτυ στο χώρο αυτό. Το αποδεδειγμένα ψευδές, από μαρτυρίες ανθρώπων που ήταν παρόντες, επιχείρημα ότι δήθεν προκαλούνταν καταστροφές ήταν αυτό που μεταδόθηκε από τα ΜΜΕ. Η κίνηση αυτή δεν είναι ούτε πρωτοφανής, ούτε τυχαία (όλοι θυμόμαστε την κατά συρροήν καταπάτηση του ασύλου στο Α.Π.Θ. το Δεκέμβρη που μας πέρασε, όπως και τον αποκλεισμό της σχολής της Α.Σ.Ο.Ε.Ε. τις ίδιες μέρες στην Αθήνα), αλλά εντάσσεται στην κατεύθυνση κατάργησης του ασύλου. Η ύπαρξη του ασύλου έχει συμβάλλει εδώ και χρόνια τα μέγιστα στην ανάδειξη των πανεπιστημίων σε χώρους έντονης ριζοσπαστικοποίησης και πολιτικοποίησης, καθιστώντας τα πολιτικά κέντρα αγώνα και πολιτιστικούς πυρήνες συσπείρωσης της νεολαίας και όχι μόνο. Αυτό είναι που ενοχλεί του κρατούντες και επιθυμούν διακαώς την κατάργησή του. Επιπλέον το κράτος με την επίγνωση του τι μπορεί να προκαλέσει η λαϊκή οργή σε αυτούς εκρηκτικούς καιρούς προχωρά σε θέσπιση νέων αστυνομικών μονάδων, στη βίαιη καταστολή των αγώνων, στην εντατική παρακολούθηση των ζωών μας μέσω καμερών παρακολούθησης “κυκλοφορίας”. Τέλος η ολοένα και αυξανόμενη εμφάνιση και δράση παρακρατικών, στρατιωτικού τύπου, φασιστικών ομάδων μένει στο απυρόβλητο ακόμα κι αν αποδεδειγμένα ευθύνεται για επιθέσεις σε μετανάστες και αγωνιστές.
Η αναδιάρθρωση στην εκπαίδευση, που ειδικά στην Ελλάδα έχει καθυστερήσει σημαντικά σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ, εξ αιτίας του μαχητικού φοιτητικού κινήματος, πρέπει για άλλη μια φορά να αποτελέσει για εμάς αιτία κήρυξης πολέμου στο υπουργείο. Από τη δεκαετία του '90 έχει ξεκινήσει η μεταρρύθμιση στα πανεπιστήμια η οποία αποσκοπεί στη διαμόρφωση του νέου μοντέλου εργαζομένου. Ενός εργαζομένου αναλώσιμου στην αγορά εργασίας, ο οποίος θα είναι αναγκασμένος να τρέχει από εκπαιδευτήριο, σε εκπαιδευτήριο (Ινστιτούτα Δία Βίου Εκπαίδευσης) προκειμένου να επανακαταρτιστεί, με περιορισμένα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα. Η πιθανότητα για αυτόν να βρεί δουλειά με σταθερούς όρους είναι ολοένα και μικρότερη ακόμα και για τους κλάδους που θεωρούνται οι πλέον προνομιούχοι (βλ. μηχανικοί που δουλεύουν με μπλοκάκι). Η ζωή του μέσα σε αυτό θα μοιάζει πάλι με ένα ασταμάτητο κυνήγι πιστωτικών μονάδων, οι οποίες αποτελούν θραύσματα γνώσεων – ”φόρτου εργασίας” και συγκροτούν τον ατομικό φάκελο “προσόντων” και “το ατομικό πτυχίο”. Η αξιολόγηση των ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων, που πλέον πλασσάρονται από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ως ακαδημαϊκά, επιβάλλουν στο πανεπιστήμιο τη στενότερη σύνδεσή του με τις ανάγκες της αγοράς. Η συνθήκη της Μπολόνια διασπά τα πτυχία και τα προγράμματα σπουδών σε δύο κύκλους, στα πρότυπα του αγγλοσαξονικού μοντέλου, και μαζί με την κοινοτική οδηγία για τα ΚΕΣ και επιτείνει τον πολυκατακερματισμό της νεολαίας. Τέλος ο νόμος πλαίσιο και η εξειδίκευσή του, ο πρότυπος εσωτερικός κανονισμός, έρχονται να επιβάλλουν ένα ασφυκτικό ακαδημαϊκό πλαίσιο εσωτερικής ζωής στα πανεπιστήμια. Ένα πλαίσιο στο οποίο το μόνο που χωράει είναι η εκπαιδευτική κι η ερευνητική διαδικασία (βλ. αλλαγή του ορισμού και του χαρακτήρα του ασύλου, πειθαρχικά συμβούλια, διαγραφές φοιτητών, ασφυκτικά προγράμματα εξεταστικών κτλ).
Ένα πολύ σημαντικό ζήτημα το οποίο μας απασχόλησε το προηγούμενο διάστημα ήταν αυτό της επικείμενης ιδιωτικοποίησης της λέσχης του ΑΠΘ. Το πρυτανικό συμβούλιο και γενικά τα αρμόδια όργανα διοίκησης της λέσχης νίπτουν τα χείρας τους για το εν λόγω ζήτημα, καθώς όπως γνωστοποιήθηκε, η χρηματοδότηση της λέσχης έχει κοπεί. Αυτό που ακόμα δεν έχει αποσαφηνιστεί από τις πρυτανικές αρχές, είναι εάν η λέσχη θα συνεχίσει να είναι δημόσια και δωρεάν και αν θα αναβαθμιστούν οι παροχές της έτσι ώστε να εξυπηρετεί όλο το λαό της Θεσσαλονίκης, όπως μερικά χρόνια πριν, ή θα δωθεί προς εκμετάλλευση σε ιδιώτη ή ιδιώτες. Εκτός των άλλων είναι προκλητικό να ισχυρίζεται η πρυτανεία ότι δε μπορεί να χρηματοδοτήσει τη λέσχη, όταν έχει γίνει γνωστό ότι 8.000.000 lt έχουν εξαφανιστεί από τις δεξαμενές πετρελαίου του ΑΠΘ. Πριν από μερικές εβδομάδες το πανεπιστήμιο ανακοίνωσε στους εργαζόμενους της λέσχης στο Ποσείδι την απόλυσή τους. Η κίνηση αυτή εναρμονίζεται με την πολιτική που ακολουθεί το Α.Π.Θ. εδώ και καιρό, που στοχεύει στην μετατροπή της λέσχης σε εστιατόριο, όπου παρέχονται υπηρεσίες έναντι αντιτίμου και οι εργαζόμενοι δουλεύουν υπό καθεστώς εργολαβιών. Το ίδιο ακριβώς επιχειρείται και στην περίπτωση της λέσχης του Α.Π.Θ.
Όλο το προηγούμενο διάστημα, παρά το επιθετικό κλίμα από τη πλευρά της κυβέρνησης, εργαζόμενοι σε διάφορους κλάδους έδωσαν σημαντικούς αγώνες για τα δικαιώματα τους. Η συνεχόμενη απεργία των αλιεργατών στη Ν. Μηχανιώνα, η κατάληψη του χρεοκοπημένου εργοστασίου της ΕΛΙΤ και ο αγώνας των αγροτών ήταν λίγα μόνο παραδείγματα εκείνων που στο παράγγελμα της κυβέρνησης για συναίνεση ύψωσαν πύργο ατίθασο. Η απεργία στις 10 Φλεβάρη ήταν η συνέχεια εκείνης στις 17 του Δεκέμβρη και το κλίμα της αναμονής δείχνει να ραγίζει. Η απεργία στις 24 Φλεβάρη ήταν το επόμενο μαζικό ραντεβού στους δρόμους. Ο σύλλογος μας αναγνωρίζοντας την κρισιμότητα της κατάστασης προέβει σε έκτακτη Γ.Σ. την Πέμπτη 4/3 και πήρε για μια ακόμη φορά αγωνιστική απόφαση προκειμένου να προασπίσει τα συμφέροντα του και να συμπορευθεί στον αγώνα των εργαζομένων κόντρα στα νέα μέτρα καταλαμβάνοντας την σχολή και συμμετέχοντας στα συλλαλητήρια της Πέμπτης 4/3 και της Παρασκευής 5/3 μαζί με τα πρωτοβάθμια σωματεία των εργαζομένων.
Τα κινητοποιούμενα κομμάτια φοιτητών-εργαζομένων που βρέθηκαν στον δρόμο έδωσαν μια πρώτη άμεση, μαζική και μαχητική απάντηση απέναντι στις εφιαλτικές πρακτικές. Υπό την πίεση αυτών των άμεσων απεργιακών κινητοποιήσεων των πρωτοβάθμιων σωματείων, αναγκάστηκε η ξεπουλημένη (ξυλοδαρμένη) ηγεσία της Γ.Σ.Ε.Ε. να κηρύξει την Πέμπτη Γενική Απεργία διαμορφώνοντας έτσι το επόμενο μεγάλο ραντεβού του εργατικού κινήματος με την κυβέρνηση.
Στο επόμενο διάστημα είναι κρίσιμο το εργατικό και το νεολαιίστικο κίνημα να έρθεουν δυναμικά στο προσκήνιο για να ανατραπεί η πολιτική που θέλει την εργατική τάξη και τη νεολαία αποδυναμωμένη και με σκυμμένο το κεφάλι.
Μπροστά στα πρώτα βήματα από την πλευρά των δυνάμεων της εργασίας, η εργοδοσία απαντά με τρομοκρατικές απολύσεις σε δραστήριους συνδικαλιστικά εργαζόμενους, που με συνέπεια υπερασπίζονται, υπό τις πιο αντίξοες συνθήκες, τα εργατικά δικαιώματα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα οι περιπτώσεις του Ντίνου Παλαιστίδη από τις εκδόσεις «ΑΓΡΑ» και τριών εργαζομένων από το εργοστάσιο της ΜΕΤΚΑ. Ο αγώνας ωστόσο αυτός δε μπορεί παρά να συνεχιστεί. Αυτό μας διδάσκει το κίνημα αλληλεγγύης στον απολυμένο από τις εκδόσεις ΑΓΡΑ, που συνεχίζεται. Οι εργαζόμενοι και η νεολαία των οποίων τα δικαιώματα και οι ανάγκες πλήττονται από τις πολιτικές διεξόδου του κεφαλαίου από την κρίση, πρέπει να ορθώσουν το ανάστημά τους και να αναμετρηθούν με τις προκλήσεις της εποχής. Η πολιτική αυτή πρέπει να ανατραπεί μαζί με τις κυβερνήσεις που την προωθούν από τα κάτω και τα αριστερά προκειμένου οι από τα πάνω να μάθουν ότι….

Εμείς,
καθένας από μας,
κρατά σφιχτά μες τη γροθιά του
τους κινητήριους ιμάντες του σύμπαντος.

Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι

Απαιτούμε:

ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΑΥΤΟ ΦΕΡΝΕΙ
Ο νέος νόμος – πλαίσιο να ανατραπεί
Καμία εφαρμογή πτυχής του νέου νόμου-πλαίσιο
Να μην αναθεωρηθεί το Σύνταγμα – καμιά κατάργηση του άρθρου 16. Όχι στα ιδιωτικά-μη κρατικά πανεπιστήμια. Όχι στα ΚΕΣ.
Να καταργηθούν οι νόμοι για αξιολόγηση, ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ – Όχι στην απαξίωση των πτυχίων και τη διάσπαση των επαγγελματικών δικαιωμάτων που αυτοί επιφέρουν.
Καμία υιοθέτηση του νέου Πρότυπου Εσωτερικού Κανονισμού Λειτουργίας

Παλεύουmε για:

Δηmόσια και Δωρεάν Εκπαίδευση για όλους, σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες. Δωρεάν σίτιση – στέγαση – συγγράμματα – μεταφορές για όλους τους φοιτητές.
Ενιαίο πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο, µε όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα σε αυτό. Πτυχίο χωρίς ειδικεύσεις και διασπάσεις, ως η μόνη ικανή και αναγκαία προϋπόθεση για την εύρεση δουλειάς και τη διεκδίκηση καλύτερων όρων εργασίας
Ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών και εργασίας – όχι στην περαιτέρω εντατικοποίησή τους.
Λιγότερη, μόνιμη και σταθερή δουλειά – δουλειά για όλους µε παράλληλη αύξηση των αποδοχών, µε σταθερό ωράριο και πλήρη ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα.
Κατάργηση των εισφορών των μισθωτών μηχανικών στο ΤΣΜΕΔΕ. Όχι στο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο. Τις εισφορές και τα χρέη να πληρώσουν εργοδότες και κράτος.
Πλήρης δημόσια καθολική υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση για όλους τους μισθωτούς ανεξάρτητα από τη μορφή της μισθωτής σχέσης (Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών, μερική απασχόληση, φασόν…), την εργασία στο δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα, την ηλικία, τον εθνικότητα. Δημόσια και δωρεάν υψηλού επιπέδου υγειονομική κάλυψη και περίθαλψη για όλους, Έλληνες και μετανάστες.
Πραγματική αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για την εκπαίδευση και τη βελτίωση της υλικοτεχνικής υποδομής των σχολών. Λεφτά για την παιδεία, όχι για εξοπλισμούς και για πολεμική έρευνα.
Καμιά καταβολή διδάκτρων στα μεταπτυχιακά.
Όχι στους δύο κύκλους σπουδών, όχι στο σπάσιμο των σπουδών στα 3+2 έτη.
Καμιά επαναδιαπραγμάτευση - κατάργηση του ασύλου. - Διεύρυνση του στα σχολεία και στους χώρους δουλειάς.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ – ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ. ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΚΑΙ ΤΟ «ΤΡΙΓΩΝΟ» ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΣΙΦΛΙΚΙ ΚΑΝΕΝΟΣ.
Καμία επιχειρηματική δραστηριότητα μέσα στα πανεπιστήμια.
Κατάργηση της δράσης κάθε λογής εργολάβων σε ΑΕΙ και ΤΕΙ. Μονιμοποίηση συμβασιούχων που εργάζονται υπό αυτό το καθεστώς (πχ καθαρίστριες).
Όχι στις υποχρεωτικές προόδους. Μετατροπή τους σε απαλλακτικές και προαιρετικές.

ΠΡΟΧΩΡΟΥΜΕ ΣΕ:

Κατάληψη της σχολής την Πέμπτη 11/3 για την απρόσκοπτη συμμετοχή των φοιτητών στις κινητοποιήσεις που έχουν εξαγγελθεί:
Συμμετοχή στην πανεργατική πορεία της Πέμπτης 11/3 με προσυγκέντρωση 9:30 Καμάρα με τα πρωτοβάθμια σωματεία και κατεύθυνση προς την απεργιακή συγκέντρωση στο Ε.Κ.Θ. Την ημέρα της Γενικής Απεργίας θα είμαστε όλοι στους δρόμους.
Μαζική Παράσταση στην Πρυτανεία την Παρασκευή 12/3 11:00. Να πιέσουμε τον πρύτανη να συγκαλέσει ανοιχτή σύγκλητο για το θέμα του ασύλου
Μαζική παράσταση στην επόμενη Σύγκλητο όποτε και αν αυτή γίνει για το ζήτημα της λέσχης και των εργολαβιών.
Να απολογηθούν άμεσα για την κατάπτυστη στάση τους στο ζήτημα του ΑΣΥΛΟΥ
Μαζική παράσταση στο γραφείο του προέδρου του τμ. Μηχανολόγων για τον ορισμό εκ νέου γενικής συνέλευσης τμήματος. Μαζική παράσταση σε κάθε επόμενη συνέλευση τμήματος μηχανολόγων (όποτε και αν αυτή γίνει) και των ηλεκτρολόγων (Πέμπτη 18/3) για τη διεκδίκηση πτυχιακής εξεταστικής, εξεταστικής διάρκειας τεσσάρων εβδομάδων και επανεξέταση στα μαθήματα με πάνω από 50% αποτυχία, άμεση τοποθέτηση για την υπεράσπιση του Ασύλου.
Σύσταση ανοιχτής συντονιστικής επιτροπής υπόλογης στη Γ.Σ. για την υλοποίηση της απόφασης
Συντονισμό με συλλόγους και σωματεία που οι αποφάσεις τους κινούνται σε αντίστοιχη κατεύθυνση για την προετοιμασία και προπαγάνδιση της απεργίας
Νέα Γενική Συνέλευση την Τρίτη 16/3 στις 14:00 αιθ.5 Ηλεκτρολόγων, για να επανεξετάσουμε τον τρόπο συνέχισης των κινητοποιήσεων του συλλόγου.

Ετικέτες