Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2011

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ για τις κινητοποιήσεις της 17ης Νοέμβρη και την καταπάτηση του ασύλου

Το Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων Φοιτητικών Συλλόγων Θεσσαλονίκης χαιρετίζει τη μαζική συμμετοχή του λαού της πόλης στις κινητοποιήσεις και στην αντικυβερνητική – αντιμπεριαλιστική πορεία της 17ης του Νοέμβρη.
Παρά την προσπάθεια των αστικών κομμάτων και των ΜΜΕ να καλλιεργήσουν, όλο το προηγούμενο δίαστημα, κλίμα πανικού για την πορεία της χώρας και να προβάλλουν ως απόλυτη αναγκαιότητα τη συγκρότηση κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας», ώστε να εγκλωβιστεί ο λαός στην πολιτική τους και στα σχέδιά τους, η 17η του Νοέμβρη έστειλε μήνυμα στη συγκυβέρνηση του κεφαλαίου και στον τραπεζίτη Παπαδήμα ότι οι μέρες τους είναι μετρημένες.
Σα συνέχεια της μεγαλειώδους 48ωρης απεργίας του Οκτώβρη και του βροντερού «Όχι» του λαού της 28ης, οι δρόμοι των πόλεων σε όλη την Ελλάδα, πλημμύρισαν από την οργή και την αγανάκτηση του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας, αψηφόντας το κλίμα αστυνομοκρατίας που διαμόρφωνε η παρουσία 7000 αστυνομικών στην Αθήνα και 2500δων στη Θεσσαλονίκη. Ενδεικτικό της προσπάθειας τρομοκράτησης του λαού είναι το ότι δε δίστασαν εκείνες τις μέρες και λίγο πριν τις μαζικές κινητοποιήσεις της 17ης Νοέμβρη, να προχωρήσουν σε διώξεις αγωνιστών που συμμετείχαν στην κινητοποίηση στη Θεσσαλονίκη τη μέρα της στρατιωτικής παρέλασης, στοχοποιώντας και ξεχωρίζοντας τους από τις χιλιάδες λαού που βρέθηκαν την 28η Οκτωβρίου στους δρόμους.
Αυτό όμως μας δείχνει ότι η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και τα παπαγαλάκια τους στα ΜΜΕ, δεν είναι όσο ισχυροί θα ήθελαν να δείχνουν. Φοβούνται την ορμή των κινητοποιήσεων του λαού που δεν ανακόπτεται και για αυτό προσπαθούν συντονισμένα, πέραν όλων των άλλων, να αποκρύψουν και να διαστρεβλώσουν τα γεγονότα που συνέβησαν εκείνες τις μέρες στους δρόμους. Για αυτό τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και τα δελτία ειδήσεων στις τηλεοράσεις αναδεικνύουν, σαν κυρίαρχο στοιχείο της φετινής 17ης Νοέμβρη, την καταπάτηση του ασύλου και την επικροτούν ως πρώτη εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου, που καταργεί το άσυλο. Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η ανάδειξη των πρυτανικών αρχών ως μοναδικών εγγυητών του ασύλου. Αυτή η ανάγνωση των γεγονότων δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα καθότι εσκεμμένα παραγκωνίζει τον καθοριστικό ρόλο των φοιτητικών συλλόγων.
ΤΟ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΠΡΥΤΑΝΕΙΣ ΤΑ ΜΑΤ ΚΙ ΟΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ
Οι φοιτητικοί σύλλογοι συμμετείχαν κατά χιλιάδες στην αντικυβερνητική – αντιμπεριαλιστική διαδήλωση καλώντας το λαό της πόλης μετά το πέρας αυτής να επιστρέψει στο χώρο του Πολυτεχνείου για την υπεράσπιση του ασύλου. Η επιλογή μας αυτή στάθηκε εμπόδιο στο συντονισμένο σχέδιο της κυβέρνησης και της αστυνομίας για την καταπάτηση του ασύλου εκείνη τη μέρα. Η περιφρούρηση του ασύλου απέναντι στις δυνάμεις καταστολής εξασφαλίστηκε από τη μαζική και συγκροτημένη παρουσία φοιτητών και εργαζομένων εντός του πανεπιστημίου, υπερβαίνοντας αδιέξοδες λογικές που έμεναν διάτρητες στο σχέδιο του κράτους. Συγκεκριμένα μετά την έφοδο των δυνάμεων καταστολής, οι φοιτητικοί σύλλογοι διέκοψαν την εκδήλωση των πρυτανικών αρχών, καλώντας όλο τον παρευρισκόμενο κόσμο να συμπορευτεί μαζί τους και στη συνέχεια με συγκροτημένο και αποφασιστικό τρόπο να απωθήσουν οριστικά τις δυνάμεις των ΜΑΤ στο χώρο της ΔΕΘ, όπως και έγινε.
Για μας η προσπάθεια κατάργησης και συκοφάντησης του ασύλου διαχρονικά από όλες τις κυβερνήσεις, αλλά και ειδικά μέσα σε αυτή την εκρηκτική περίοδο, είναι άρρηκτα δεμένη με την επιδίωξη τους να ξεμπερδεύουν με τις σημαντικότερες παρακαταθήκες που άφησε η εξέγερση του Πολυτεχνείου το ’73 και οι αγώνες της μεταπολίτευσης. Αποτελεί προσπάθεια να σβηστούν από τη συλλογική μνήμη και να θαφτεί το αποτύπωμα στο σήμερα, των λαμπρότερων στιγμών του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος στην Ελλάδα. Κι αυτό γιατί φοβούνται έναν λαό που επιμένει να μην υποτάσσεται στα κελεύσματα των αγορών και του κεφαλαίου.
Διαμηνύουμε προς όλους όσους επιβουλεύονται το άσυλο, ότι το άσυλο δεν καταργείται με νόμους, ούτε είναι αντικείμενο διαχείρισης του πρύτανη ή κάποιας δήθεν ανεξάρτητης αρχής. Το άσυλο θα συνεχίσει να είναι ένα αγκάθι για το σύστημα, όσο θα φουντώνει η οργή του λαού για την πολιτική της λεηλασίας των κοινωνικών δικαιωμάτων, κι όσο θα φουντώνει η διάθεση του να αγωνίζεται. Όσο θα αναζητά τρόπους, χώρο και χρόνο για να οργανώσει καλύτερα αυτό τον αγώνα. Έτσι ώστε τελικά ο λαικός παράγοντας να είναι αυτός που θα καθορίσει την επόμενη μέρα στο τόπο.
Δηλώνουμε ότι καμιά κυβέρνηση ή συγκυβέρνηση του κεφαλαίου δεν έχει πίστωση χρόνου από την πλευρά μας! Να πέσει τώρα μαζί με την πολιτική του κεφαλαίου της ΕΕ και του ΔΝΤ. Όπως και το Νοέμβρη του ’73, έτσι και τώρα…
…ΚΑΜΙΑ ΧΟΥΝΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΗΤΗ
Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ
ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2011

Καταγγελία για την κοινή επίθεση ΠΑΣΠ – ΜΑΤ σε φοιτητές και μέλη της ΕΑΑΚ

Σήμερα, 38 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου το νόημα του Νοέμβρη είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Ο αγώνας του λαού για απελευθέρωση από την εκμετάλλευση και την καταπίεση που επέβαλλε η χούντα των συνταγματαρχών, η πάλη για πραγματική δημοκρατία στα χέρια του λαού εμπνέει τους σύγχρονους αγώνες για την ανατροπή του Μαύρου Μετώπου ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και την απελευθέρωση από τα δεσμά της ΕΕ και του ΔΝΤ. Το σύνθημα ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ συμπυκνώνει ακόμη και σήμερα τα βασικά αιτήματα των εργαζόμενων και της νεολαίας ενάντια στον εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα που επιβάλλει το κεφάλαιο και οι πολιτικοί εκφραστές του. Η αλλαγή του διαχειριστή της αντιδραστικής πολιτικής και ο διορισμός του εκλεκτού των Τραπεζών Παπαδήμου, έρχεται να αναχαιτίσει την ανοδική τάση του λαϊκού κινήματος και το φόβο του αστικού συνασπισμού εξουσίας για μια μεγάλη λαϊκή εξέγερση. Σε αυτό το πλαίσιο, αστικά ΜΜΕ και παπαγαλάκια της συγκυβέρνησης σπεύδουν για ακόμη μία φορά να αλλοιώσουν το πραγματικό νόημα του Νοέμβρη του ΄73 που αποτελεί φάρο για τη σύγχρονη πάλη του λαού για τις ανάγκες και τα δικαιώματά του. Προσπαθούν να παρουσιάσουν το Πολυτεχνείο ως δείγμα ενός «αγώνα» που πάλευε για την αστική δημοκρατία ενώ ταυτόχρονα τρομοκρατούν το λαό μέσα από την αστυνομοκρατία για να μετατρέψουν το Πολυτεχνείο σε «νεκρή ζώνη».
Πιστός σύμμαχος της πολιτική Συγκυβέρνησης και ΜΜΕ είναι και η ΠΑΣΠ, η κυβερνητική παράταξη, που σήμερα Τρίτη 15 Νοέμβρη ήρθε να την υλοποιήσει με όρους κατασταλτικής δύναμης. Συγκεκριμένα, η ΠΑΣΠ προσήλθε στο Πολυτεχνείο σε παράταξη στρατιωτικής φάλαγγας εξοπλισμένη με κράνη και καδρόνια θυμίζοντας περισσότερο ΜΑΤ με πολιτικά παρά φοιτητική παράταξη. Μετά από απειλές και ύβρεις που εξαπέλυε απέναντι σε όσους τόσο καιρό αγωνίζονται για την ανατροπή της αντιδραστικής πολιτικής που προωθεί ο πολιτικός της φορέας, το ΠΑΣΟΚ, απωθήθηκε από τους Φοιτητικούς Συλλόγους και μέλη της ΕΑΑΚ.
Στη συνέχεια μέλη της ΠΑΣΠ «απήγαγαν» φοιτήτρια της Πληροφορικής και μέλος της ΕΑΑΚ, την εγκλώβισαν σε καφετέρια και υπό την κάλυψη των ΜΑΤ την ξυλοκόπησαν, της έσπασαν προσωπικά αντικείμενα και της φέρθηκαν για αρκετή ώρα με χυδαίο τρόπο. Όμως δεν σταμάτησαν εκεί. Όταν μέλη των Φοιτητικών Συλλόγων και της ΕΑΑΚ προσπάθησαν να απεγκλωβίσουν τη φοιτήτρια τους επιτέθηκαν μαζί με τα ΜΑΤ πετώντας πέτρες και ξύλα και χειροβομβίδες κρότου λάμψης χτυπώντας αδιακρίτως (ακόμα και περαστικούς) με καδρόνια και σιδηρολοστούς.
Η κοινή επίθεση της ΠΑΣΠ με τα ΜΑΤ αποδεικνύει πως το ΠΑΣΟΚ δεν συγκυβερνά απλώς με το ΛΑΟΣ αλλά πλέον υιοθετεί πλήρως τις ακροδεξιές πρακτικές της ΕΚΟΦ και της Χρυσής Αυγής. Φανερώνει πως η ΠΑΣΠ δεν έχει εναρμονιστεί απλώς με την αντιδραστική, αυταρχική πολιτική του Μαύρου Μετώπου ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ αλλά γίνεται ο πιο σκληρός φορέας υλοποίησης αυτής της πολιτικής ενάντια σε μία ολόκληρη γενιά που βλέπει τα δικαιώματα της να θυσιάζονται στο βωμό της κρίσης. Η νεολαία δεν έχει καμία αυταπάτη για τον αντιδραστικό και κατασταλτικό ρόλο της ΠΑΣΠ και της νεολαίας ΠΑΣΟΚ. Η σπουδάζουσα νεολαία θα συνεχίσει να απαντά δυναμικά στις προκλήσεις και τα σχέδια της ΠΑΣΠ.
Στο Πολυτεχνείο, της εποχής του μνημονίου, δε χωράνε όσοι υποθηκεύουν το παρόν και τσακίζουν το μέλλον μας. Κόντρα σε όσους αλλοιώνουν το νόημα της εξέγερσης του Νοέμβρη εμείς θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε μέχρι ανατραπούν η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και φύγουμε από τις αλυσίδες της ΕΕ και του ΔΝΤ. Η πραγματική μεταπολίτευση δε θα έρθει με κανένα Καραμανλή, Παπαδήμο ή όποιον άλλο διορίζει ως «εθνικό σωτήρα» το κεφάλαιο. Οι ανάγκες μας δε χωράνε στο μέλλον που μας ετοιμάζουν. Ας γίνουν οι σύγχρονοι αγώνες των εργαζόμενων και της νεολαίας αυτοί που θα ανοίξουν το δρόμο για τη κοινωνική χειραφέτηση.

ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ σε ΑΕΙ – ΤΕΙ

Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2011

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 16ΗΣ ΝΟΕΜΒΡΗ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 16ΗΣ ΝΟΕΜΒΡΗ

Το φετινό Πολυτεχνείο μας βρίσκει σε μια συγκυρία όπου η κρίση ολοένα και βαθαίνει. Στο έδαφος αυτό, διεξάγεται η πιο βάρβαρη επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις νεολαίας και εργαζομένων. Όμως η τρομοκρατία της χρεωκοπίας και της έκτης δόσης που χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από την κυβέρνηση για να συνεχίσει την επίθεση αυτή (νέα μέτρα, χαράτσια, μειώσεις μισθών κτλ), δεν έπιασε καθώς λαός με τον πιο μαχητικό τρόπο ύψωσε πύργο ατίθασο απέναντι στους στη μεγαλειώδη 48ωρη απεργία στις 19-20 Οκτώβρη και βροντοφώναξε το δικό του «ΟΧΙ» στην 28η Οκτώβρη. Αυτό τρόμαξε τα αστικά επιτελεία οδηγώντας στη συγκυβέρνηση-πραξικόπημα ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ με επικεφαλή τον τραπεζίτη Παπαδήμο, η οποία θα προσπαθήσει να δώσει ανάσες στο λαχανιασμένο πολιτικό σύστημα για να συνεχιστεί η πολιτική που επιτάσσουν κεφάλαιο-ΕΕ-ΔΝΤ.
Σε αυτό το φόντο, η φετινή 17 Νοέμβρη αποτελεί σημαντικό σταθμό και κόμβο στη μάχη για την ανατροπή αυτής της κυβέρνησης, για αυτό και οι φοιτητικοί σύλλογοι πραγματοποίησαν μαζικές γενικές συνελεύσεις και αποφάσισαν τη διοργάνωση της μαζί με σωματεία.
Σήμερα 16 Νοέμβρη, ομάδα 30 ατόμων αυτοαποκαλούμενων «αναρχικών» επιτέθηκε με συμμορίτικο παρακρατικό τρόπο (κράνη, παλούκια ,κουκούλες) στους φοιτητικούς συλλόγους καταστρέφοντας τους χώρους και τα υλικά τους, εξαναγκάζοντας όλο το κόσμο και τους φοιτητές που βρισκόντουσαν εκεί σε φυγή. Η ομάδα αυτή μάλιστα δε δίστασε να ασκήσει και φυσική βία σε μέλη των φοιτητικών συλλόγων με αποτέλεσμα των τραυματισμό τριών συναδέλφων και συναγωνιστών που μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο. Νωρίτερα δολοφονική επίθεση με φωτοβολίδες και πέτρες έγινε εναντίον μελών της ΚΝΕ που βρισκόντουσαν στο χώρο του πολυτεχνείου από ομάδα 15 ατόμων, αφού προηγουμένως η ίδια ομάδα πραγματοποίησε τραμπουκισμούς και καταστροφές στο κυλικείο.
Ειδικά σε μια περίοδο που το μόνο όπλο που απομένει στις κυβερνήσεις είναι η σκληρή καταστολή, ενέργειες που προσπαθούν να τρομοκρατήσουν το φοιτητικό και λαϊκό κίνημα, αντικειμενικά βρίσκονται εκτός του κινήματος και λειτουργούν εναντίον του, ως εκ τούτου τις καταγγέλλουμε απερίφραστα. Όσοι νομίζουν ότι με αυτό το τρόπο θα τρομοκρατήσουν το μαχόμενο φοιτητικό και λαϊκό κίνημα, θα εμποδίσουν την υλοποίηση των αγωνιστικών αποφάσεων συλλόγων και σωματείων, θα μας βρουν απέναντι τους. Βαδίζουμε αποφασιστικά στο δρόμο του αγώνα, ας γίνει η 17 Νοέμβρη αρχή της ανατροπής της πολιτικής κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ. Όλοι στους δρόμους.

Όλοι στην πορεία 17.30 στο Πολυτεχνείο
16/11/2011

Ανακοίνωση του Συντονιστικού Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων Φοιτητικών Συλλόγων Θεσσαλονίκης για τη 17η Νοέμβρη

ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΔΕ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΜΟΥΣΕΙΑ - ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ
Η κρίση που μαστίζει όλο τον καπιταλιστικό κόσμο και ιδιαίτερα την ευρωζώνη και την Ελλάδα βαθαίνει και περιπλέκεται. Τρία χρόνια μετά το ξέσπασμά της, κόντρα στις προβλέψεις των «ειδικών» η παγκόσμια οικονομία οδηγείται σε μια περίοδο παρατεταμένης ύφεσης. Η  μόνη λύση που προβάλλεται σα δυνατή από τους, «από τα πάνω», είναι η επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των λαών. Στην Ελλάδα, μετά την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου, που έρχεται να επιβάλλει βάρβαρα μέτρα (χαράτσια, ενιαίο μισθολόγιο, εργασιακή εφεδρεία), οι δυνάμεις του κεφαλαίου σχεδιάζουν μια ακόμη μεγαλύτερη επίθεση απέναντι στην κοινωνία. Αυτή την κατεύθυνση υπηρετεί η απόφαση της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ για “κούρεμα” του ελληνικού χρέους, που χρεοκοπεί τα ασφαλιστικά ταμεία, τα χρήματα δηλαδή που συσσώρευαν γενιές επί γενεών για ασφάλιση και περίθαλψη.
Παρόλα αυτά η ζώνη της αμφισβήτηση αυτής της πολιτικής κάθε μήνα ολοένα και διευρυνόταν. Οι δρόμοι αλλά και οι δεκάδες καταλήψεις υπουργείων έδωσαν διέξοδο και έκφραση στη συσσωρευμένη οργή του κόσμου που πλήττεται. Το «Όχι» που τρόμαξε τους αστούς, που κλόνισε την κυβέρνηση και όλο το πολιτικό σύστημα ήταν το συγκλονιστικό, μαζικό και ανυπόταχτο λαϊκό «Όχι» που παρέλασε την 28η Οκτώβρη ενάντια στη «νέα κατοχή» της ΕΕ και των αγορών. Που έσβησε μέσα σε μια μέρα τους πανηγυρισμούς για το κούρεμα του χρέους και έπιασε το νήμα από την μεγαλειώδη 48ωρη πανελλαδική πανεργατική απεργία στις 19-20 Οκτώβρη. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ τελικά οδηγήθηκε σε παραίτηση από την φοβερή πίεση που ασκούσε σε αυτήν η μαζική εισβολή του λαϊκού παράγοντα στο προσκήνιο, γεγονός που κατέστησε αδύνατη από την ίδια την απρόσκοπτη προώθηση της πολιτικής του κεφαλαίου. Στόχος της μεταβατικής κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας» και συνεργασίας που την αντικαθιστά, είναι να κερδηθεί χρόνος για το πολιτικό σύστημα ώστε να ψηφιστεί η δανειακή σύμβαση και ο νέος προϋπολογισμός, που θα ισοπεδώσει τα λαϊκάδικαιώματα. Επίσης στόχος αυτής είναι η συγκέντρωση όλων των αστικών δυνάμεων για να παγώσουν οι αντιδράσεις, να ανακοπεί η ορμή του κινήματος και μετά να το χτυπήσουν.

Το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα μπορεί να ανατραπεί. Στο τρίτο μεγάλο κύμα αγώνα θα θαφτεί η νέα κυβέρνηση του κεφαλαίου. Η κυβέρνηση της συμμορίας ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, του τραπεζίτη Παπαδήμου, η οποία παρά τη στήριξη του σάπιου κόσμου που υπηρετεί, δε θα πάρει καμία πίστωση χρόνου από το λαό. Η κλιμάκωση των αγώνων, ειδικά μπροστά στην 17η Νοέμβρη, μπορεί να αναδειχθεί σε ένα νέο μεγάλο σταθμό ανατροπής.

Η νέα κυβέρνηση, παρόλα αυτά στο φοιτητικό κίνημα θυμίζει και τη «δική του» αντιπαράθεση με την πολιτική τους. Την αντιπαράθεση που εγκαινιάστηκε στις 24 Αυγούστου, με τη ψήφιση του νόμου για τα πανεπιστήμια. Όπως και τώρα το μέτωπο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ με τη στήριξη της ΔΗΣΥ προσπαθεί να φτιάξει ένα πλαίσιο συναίνεσης που μπορεί να εκφράζεται μονάχα μέσα στους τέσσερις τοίχους της βουλής και συγκροτεί μια κυβέρνηση που θα επιτεθεί με λύσσα στα δικαιώματα του λαού μας. Έτσι και τότε επιχειρήθηκε το ίδιο πράγμα. 250 βουλευτές ψήφισαν το αντιδραστικότερο νόμο που έχει περάσει ποτέ για την παιδεία, βάζοντας φωτιά στα πανεπιστήμια ολόκληρης της χώρας. Βάζοντας φωτιά σε μια ολόκληρη γενιά που συνειδητοποιεί ότι σφαγιάζεται το παρόν και το μέλλον της. Οι 300 καταλήψεις ήταν μόνο μια πρόγευση του τί τους επιφυλάσσει η νεολαία!
Ο νόμος-έκτρωμα της Διαμαντοπούλου έχει σαν στόχο να ολοκληρώσει την επίθεση που όλα τα προηγούμενα χρόνια προσπαθούν να εδραιώσουν στα ελληνικά πανεπιστήμια οι διάφορες κυβερνήσεις και η ΕΕ. Πρόκειται ουσιαστικά για έναν νόμο που έρχεται να συνδεθεί με τις αλλαγές που προωθήθηκαν όλο το προηγούμενο διάστημα στην εργασία. Τα αλλεπάλληλα μνημόνια, οι αντεργατικοί νόμοι αλλά κυρίως η επίθεση στην νεολαία μέσα από την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και το Σύμφωνο Πρώτης Απασχόλησης προϋποθέτουν αλλαγές συνολικά και στην εκπαίδευση και κυρίως στα Πανεπιστήμια.

Τσάκισμα των πτυχίων και διάλυση της εργασιακής προοπτικής
Είναι ο νόμος που θα μας βγάζει και με την βούλα πλέον στην ανεργία, στην μετανάστευση ή στην καλύτερη περίπτωση ανασφάλιστους εργαζόμενους, που άμεσα θα χρειάζονται επανακατάρτιση,  με μισθούς των 500 ευρώ χωρίς δικαιώματα και ελπίδα για το μέλλον. Είναι ο νόμος που εισάγει τους δυο κύκλους σπουδών (bachelor, master) και ατομικά προγράμματα σπουδών κομμένα και ραμμένα για τiς ανάγκες της αγοράς εργασίας (ή καλύτερα αγοράς ανεργίας-ημιαπασχόλησης). Με την αντικατάσταση του πτυχίου από τον ατομικό φάκελο προσόντων και τη ουσιαστική κατάργηση της ισχύος των συλλογικών συμβάσεων αποδυναμώνεται η δυνατότητα τους να διεκδικούν συλλογικά. Οι απόφοιτοι τελικά θα είναι μόνοι απέναντι στις ορέξεις της εργοδοσίας.

Διάλυση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης - Ένταση επιχειρηματικής και ανταποδοτικής λειτουργίας
Με την κρατική χρηματοδότηση των ιδρυμάτων να έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που να μη μπορούν να καλύψουν τα στοιχειώδη για τη λειτουργία τους, εκβιάζεται η ευθυγράμμιση με τις εντολές της κυβέρνησης και τη στρατηγική του κεφαλαίου για την εκπαίδευση (βλ. αξιολόγηση), η σκληρότερη σύνδεση τους με επιχειρήσεις προκειμένου να βρεθούν πόροι χρηματοδότησης που θα καλύψουν τα τεράστια κενά των προϋπολογισμών των ιδρυμάτων. Θεσπίζονται δίδακτρα, επέρχεται ριζική περικοπή των συγγραμμάτων, κλείνουν οι εστίες και εισάγεται η έννοια του φοιτητικού δανείου.

Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ πρόκειται για μια άνευ προηγουμένου προσπάθεια χτυπήματος κάθε φωνής αμφισβήτησης που γεννιέται εντός των πανεπιστημίων, αλλά και συνολικά της κοινωνίας. Η κατάργηση του ασύλου, επί της ουσίας αποτελεί ευθεία κατάργηση των αγώνων της μεταπολίτευσης, των πιο χρυσών σελίδων της σύγχρονης ιστορίας της ελληνικής κοινωνίας, και μια συνέχεια έντασης της καταστολής απέναντι στον εσωτερικό εχθρό, που δεν είναι άλλος από τους αγώνες του λαού και της νεολαίας. Ιδιαίτερα σε μια περίοδο που η κοινωνία βρίσκεται σε αναβρασμό και τα κινήματα υιοθετούν μαζικά ριζοσπαστικές πρακτικές.

Κατάργηση κάθε δημοκρατικής κατάκτησης εντός των πανεπιστημίων - Τσάκισμα κάθε φοιτητικού δικαιώματος
Βασική επιδίωξη για το «νέο» πανεπιστήμιο είναι η πειθάρχηση της φοιτητικής νεολαίας, που αποτελεί τον πυροδότη κινημάτων. Αυτό έρχεται τόσο με την εντατικοποίηση του ρυθμού σπουδών μας (προαπαιτούμενα, αλυσίδες μαθημάτων, υποχρεωτικές  παρακολουθήσεις), όσο και με τα πειθαρχικά συμβούλια (μέτρο που έχει να εφαρμοστεί από τη χούντα) μιας και είναι δεδομένο ότι σε αυτό το νέο πανεπιστήμιο, αλλά και κατά τη προσπάθεια της εφαρμογής του δε χωράνε αναταραχές και κινήσεις ανυπακοής στην εκπαιδευτική (κι όχι μόνο) μεταρρύθμιση.

Ο μαύρος νόμος για τα πανεπιστήμια είναι φτιαγμένος από τα υλικά του ίδιου του πλάστη. Από τα υλικά του μαύρου μετώπου που τον έφερε και τώρα κυβερνά τη χώρα. Θα τον ανατρέψουμε μαζί με την κυβέρνηση συνεργασίας και την πολιτική της λεηλασίας των κοινωνικών δικαιωμάτων. Η νέα κυβέρνηση, δηλαδή η προσπάθεια της άρχουσας τάξης, των Τραπεζιτών και των ισχυρών του πλούτου, αλλά και της ΕΕ και του ΔΝΤ να συνεχίσουν με νέα ορμή τα μέτρα, πρέπει να αντιμετωπιστεί εδώ και τώρα με την ίδια ορμή των εργατικών και νεολαιίστικων αγώνων που κόλλησαν στο τοίχο τη κυβέρνηση Παπανδρέου. Καμιά αναστολή των αγώνων! Ήρθε η ώρα να μιλήσει ο λαός!
Ο Νοέμβρης του ‘73 έδειξε ότι καμία χούντα δεν είναι ανίκητη. Το μαζικό, λαϊκό, δημοκρατικά και «από τα κάτω» οργανωμένο, πολιτικά αιχμηρό και ανυποχώρητο, κίνημα κλόνισε συθέμελα τη χούντα των συνταγματαρχών, θα διώξει και τους τωρινούς δυνάστες. Πόσο επίκαιρα είναι σήμερα τα αιτήματα για Ψωμί- Παιδεία- Ελευθερία, όταν ένας λαός βυθίζεται στην πείνα, τη φτώχεια, και τη βία; Πόσο ανάγκη έχει σήμερα να διατρανωθεί το «Έξω η Ε.Ε.», «Έξω το Δ.Ν.Τ»
Με κρίσιμο σταθμό τις κινητοποιήσεις στις 17 Νοέμβρη και το Πολυτεχνείο. Είναι τώρα η στιγμή που ο λαός πρέπει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του και μέσα από ανυποχώρητους αγώνες διαρκείας να συγκρουστεί με την πολιτική τους και να τους ανατρέψει! Το καθεστώς έκτακτης ανάγκης που έχουν επιβάλει οι αγορές και το κεφαλαίο πρέπει να ανατραπεί και θα ανατραπεί. Οι φοιτητές δεν είμαστε αυτοί που απλά τιμούμε την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Είμαστε αυτοί που εμπνεόμαστε από τους νικηφόρους αγώνες των εξεγερμένων φοιτητών του ’73 και παλεύουμε για την ανατροπή των αλλεπάλληλων κοινοβουλευτικών πραξικοπημάτων που επιβάλλουν κεφαλαίο-ΕΕ-ΔΝΤ. Το νόημα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, τα συνθήματά του και ο ηρωικός αγώνας τους, αποτελούν επίκαιρη ανάγκη για να ξαναβγεί ο λαός στους δρόμους. Όπως και τότε έτσι και τώρα καμία χούντα δεν είναι ανίκητη! 


ΚΑΜΙΑ ΧΟΥΝΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΗΤΗ - ΚΑΤΩ Η ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ
ΕΞΩ Η ΕΕ - ΕΞΩ ΤΟ ΔΝΤ

Με ανυποχώρητους μαζικούς αγώνες εργαζομένων και νεολαίας
ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ

ΑΝΤΙΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ
17 ΝΟΕΜΒΡΗ με συγκέντρωση 17.30 πολυτεχνείο
η πορεία θα επιστρέψει στο άσυλο

συντονιστικό γενικών συνελεύσεων και καταλήψεων φοιτητικών συλλόγων
αρχιτεκτονικής, μηχανολόγων – ηλεκτρολόγων, χημικών μηχανικών, φιλολογικού, ψυχολογίας, χημείας, φυσικού, πληροφορικής

Παρασκευή 15 Απριλίου 2011

ΚΑΛΩΣ ΤΑ ΠΡΩΤΟΠΑΛΙΚΑΡΑ ΤΗΣ ΔΑΠ – ΝΔΦΚ…


Μετά από μήνες φραπέδων, κοινωνικών σχέσεων σε κυλικεία, μπαρ, παρτάκια κ.ο.κ. η ΔΑΠ – ΝΔΦΚ μηχανολόγων επανεμφανίζεται στους διαδρόμους της σχολής εκφέροντας πολιτικό (;) λόγο.
            Η αφορμή: η κινητοποίηση του συλλόγου φοιτητών στο μάθημα και το γραφείο του καθηγητή πληροφορικής κ. Καρατζά, την Παρασκευή 8/4, που αποφασίστηκε στη Γενική Συνέλευση των φοιτητών στις 5/4… Όσο για την αιτία… θα την ανακαλύψουμε στο εγγύς μέλλον, καθώς οι προθέσεις και επιδιώξεις της «πρώτης δύναμης» στα πανεπιστήμια δεν κρύβονται… (δεν έχουν άλλωστε και λόγο να κρυφτούν, όπως θα μας έλεγαν τα γαλάζια στρατιωτάκια της ΝΔ).
            Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Το Δεκέμβρη του 2010, στη τελευταία για το έτος συνέλευση, στην οποία συμμετείχαν τουλάχιστον 500 άτομα, υπερψηφίστηκε ψήφισμα που κατέθεσαν στη Γ.Σ.. πρωτοετείς φοιτητές αλλά και φοιτητές που χρωστάνε το μάθημα της πληροφορικής, προκειμένου ο σύλλογος να αναλάβει δράση για την επίλυση του συγκεκριμένου θέματος. Στη Γ.Σ. λοιπόν του συλλόγου πρωτοδιατυπώθηκε και συζητήθηκε το αίτημα της κατάργησης των quiz ως μορφής εξέτασης και η μετατροπή οποιονδήποτε «υποχρεωτικών ενδιάμεσων εξετάσεων ή εργασιών» σε προαιρετικές. Επίσης προκρίθηκε εξ’ αρχής σα μορφή πάλης, η μαζική μαχητική διεκδίκηση  των αιτημάτων μας, η οποία πολλές φορές σημαίνει ακόμα και το μπλοκάρισμα διαδικασιών εξέτασης, όταν αυτές γίνονται με τέτοιο αντιδραστικό και απαράδεκτο τρόπο.
            Στις 5/4 ο σύλλογος φοιτητών, ύστερα από αρκετό διάστημα στο οποίο δεν υπήρξε καμία εξέλιξη επί του θέματος είτε από πλευρά του Καρατζά, είτε από την πλευρά του τμήματος (το οποίο φέρει βαρύτατες ευθύνες για τη συνεχή κάλυψη που προσφέρει σε καθηγητές που αυθαιρετούν - βλ. μαζικά κοψίματα σε Αντοχή Υλικών και Μορφοποιήσεις με αφαίρεση υλικού), αποφάσισε να προχωρήσει σε μαζική παράσταση στο μάθημα του Καρατζά, από το οποίο ο τελευταίος αδικαιολόγητα αποχώρησε (μάλλον γιατί ζορίστηκε ή γιατί είχε καλύτερα πράγματα να κάνει). Η άμεση απάντηση των φοιτητών ήταν να ακολουθήσουν τον Καρατζά στο γραφείο του και να πραγματοποιήσουν εκεί τη μαζική παράσταση την οποία απέφευγε ο κ. καθηγητής, για να του ζητήσουν το λόγο για τα εξής: 1ον) για να αναγκαστεί να δώσει συγκεκριμένες εξηγήσεις για την κατάσταση του μαθήματος, αλλά και για τη στάση «μη τοποθέτησης και απαξίωσης» που διατηρεί προς τα αιτήματα του συλλόγου  2ον) για την απαράδεκτη αποχώρησή του από το μάθημα, στο οποίο υποχρεούται να βρίσκεται και δεν κάνει χάρη σε κανέναν.
            Προφανώς λοιπόν και στο γραφείο του κ. καθηγητή υπήρχε ένταση. Κι υπήρχε ένταση γιατί τα προβλήματα των φοιτητών τη τελευταία περίοδο διογκώνονται ολοένα και περισσότερο λόγω της οικονομικής κρίσης και της πολιτικής ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ. Διογκώνονται όμως και εξαιτίας του σχεδίου που υπάρχει μέσα κι έξω από τα πανεπιστήμια για να δοθεί ένα συντριπτικό πλήγμα στη δημόσια και δωρεάν παιδεία, στο φοιτητικό και νεολαιίστικο κίνημα (βλ. κλείσιμο σχολείων, ΤΕΙ και ΑΕΙ, λόγω της περαιτέρω περικοπής της χρηματοδότησής τους, νέα προγράμματα σπουδών και διάλυση των πτυχίων, κινήσεις που ευθυγραμμίζονται πλήρως με τις κατευθύνσεις του υπουργείου και το νέο νόμο πλαίσιο, όπως η κατάργηση των διαλέξεων και η αντικατάστασή τους από ταχύρρυθμα μικρά τμήματα φροντιστηριακού τύπου, τα πειθαρχικά συμβούλια στην Πάτρα κι άλλα πολλά). Σε αυτό λοιπόν το φόντο ο Καρατζάς έρχεται, όπως το έχουμε ξαναπεί, να  υλοποιήσει όψεις του πανεπιστημίου που ονειρεύεται η Διαμαντοπούλου, η κυβέρνηση, η ΝΔ, η ΕΕ και οι λοιποί. Οι νεωτεριστικές αλλαγές στο τρόπο διεξαγωγής και εξέτασης του μαθήματος από τον κ.Καρατζά, το μόνο που μας φέρνουν στο μυαλό είναι το πρόσφατο πόρισμα του Ε.Συ.Π. (εθνικό συμβούλιο παιδείας) και οι αλλαγές που προτείνει αυτό για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Εδω λοιπόν πρέπει να τονιστεί ότι η κυβέρνηση πέρα από τις συμμαχίες που έχει συνάψει με το μεγαλύτερο κομμάτι των καθηγητών έχει ουσιαστικά στο πλευρό της και τις καθεστωτικές δυνάμεις ΠΑΣΠ-ΔΑΠ. 
            Δάφνες λοιπόν στη ΔΑΠ – ΝΔΦΚ δε χρειάζεται κανείς να αποδώσει για την πρωτοπόρα δράση  στη Γ.Σ. τμήματος όπου με τον συνηθισμένο τους τρόπο, τη συνδιαλλαγή και τα κοννέ με το καθηγητικό μπλοκ παραποίησαν την αιτηματολογία και τη λογική του συλλόγου, αυτοί που δήθεν κόπτονται για την αδιαμεσολάβητη έκφραση των φοιτητών.  Όπως επίσης δεν οφείλει κανείς να συγχαρεί τα παλικάρια της ΔΑΠ – ΝΔΦΚ για όσα fax κι αν έστειλαν από εδώ και από εκεί για το συγκεκριμένο ζήτημα.
            Αντίθετα οι συλλογικές διαδικασίες των φοιτητών αναδεικνύονται για άλλη μια φορά σα βασικό όπλο για την υπεράσπιση και διεύρυνση των κεκτημένων μας. Οι διαδικασίες όπου μπορούν να συζητηθούν αμεσοδημοκρατικά όλα τα θέματα που αφορούν στο σύλλογο, αλλά και να παρθούν αποφάσεις για συγκεκριμένη δράση. Σε αυτό λοιπόν το πεδίο θα πρέπει όλοι να κρινόμαστε. Στο πεδίο των γενικών συνελεύσεων στις οποίες ούτε η ΔΑΠ ούτε η ΠΑΣΠ πατάνε εδώ και μήνες. Στο πεδίο των δράσεων του Συλλόγου Φοιτητών προκειμένου να αντιπαρατεθεί στις μεθοδεύσεις καθηγητών και όποιου άλλου εκφραστή της πολιτικής του υπουργείου.
            Και όντως σήμερα “κανείς δεν πρέπει να αισθάνεται ασφαλής”, όπως αναφέρει και η ανακοίνωση της ΔΑΠ για το θέμα . Ο λόγος όμως δεν είναι η μαχητική δράση και υπεράσπιση των συμφερόντων μας. Ο λόγος είναι η τεράστιας κλίμακας επίθεση στα δικαιώματα και τις ανάγκες μας που εξαπολύει ΠΑΣΟΚ – ΕΕ- ΔΝΤ. Είναι οι λογικές που εκφράζονται από ΔΑΠ -  ΠΑΣΠ, οι λογικές της υποταγής στην εξαθλίωση και το φόβο, οι αυταπάτες ότι ο καθένας από εμάς μπορεί ενδεχομένως ατομικά να τη βολέψει σε κάποια ρωγμή από τα ερείπια που αφήνει πίσω της η επίθεση του κεφαλαίου, είτε αυτή έχει πράσινο είτε γαλάζιο χρώμα. Είναι οι λογικές που στην αντιπαράθεση του συλλόγου με τους καθηγητές που αυθαιρετούν, παίρνουν το μέρος των καθηγητών με πλουσιοπάροχα ανταλλάγματα όπως διδακτορικά, μεταπτυχιακά, project κ.α.
            Η μάχη για το ζήτημα της πληροφορικής, αποτελεί κομμάτι της πάλης ενάντια στο νέο Νόμο Πλαίσιο. Εν τέλει στη μάχη της γενιάς μας που καλούμαστε να δώσουμε θα συγκρουόμαστε με όποιον βάζει αναχώματα, είτε αυτός είναι οι δυνάμεις καταστολής στο δρόμο είτε μαινόμενοι, αντιδραστικοί καθηγητές όπως ο κ.Καρατζάς. Μονόδρομος για μας είναι ο δρόμος που το φοιτητικό κίνημα τόσα χρόνια έχει μάθει να βαδίζει πετυχαίνοντας νίκες που βελτιώνουν την κατάσταση στο σήμερα, που προκαλούν αναδιπλώσεις στις κυβερνήσεις και τελικά ανατρέπουν το σύνολο της επίθεσης του κεφαλαίου σε εκπαίδευση, εργασία και δημοκρατικά δικαιώματα.


ΑΡ.ΑΓ.Ε._ΕΑΑΚ

Τετάρτη 13 Απριλίου 2011

Θα ‘τανε γελοίοι αν δεν ήταν επικίνδυνοι...


Κι ο λόγος για τα «παιδιά της ΚΝΕ»* που το τελευταίο διάστημα έχουν βαλθεί να σαμποτάρουν τον αγωνιστικό βηματισμό του συλλόγου ενάντια στην πολιτική κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ σε εκπαίδευση και εργασία, αλλά και στις συγκεκριμένες μάχες που δίνει ο σύλλογος για να υπερασπιστεί και να διευρύνει τα κεκτημένα του. Αυτή η στάση της επιτροπής αγώνα στο σύλλογό μας, απορρέει άμεσα απο την γενικότερη λογική του ΚΚΕ και της ΚΝΕ. Μια λογική βαθιάς ηττοπάθειας, που αρκείται σε προσχεδιασμένα ραντεβού εκτόνωσης της δυσαρέσκειας, χωρίς τη προοπτική της κλιμάκωσης και της νικηφόρας έκβασης των αγώνων. Αρκείται στη συγκρότηση ενός δυναμικού γύρω από το Κόμμα, τη Νεολαία, την παράταξη μέχρι να περάσει η μπόρα, μακριά και έξω από τις διαδικασίες στις οποιές η πρόταση μάχης μιας πολιτικής δύναμης δοκιμάζεται και κρίνεται, κερδίζει η χάνει. Αυτές τις διαδικασίες στις οποίες καθένας από εμάς μπορεί να θέτει τα προβλήματα του, αυτά να συζητιούνται και να αποφασίζονται δράσεις προκειμένου να επιλυθούν.
Πιο συγκεκριμένα η επιτροπή αγώνα ηλεκτρολόγων μηχανολόγων διατηρεί μια στάση στην ουσία της εχθρική απέναντι στις γενικές συνελεύσεις. Αυτό μπορεί κανείς να το συμπεράνει όταν λοιδορούνται οι προσπάθειες για διεξαγωγή γ.σ. κι από το λιγοστό οίστρο που επιδεικνύουν τα «παιδιά της ΚΝΕ» για την προπαγάνδιση τους (όταν αυτές δεν εξυπηρετούν τον κεντρικό σχεδιασμό του ΜΑΣ). Η εχθρική αυτή στάση γίνεται ορατή κι από τη διαλυτική παρουσία τους στις γενικές συνελεύσεις. Με την υπερπροβολή εκβιαστικών διλημμάτων που δεν καλείται άμεσα να επιλύσει ο σύλλογος και που δε συμβάλλουν με το τρόπο με τον οποιο τίθενται στην ανάπτυξη των προβληματισμών των φοιτητών για την κλιμάκωση της πάλης τους απέναντι στο νέο νόμο πλαίσιο αλλά και τα τόσα άλλα θέματα που μας απασχολούν το τελευταίο διάστημα. Με τη συστηματική πολλές φορές προσπάθεια δημιουργίας εκφυλιστικών γεγονότων κατά τη διάρκεια της γενικής συνέλευσης, που οριακά ένα προηγούμενο διάστημα, θα μπορούσε να πει κανείς ότι αποσκοπούσαν στην παρακώληση και τη διάλυσή της. Η αγωνία των μελών της επιτροπής αγώνα, κάθε φορά που μαζεύονται 120 και παραπάνω άτομα για να γίνει γενική συνέλευση, να επικυρωθεί η de facto διεξαγωγή της από το ΔΣ, πώς πρέπει να ερμηνευθεί; Αντανακλά πραγματικό άγχος για την «ανασυγκρότηση των οργάνων του κινήματος» ή απλά παρακώληση του βασικού οργάνου του. Πώς αλλιώς θα μπορούσαν να ερμηνευθούν οι ψευτοακτιβισμοί κατά τη διάρκεια των διαδικασιών, όπως η ανάρτηση πανό, το ξύλο με τους εκφραστές της κυβερνητικής πολιτικής (ΠΑΣΠ), κίνηση που δήθεν δήλωνε ότι αυτοί είναι ανεπιθύμητοι. Λες κι η γενική συνέλευση του συλλόγου είναι κοινοβούλιο ή το συνέδριο της ΓΣΕΕ και χωρούν σε αυτή τετοιου είδους δράσεις. Μπερδεύτηκαν οι συνάδελφοι της ΚΝΕ, ή αυτό είναι κάτι πιο βαθύ;
Τα γεγονότα που έλαβαν χώρα την 12/4 στη γενική συνέλευση του συλλόγου αποτελούν άμεση συνέπεια της συγκεκριμένης λογικής και στάσης απέναντι στους συλλόγους κα τις διαδικασίες τους. Πιο συγκεκριμένα σύμφωνα με την απόφαση της προηγούμενης γενικής συνέλευσης είχε καλεστεί τακτική γ.σ. προκειμένου να καθορίσει ο σύλλογος τη δράση τις τελευταίες μέρες πριν το πάσχα, αλλά και το στίγμα της συνέχισης του αγώνα με πρώτο σταθμό την Πρωτομαγιά αλλά και τις 3/5, ημέρα που στη Βουλή θα συζητιέται το καυτό θέμα της παιδείας (και ποιος ξέρει; η Αννούλα μπορει και να πετάξει από το μανίκι της κανα νόμο πλαίσιο!). Στην ίδια διαδικασία είχε καταψηφιστεί από τους φοιτητές η πρόταση για εκλογοαπολογιστική συνέλευση στις 12/4. Μιας διαδικασίας – πασαρέλας φοιτητοπατέρων, που κρίθηκε ότι θα άλλαζε εντελώς την ατζέντα της κουβέντας του συλλόγου, σε κατεύθυνση αποκλιμάκωσης της δράσης του και ενεργοποίησης των εκλογικών μηχανισμών. Παρόλα αυτά «τα παιδιά της ΚΝΕ» επέμειναν στο σχεδιασμό τους, και ενώ τη Τρίτη 12/4 στην αίθουσα 5 είχε μαζευτεί κόσμος για να πραγματοποιηθεί η προγραμματισμένη συνέλευση του συλλόγου, αυτοί επέβαλαν με μικροφωνική και απανωτές τοποθετήσεις, βρυχηθμούς (Κ.Κολλημένος) και τσιρίδες (οποιάσδποτε Κνίτισσας) ότι η τακτική συνέλευση δε θα πραγματοποιηθεί. Αντί αυτής με θαυμαστά «αμεσοδημοκρατικό» τρόπο ορίστηκε προεδρείο από δύο μέλη της ΚΝΕ και ξεκίνησε απολογισμός της δράσης του απερχόμενου ΔΣ από ένα τρίτο μέλος της Κομμουνιστικής Νεολαίας ενώ στην αίθουσα 5 επικρατούσε πραγματικό χάος. Από την πλευρά του σχήματος έγιναν επανειλλημένες προσπάθειες να δωθεί ένα τέλος στο σπάσιμο της συνέλευσης διακόπτοντας τη λειτουργία της μικροφωνικής. Η απάντηση της ΚΝΕ ήταν η επίθεση σε μέλη του σχήματος επιδιώκοντας να συνεχιστεί η τοποθέτηση/διαδικασία-τραγέλαφος. Ο κόσμος αποσβολωμένος από το πραξικόπημα το οποίο είχε πραγματοποιηθεί μπροστά στα μάτια του, αδυνατούσε να δεί τον εαυτό του μέσα σε μια τέτοια διαδικασία. Αυτό μας οδήγησε και μας στο να καταγγείλουμε την ωμή διάλυση της συνέλευσης και να αποχωρήσουμε.
Για μας τα όσα συνέβησαν αποτελούν συνέχεια μιας λογικής που δεν μπορεί να περιγράψει ένα νικηφόρο σχέδιο και να εμπνεύσει τον κόσμο του αγώνα. Γι’ αυτό και δεν έχει εμπιστοσύνη σ’ αυτόν και στις διαδικασίες που βρίσκεται, συζητά και αποφασίζει, φτάνοντας μέχρι το σημείο να σπάει τις αποφάσεις του συλλόγου. Τη συγκεκριμένη μάλιστα πρακτική είχαμε συνηθίσει, να τη χρησιμοποιούν δυνάμεις όπως η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ, που στηρίζουν χρόνια τώρα την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, για να τσακίσουν τις αντιστάσεις και τις αγωνιστικές διεργασίες στους κόλπους των συλλόγων. Δε μας εκπλήσει η κατρακίλα της ΚΝΕ. Σε μια τέτοια περίοδο που τα ερωτήματα βαθαίνουν και γίνονται αμείλικτα, η αδυναμία απάντησης από την πλευρά της, την οδηγεί στην αντίπερα όχθη από αυτήν του κινήματος. Από τη δική μας πλευρά δηλώνουμε ότι θα επιμείνουμε στη λογική που έχουμε καταθέσει τόσες φορές στο σύλλογο, για τη συγκρότηση ενός φοιτητικού κινήματος που θα γκρεμίσει τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης για το νέο νόμο πλαίσιο, που θα αποτελέσει πόλο έλξης και σημείο αναφοράς για το σύνολο της νεολαίας και θα πυροδοτήσει ευρύτερες κοινωνικές διεργασίες προκειμένου να ανατραπεί η επίθεση του κεφαλαίου στα δικαιώματα και τις ανάγκες των εργαζομένων και της νεολαίας. Για να γίνουμε η γενιά της ρήξης και της ανατροπής. Για να επικρατήσουν οι ανάγκες και τα δικαιώματα μας και όχι η εξαθλίωση, ο φόβος και η υποταγή.

*ο όρος «τα παιδιά της ΚΝΕ» δεν αναφέρεται στο ποίημα του Γ. Ρίτσου, αλλά στο τραγούδι του Τζίμη Πανούση «SOS Πεντάγωνο καλεί Μόσχα»



ΑΡ.ΑΓ.Ε - ΕΑΑΚ

Τετάρτη 16 Μαρτίου 2011

Απόφαση Συλλόγου Μηχανολόγων-Ηλεκτρολόγων 15/3


Απόφαση ΣΦ Μηχανολόγων–Ηλεκτρολόγων (15/3/2011)
Βρισκόμαστε σε μια χρονική περίοδο που γινόμαστε μάρτυρες πρωτοφανών εξελίξεων σε διεθνές επίπεδο. Πέρα από τις χώρες-μέλη της Ε.Ε. που η μία μετά την άλλη γνωρίζουν από πρώτο χέρι τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και νιώθουν τα απειλητικά χνώτα του Δ.Ν.Τ. (Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία κλπ), το αδιέξοδο του σημερινού συστήματος έχει δημιουργήσει ένα ντόμινο κοινωνικών εκρήξεων και σε άλλες γωνιές του πλανήτη. Τα πρόσφατα παραδείγματα της Αιγύπτου, της Λιβύης και της Τυνησίας προμηνύουν ότι το 2011 θα είναι μία χρονιά όξυνσης κοινωνικών αντιθέσεων και κορύφωσης λαϊκών αγώνων. Μπροστά στον κίνδυνο και την απειλή της υποταγής και της εξαθλίωσης η νεολαία, όπως φάνηκε και στην Αίγυπτο, λειτουργεί ως πυροδότης κινημάτων και εξεγέρσεων με αποτέλεσμα την αποσταθεροποίηση του παγκόσμιου πολιτικού σκηνικού.
            Με βάση όλα τα παραπάνω, τα επιχειρήματα και οι αναλύσεις που ακούγονταν τόσο καιρό από τα ντόπια και ξένα αστικά μίντια  και την κυβέρνηση, περί «ελληνικού φαινομένου» και «ελληνικής κρίσης» καταρρέουν σαν τραπουλόχαρτα. Γίνεται αντιληπτό λοιπόν ότι η οικονομική κρίση είναι ένα φαινόμενο παγκόσμιο και αποτελεί μία ευκαιρία για το κεφάλαιο, το οποίο καταργώντας κατακτήσεις και δικαιώματα του λαού προσπαθεί να ενισχύσει την κυριαρχία του. Στην Ελλάδα αυτή η κατάσταση κορυφώνεται τον τελευταίο χρόνο με την έλευση της τρόικας και την είσοδο της χώρας στο Δ.Ν.Τ. Η επίθεση με το πέρασμα του καιρού εντείνεται, καθώς  ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ σε πλήρη σύμπνοια προχωρούν στην επικαιροποίηση του μνημονίου (μνημόνιο Νο 4) που προβλέπει ότι πρέπει μέχρι το 2015 να εξασφαλιστούν 50 δις, που θα προέρχονται από αποκρατικοποιήσεις, μειώσεις μισθών και νέες φορολογικές αυξήσεις.
Τα μέτωπα που αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση επιλέγει να ανοίξει, εν όψει και της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ στις 25 Μαρτίου, είναι, εκτός των άλλων, οι ιδιωτικοποιήσεις των ΔΕΚΟ και το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, ενώ το αμέσως επόμενο είναι αυτό της παιδείας και του νέου νόμου πλαίσιο για τα πανεπιστήμια.
            Μέσα σ’ αυτό το σκοτάδι που διαμορφώνει η κυβερνητική πολιτική, ξεσπούν πολλοί ελπιδοφόροι αγώνες από τα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας. Λαμπρό παράδειγμα αποτελούν οι κλαδικές απεργίες, όπως αυτή των εργαζομένων στα μέσα μαζικής μεταφοράς αλλά και των υπαλλήλων στον τομέα της υγείας. Αγώνες που χαρακτηρίζονται τόσο από αποφασιστικότητα  (βλ. συνέχιση της απεργίας στα ΜΜΜ παρότι αυτή κρίθηκε παράνομη και καταχρηστική) αλλά και οξυμένες μορφές πάλης (κατάληψη του υπουργείου υγείας). Οι κινητοποιήσεις αυτές κόντρα στις ξεπουλημένες ηγεσίες, που στόχο έχουν την εκτόνωσή τους, αλλά και παρά την ακραία συκοφάντηση από τα ΜΜΕ, βάζουν ως στόχο όχι απλά και μόνο την ικανοποίηση κάποιων συντεχνιακών αιτημάτων, αλλά με το βλέμμα στραμμένο στην κοινωνία, αντιτίθενται  στην κατάργηση βασικών κοινωνικών παροχών. Σημαντικό κόμβο των κινητοποιήσεων αποτέλεσε η Γενική Απεργία της Τετάρτης 23/2, όπου δεκάδες χιλιάδες φοιτητών και εργαζομένων, συμμετείχαν στις μεγαλειώδεις απεργιακές κινητοποιήσεις ενάντια στην πιο ληστρική επίθεση (κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ) σε εργαζόμενους και νεολαία τα τελευταία χρόνια, βροντοφωνάζοντας την αγανάκτηση και την οργή τους. Παράλληλα, 300 μετανάστες εργάτες, πραγματοποιώντας ένα συγκλονιστικό αγώνα 45 ημερών απεργίας πείνας και εκφράζοντας τη φωνή των μεταναστών απαιτώντας την νομιμοποίηση όλων, κατάφεραν να εκβιάσουν την κυβέρνηση και να αποσπάσουν κατακτήσει για όλους τους εργαζόμενους, αποδεικνύοντας ότι με αποφασιστικούς αγώνες μπορούν να υπάρχουν ακόμα και σήμερα νίκες. Τέλος ένας πρωτοφανούς έντασης και διάρκειας αγώνας εξελίσσεται από το Δεκέμβρη στα οδοφράγματα της Κερατέας όπου σύσσωμη η κοινωνία της κωμόπολης αντιστέκεται τόσο στη δημιουργία ΧΥΤΑ που θα οδηγήσει στην υποβάθμιση της ζωής και του τόπου τους, όσο και στα συμφέροντα των μεγαλοεργολάβων που έχουν αναλάβει το έργο. Οι κάτοικοι της Κερατέας στα πλαίσια του δίκαιου αγώνα τους υιοθέτησαν οξυμένες πρακτικές στο δρόμο και δεν δίστασαν να υπερβούν τα όρια της αστικής νομιμότητας.
            Τα παραπάνω γεγονότα φανερώνουν ότι υπάρχει δυνατότητα υπέρβασης της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί από την σκοπιά του λαϊκού κινήματος. Τέτοιοι αγώνες μπορούν να εμπνεύσουν συνολικά την κοινωνία εγχαράσσοντας στη συλλογική συνείδηση την προοπτική της νίκης και της ανατροπής. Γι αυτό το λόγο είναι επικίνδυνοι για την κυβέρνηση και όλους τους εκφραστές της αντιλαϊκής πολιτικής. Είναι λοιπόν αναγκαίο για το κράτος να θωρακιστεί κατασταλτικά και ιδεολογικά απέναντί τους καταργώντας στην ουσία οποιαδήποτε έννοια δημοκρατικού δικαιώματος και ελευθερίας. Αυτό πραγματοποιείται με την αύξηση της αστυνομοκρατίας στις γειτονιές, την ένταση της καταστολής και της αστυνομικής βίας (χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Κερατέας η οποία έχει ουσιαστικά μετατραπεί σε κατεχόμενη πόλη από τις αστυνομικές δυνάμεις) αλλά ακόμα και με την εκπαίδευση σωμάτων στρατού για την καταστολή διαδηλώσεων και κοινωνικών εκρήξεων. Απόδειξη στο τελευταίο είναι η άσκηση «Καλλίμαχος» στο στρατόπεδο του Κιλκίς, όπου ουσιαστικά ήταν μια αναπαράσταση διάλυσης πορειών από το στρατό. Από την άλλη η κυβέρνηση προσπαθεί με διάφορα νομοθετήματα να ποινικοποιήσει, όλο και αυξανόμενες κινήσεις πολιτών, που αρνούνται την πληρωμή των διοδίων και των συγκοινωνιών, προασπίζοντας το δικαίωμα για δωρεάν μεταφορές.
            Η επίθεση της κυβέρνησης στα δημοκρατικά δικαιώματα εντείνεται με την άνευ προηγουμένου στοχοποίηση και υπονόμευση του πανεπιστημιακού ασύλου με κορύφωση την άρση του ασύλου στη Νομική Αθήνας. Το επίθεση στο άσυλο, το οποίο το φοιτητικό και λαϊκό κίνημα  επί χρόνια προάσπιζαν συλλογικά και οργανωμένα μέσα από τις διαδικασίες τους. Αποτελεί μια κίνηση οχύρωσης από μεριάς του κράτους και της κυβέρνησης απέναντι στην τεράστια κοινωνική οργή που σπέρνει η  πολιτική της κοινοβουλευτικής δικτατορίας ΠΑΣΟΚ – ΔΝΤ και ΕΕ  και απέναντι στους μαζικούς, ακυδεμόνευτους αγώνες που βγαίνουν καθημερινά στο προσκήνιο. Ειδικά σε μια συγκυρία που το φοιτητικό κίνημα καλείται να δώσει μια τεράστια μάχη ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και το νόμο πλαίσιο με συνελεύσεις - καταλήψεις – διαδηλώσεις, η συγκεκριμένη κίνηση δείχνει τις διαθέσεις της κυβέρνησης απέναντι σε αυτό το ενδεχόμενο. Άλλωστε το άσυλο θα αποτελέσει βασικό εργαλείο στο οπλοστάσιο του φοιτητικού κινήματος που καλείται να ορθώσει ανάστημα σ' ένα νόμο που θα αλλάζει ριζικά τη λειτουργία του πανεπιστημίου όπως την γνωρίζουμε μέχρι σήμερα. Στο ζήτημα του ασύλου λοιπόν, η θέση μας είναι σαφής και ασυμβίβαστη: το φοιτητικό και το ευρύτερο λαϊκό κίνημα είναι τα μόνα αρμόδια να αποφασίζουν για το άσυλο, μέσα από τα όργανα και τις διαδικασίες τους. Σε μια περίοδο που οι κοινωνικοί αγώνες ενάντια στη κυρίαρχη πολιτική κορυφώνονται, δεν θα δεχτούμε καμία καταπάτηση και καμία συκοφάντηση του θεσμού του ασύλου, που πάντα αποτελούσε για αυτούς εφαλτήριο. 
            Το εργατικό κίνημα λοιπόν, θα πρέπει να βαθύνει την πολιτική του στοχοθεσία και να απαιτήσει τη διαγραφή του ληστρικού χρέους, την αποδέσμευση από ΟΝΕ και ΕΕ, την εθνικοποίηση των βασικών πυλώνων της οικονομίας και των τραπεζών και να επιδιώξει να ασκήσει εργατικό έλεγχο σε αυτά. Τα παραπάνω θα πρέπει να δεθούν με τα πάγια αιτήματα για ραγδαίες αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις και μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους. Ταυτόχρονα θα πρέπει το εργατικό κίνημα να υιοθετήσει αναβαθμισμένες μορφές πάλης. Οι απεργίες διαρκείας, οι καταλήψεις κέντρων λήψης αποφάσεων θα πρέπει να μπουν στην ημερήσια διάταξη της συζήτησης των εργατικών σωματείων και συλλογικοτήτων και να προκαλέσουν τριγμούς στα επιτελεία της κυβέρνησης.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ – ΝΟΜΟΣ-ΠΛΑΙΣΙΟ για τα πανεπιστήμια
            Από την αρχή κιόλας του χειμερινού εξαμήνου ακούσαμε τη Διαμαντοπούλου να εξαγγέλλει πως αυτό το έτος θα είναι έτος παιδείας και να θέτει επί τάπητος το θέμα των πανεπιστημίων καλώντας όλη την πανεπιστημιακή κοινότητα σε έναν στημένο διάλογο με στόχο την κατάθεση ενός νέου νόμου πλαισίου. Ο σύλλογός μας όπως και πολλοί άλλοι σ’ όλη την Ελλάδα (φτάσαν τις 90 σχολές υπό κατάληψη στην απεργία της 15ης Δεκέμβρη) από την πρώτη στιγμή πήρε θέση μάχης για την ανατροπή της πιο αντιδραστικής εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης της τελευταίας 20ετίας. Μέσα από μαζικές γενικές συνελεύσεις και καταλήψεις οι φοιτητές έδωσαν μια πρώτη απάντηση στα σχέδια του υπουργείου, προτάσσοντας δυναμικά τις ανάγκες και τα συμφέροντά τους. Παράλληλα, με τα μάτια στραμμένα πάντα στην κοινωνία, βρέθηκαν στο δρόμο μαζί με όλα τα πληττόμενα κομμάτια της, παλεύοντας ενάντια στη συνολική πολιτική της κυβέρνησης. Παρά το γεγονός ότι το φοιτητικό κίνημα δεν πρόλαβε να οξυνθεί όσο θα θέλαμε, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αναβολή της κατάθεσης του νομοσχεδίου. Αυτό ωστόσο δεν σημαίνει ότι η μάχη τελείωσε, απεναντίας τώρα αρχίζει καθώς οι νέες δηλώσεις του υπουργείου αποτελούν casus belli για τους φοιτητές. Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η απερχόμενη σύνοδος των πρυτάνεων στο Ναύπλιο που ουσιασιαστικά προσθέτει τις τελευταίες πινελιές στο νόμο έκτρωμα που θα κατατεθεί μέσα στις επόμενες βδομάδες στη βουλή.

Με τον αναβαθμισμένο νόμο πλαίσιο, η κυβέρνηση δεν δείχνει να αναδιπλώνεται αλλά ίσα ίσα επιτίθεται ακόμη πιο σφοδρά:
·      Αναδιαμόρφωση της φοιτητικής καθημερινότητας – Εντατικοποίηση του ρυθμού σπουδών. Η είσοδος στην τριτοβάθμια εκπαίδευση μέσω προπαρασκευαστικού έτους, η κατάργηση των ακαδημαϊκών διαλέξεων και η θέσπιση απουσιολόγιου, οι αλυσίδες μαθημάτων και τα προαπαιτούμενα και τέλος οι διαγραφές φοιτητών με την παράλληλη προώθησή τους σε ΙΕΚ, αλλάζουν ριζικά τη ζωή των φοιτητών στο πανεπιστήμιο. Τα παραπάνω ωθούν τον φοιτητή στην εξατομίκευση και την αλλοτρίωση, απομακρύνοντας τον από συλλογικές αναπαραστάσεις και διεκδικήσεις μέσα σε ένα αποστειρωμένο πανεπιστήμιο-σχολείο που στόχος του είναι η δημιουργία πειθήνιων εργαζομένων.
·      Πλήρης και οριστική αποστοίχηση των επαγγελματικών δικαιωμάτων από τα πτυχία. Μέσα από ατομικά προγράμματα σπουδών, ο φοιτητής παλεύει για να μαζέψει προσόντα και δεξιότητες ώστε να εμπλουτίσει τον ατομικό φάκελο προσόντων του, που αντικαθιστά πλήρως το ενιαίο πτυχίο. Θεσπίζεται έτσι ένας νέος τρόπος απόδοσης επαγγελματικών δικαιωμάτων που σε συνδυασμό με το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων θα κατατάσσει τον εργαζόμενο σε μια 8βάθμια κλίμακα, αναγκάζοντάς τον να μπει σε έναν φαύλο κύκλο επανακατάρτισης και ανταγωνισμού προκειμένου να αποκτήσει καλύτερους όρους εργασίας. Ειδικά για τους μηχανικούς η κατάσταση αυτή επιδεινώνεται με τις επικείμενες αλλαγές στο ΤΕΕ και το άνοιγμα του επαγγέλματος που θα έχουν ως αποτέλεσμα την κατάργηση της ελάχιστης αμοιβής για τους αυτοαπασχολούμενους οδηγώντας τους όχι απλά στην ανεργία αλλά πετιούνται πραγματικά στο δρόμο χώρις καμία προοπτική εύρεσης δουλειάς κι άρα τελικά οδηγούνται οριστικά στην εξαθλίωση. Επίσης, οι άνεργοι και οι μισθωτοί μηχανικοί, η πλειοψηφία δηλαδή των μηχανικών νιώθουν στο πετσί τους την επιθετικότητα του κατασκευαστικού κεφαλαίου και έχουν γνωρίσει από πρώτο χέρι την εργασιακή κατάσταση που επιφυλάσσει η πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ, εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Η κατάργηση του ενιαίου 5 ετούς διπλώματος - πτυχίου του μηχανικού και η κατοχύρωση επαγγελματικών δικαιωμάτων μέσα από ένα συνεχή κύκλο ανασφάλιστης και πολλές φορές τζάμπα εργασίας (της λεγόμενης «μαθητείας»), καθώς και ο πολλαπλασιασμός και η σκλήρυνση των εξετάσεων για τη κατοχύρωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων, εντείνει ακόμα περισσότερο την ελαστική και ανασφάλιστη εργασία, συμπιέζει στο χαμηλότερο επίπεδο τους μισθούς και εκτοξεύει τα ωράρια σε πρωτοφανέροτα επίπεδα (10ωρα, 6ημερα). Ταυτόχρονα οι τεράστιες εργατικές εισφορές που καλούνται να πληρώνουν οι εργαζόμενοι μηχανικοί (1800 ευρώ το χρόνο), ανεξάρτητα από το αν δουλεύουν ή είναι άνεργοι, ωθούν ολοένα και περισσότερους νέους πτυχιούχους στη μη εγγραφή τους στο ΤΕΕ και στη μη ασφάλιση τους στο ΤΣΜΕΔΕ. Τέλος το ΤΕΕ και το ΤΣΜΕΔΕ δε χορηγούν κανένα επίδομα ανεργίας, με τη γελοία δικαιολογία της ελεύθερης φύσης του επαγγέλματος (βλ. Δεν υπάρχει άνεργος μηχανικός).
·      Σαρωτική περικοπή χρηματοδότησης και φοιτητικών παροχών. Δρομολογούνται συγχωνεύσεις, με συνένωση και κατάργηση τμημάτων (βλέπε κατάργηση των ΤΕΙ Θεσσαλονίκη και Πειραιά), με άξονα την ανταποδοτική και μειωμένη χρηματοδότηση. Παράλληλα, αυτονόητες ανάγκες όπως η δωρεάν σίτιση-στέγαση, τα πάσο και τα συγγράμματα θα παρέχονται με αναβαθμισμένο το κριτήριο της απόδοσης του φοιτητή. Ένα ακόμα είναι η υποχρέωση του πανεπιστημίου για δωρεάν στέγαση (που ήδη είναι προβληματική και ελλιπής) η οποία υπάγεται πλέον στις διαθέσεις των καλλικρατικών δήμων. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα με τη λίστα συγγραμμάτων που έχει μετατραπεί ήδη σε λίστα βιβλίων (ένα βιβλίο για κάθε μάθημα) και επιδιώκουν να την κάνουν λίστα βιβλίων προς αγορά.          Συγκεκριμένα, η νέα εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας προβλέπει πως ο κάθε φοιτητής, πλέον, θα δικαιούται ανά μάθημα μόνο ένα δωρεάν βιβλίο (όχι ένα δωρεάν σύγγραμα που μπορεί να περιλαμβάνει παραπάνω βιβλία) και ό,τι χρειάζεται παραπάνω «απλά» θα πληρώνεται! Οι φοιτητές που πήραν παραπάνω συγγράμματα πρέπει να τα επιστρέφουν, διαφορετικά δε θα μπορούν στο εξής να πάρουν κανένα βιβλίο δωρεάν αφού θα διαγράφονται απ' το σύστημα ΕΥΔΟΞΟΣ. Παράλληλα, αφήνεται ανοιχτό το ενδεχόμενο κατάργησης του συμπληρωματικού συγγράμματος (κοινώς κομμένες οι σημειώσεις). Εάν οι φοιτητές επί πτυχίω, που έχουν παραλάβει παραπάνω συγγράμματα, δεν τα επιστρέφουν θα διώκονται με πειθαρχικά! Κι όλα αυτά θα αποτελούν παραδείγματα από το μακρινό παρελθόν, μιας και οι εξαγγελίες μιλούν ακόμα και για καταβολή διδάκτρων.
·      Εξωπανεπιστημιακές διοικήσεις. Τα πρυτανικά συμβούλια και η σύγκλητος αντικαθίστανται από τα Συμβούλια Διοίκησης. Όργανα τα οποία θα συγκροτούνται από managers, μεγαλοκαθηγητές και εκπροσώπους του επιχειρηματικού κόσμου. Αυτό έχει δύο όψεις: Από τη μία με τα νέα διοικητικά συμβούλια η προώθηση της κυβερνητικής πολιτικής θα γίνεται με πολύ πιο άμεσο τρόπο. Από την άλλη, η δημιουργία κλειστών και μονωμένων από το φοιτητικό κόσμο και την «πανεπιστημιακή κοινότητα» Συμβουλίων Διοίκησης, που θα μπορούν να συνεδριάζουν και εκτός Ασύλου, θα έχει σαν αποτέλεσμα τον περιορισμό της επίδρασης της φωνής των φοιτητικών συλλόγων και των εργαζομένων του πανεπιστημίου στη λήψη των αποφάσεων. Εικόνα από το μέλλον αποτέλεσε άλλωστε η πρόσφατη συνεδρίαση επιτροπής εξωτερικής αξιολόγησης για την Ιατρική που πραγματοποιήθηκε στο Electra Palace.
Στα πλαίσια αυτά κινείται και η προσπάθεια του Τμήματος Ηλεκτρολόγων για αλλαγή του προγράμματος σπουδών της σχολής. Από ότι έχει ανακοινώσει ο πρόεδρος του Τμήματος, φαίνεται πως η διάθεση του Τμήματος είναι να προσαρμοστεί στις διατάξεις του Νομοσχεδίου Γιαννάκου αλλά και Διαμαντοπούλου πριν καν αυτό κατατεθεί. Συγκεκριμένα, γίνεται λόγος για τομείς που μπορεί να φτάνουν ακόμα και στο …2ο έτος, για αλυσίδες σε όλα τα μαθήματα και για μείωση του αριθμού των μαθημάτων σε λιγότερα που θα σημάνει τη γιγάντωση της ύλης (ανά μάθημα).
Όπως γίνεται λοιπόν αντιληπτό το φοιτητικό κίνημα βρίσκεται μπροστά στη μεγαλύτερη μάχη των τελευταίων δεκαετιών. Ο αγώνας για την ανατροπή του νέου νόμου πλαισίου απαιτεί κάθε φοιτητής να προτάξει τη συλλογική συνείδηση και διεκδίκηση απέναντι σε κάθε λογική εξατομίκευσης και προσωπικών συμφερόντων. Πρέπει επίσης να γίνει αντιληπτό ότι η μάχη ενάντια στο νέο νόμο πλαίσιο είναι κομμάτι της συνολικής πάλης ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, γι’ αυτό κι ο συντονισμός και η συμπόρευση με τα υπόλοιπα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας επιβάλλεται. Δεν τρέφουμε καμία αυταπάτη ότι η υπομονή και η υποταγή στις επιταγές κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ ίσως και να βελτιώσουν ένα μέλλον που ήδη διαφαίνεται καταδικασμένο. Όταν αυτοί δηλώνουν ότι θα είμαστε η γενιά που θα ζήσει χειρότερα από τις προηγούμενες εμείς απαντάμε ότι θα γίνουμε η γενιά της ανατροπής μέσα από τους μαζικούς ανυποχώρητους αγώνες, γιατί μόνο αυτοί μπορούν να νικήσουν. Άλλωστε η δυναμική του φοιτητικού κινήματος έχει ιστορικά αποδείξει ότι μπορεί να εμπνεύσει συνολικότερα την κοινωνία και να αποτελέσει πυροδότη ευρύτερων λαϊκών εκρήξεων και κινημάτων.
            Τέλος, είναι προφανές ότι η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση δεν περιορίζεται μόνο στα πανεπιστήμια αλλά επεκτείνεται και στη πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Πολλά σχολεία θα κλείσουν, γεγονός που αφενός θα οδηγήσει σε μαζικές απολύσεις εκπαιδευτικών, αφετέρου θα κάνει πιο αποπνικτική την ήδη βεβαρυμμένη σχολική καθημερινότητα. Γίνεται ξεκάθαρη λοιπόν η ανάγκη συγκρότησης ενός πανεκπαιδευτικού μετώπου που θα ανατρέψει τα σχέδια της κυβέρνησης και θα συμπορευτεί με τα υπόλοιπα μέτωπα της εργασίας και ιδιαίτερα στην κατεύθυνση υπεράσπισης αλλά και κατάκτησης μίας αξιοπρεπούς εργασιακής προοπτικής, σε συνεργασία με τους εργαζόμενους στον κλάδο και το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών.
            Στα πλαίσια αυτά, λοιπόν, η επόμενη περίοδος θα πρέπει να αποτελέσει την ηχηρή μας απάντηση απέναντι στον Νόμο Πλαίσιο και τα σχέδια της Διαμαντοπούλου, απέναντι στις αλλαγές στα εργασιακά των μηχανικών και στο μαύρο μέλλον της ημιεργασίας – ημιανεργίας που μας ετοιμάζουν.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
·       Άμεση απεμπλοκή της χώρας από την επιτήρηση ΕΕ και ΔΝΤ. Δεν θα πληρώσουν οι εργαζόμενοι την κρίση τους!
·       καταργηση του τρομονομου
·       ΝΑ ΜΗN ΚΑΤΑΤΕΘΕΙ Ο ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ-ΠΛΑΙΣΙΟ των ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ
·       ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΏΡΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗ και το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων. ΚΑΝΕΝΑ ΙΔΒΕ. ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΠΟΥΔΩΝ, πτυχίων, σχολών, ιδρυμάτων. Μόνος αρμόδιος για τις υποθέσεις μας, είμαστε εμείς μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις.
·       ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΤΑ Κ. Ε. Σ
·       ΕΝΑ ΠΤΥΧΙΟ ΑΝΑ ΓΝΩΣΤΙΚΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ενιαίο γενικό, με ίσα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα, μοναδική προϋπόθεση για δουλειά.
·       ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΑΛΥΨΗ, ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΩΡΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗ ΡΙΖΙΚΗ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΔΟΧΩΝ. ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΛΑΣΤΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.
·       Καμιά επαναδιαπραγμάτευση - κατάργηση του ασύλου. - Διεύρυνση του στα σχολεία και στους χώρους δουλειάς.
·       Κατάργηση της δράσης κάθε λογής εργολάβων σε ΑΕΙ και ΤΕΙ. ΕΞΩ ΟΙ ΕΡΓΟΛΑΒΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΘ ΚΙ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ Μονιμοποίηση συμβασιούχων που εργάζονται υπό αυτό καθεστώς (π.χ. καθαρίστριες), επαναπρόσληψη προσωπικού για την κανονική λειτουργία της λέσχης, αξιοπρεπείς μισθούς και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα.
·       Καμία επιχειρηματική δραστηριότητα μέσα στα πανεπιστήμια.
·       ΚΑΜΙΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ - ΝΕΚΡΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΦΕΕ, ΦΕΑΠΘ. ΜΠΛΟΚΑΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΗΣ ΕΦΕΕ ΟΠΟΤΕ ΚΙ ΑΝ ΓΙΝΕΙ.
·       ΔΩΡΕΑΝ ΣΙΤΙΣΗ, ΣΤΕΓΑΣΗ, ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ, για όλους τους φοιτητές ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗΣ ΛΕΣΧΗΣ.
·       ΓΙΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ, (ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΜΑΘΗΜΑ) ΔΕ ΘΑ ΑΝΕΧΤΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΤΕΣΤ Ή ΕΡΓΑΣΙΑ. ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΟΙ ΕΡΓΑΣΙΕΣ Ή ΟΙ ΠΡΟΟΔΟΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΑΠΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΤΡΟΥΝ ΜΟΝΟ ΠΡΟΣΘΕΤΙΚΑ ΣΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΒΑΘΜΟ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΣΗ ΤΕΛΙΚΗΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ
·       ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΩΝ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΩΝ ΠΟΙΝΩΝ ΣΤΟΥΣ 7 ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ. ΚΑΝΕΝΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ.
·       ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΧΡΗΣΤΟ ΤΖΕΛΕΠΗ.

ΠροχωροΥμε σε:
·                     ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ  ΑΠΟ ΤΕΤΑΡΤΗ 16/3 εώς και ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18/3.
·                     ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΠΕΜΠΤΗ 17/3 με συγκέντρωση 12:00 στο Πολυτεχνείο ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟ-ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ  ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ για την παιδεία
·                     ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ  ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΝΟΜΟΥ-ΠΛΑΙΣΙΟ ΜΕ ΓΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΕΡΑ. Ο ΝΟΜΟΣ-ΕΚΤΡΩΜΑ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΚΙ ΕΜΑΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ!
·                     ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΤΜΗΜΑ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΟΧΗΣ ΥΛΙΚΩΝ. ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΠΑΡΑΤHΡΟΥΝΤΑΙ ΑΝΑΛΟΓΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΜΑΖΙΚΩΝ ΚΟΨΙΜΑΤΩΝ.
·                     Συντονισμό με γενικές συνελεύσεις φοιτητών – σπουδαστών που κινούνται σε  ανάλογη κατεύθυνση με τη δικιά μας. Επιδιώκουμε και συντονισμό με τους αγωνιζόμενους μαθητές και τα εργατικά σωματεία
·                     Σύσταση ανοιχτής σε όλους συντονιστικής επιτροπής, υπόλογης σε αυτήν για την υλοποίηση της απόφασης και για τον καθορισμό των εκδηλώσεων και των δραστηριοτήτων του συλλόγου.
·                     Νεα γενικη συνελευση Δευτερα 21/3 αιθ. 5 13.00
·                     ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΜΗΜΑΤΟς ΤΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟς ΣΠΟΥΔΩΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ ‘‘Δομημενου προγραμματισμου’’
·                     συμμετεχουμε σε συντονισμο με το σ.μ.τ. στην κινητοποιηση εναντια στην αντιπροσωπεια του τ.ε.ε. εναντια στην καταργηση των ελαχιστων αμοιβων και την πιστοποιηση των επαγγελματικων δικαιωματων 21/3.