ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ-ΧΑΦΙΕΔΙΣΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΚΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΑ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ.

      Την Τετάρτη 23/2 , εκατοντάδες φοιτητών και εργαζομένων ,συμμετείχαν στη μεγαλειώδη απεργιακή κινητοποίηση ενάντια στην πιο ληστρική επίθεση (κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ) σε εργαζόμενους και νεολαία τα τελευταία χρόνια . Η πρόθεση της Αστυνομίας να διαλύσει την πορεία ήταν εμφανής από την αρχή , με αποκορύφωμα λίγο πριν το τέλος αυτής, όπου σύσσωμα ΜΑΤ και Ασφάλεια άρχισαν να κυνηγούν στα τυφλά διαδηλωτές με σκοπό τη σύλληψή τους.

Κατά τη διάρκεια του ανθρωποκυνηγητού αυτού, ασφαλίτες , αφού ακινητοποήσαν τον σύντροφο και  συνάδελφό μας Χρήστο Τζελέπη ,τον ξυλοκόπησαν και ύστερα τον προσήγαγαν στη Γ.Α.Δ.Θ απ’ όπου και μας ανακοινώθηκαν μετά από ώρες οι κατηγορίες σύλληψής του.

  Άμεσα το πανό των φοιτητικών συλλόγων κατευθύνθηκε προς την αστυνομική διεύθυνση για να δείξει την έμπρακτη αλληλεγγύη του στο συνάδελφο και να φωνάξει δυνατά πως το φοιτητικό και το ευρύτερο λαϊκό κίνημα ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ. Με τη λήξη της κινητοποίησης καλέσαμε άμεσα Δ.Σ για να υπάρξει ψήφισμα αλληλεγγύης στον Χ.Τ καθώς την επομένη στις 11 περνούσε αυτόφωρη διαδικασία  στα δικαστήρια.

    Προς έκπληξη όλων μας , η ΠΚΣ με έναν αρκετά «φυσικό» τρόπο απάντησε μετά από μία ώρα, λέγοντας ότι δεν ενδιαφέρεται καν για το συνάδελφο (με πολύ πιο γλαφυρό τρόπο) και ότι αν(!) επιμέναμε για Δ.Σ αυτό θα γινόταν την Πέμπτη 24/2 ,2 ώρες πριν το αυτόφωρο! Παράλληλα διαρκής ήταν και ο τόνος ειρωνείας των συναδέλφων της ΠΚΣ  όσον αφορά την αθωότητα του Χ.Τ (δεν ήμασταν μπροστά,δεν ξέρουμε τι έκανε κτλ..) κάτι το οποίο δεν τόλμησαν να σκεφτούν να αμφισβητήσουν ούτε οι ΔΑΠ και ΠΑΣΠ, γνωστές για τον αντιδραστικό και αντικινηματικό ρόλο που  παίζουν στα Πανεπιστήμια. Το Δ.Σ. προφανώς έγινε το βράδυ χωρίς την ΠΚΣ , η οποία φτάνοντας σε έσχατο σημείο δοσιλογισμού δεν έφερνε καν σφραγίδα για να επικυρωθεί το ψήφισμα (το οποίο είχε περάσει από 23 συλλόγους και το σωματείο του ΟΤΕ στον οποίο εργάζεται ο Χ.Τ) μέχρι και 20 λεπτά πριν ξεκινήσει το δικαστήριο στο οποίο και είχε κανονιστεί συγκέντρωση αλληλεγγύης για το συνάδελφο.

 Η πραγματικά χαφιεδίστικη στάση της ΠΚΣ δείχνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο πως δεν αντιλαμβάνεται ούτε τον βασικό λόγο ύπαρξης των συλλόγων, που είναι καταρχήν η υπεράσπιση των μελών του. Αυτή η λογική της περιχαράκωσης και ηττοπάθειας  μάλλον είναι πέρα και έξω από τις συλλογικές αναπαραστάσεις αγώνα με τις οποίες έχτισε ο σύλλογος μας την συντροφικότητα και την αλληλεγγύη των τελευταίων ετών. Εν τέλει ,αυτή είναι και η λογική η οποία σαμποτάρει γενικές συνελεύσεις, παίρνει διαζύγιο από τις καταλήψεις και δεν κάνει καν τον κόπο να μιλήσει για το νέο νόμο-πλαίσιο, πόσο μάλλον για ένα μαζικό φοιτητικό κίνημα ανατροπής.

Η δίκη διενεργήθηκε τελικά δύο μέρες μετά τη σύλληψη με τη μαζικότατη παρουσία αλληλέγγυων συμφοιτητών και συναγωνιστών. Η αντιφατικότητα των καταθέσεων των μαρτύρων κατηγορίας, η παράλληλη παρουσία δυνάμεων ΜΑΤ εντός του κτιρίου των δικαστηρίων και η απροκάλυπτη στάση εισαγγελέα και προέδρου να μην αναγνωρίζουν καμία αλήθεια στις μαρτυρίες της υπεράσπισης, οδήγησαν στην τελική απόφαση καταδίκης του συντρόφου μας.

Για εμάς, το αποτέλεσμα της δίκης δεν αφορά την υποκειμενική «σκληρότητα» των εν λόγω δικαστικών «λειτουργών» αλλά είναι ξεκάθαρα πολιτικό. Σε μια συγκυρία που το κεφάλαιο και οι πολιτικοί εκφραστές του ξεζουμίζουν το εργατικό δυναμικό και συμπιέζουν τα δικαιώματα εργαζομένων και νεολαίας προς τα κάτω, η λαϊκή οργή θα ξεχύνεται στους δρόμους με όλο και πιο αναβαθμισμένο τρόπο. Επιχειρώντας παράλληλα, η κυβέρνηση, να καταθέσει στο άμεσο διάστημα, τον πιο αντιδραστικό Νόμο-Πλαίσιο από τη μεταπολίτευση και μετά, γνωρίζει πολύ καλά πόσο επικίνδυνο μπορεί να γίνει το φοιτητικό κίνημα, λόγω της νικηφόρας προοπτικής του αλλά και των πολιτικών προεκτάσεων που μπορεί να έχει στο ευρύτερο λαϊκό κίνημα. Σε μία τέτοια περίοδο λοιπόν, που διαρρηγνύεται κάθε κοινωνική συμμαχία για την κυβέρνηση, το ΠΑΣΟΚ επιλέγει την ωμή καταστολή και την καταπάτηση κάθε δημοκρατικού δικαιώματος, καταλήγοντας ακόμα και στην ποινικοποίηση της συμμετοχής στην πορεία.

Τα γεγονότα αυτά δεν είναι πρωτοφανή για το σύλλογό μας , καθώς η ιδιαίτερη δυναμική μας στα κινήματα έχει στοχοποιηθεί  από την αστυνομία αρκετές φορές , χωρίς καμία επιτυχία όμως ,κάτι που οφειλόταν ανέκαθεν στην έμπρακτη αλληλεγγύη προς τους συναδέλφους μας. Ως ΑΡ.ΑΓ.Ε. δηλώνουμε απερίφραστα ότι η εξέλιξη της δίκης αυτής, δεν μας τρομοκρατεί. Αντίθετα, μας παροτρύνει να εντείνουμε την πάλη μας ενάντια στην πραγματικότητα που επιβάλλουν Κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ, στην επικείμενη κατάθεση από το υπουργείο του νέου νόμου-έκτρωμα για το πλαίσιο λειτουργίας του πανεπιστημίου. Οι εξελίξεις λοιπόν αυτές, θα βρουν το σύλλογό μας σε αγωνιστική επαγρύπνηση προκειμένου να απαντήσει στην κατάργηση των δικαιωμάτων μας για ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών, πτυχία με αξία – δουλειά με δικαιώματα, για ελεύθερο συνδικαλισμό και Άσυλο στα πανεπιστήμια. Σε αυτό το έδαφος ο καθένας καλείται να διαλέξει πλευρά, ή με την ενσωμάτωση και το στημένο διάλογο ή με το δρόμο του κινήματος και της μαχητικής διεκδίκησης των δικαιωμάτων και των αναγκών μας, υπερβαίνοντας τις λογικές ηττοπάθειας, σεχταρισμού και διακηρυκτικής «ανυπακοής». Το φοιτητικό κίνημα μέσα από τις γενικές συνελεύσεις με καταλήψεις συγκρούσεις και διαδηλώσεις,  θα ανατρέψει την επίθεση στην εκπαίδευση και συνδεόμενο με τα ευρύτερα κομμάτια της κοινωνίας ,θα αποτελέσει τη θρυαλλίδα για ένα κοινωνικό κίνημα ανατροπής .  

ΤΟ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΕΙΤΑΙ
ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΕΤΑΙ

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ,
ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΞΑΝΑ

  ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 1/3 13:00, αιθ. 5 Ηλεκτρολόγων

ΑΡ.ΑΓ.Ε. - Ε.Α.Α.Κ.

ΠΑΙΔΕΙΑ… ΜΑΧΗΣ

Από την αρχή κιόλας του χειμερινού εξαμήνου ακούσαμε τη Διαμαντοπούλου να εξαγγέλλει πως αυτό το έτος θα είναι έτος παιδείας και να θέτει επί τάπητος το θέμα των πανεπιστημίων καλώντας όλη την πανεπιστημιακή κοινότητα σε έναν στημένο διάλογο με στόχο την κατάθεση ενός νέου νόμου πλαισίου. Ο σύλλογός μας όπως και πολλοί άλλοι σ’ όλη την Ελλάδα από την πρώτη στιγμή πήρε θέση μάχης για την ανατροπή της πιο αντιδραστικής εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης της τελευταίας 20ετίας. Μέσα από μαζικές γενικές συνελεύσεις και καταλήψεις οι φοιτητές έδωσαν μια πρώτη απάντηση στα σχέδια του υπουργείου, προτάσσοντας δυναμικά τις ανάγκες και τα συμφέροντά τους. Παράλληλα, με τα μάτια στραμμένα πάντα στην κοινωνία, βρέθηκαν στο δρόμο μαζί με όλα τα πληττόμενα κομμάτια της, παλεύοντας ενάντια στη συνολική πολιτική της κυβέρνησης. Παρά το γεγονός ότι το φοιτητικό κίνημα δεν πρόλαβε να οξυνθεί όσο θα θέλαμε, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αναβολή της κατάθεσης του νομοσχεδίου. Αυτό ωστόσο δεν σημαίνει ότι η μάχη τελείωσε, απεναντίας τώρα αρχίζει καθώς οι νέες δηλώσεις του υπουργείου αποτελούν casus belli για τους φοιτητές.

               

Με τον αναβαθμισμένο νόμο πλαίσιο, η κυβέρνηση δεν δείχνει να αναδιπλώνεται αλλά ίσα ίσα επιτίθεται ακόμη πιο σφοδρά:

·        Αναδιαμόρφωση της φοιτητικής καθημερινότητας – Εντατικοποίηση του ρυθμού σπουδών. Η είσοδος στην τριτοβάθμια εκπαίδευση μέσω προπαρασκευαστικού έτους, η κατάργηση των ακαδημαϊκών διαλέξεων και η θέσπιση απουσιολόγιου, οι αλυσίδες μαθημάτων και τα προαπαιτούμενα και τέλος οι διαγραφές φοιτητών με την παράλληλη προώθησή τους σε ΙΕΚ, αλλάζουν ριζικά τη ζωή των φοιτητών στο πανεπιστήμιο. Τα παραπάνω ωθούν τον φοιτητή στην εξατομίκευση και την αλλοτρίωση, απομακρύνοντας τον από συλλογικές αναπαραστάσεις και διεκδικήσεις μέσα σε ένα αποστειρωμένο πανεπιστήμιο-σχολείο που στόχος του είναι η δημιουργία πειθήνιων εργαζομένων.

·        Πλήρης και οριστική αποστοίχηση των επαγγελματικών δικαιωμάτων από τα πτυχία. Μέσα από ατομικά προγράμματα σπουδών, ο φοιτητής παλεύει για να μαζέψει προσόντα και δεξιότητες ώστε να εμπλουτίσει τον ατομικό φάκελο προσόντων του, που αντικαθιστά πλήρως το ενιαίο πτυχίο. Θεσπίζεται έτσι ένας νέος τρόπος απόδοσης επαγγελματικών δικαιωμάτων που σε συνδυασμό με το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων θα κατατάσσει τον εργαζόμενο σε μια 8βάθμια κλίμακα, αναγκάζοντάς τον να μπει σε έναν φαύλο κύκλο επανακατάρτισης και ανταγωνισμού προκειμένου να αποκτήσει καλύτερους όρους εργασίας. Ειδικά για τους μηχανικούς η κατάσταση αυτή επιδεινώνεται με τις επικείμενες αλλαγές στο ΤΕΕ και το άνοιγμα του επαγγέλματος που θα έχουν ως αποτέλεσμα την κατάργηση της ελάχιστης αμοιβής για τους αυτοαπασχολούμενους οδηγώντας τους σταδιακά στην ανεργία. Επίσης, οι άνεργοι και οι μισθωτοί μηχανικοί, που είναι και η πλειοψηφία, ωθούνται ακόμη περισσότερο στην ελαστική και ανασφάλιστη εργασίαυψηλές εισφορές στο ασφαλιστικό τους ταμείο, ανεξάρτητα από το εισόδημά τους και δεν δικαιούνται επίδομα ανεργίας. (μπλοκάκι) ενώ ταυτόχρονα είναι υποχρεωμένοι να καταβάλουν

·        Σαρωτική περικοπή χρηματοδότησης και φοιτητικών παροχών. Δρομολογούνται συγχωνεύσεις, με συνένωση και κατάργηση τμημάτων (βλέπε κατάργηση των ΤΕΙ Θεσσαλονίκη και Πειραιά), με άξονα την ανταποδοτική και μειωμένη χρηματοδότηση. Παράλληλα, αυτονόητες ανάγκες όπως η δωρεάν σίτιση-στέγαση, τα πάσο και τα συγγράμματα θα παρέχονται με αναβαθμισμένο το κριτήριο της απόδοσης του φοιτητή. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα με τη λίστα συγγραμμάτων που έχει μετατραπεί ήδη σε λίστα βιβλίων (ένα βιβλίο για κάθε μάθημα) και επιδιώκουν να την κάνουν λίστα βιβλίων προς αγορά. Ένα ακόμα είναι η υποχρέωση του πανεπιστημίου για δωρεάν στέγαση (που ήδη είναι προβληματική και ελλιπής) η οποία υπάγεται πλέον στις διαθέσεις των καλλικρατικών δήμων. Κι όλα αυτά θα αποτελούν παραδείγματα από το μακρινό παρελθόν, μιας και οι εξαγγελίες μιλούν ακόμα και για καταβολή διδάκτρων.

·         Εξωπανεπιστημιακές διοικήσεις . Τα πρυτανικά συμβούλια και η σύγκλητος αντικαθίστανται από τα Συμβούλια Διοίκησης. Όργανα τα οποία θα συγκροτούνται από managers, μεγαλοκαθηγητές και εκπροσώπους του επιχειρηματικού κόσμου . Αυτό έχει δύο όψεις: Από τη μία με τα νέα διοικητικά συμβούλια η προώθηση της κυβερνητικής πολιτικής θα γίνεται με πολύ πιο άμεσο τρόπο. Από την άλλη, η δημιουργία κλειστών και μονωμένων από το φοιτητικό κόσμο και την «πανεπιστημιακή κοινότητα» Συμβουλίων Διοίκησης, που θα μπορούν να συνεδριάζουν και εκτός Ασύλου, θα έχει σαν αποτέλεσμα τον περιορισμό της επίδρασης της φωνής των φοιτητικών συλλόγων και των εργαζομένων του πανεπιστημίου στη λήψη των αποφάσεων. Εικόνα από το μέλλον αποτέλεσε άλλωστε η πρόσφατη συνεδρίαση επιτροπής εξωτερικής αξιολόγησης για την Ιατρική που πραγματοποιήθηκε στο Electra Palace.

 Σε ένα τέτοιο πλαίσιο λοιπόν που ακόμα και το άσυλο θεωρείται κατάλοιπο από τα παλιά και επανανοηματοδοτείται ως «ακαδημαϊκό άσυλο» της απρόσκοπτης διεξαγωγής έρευνας και μαθημάτων δεν θα μπορούσαν να χωράν οι συνελεύσεις, οι μαζικές παραστάσεις και οι καταλήψεις. Παραπομπή φοιτητών σε πειθαρχικά συμβούλια εάν και εφόσον παρεμποδίζουν την ομαλή λειτουργία του πανεπιστημίου, με τη δυνατότητα να επιβάλλονται ποινές που θα αρχίζουν από μία επίπληξη και την ακύρωση της συμμετοχής σε εξεταστικές περιόδους και θα τελειώνουν στη αποβολή/διαγραφή του φοιτητή. Σε αυτό το πανεπιστήμιο κάθε παράπλευρη δραστηριότητα θα χαρακτηρίζεται ως παρασιτική και θα πρέπει να αποβάλλεται. Από την άλλη, η ύπαρξη του ασύλου το οποίο έχει συμβάλλει εδώ και χρόνια τα μέγιστα στην ανάδειξη των πανεπιστημίων σε χώρους έντονης ριζοσπαστικοποίησης και πολιτικοποίησης, αμφισβητείται όσο ποτέ, ενώ παράλληλα γίνεται προσπάθεια οποιαδήποτε δυνατότητα είχαν οι φοιτητικοί σύλλογοι να υπερασπίζονται τα συμφέροντα τους, να εξαλειφθεί. Η άρση του ασύλου δεν είναι μόνο μια επίθεση ενάντια στο φοιτητικό και λαϊκό κίνημα, που επί χρόνια το προάσπιζαν συλλογικά και οργανωμένα μέσα από τις διαδικασίες τους. Είναι παράλληλα και κίνηση οχύρωσης από μεριάς του κράτους και της κυβέρνησης απέναντι στους μαζικούς και ακηδεμόνευτους αγώνες που βγαίνουν καθημερινά στο προσκήνιο. Στο ζήτημα του ασύλου η θέση μας είναι σαφής και ασυμβίβαστη: το φοιτητικό και το ευρύτερο λαϊκό κίνημα είναι τα μόνα αρμόδια να αποφασίζουν για το άσυλο, μέσα από τα όργανα και τις διαδικασίες τους. Σε μια περίοδο που οι κοινωνικοί αγώνες ενάντια στη κυρίαρχη πολιτική κορυφώνονται, δεν θα δεχτούμε καμία καταπάτηση και καμία συκοφάντηση του θεσμού του ασύλου, που πάντα αποτελούσε για αυτούς εφαλτήριο.

Όπως γίνεται λοιπόν αντιληπτό το φοιτητικό κίνημα βρίσκεται μπροστά στη μεγαλύτερη μάχη των τελευταίων δεκαετιών. Ο αγώνας για την ανατροπή του νέου νόμου πλαισίου απαιτεί κάθε φοιτητής να προτάξει τη συλλογική συνείδηση και διεκδίκηση απέναντι σε κάθε λογική εξατομίκευσης και προσωπικών συμφερόντων. Πρέπει επίσης να γίνει αντιληπτό ότι η μάχη ενάντια στο νέο νόμο πλαίσιο είναι κομμάτι της συνολικής πάλης ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, γι’ αυτό κι ο συντονισμός και η συμπόρευση με τα υπόλοιπα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας επιβάλλεται. Δεν τρέφουμε καμία αυταπάτη ότι η υπομονή και η υποταγή στις επιταγές κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ ίσως και να βελτιώσουν ένα μέλλον που ήδη διαφαίνεται καταδικασμένο. Όταν αυτοί δηλώνουν ότι θα είμαστε η γενιά που θα ζήσει χειρότερα από τις προηγούμενες εμείς απαντάμε ότι θα γίνουμε η γενιά της ανατροπής μέσα από τους μαζικούς ανυποχώρητους αγώνες, γιατί μόνο αυτοί μπορούν να νικήσουν. Άλλωστε η δυναμική του φοιτητικού κινήματος έχει ιστορικά αποδείξει ότι μπορεί να εμπνεύσει συνολικότερα την κοινωνία και να αποτελέσει πυροδότη ευρύτερων λαϊκών εκρήξεων και κινημάτων.

ΤΕΡΜΑ ΠΙΑ ΣΤΙΣ ΕΚΤΟΝΩΣΕΙΣ

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ-ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ-ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ

Πίσω στα αμφιθέατρα… αυτή τη φορά για συνέλευση!

Τους τελευταίους μήνες γινόμαστε μάρτυρες πρωτοφανών εξελίξεων σε διεθνές επίπεδο. Πέρα από τις χώρες-μέλη της Ε.Ε. που η μία μετά την άλλη γνωρίζουν από πρώτο χέρι τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και νιώθουν τα απειλητικά χνώτα του Δ.Ν.Τ. (Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία κλπ), το αδιέξοδο του σημερινού συστήματος έχει δημιουργήσει ένα ντόμινο κοινωνικών εκρήξεων και σε άλλες γωνιές του πλανήτη. Τα πρόσφατα παραδείγματα της Αιγύπτου και της Τυνησίας προμηνύουν ότι το 2011 θα είναι μία χρονιά όξυνσης κοινωνικών αντιθέσεων και κορύφωσης λαϊκών αγώνων. Μπροστά στον κίνδυνο και την απειλή της υποταγής και της εξαθλίωσης η νεολαία, όπως φάνηκε και στην Αίγυπτο, λειτουργεί ως πυροδότης κινημάτων τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε εξεγερσιακές καταστάσεις με αποτέλεσμα την αποσταθεροποίηση του παγκόσμιου πολιτικού σκηνικού.

                Με βάση όλα τα παραπάνω, τα επιχειρήματα και οι αναλύσεις που ακούγονταν τόσο καιρό από τα ντόπια και ξένα αστικά μίντια  και την κυβέρνηση, περί «ελληνικού φαινομένου» και «ελληνικής κρίσης» καταρρέουν σαν τραπουλόχαρτα. Γίνεται αντιληπτό λοιπόν ότι η οικονομική κρίση είναι ένα φαινόμενο παγκόσμιο και αποτελεί μία ευκαιρία για το κεφάλαιο, το οποίο καταργώντας κατακτήσεις και δικαιώματα του λαού προσπαθεί να ενισχύσει την κυριαρχία του. Στην Ελλάδα αυτή η κατάσταση κορυφώνεται τον τελευταίο χρόνο με την έλευση της τρόικας και την είσοδο της χώρας στο Δ.Ν.Τ. Η επίθεση με το πέρασμα του καιρού εντείνεται, καθώς  ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ σε πλήρη σύμπνοια προχωρούν στην επικαιροποίηση του μνημονίουιδιωτικοποιήσεις των ΔΕΚΟ και το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, ενώ το αμέσως επόμενο είναι αυτό της παιδείας. Ειδικά για τον κλάδο των μηχανικών οι αλλαγές που προβλέπονται θα έχουν ως αποτέλεσμα την κατάργηση της ελάχιστης αμοιβής για τους αυτοαπασχολούμενους οδηγώντας τους σταδιακά στην ανεργία. Επίσης, οι άνεργοι και οι μισθωτοί μηχανικοί, που είναι και η πλειοψηφία, ωθούνται ακόμη περισσότερο στην ελαστική και ανασφάλιστη εργασία (μπλοκάκι) ενώ ταυτόχρονα είναι υποχρεωμένοι να καταβάλουν υψηλές εισφορές στο ασφαλιστικό τους ταμείο, ανεξάρτητα από το εισόδημά τους και δεν δικαιούνται επίδομα ανεργίας. (μνημόνιο Νο 4) που προβλέπει ότι πρέπει μέχρι το 2015 να εξασφαλιστούν 50 δις, που θα προέρχονται από αποκρατικοποιήσεις, μειώσεις μισθών και νέες φορολογικές αυξήσεις. Τα μέτωπα που αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση επιλέγει να ανοίξει είναι, εκτός των άλλων, οι

                Μέσα σ’ αυτό το σκοτάδι που θέλουν να μας επιβάλλουν ξεσπούν πολλοί ελπιδοφόροι αγώνες από τα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας. Λαμπρό παράδειγμα αποτελούν οι κλαδικές απεργίες, όπως αυτή των εργαζομένων στα μέσα μαζικής μεταφοράς αλλά και των υπαλλήλων στον τομέα της υγείας. Αγώνες που χαρακτηρίζονται τόσο από αποφασιστικότητα  (βλ. συνέχιση της απεργίας στα ΜΜΜ παρότι αυτή κρίθηκε παράνομη και καταχρηστική) αλλά και οξυμένες μορφές πάλης (κατάληψη του υπουργείου υγείας). Οι κινητοποιήσεις αυτές κόντρα στις ξεπουλημένες ηγεσίες, που στόχο έχουν την εκτόνωσή τους, αλλά και στην ακραία συκοφάντηση από τα ΜΜΕ, βάζουν ως στόχο όχι απλά και μόνο την ικανοποίηση κάποιων συντεχνιακών αιτημάτων, αλλά με το βλέμμα στραμμένο στην κοινωνία, αντιτίθενται  στην κατάργηση βασικών κοινωνικών παροχών. Παράλληλα 300 μετανάστεςστην 4^η εβδομάδα απεργίας πείνας και εκφράζοντας τη φωνή των μεταναστών απαιτούν την νομιμοποίηση όλων. Τέλος ένας πρωτοφανούς έντασης και διάρκειας αγώνας εξελίσσεται από το Δεκέμβρη στα οδοφράγματα της Κερατέας όπου σύσσωμη η κοινωνία της κωμόπολης αντιστέκεται τόσο στη δημιουργία ΧΥΤΑ που θα οδηγήσει στην υποβάθμιση της ζωής και του τόπου τους, όσο και στα συμφέροντα των μεγαλοεργολάβων που έχουν αναλάβει το έργο. Οι κάτοικοι της Κερατέας στα πλαίσια του δίκαιου αγώνα τους υιοθέτησαν οξυμένες πρακτικές στο δρόμο και δεν δίστασαν να υπερβούν τα όρια της αστικής νομιμότητας. πραγματοποιούν ένα συγκλονιστικό αγώνα καθώς βρίσκονται

                Τα παραπάνω γεγονότα φανερώνουν ότι υπάρχει δυνατότητα υπέρβασης της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί από την σκοπιά του λαϊκού κινήματος. Τέτοιοι αγώνες μπορούν να εμπνεύσουν συνολικά την κοινωνία εγχαράσσοντας στη συλλογική συνείδηση την προοπτική της νίκης και της ανατροπής. Γι αυτό το λόγο είναι επικίνδυνοι για την κυβέρνηση και όλους τους εκφραστές της αντιλαϊκής πολιτικής. Είναι λοιπόν αναγκαίο για το κράτος να θωρακιστεί κατασταλτικά και ιδεολογικά απέναντί τους καταργώντας στην ουσία οποιαδήποτε έννοια δημοκρατικού δικαιώματος και ελευθερίας. Αυτό πραγματοποιείται με την αύξηση της αστυνομοκρατίας στις γειτονιές, την ένταση της καταστολής και της αστυνομικής βίας(χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Κερατέας η οποία έχει ουσιαστικά μετατραπεί σε κατεχόμενη πόλη από τις αστυνομικές δυνάμεις) αλλά ακόμα και με την εκπαίδευση σωμάτων στρατού για την καταστολή διαδηλώσεων και κοινωνικών εκρήξεων. Απόδειξη στο τελευταίο είναι η άσκηση «Καλλίμαχος» στο στρατόπεδο του Κιλκίς, όπου ουσιαστικά ήταν μια αναπαράσταση διάλυσης πορειών από το στρατό. Από την άλλη η κυβέρνηση προσπαθεί με διάφορα νομοθετήματα να ποινικοποιήσει ,όλο και αυξανόμενες κινήσεις πολιτών, που αρνούνται την πληρωμή των διοδίων και των συγκοινωνιών, προασπίζοντας το δικαίωμα για δωρεάν μεταφορές.

                      Η επίθεση της κυβέρνησης στα δημοκρατικά δικαιώματα εντείνεται με την άνευ προηγουμένου στοχοποίηση και υπονόμευση του πανεπιστημιακού ασύλου με κορύφωση την άρση του ασύλου στη Νομική Αθήνας. Η άρση του ασύλου δεν είναι μόνο μια επίθεση ενάντια στο φοιτητικό και λαϊκό κίνημα, που επί χρόνια το προάσπιζαν συλλογικά και οργανωμένα μέσα από τις διαδικασίες τους. Είναι παράλληλα και ,κίνηση οχύρωσης από μεριάς του κράτους και της κυβέρνησης απέναντι στην τεράστια κοινωνική οργή που σπέρνει η απολυταρχική πολιτική της κοινοβουλευτικής δικτατορίας ΠΑΣΟΚ – ΔΝΤ και ΕΕ  και απέναντι στους μαζικούς, αδεσμεύτους αγώνες που βγαίνουν καθημερινά στο προσκήνιο. Στο ζήτημα του ασύλου η θέση μας είναι σαφής και ασυμβίβαστη: το φοιτητικό και το ευρύτερο λαϊκό κίνημα είναι τα μόνα αρμόδια να αποφασίζουν για το άσυλο, μέσα από τα όργανα και τις διαδικασίες τους. Σε μια περίοδο που οι κοινωνικοί αγώνες ενάντια στη κυρίαρχη πολιτική κορυφώνονται, δεν θα δεχτούμε καμία καταπάτηση και καμία συκοφάντηση του θεσμού του ασύλου, που πάντα αποτελούσε για αυτούς εφαλτήριο. 

                Άλλωστε το άσυλο θα αποτελέσει βασικό εργαλείο στο οπλοστάσιο του φοιτητικού κινήματος που καλείται να ορθώσει ανάστημα στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και στο νέο νόμο πλαίσιο. Ένα νόμο που θα αλλάζει ριζικά τη λειτουργία του πανεπιστημίου όπως την γνωρίζουμε μέχρι σήμερα. Το «νέο Πανεπιστήμιο», όπως το ονομάζει το υπουργείο, θα εμπεριέχει την αναδιαμόρφωση της φοιτητικής καθημερινότητας μέσω της εντατικοποίησης του ρυθμού σπουδών, την πλήρη και οριστική αποστοίχηση των επαγγελματικών δικαιωμάτων από τα πτυχία, τη σαρωτική περικοπή χρηματοδότησης και φοιτητικών παροχών και τη συγκρότηση εξωπανεπιστημιακών διοικήσεων. Η κυβέρνηση και το υπουργείο δεν μένουν όμως μόνο σ’ αυτά. Στο σύγχρονο μοντέλο πανεπιστημίου δεν θα χωρούν η συνδικαλιστική δράση, η συλλογική διεκδίκηση των φοιτητικών συμφερόντων και η υιοθέτηση ριζοσπαστικών πρακτικών. Η πειθάρχηση του φοιτητικού σώματος κάνει ξεκάθαρες τις προθέσεις του υπουργείου να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα, ούτως ώστε το διαχρονικό αγκάθι για κάθε κυβέρνηση, που λέγεται φοιτητικό κίνημα, να εξαφανιστεί από το πολιτικό προσκήνιο. Γίνεται λοιπόν σαφές ότι ο πιο αντιδραστικός νόμος πλαίσιο από τη μεταπολίτευση κι έπειτα πρέπει να αποτελέσει κόκκινο πανί και μητέρα των μαχών για το φοιτητικό κίνημα. Με καταλήψεις-συγκρούσεις-διαδηλώσεις να βγει στο προσκήνιο για την ανατροπή των σχεδίων της κυβέρνησης.

                Τέλος, είναι προφανές ότι η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση δεν περιορίζεται μόνο στα πανεπιστήμια αλλά επεκτείνεται και στη πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Πολλά σχολεία θα κλείσουν, γεγονός που αφενός θα οδηγήσει σε μαζικές απολύσεις εκπαιδευτικών, αφετέρου θα κάνει πιο αποπνικτική την ήδη βεβαρυμμένη σχολική καθημερινότητα. Γίνεται ξεκάθαρη λοιπόν η ανάγκη συγκρότησης ενός πανεκπαιδευτικού μετώπου που θα ανατρέψει τα σχέδια της κυβέρνησης και θα συμπορευτεί με τα υπόλοιπα μέτωπα της εργασίας.

                Υπό το βάρος λοιπόν αυτής της συγκυρίας είναι επιτακτικό ο σύλλογός μας να συνεδριάσει και να συζητήσει όλα τα παραπάνω ζητήματα, αλλά και να αποφασίσει τον μάχιμο σχεδιασμό με τον οποίο θα προχωρήσουμε το επόμενο διάστημα. Η 23^η Φλεβάρη πρέπει λοιπόν να βρει όλους τους φοιτητές στο δρόμο σε συμπόρευση με τους εργαζομένους, ώστε αυτή η πανεργατική απεργία να δώσει ένα ηχηρό μήνυμα αντίστασης σε κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ και να αποτελέσει την πρώτη ηχηρή μας απάντηση απέναντι στον Νόμο Πλαίσιο και τα σχέδια της Διαμαντοπούλου. 

·       ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ, ΔΕΥΤΕΡΑ 21/2, αιθ.5 Ηλεκτρολόγων.

·       ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ, ΤΕΤΑΡΤΗ 23/2,  προσυγκέντρωση  9.30 καμάρα.

Τα πέτρινα χρόνια της Εκπαίδευσης - Ντοκιμαντέρ

Ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε και στην κατάληψη του συλλόγου φοιτητών Μήχ./Ηλ. στις 8/12/10

Περιγραφή του ντοκιμαντέρ: 

"Ένας αιώνας εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις, για ένα σχολείο στο οποίο κυριαρχεί η ιδεολογική χειταγώγηση, ένας όγκος ανερμάτιστων πληροφοριών, η λεηλάτηση της εφηβείας, η παραπαιδεία και η καταστολή. Το εκπαιδευτικό κίνημα, αυτό που τρώει τη σκόνη της κιμωλίας καιόχι τις εγκυκλιακες συμμορφώσεις ή τις"φρόνιμες" παραινέσεις των μεγαλοσυνδικαλισταράδων, δίνει, έναν αιώνα τώρα, αγώνες για ένα σχολείο ανοιχτό σε όλα τα παιδιά, "με λογισμό και μ΄όνειρο"".

μέρος 1

μέρος 2

μέρος 3

μέρος 4

μέρος 5

Πρωτομαγιά 1936 - Θεσσαλονίκη - Ντοκιμαντέρ

Συνολική Διάρκεια:  35 λεπτά

μέρος 1

μέρος 2

μέρος 3

μέρος 4

ΠΟΡΕΙΕΣ 15/12, Θεσσαλονίκη

1ο μέρος

2ο μέρος

από BabylonMedia

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΕΑΑΚ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΝΕ ΚΑΙ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΩΝ.

Βιώνουμε μια πολύ κρίσιμη περίοδο για τη νεολαία και τους εργαζόμενους της χώρας. Η οικονομική και πολιτική δικτατορία της κυβέρνησης, της Ε.Ε και του ΔΝΤ επιτίθεται καθημερινά στα δικαιώματα και τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας. Την ίδια στιγμή, παρά τις δυσκολίες, χιλιάδες εργαζόμενοι και νέοι βαδίζουν ολοένα και πιο αποφασιστικά στο δρόμο του ανυποχώρητου αγώνα ενάντια σε αυτό το βάρβαρο καθεστώς. Το φοιτητικό κίνημα σε αυτή τη συγκυρία βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της μάχης, τόσο απέναντι στους νόμους της Διαμαντοπούλου για την εκπαίδευση όσο και ενάντια στην αντεργατική επίθεση συνολικά.

Οι δυνάμεις των σχημάτων της ΕΑΑΚ και της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στρατεύονται στην κατεύθυνση της ενδυνάμωσης και ανασυγκρότησης του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος και σε αυτή τη βάση προωθούν μια λογική ανατρεπτικής κοινής δράσης της αριστεράς εντός του κινήματος. Οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και η ΕΑΑΚ έχουν διαλέξει αντίπαλο: το ΔΝΤ, την ΕΕ, την εργοδοσία, την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τους υποστηρικτές της (ΝΔ, ΛΑΟΣ) καθώς και τους εκπροσώπους τους μέσα στις σχολές.

Στον αντίποδα, οι δυνάμεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, ενώ επιλέγουν την αποχώρηση από τις μαζικές διαδικασίες των συλλόγων συγκροτώντας μέτωπα γύρω από τον εαυτό τους, αρνούνται να στρατευτούν σε μια ανατρεπτική κατεύθυνση για το κίνημα επενδύοντας στην ήττα και τον κατακερματισμό των αγώνων. Βρίσκουν τον αντίπαλο τους σε δυνάμεις του κινήματος, στήνοντας διαρκώς ενδοαριστερούς εμφυλίους και στοχοποιώντας με ιδιαίτερο ζήλο τις δυνάμεις τις αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Κορύφωση του κατήφορου που έχει επιλέξει η ηγεσία της ΚΝΕ αποτελούν τα στημένα και προβοκατόρικα γεγονότα που συνέβησαν στο Πάντειο.

Πιο συγκεκριμένα, τα πραγματικά γεγονότα είναι τα εξής: Όλο το προηγούμενο διάστημα, οι δυνάμεις της ΚΝΕ προέβησαν σε μια σειρά από προκλήσεις και τραμπουκισμούς σε βάρος αγωνιστών της ΕΑΑΚ με στόχο τη φίμωση του σχήματος και την καταπάτηση του χώρου παρέμβασής του. Είναι χαρακτηριστικό ότι αυτή η επιλογή γίνεται σε μια σχολή που κυριαρχούν εμφανώς οι δυνάμεις της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ, χωρίς αυτό, όπως φαίνεται να ενοχλεί την ηγεσία της ΚΝΕ. Συνέχεια αυτής της επιλογής ήταν η τοποθέτηση τιμητικής πλακέτας στη μνήμη της ηρωικής κομμουνίστριας Σωτηρίας Βασιλακοπούλου σε έναν από τους ελάχιστους χώρους που διατηρεί το σχήμα της ΕΑΑΚ στη σχολή με την υπογραφή ΚΝΕ- ΚΚΕ, στο πλαίσιο εκδήλωσης που πραγματοποίησαν. Τα μέλη της ΕΑΑΚ επέλεξαν να μη δημιουργήσουν ένταση μέχρι και το πέρας της εκδήλωσης. Αντίθετα μετά από αυτή παρέδωσαν με διάθεση συνεννόησης και χωρίς καμία φθορά, τη συγκεκριμένη πλακέτα στα μέλη της ΚΝΕ έτσι ώστε να τοποθετηθεί σε οποιοδήποτε άλλο σημείο της σχολής.

Αμέσως μετά από αυτό, η ηγεσία της ΚΝΕ εξέδωσε μια χυδαία ανακοίνωση, στην οποία κατηγορεί τους αγωνιστές της ΕΑΑΚ, ως «ΕΚΟΦΙΤΕΣ» και «Αντικομμουνιστές», τους παρομοιάζει με «απογόνους των Ες- Ες» και «Χρυσαυγίτες» και την ίδια στιγμή εξαπολύει ως «απάντηση» τραμπούκικες επιθέσεις εναντίον τους.

Είναι φανερό ότι όλο το παραπάνω σκηνικό αποτελεί ντροπιαστική μεθόδευση και προβοκάτσια από τη μεριά της ΚΝΕ με στόχο την περαιτέρω περιχαράκωση των δυνάμεών της και στοχοποίηση της ΕΑΑΚ και της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Μια μεθόδευση που δε διστάζει μάλιστα να χρησιμοποιήσει, πέρα από βαρύτατους χαρακτηρισμούς εναντίον της ΕΑΑΚ, την ίδια τη μνήμη της ηρωικής αγωνίστριας Σ. Βασιλακοπούλου και να την κηλιδώσει εντάσσοντας την στους μικροπολιτικούς της σχεδιασμούς. Αγωνιστές όπως η Βασιλακοπούλου δεν έχουν θέση σε τέτοια γεγονότα. Πρέπει να τιμούνται και να μένουν ζωντανοί στη μνήμη του λαού δείχνοντας το δρόμο για ακόμη πιο αποφασιστικούς και νικηφόρους αγώνες των εργαζόμενων και της νεολαίας που θα καταφέρνουν να δικαιώσουν τελικά την ίδια την οδυνηρή απώλειά τους. Δυστυχώς, είναι ξεκάθαρο, ότι η συγκεκριμένη στάση της ΚΝΕ δεν εκκινεί από μια προσπάθεια τέτοιας υπεράσπισης της μνήμης της Σ. Βασιλακοπούλου αλλά από την εμμονική συνέχιση της προσπάθειας της ΚΝΕ να απομονώσει τα μέλη της από κάθε αγωνιστική παρέμβαση πέραν του εαυτού της.

Από την πλευρά μας δηλώνουμε ότι θα παραμείνουμε προσηλωμένοι στον καθημερινό αγώνα ενάντια στην αντιλαϊκή επίθεση σε εκπαίδευση και εργασία, για τα συμφέροντα της νεολαίας και των εργαζομένων, έχοντας πάντα ως έμπνευση τη Σωτηρία και όλες τις ηρωικές μορφές του κινήματος των περασμένων χρόνων. Δεν θα ακολουθήσουμε την ηγεσία της ΚΝΕ στον ολισθηρό δρόμο της, χωρίς αρχές, σύγκρουσης. Καλούμε, μάλιστα τους αγωνιστές της ΚΝΕ και του ΚΚΕ να γυρίσουν την πλάτη σε αυτές τις μεθοδεύσεις, συμβάλλοντας με τον τρόπο τους μέσα από τις μαζικές διαδικασίες του κινήματος για την κλιμάκωση και την πολιτικοποίηση των αγώνων στην πάλη που έχει ανάγκη η εποχή μας. Θεωρούμε ότι η αναγκαία αντιπαράθεση είναι με το κράτος και τις δυνάμεις καταστολής και όχι με την υπόλοιπη αριστερά, ωστόσο δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι δεν θα επιτρέψουμε κανενός είδους τραμπούκικες επιθέσεις που στόχο έχουν να πλήξουν την παρέμβαση των σχημάτων της ΕΑΑΚ μέσα στις σχολές.

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΚΑΛΕΣΜΑ Γ.Σ. 2/12

30 ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΑ ΗΤΑΝ Η ΑΡΧΗ...

Οι ασυνίθιστα υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες δεν πρόκειται να φέρουν από μόνες τους ένα πρόωρο καλοκαίρι. Οι βροντές του ‘’νέου Μνημονίου’’ και της τρόικας, η πολεμική κραυγή του Παπανδρέου “συνεχίζουμε’’ (παρά το εκλογικό μαύρισμα), οι αστραπές της Α.Μέρκελ και των τραπεζιτών προς τους λαούς της Ευρώπης, η εργοδοτική καταιγίδα απολύσεων, μείωσης μισθών και κατάργησης συλλογικών συμβάσεων, απειλούν τους εργαζόμενους και τη νεολαία με τη χειρότερη βαρυχειμωνιά των τελευταίων πενήντα χρόνων. Μαύρο το τοπίο όμως και στην εκπαίδευση, όπου μετά την δημοσιοποιήση του κατάπτυστου κειμένου διαβούλευσης της Διαμαντοπούλου έχει αρχίσει ο υποτιθέμενος και στημένος διάλογος ενώ το νομοσχέδιο μπορεί να εμφανιστεί ακόμα και τα Χριστούγεννα. Διάλογος που πρώτοι έτρεξαν να τον νομιμοποιήσουν (ποιοι άλλοι) οι πρυτάνεις των πανεπιστημίων, λέγοντας φαινομενικά ότι αντιτίθενται και προετοιμάζοντας μάλιστα μια δικιά τους πρόταση για Νόμο Πλαίσιο που μάλιστα θα τον παρουσιάσουν στην Σύνοδο των Πρυτάνεων στις 11 Δεκέμβρη. Αυτή όμως η ‘’αντιπαράθεση’’ Υπουργείου πρυτάνεων είναι μόνο κατ επίφαση μιας και οι προτάσεις των Πρυτάνεων (ως μακριά χέρια των κυβερνήσεων στα πανεπιστήμια άλλωστε) αφήνουν ανέγγιχτο τον πυρήνα της μεταρρύθμισης, στήνοντας έτσι εκτός από έναν στημένο διάλογο, και ένα στημένο αντίλογο με το Υπουργείο.

Κι όμως, στη βαρυχειμωνιά που μας ετοιμάζουνε, η λάμψη της ανατροπής μπορεί να σκίσει και τα πιο μαύρα σύννεφα. Ολόκληρη η κοινωνία είναι ένα καζάνι που βράζει απέναντι στην βάρβαρη πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Η οργή και αγανάκτηση της κοινωνίας δε μπορεί να καμθεί από τις απειλητικές δηλώσεις των υπουργών του ΔΝΤ, από τα παπαγαλάκια τους στα ΜΜΕ, από τους τρομονόμους, τους μπάτσους και τις κάμερες που έχουν γεμίσει τις πόλεις, αλλά σχηματίζει ρυάκια αγώνων σε όλη την Ελλάδα που στόχο θα πρέπει να έχουν να ενωθούν σε ένα ποτάμι ρήξης και ανατροπής. Ειδικά η νεολαία, δύο χρόνια μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, βλέπει καθημερινά να δολοφονείται το μέλλον της μιας και οι σαρωτικές αλλαγές σε παιδεία, εργασία, δημοκρατικά δικαιώματα έχουν αυτήν στο στόχαστρο. Γι’αυτό, με τις μνήμες της νεολαιίστικης εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008 στη φαρέτρα της, ξεχύθηκε στους δρόμους του αγώνα την 17ή του Νοέμβρη με τις πιο μαζικές πορείες των τελευταίων χρόνων σε όλη την Ελλάδα, διαδήλωσε κατά του τρομονόμου στη Λάρισα το Σάββατο 27/11 υπερασπιζόμενη του ανήλικους μαθητές που δικάζονται ως ‘’τρομοκράτες’’ και δημιούργησε κινηματικό αναβρασμό στα πανεπιστήμια με δεκάδες συνελεύσεις και καταλήψεις την προηγούμενη εβδομάδα να κάνουν την αρχή της αναμέτρησης του φοιτητικού κινήματος με το Υπουργείο Παιδείας ενάντια στο νέο Νόμο Πλαίσιο και στην πολιτική Κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ.

ΚΑΙ ΗΡΘΕ Η ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙΣ ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΠΑΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΑΦΗΣΕΙΣ

Στα πλαίσια αυτά και ο σύλλογός μας πραγματοποίησε την προηγούμενη βδομάδα μια αρκετά μαζική συνέλευση στην οποία άνοιξε πλατιά η παραπάνω θεματολογία. Ο σύλλογός μας, ακολουθώντας μια σωρεία αποφάσεών του τα τελευταία χρόνια καταδίκασε την προωθούμενη κατάθεση του νέου νόμου-πλαίσιο, φανερώνοντας ότι υπάρχει ένα κεκτημένο στις τάξεις μας που απομονώνει καθεστωτικές λογικές και τις παρατάξεις που τις εκφράζουν (βλ. ΔΑΠ-ΠΑΣΠ). Έτσι λοιπόν, δύο ήταν κυρίαρχα οι αντιλήψεις που κατατέθηκαν στη ΓΣ: Από τη μια αυτή της ΚΝΕ-Επιτροπή Αγώνα-ΜΑΣ-ΠΚΣ που ενώ καταδίκαζε τις μεθοδεύσεις του Υπουργείου και μας καλούσε (γενικά και αόριστα) σε αγώνα και ξεσηκωμό, αδυνατούσε να περιγράψει ένα σχέδιο μαζικοποίησης και κλιμάκωσης του αγώνα που μπορεί να αποτρέψει την κατάθεση του νόμου μέσα στα Χριστούγεννα. Και αυτό συμβαίνει επειδή, χωρίς να έχει καμιά εμπιστοσύνη στο κίνημα και έχοντας εκ των προτέρων αποδεχτεί την ήττα, μας καλεί σε κάθε συνέλευση να επικυρώσουμε απλά τις αποφάσεις και τις κινητοποιήσεις που έχει προαναγγείλει το ΜΑΣ (αυτοαναγορεύοντας τον εαυτό του σε κίνημα, ακόμα και έξω από τους φοιτητικούς συλλόγους), εμμένοντας με παραπλανητικό τρόπο σε μια αποκομμένη κουβέντα γύρω από ένα πολιτικό περιεχόμενο, που τελικά όμως καταντά πουκάμισο αδειανό αν δε συνδέεται με ένα μάχιμο σχέδιο για τη νικηφόρα έκβαση του αγώνα. Αποτελεί εν τέλει, μια λογική «εύκολης» αριστερής διαμαρτυρίας, η οποία μπορεί να ενσωματώσει και να υπερψηφιστεί από άτομα εκ διαμέτρου αντίθετα στη λογική των κινητοποιήσεων. Από την άλλη, αυτή που κατέθεσε το σχήμα μας: Πρόκειται για μια λογική που έχοντας ως πρώτιστη έγνοια την γοργή ψήφιση του νόμου (κατατίθεται στο πρώτο 15θήμερο του Γενάρη) αποσκοπεί στην πολιτική και κινηματική κλιμάκωση του αγώνα. Γι’ αυτό και πιέζουμε για τακτικές και μαζικές ΓΣ - συνελεύσεις που θα αποφασίζουν μέσω καταλήψεων να θέσουν τέρμα στα ατομικά διλήμματα τις εξεταστικής που πλησιάζει, των προόδων και των εργασιών και να μετατρέψουν τις σχολές σε κέντρα αγώνα που θα μπλοκάρουν την εκπαιδευτική και ερευνητική διαδικασία εντός του πανεπιστημίου, ασκώντας έτσι τις μέγιστες δυνατές πιέσεις προς το Υπουργείο. Παράλληλα για εμάς, το μέσο της κατάληψης είναι το μοναδικό τελικά που μπορεί να απελευθερώσει το χρόνο μας μέσα στις υψηλές εκπαιδευτικά απαιτήσεις το Δεκέμβρη, προκειμένου μέσα από τις συντονιστικές επιτροπές να μαζικοποιήσουμε τον αγώνα μας, να συντονιστούμε και με άλλους φοιτητικούς συλλόγους και πλάι πλάι μαζί με τις 30 καταλήψεις που κάναν την αρχή την προηγούμενη εβδομάδα, να δώσουμε την πανελλαδική, μαχητική, συγκρουσιακή απάντηση του φοιτητικού κινήματος στα νομοθετήματα του Υπουργείου.

Θα πρέπει συνεπώς να αναρωτηθούμε όλοι μας, που θέτουμε εαυτό ενάντια στην πολιτική της Κυβέρνησης, κατά πόσο η υπερψήφιση του πλαισίου της Επιτροπή Αγώνα (ΚΝΕ), κατάφερε να βάλει το σύλλογό μας σε αγωνιστική ρότα. Κατά πόσο κατάφερε να εμπλέξει μαζικά τον κόσμο της σχολής σε κινητοποιήσεις, κατά πόσο άνοιξε το ζήτημα στην κοινωνία καλώντας την σε κοινό αγώνα. Κατά πόσο τελικά κατάφερε να ‘’ενοχλήσει’’ το Υπουργείο αυτή η κατά τα άλλα αγωνιστική απόφαση.

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΚΕΡΔΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΠΡΟΣΕΥΧΈΣ...

Ως ΑΡ.ΑΓ.Ε λοιπόν, εμμένουμε στην αντίληψη ότι απέναντι στον ατομικό αγώνα δρόμου που μας ετοιμάζουν απαντάμε με τον συλλογικό δρόμο του αγώνα, με όπλο μας το τρίπτυχο Συνελεύσεις-Καταλήψεις-Διαδηλώσεις. Ο δρόμος λοιπόν αυτός δεν είναι ένα άβατο μονοπάτι που ξαφνικά πρέπει να ανακαλύψουμε από την αρχή, αλλά θα πρέπει να βαδίσουμε στον δρόμο που χάραξαν: Οι καταλήψεις του 06-07 που κατάφεραν να μπλοκάρουν την Αναθεώρηση του Συντάγματος, η νεολαιίστικη εξέγερση του Δεκέμβρη 2008 που έστειλε ένα μήνυμα ανυπακοής της νεολαίας σε κάθε γωνιά του πλανήτη απέναντι στο μαύρο μέλλον που της ετοιμάζουν, αλλά και οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις, καταλήψεις και απεργίες που συγκλονίζουν αυτή τη στιγμή ολόκληρη την Ευρώπη (Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία, Πορτογαλία, Ισπανία κτλ). Συνεπώς, αυτός ο δρόμος του αγώνα πρέπει να αποτελέσει για εμάς μονόδρομο, που θα περάσει από την 6η του Δεκέμβρη της νεολαίας, θα συγκρουστεί με τη Σύνοδο των Πρυτάνεων στις 11 Δεκέμβρη και θα διαδηλώσει με όλα τα αγωνιζόμενα κομμάτια της εργασίας στην γενική απεργία της 15ής Δεκέμβρη.

ΟΥΤΕ ΣΙΩΠΗΣ ΟΥΤΕ ΥΠΟΤΑΓΗΣ

ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΓΕΝΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΛΗΤΟ ΤΟΥ ΑΠΘ ΤΕΤΑΡΤΗ 1/12 9:00. Να παρθεί καταδικάστική απόφαση ενάντια στο κείμενο διαβούλευσης και στον στημένο διάλογο Υπουργείου-Πρυτάνεων.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΗΧ/ΗΛ ΜΗΧ. ΠΕΜΠΤΗ 2/12 13:00 στην αίθουσα 5 ηλεκτρολόγων

ΑΡ.ΑΓ.Ε. _ ΕΑΑΚ

ΠΛΑΙΣΙΟ για την Γ.Σ. 13/12/10

αποτελέσματα Γ.Σ. 13/12/10:

Αντίλογος (ανεξάρτητο πλαίσιο ανοιχτής σχολής) - ΔΑΠ: 274

Συντονιστική Επιτροπή Κατάληψης: 159

Π.Κ.Σ. 77

Λευκά~20

ΠΛΑΣΙΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ

για τη συνέλευση του συλλόγου φοιτητών Ηλεκτρολόγων-Μηχανολόγων 13/12

Εδώ και 1,5 χρόνο η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σε συνεργασία με την ΕΕ και το ΔΝΤ επιτίθενται σε κατακτήσεις και δικαιώματα εργαζομένων και νεολαίας. Με την πρόφαση της «σωτηρίας» της χώρας και την «εξυπηρέτηση» του χιλιοπληρωμένου ληστρικού εθνικού χρέους, ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ αφαιμάζουν τεράστια κομμάτια του λαού και τάσσουν ζεστό χρήμα ακριβώς σε αυτούς που μας έφεραν σε αυτήν την κατάσταση: στους τραπεζίτες, το κεφάλαιο και τα διεθνή τσακάλια της κρίσης. Όσον αφορά στο άμεσο -και έμμεσο -μέλλον, δεν υπάρχει καμία αυταπάτη για την έξοδο από αυτή την καταιγίδα. Ο ταξικός προϋπολογισμός του 2011 και το επικαιροποιημένο μνημόνιο, το οποίο επιβάλλει την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, την ιδιωτικοποίηση των ΔΕΚΟ και την κατάργηση κάθε έννοιας κοινωνικής δαπάνης, οδηγούν τεράστια κομμάτια της κοινωνίας στη ανεργία, τη φτώχεια και την εξαθλίωση.

Ουσιαστικά η κυβέρνηση προσπαθεί να θεσμοθετήσει την εργασιακή πραγματικότητα που βιώνουν όλα τα προηγούμενα χρόνια κυρίαρχα κομμάτια της νεολαίας, αλλά και άλλες κοινωνικές ομάδες όπως οι μετανάστες, και να τη μετατρέψει σε καθεστώς για το σύνολο των εργαζομένων. Έτσι οι μισθοί πείνας, τα εξοντωτικά ωράρια, οι ελαστικές σχέσεις εργασίας και η μαύρη εργασία γίνονται αναπόσπαστα στοιχεία της πραγματικότητας που διαμορφώνεται από ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ. Η ανεργία η οποία καλπάζει σε όλα τα μήκη και τα πλάτη των δυτικών μητροπόλεων και όχι μόνο, γίνεται όπλο στα χέρια της εργοδοσίας και του κράτους προκειμένου να περάσει η πολιτική της φτώχειας και της εξαθλίωσης.

Στο πλαίσιο της πολιτικής αυτής εντάσσεται και η στοχοποίηση και η καταστολή κάθε φωνής αντίστασης. Οι συκοφαντίες και ο χαρακτηρισμός κάθε αγωνιζόμενου κλάδου ως απείθαρχη και αντιδραστική συντεχνία συμπληρώνονται από τη κατασταλτική θωράκιση του κράτους. Το τελευταίο διάστημα όλες οι απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων χαρακτηρίζονται από τα ελληνικά δικαστήρια ως «παράνομες και καταχρηστικές», ενώ η κυβέρνηση επιβάλλει το μέτρο της πολιτικής επιστράτευσης (ναυτεργάτες) προκειμένου να τις καταστείλει.

Η εργοδοσία και το κράτος πλέον, με το τρομονόμο Νο 3 που ψηφίστηκε στο θερινό τμήμα της Βουλής, προστατεύονται από όσους επιλέγουν να δώσουν στον αγώνα για τα δικαιώματα και τις ανάγκες τους, περιεχόμενο και μορφές πάλης που θα έρχονται σε δυναμική σύγκρουση με την ισχύουσα πολιτική και την αστική νομιμότητα. Με άλλα λόγια όσοι διαδηλώνουν, ή απεργούν αποτελούν τον “εσωτερικό εχθρό” για το κράτος και αντιμετωπίζονται ως τρομοκράτες.

Ταυτόχρονα το άσυλο των αγώνων καταστρατηγείται και γίνεται συνεχής προσπάθεια κατάργησής του, ενώ συνεχώς ξεπηδούν νέες κατασταλτικές μονάδες (ΔΙΑΣ, ΔΕΛΤΑ κτλ) και εντείνουν την αστυνομοκρατία στους δρόμους της πόλης, προσπαθώντας να τρομοκρατήσουν τα κινητοποιούμενα κομμάτια της κοινωνίας.

Απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση που περιγράφηκε προηγουμένως, ήδη από πέρσι δόθηκε το στίγμα της απάντησης από πλευράς εργαζομένων και νεολαίας, με κινητοποιήσεις που ξέσπασαν σε όλη τη χώρα με αποκορύφωμα τη μεγαλειώδη απεργία της 5ης Μάη. Παρά το σχέδιο της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας το κίνημα να μην πάρει περεταίρω διαστάσεις και τη συντεταγμένη προσπάθεια κατασυκοφάντησης και τρομοκράτησης των αγωνιζόμενων κομματιών από κυβέρνηση και ΜΜΕ, ήδη από το καλοκαίρι και πολύ περισσότερο με την έναρξη της νέας περιόδου, εκφράζεται η ανάγκη για κινηματική και πολιτική κλιμάκωση του αγώνα ενάντια στη πολιτική που συντρίβει εργατικά και κοινωνικά δικαιώματα.

Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση στην προσπάθειά της να επαναδιατάξει τις εργασιακές σχέσεις, επιτίθεται σε νευραλγικούς κλάδους (ΟΣΕ, ΔΕΗ), επιδιώκοντας την απομόνωση των όποιων αντιδράσεων και τον περιορισμό τους σε συντεχνιακές λογικές. Το εργατικό κίνημα θα πρέπει να βαθύνει την πολιτική του στοχοθεσία και να απαιτήσει τη διαγραφή του ληστρικού χρέους, την αποδέσμευση από ΟΝΕ και ΕΕ, την εθνικοποίηση των βασικών πυλώνων της οικονομίας και των τραπεζών και να επιδιώξει να ασκήσει εργατικό έλεγχο σε αυτά. Τα παραπάνω θα πρέπει να δεθούν με τα πάγια αιτήματα για ραγδαίες αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις και μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους. Ταυτόχρονα θα πρέπει το εργατικό κίνημα να υιοθετήσει αναβαθμισμένες μορφές πάλης. Οι απεργίες διαρκείας, οι καταλήψεις κέντρων λήψης αποφάσεων θα πρέπει να μπουν στην ημερήσια διάταξη της συζήτησης των εργατικών σωματείων και συλλογικοτήτων και να προκαλέσουν τριγμούς στα επιτελεία της κυβέρνησης. Στα πλαίσια αυτά είναι αναγκαίο λοιπόν και οι φοιτητές να στηρίξουν τον αγώνα των εργαζομένων, έναν αγώνα που αφορά άμεσα το μέλλον τους και με κοινά κινηματικά ραντεβού να δώσει απάντηση σε όσα ετοιμάζει η κυβέρνηση και το κεφάλαιο.

Η απεργία στις 15 του Δεκέμβρη αποτελεί αναμφισβήτητα ένα πάρα πολύ σημαντικό κόμβο για τον αγώνα εργαζομένων και νεολαίας, έτσι ώστε να ανατραπούν τα σχέδια των «από τα πάνω». Θα πρέπει όλοι οι δρόμοι στις πόλεις να γεμίσουν από το λαό, και να σταλθεί μήνυμα στην κυβέρνηση ότι αυτή και η πολιτική της είναι ανεπιθύμητες. Ο ταξικός προύπολογισμός και τα απανωτά μνημόνια, μαζί με όλα τα μέτρα που μέχρι τώρα έχουν περάσει θα ανατραπούν στο μόνο διάλογο που κάνει το κίνημα, στο διάλογο των απεργιών, των καταλήψεων και του δρόμου.

Στην κατέυθυνση αυτή το νεολαιίστικο κίνημα, πολλώ δε μάλλον το φοιτητικό, θα πρέπει να παρευρίσκεται σαν απλός συμπαραστάτης των εργαζομένων, αλλά θα πρέπει να πάρει σημαντικές πρωτοβουλίες που να το φέρνουν στη πρώτη γραμμή αυτής της μάχης. Εξάλλου είναι η νέα γενιά αυτή που καλείται να ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη, και πλεόν τίθεται με εκβιαστικό τρόπο το δίλημμα, αν θα είναι η γενιά της σιωπής και της υποταγής, ή θα πιστέψει στις δυνατότητες της και θα βάλει εαυτόν μπροστάρη στον αγώνα για την ανατροπή κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ και του μέλλοντος που της επιφυλάσσουν.

Κι αν για πολλούς η εργασιακή πραγματικότητα των μηχανικών παραμένει ένα ερωτηματικό, αξίζει να αναφερθούν ενδεικτικά κάποια πράγματα. Η ανεργία ειδικά στο κομμάτι της νεολαίας αγγίζει το 20% χωρίς να δικαιούνται οι μηχανικοί επίδομα ανεργίας κι όντας υποχρεωμένοι να καταβάλλουν φόρο αίματος στο ασφαλιστικό τους ταμείο (ΤΣΜΕΔΕ), ενώ με διάφορες μεθόδους η εργοδοσία επιβάλλει την ελαστική και ανασφάλιστη εργασία.

Ο σύλλογος μας θα πρέπει να συνεχίσει λοιπόν τις κινητοποιήσεις του και να προσπαθήσει εν όψει της απεργίας να συμβάλλει στις πολλές μάχες που θα δοθούν αυτές τις μέρες. Αρχής γενομένης από τη Τρίτη 14/12, θα πρέπει να δώσουμε το παρόν στις καταλήψεις που θα γίνουν πανελλαδικά στους ΟΑΕΔ από τους Συντονισμούς Πρωτοβάθμιων Σωματείων, όπως και τη Τετάρτη 15/12 στην κατάληψη του ΤΣΜΕΔΕ το πρωί, ένω στη συνέχεια θα πορευτούμε μαζί με τα πρωτοβάθμια σωματεία που θα βρίσκονται συγκεντρωμένα στην Καμάρα, αλλά και τα απεργιακά μπλοκ του ΕΚΘ.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Σε αυτά τα πλαίσια της γενικευμένης επίθεσης και αναδιάρθρωσης, φυσικά και δε θα μπορούσαν να λείψουν οι «απαραίτητες» τομές στην εκπαίδευση. Ο εκπαιδευτικός μηχανισμός που καταρτεί και κατανέμει τους φοιτητές/αποφοίτους σε συγκεκριμένες κοινωνικές θέσεις είναι αναγκαίο να τροποποιηθεί στο βαθμό που προσπαθούν να εμπεδώσουν στη γενιά μας ότι θα είμαστε οι εργαζόμενοι που θα τρέχουμε από το πρωί ως το βράδυ για ψίχουλα και για συλλογή προσόντων/προϋπηρεσίας, που θα παρακαλούμε για μία θέση εργασίας στη θάλασσα της ανεργίας.

Το υπουργείο έχει ήδη ξεκινήσει τις διαδικασίες του «διαλόγου» με αρχή τη σύνοδο πρυτάνεων στο Ρέθυμνο. Οι κινήσεις αυτές αποσκοπούν στη συγκρότηση συμμαχιών για τη προώθηση του νέου νόμου-πλαίσιο κι άλλων νομοσχεδίων. Αυτό αποδείχθηκε έμπρακτα στη Σύγκλητο του ΑΠΘ που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 1/12, όπου πρύτανης και καθηγητές συντάχθηκαν σχεδόν ολοκληρωτικά με τις κατευθύνσεις του Υπουργείου. Συγκεκριμένα, οι προτάσεις που κατατέθηκαν από τις επιτροπές καθηγητών που είχαν συσταθεί, όχι μόνο ενάντια στο νέο νόμο πλαίσιο δεν κινούνταν, αλλά εμβάθυναν ακόμη περισσότερο την αντιδραστική αναδιάρθρωση. Εμπλοκή στη διαμόρφωση του τελικού νομοσχεδίου έχουν και οι καθεστωτικές παρατάξεις (ΠΑΣΠ, ΔΑΠ), επιβεβαιώνοντας τις διαχειριστικές ρητορείες στις οποίες επιδίδονται.

Ας δούμε όμως τι πρόκειται να φέρει η ψήφιση του Νέου Νόμου-Πλαίσιο που τοποθετείται στις αρχές του Γενάρη (μαζί με το νομοσχέδιο της δια βίου μάθησης, το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων και τις εξελίξεις με τα κολέγια):

1.Αναδιαμόρφωση της φοιτητικής καθημερινότητας – Εντατικοποίηση του ρυθμού σπουδών.

Η αλλαγή του τρόπου εισόδου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση γίνεται με την εισαγωγή προπαρασκευαστικού έτους. σύμφωνα με το οποίο ο φοιτητής δεν θα εισάγεται σε τμήμα αλλά σε σχολή. Κατά τη διάρκεια αυτού του έτους ο φοιτητής δεν θα έχει το δικαίωμα του συνδικαλισμού αφού δεν θα υπάγεται σε κάποιο Σύλλογο, ενώ η εισαγωγή του ή όχι στη σχολή θα εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από μια συνεχή αξιολόγηση της επίδοσής του. Και αν τελικά καταφέρει μετά από όλα αυτά να γίνει φοιτητής θα έρθει αντιμέτωπος με τη νέα φοιτητική καθημερινότητα που ετοιμάζουν.

Με το νέο νομο πλαισιο η φοιτητική καθημερινοτητα ερχεται να αλλαξει ριζικά:

· Κατάργηση των ακαδημαϊκών διαλέξεων και αντικατάστασή τους με υποχρεωτικά φροντιστηριακού τύπου μαθήματα, τα οποία θα περιλαμβάνουν καθημερινές παρουσίες και απροειδοποίητα τεστάκια

· Αλυσίδες μαθημάτων και προαπαιτούμενα μαθήματα για να τη συνέχιση των σπουδών στο τμήμα.

Ο φοιτητής δηλαδή πρέπει να εμπεδώσει ότι κάθε αποτυχία σε μάθημα οφείλεται αποκλειστικά στον ίδιο, κι ότι οι διαγραφές φοιτητών που τολμούν να προτείνουν στα ν+2 χρόνια είναι φυσικό επακόλουθο της «ανικανότητας» του ίδιου. Τα παραπάνω διαμορφώνουν ένα εξοντωτικό καθημερινό πρόγραμμα χωρίς κανένα χρονικό περιθώριο για οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα. Εν τέλει ο φοιτητής καταλήγει να λειτουργεί υπό το άγχος του αυριανού μαθήματος και της αυριανής εργασίας, χωρίς χρόνο να ασχοληθεί με τα δικά του ενδιαφέροντα κι ανησυχίες. Πολύ περισσότερο προωθείται ένα αποστειρωμένο πανεπιστήμιο στο οποίο ο φοιτητής καλείται να λύσει τα προβλήματά του μόνος, ακόμα και ανταγωνιστικά με τους συμφοιτητές του. Αναιρείται η δυνατότητα συλλογικής διεκδίκησης, μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις, τις καταλήψεις και τις διαδηλώσεις, δηλαδή ο συλλογικός δρόμος του αγώνα που μόνο αυτός μπορεί να υπερασπίζει τα δικαιώματα μας.

Τις παραπάνω κατευθύνσεις του υπουργείου έρχονται να εφαρμόσουν πολύ πριν την κατάθεση του νόμου μερικοί καθηγητές-παπαγαλάκια της Διαμαντοπούλου αλλά και ολόκληρα τμήματα. Τα προαπαιτούμενα μαθήματα που ισχύουν στο τμήμα Ηλεκτρολόγων, κάνουν δύσκολη τη ζωή των φοιτητών, καθυστερώντας την επιλογή τομέα με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο μέσος όρος φοίτησης. Σε όλα αυτά έρχονται να προστεθούν πρωτοβουλίες συγκεκριμένων καθηγητών που μεταβάλλουν τον τρόπο διδασκαλίας και εξέτασης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα μαθήματα Πληροφορική στους Μηχανολόγους και Δομές Δεδομένων στους Ηλεκτρολόγους. Οι συγκεκριμένοι καθηγητές (Καρατζάς, Μήτκας), αλλά και όχι μόνο αυτοί, υπερασπίζονται και προετοιμάζουν το έδαφος έτσι ώστε οι φοιτητές να αποδεχθούν το διαρκή βούρδουλα της αξιολόγησης της απόδοσης σε κάθε μάθημα. Έτσι λοιπόν, τα υποχρεωτικά τεστάκια και εργασίες του Καρατζά και οι παρουσίες στο μάθημα του Μήτκα, μπορεί να αφορούν σήμερα λίγα μαθήματα και να αποτελούν εξαιρέσεις, ωστόσο με την επομένη της ψήφισης του νέου νόμου πλαισίου θα αποτελούν τον κανόνα στον τρόπο διδασκαλίας και εξέτασης των μαθημάτων.

2.Πλήρης και οριστική αποστοίχιση των επαγγελματικών δικαιωμάτων από τα πτυχία.

Η κυβέρνηση προχωρά με πολύ επιθετικό τρόπο στον επαναπροσδιορισμό της διαδικασίας απόδοσης επαγγελματικών δικαιωμάτων στους αποφοίτους. Οι αλλαγές που εισάγει ο νέος νόμος-πλαίσιο για τις σχολές τόσο με την κατάργηση - επαναπροσδιορισμό των τμημάτων πανελλαδικά, όσο και με το λεγόμενο «Ατομικό πρόγραμμα σπουδών» αναγκάζουν τον φοιτητή να ακολουθήσει ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα σπουδών, που θα οδηγεί σε ένα πτυχίο εξειδικευμένο που δε θα παρέχει όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα, που κατοχυρώνονταν έως τώρα στο ενιαίο πτυχίο. Παράλληλα, το ενιαίο πτυχίο που μέχρι τώρα κατοχύρωνε με ενιαίο τρόπο, ανεξάρτητα από τον τομέα επιλογής και το βαθμό του πτυχίου, τα επαγγελματικά δικαιώματα των πτυχιούχων έρχεται να αντικατασταθεί από ένα «ατομικό φάκελο προσόντων». Σε αυτό το φάκελο θα καταγράφεται αναλυτικά η πορεία του εργαζόμενου - πτυχιούχου, τόσο σε επίπεδο ακαδημαϊκών σπουδών, όσο και άτυπων ή μη τυπικών προσόντων (π.χ. συνέδρια, σεμινάρια, επαγγελματική προϋπηρεσία, εθελοντική εργασία). Ο «ατομικός φάκελος προσόντων» εισάγει ουσιαστικά ένα νέο τρόπο απόδοσης επαγγελματικών δικαιωμάτων που προσιδιάζει στο σημερινό μοντέλο εργασίας - ενός μοντέλου απολύτως απαραίτητου για το κεφάλαιο, ώστε να ξεπεράσει την κρίση του. Ο εργαζόμενος λοιπόν στον οποίο αποσκοπούν, θα είναι ένας εργαζόμενος χωρίς δυνατότητα συλλογικής διεκδίκησης που θα κυνηγά παράλληλα ατομικά τη συλλογή «προσόντων» με την ελπίδα της σταδιακής κατοχύρωσης καλύτερων όρων εργασίας, στη βάση ενός αέναου κύκλου κατάρτισης και επανακατάρτισης. Ανάλογα με το περιεχόμενο του φακέλου ο απόφοιτος – εργαζόμενος θα κατατάσσεται, βάσει των προσόντων (ECTS) του σε μία οκταβάθμια κλίμακα (με βάση το νόμο για το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων). Με αυτόν τον τρόπο, σε μία περίοδο τεράστιων ποσοστών ανεργίας και εργασιακής ανασφάλειας, εντείνεται ο ανταγωνισμός μεταξύ των πτυχιούχων του ίδιου αλλά και διαφορετικού γνωστικού αντικειμένου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ακόμα και συνάδελφοι που δουλεύουν στον ίδιο εργασιακό χώρο, στο ίδιο εργασιακό αντικείμενο, να μη μπορούν να αναφέρονται σε μία κοινή συλλογική σύμβαση εργασίας, δηλαδή να εργάζονται με ίδιους όρους (μισθός, ωράριο, ασφάλιση, συνθήκες εργασίας) και να διεκδικούν τη βελτίωση αυτών από κοινού.

3.“Καλλικράτης” στην εκπαίδευση – σαρωτική περικοπή χρηματοδότησης και φοιτητικών παροχών.

Η πολιτική του περικοπών και της άγριας λιτότητας δε θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστο και το πανεπιστήμιο. Συγχώνευσης, με συνένωση και κατάργηση τμημάτων, δρομολογούνται με άξονα την ανταποδοτική και μειωμένη χρηματοδότηση. Η χρηματοδότηση των ιδρυμάτων θα εξαρτάται από τον ρυθμό προσαρμογής τους στο σύνολο των μεταρρυθμίσεων και θα συνδεθεί βαθύτερα με το μοντέλο ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και την άμεση ανάγκη του κεφαλαίου να διευρύνει τη κερδοφορία του.

Η λογική της εκμηδένισης των φοιτητικών παροχών και της ανταποδοτικότητας έχει άμεσες επιπτώσεις στην καθημερινότητα του φοιτητή. Το ηλεκτρονικό σύγγραμμα που από την επόμενη χρονιά θα αντικαταστήσει πλήρως το βιβλίο (με τα έξοδα εκτύπωσης εξ ολοκλήρου στο φοιτητή), και το “κουπόνι” που θεσμοθετείται, αποτελούν άμεση αντανάκλαση της παραπάνω λογικής.

Αυτονόητες ανάγκες όπως πάσο, δωρεάν σίτιση-στέγαση, συγγράμματα κ.τ.λ. θα παρέχονται πλέον με αναβαθμισμένο το κριτήριο της απόδοση του φοιτητή. Σημαντική διάσταση του παραπάνω είναι η υποβάθμιση των κοινωνικών κριτηρίων για την ικανοποίηση συγκεκριμένων αναγκών, έναντι κριτηρίων που εντείνουν το ανταγωνισμό μεταξύ των φοιτητών, αποδυναμώνουν τη δυνατότητα συλλογικής διεκδίκησης και προκρίνουν τον ατομικό δρόμο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το ΑΠΘ όπου στη προηγούμενη συνεδρίαση της συγκλήτου (18/10), συζητήθηκαν τρόποι με τους οποίους θα μπορέσει να ανταπεξέλθει το πανεπιστήμιο στη μείωση κατά 33% των τακτικών εσόδων που προέρχονται από την κρατική χρηματοδότηση. Μέσα σε αυτά περιλαμβάνονταν και το ενδεχόμενο να περάσουν τα κυλικεία στον έλεγχο του πανεπιστημίου και σε αυτά να εργάζονται φοιτητές, ευέλικτα κι ανασφάλιστα με το καθεστώς των ανταποδοτικών υποτροφιών.

Όσο για τη λέσχη, η απαξίωσή της γίνεται μέρα με τη μέρα πιο φανερή. Οι ευθύνες της πρυτανείας είναι ξεκάθαρες, καθώς με πρόφαση την υποχρηματοδότηση μεθοδεύει την υποβάθμισή της καθυστερώντας τη λειτουργία της στην αρχή κάθε χρονιάς, χειροτερεύοντας την ποιότητα του φαγητού, επιβάλλοντας στους φοιτητές την επίδειξη πάσο, λειτουργώντας μόνο την κάτω λέσχη με περιορισμένες διανομές που έχουν σαν αποτέλεσμα τον συνωστισμό των φοιτητών, την ίδια στιγμή που καθ' όλη τη διάρκεια της χρονιάς διοργανώνει πλουσιοπάροχους μπουφέδες για τη σίτιση των χορτάτων συνέδρων. Η πρυτανεία έχει επίσης ευθύνες γιατί δεν έχει πραγματοποιήσει καμία πρόσληψη εδώ και χρόνια μόνιμου προσωπικού για τη λέσχη, ενώ καλύπτει την ανάγκη για εργατικό δυναμικό για τη λειτουργία του πανεπιστημίου με ανάθεση σε εργολάβους, σε καθεστώς δουλεμπορίου για τους εργαζόμενους, σφυρίζοντας αδιάφορα στην εργοδοτική τρομοκρατία. Για αυτό το λόγο πρέπει να προχωρήσουμε σε ανυποχώρητο αγώνα μπλοκάροντας την υποβάθμιση και την ιδιωτικοποίηση της λέσχης, απαιτώντας την άμεση πρόσληψη μόνιμου προσωπικού για τη λειτουργία της και τη μονιμοποίηση των εργαζομένων (με αξιοπρεπείς μισθούς και όρους εργασίας), απαιτώντας την ουσιαστική αναβάθμιση της δωρεάν σίτισης κόντρα στις μεθοδεύσεις υπουργείων και πρυτανείας.

4. Εξωπανεπιστημιακές διοικήσεις:

Τα πρυτανικά συμβούλια και η σύγκλητος αντικαθίστανται από τα Συμβούλια Διοίκησης. Όργανα τα οποία θα συγκροτούνται από managers, μεγαλοκαθηγητές και εκπροσώπους του επιχειρηματικού κόσμου και θα λαμβάνουν αποφάσεις για τις στρατηγικές κατευθύνσεις του κάθε ιδρύματος (εύρεση πόρων για τη χρηματοδότηση του πανεπιστημίου από τον ιδιωτικό τομέα, διανομή των κονδυλίων στις επιμέρους σχολές και τμήματα κτλ). Ο ρόλος της συγκλήτου θα περιοριστεί στα ακαδημαϊκά θέματα. Αυτό έχει δύο όψεις: Από τη μία με τα νέα διοικητικά συμβούλια η προώθηση της κυβερνητικής πολιτικής θα γίνεται με πολύ πιο άμεσο τρόπο. Από την άλλη, η δημιουργία κλειστών και μονωμένων από το φοιτητικό κόσμο και την «πανεπιστημιακή κοινότητα» Συμβουλίων Διοίκησης, που θα μπορούν να συνεδριάζουν και εκτός Ασύλου, θα έχει σαν αποτέλεσμα τον περιορισμό της επίδρασης της φωνής των φοιτητικών συλλόγων και των εργαζομένων του πανεπιστημίου στη λήψη των αποφάσεων.

ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΣΧΟΛΗΣ

Πέρα όμως από τις μεγάλες μάχες της συγκυρίας, ο σύλλογός μας πρέπει να δίνει αγώνες και για τα ''μικρά'' αλλά εν τέλει πολύ ουσιαστικά ζητήματα της καθημερινότητάς μας. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια κεντρική κατεύθυνση περαιτέρω εντατικοποίησης και πειθάρχησης του φοιτητικού σώματος. Αυτή εκφράζεται με μια αύξηση των ωρών διδασκαλίας, των υποχρεωτικών εργαστηρίων και παρακολουθήσεων και μια ολοένα και μεγαλύτερη δυσκολία των θεμάτων στην εξεταστική, οδηγώντας συχνά τους φοιτητές σε μαζική αποτυχία. Στα παραπάνω έρχονται να προστεθούν τεχνητοί περιορισμοί με όρια δήλωσης μαθημάτων ανά εξάμηνο, με προαπαιτούμενα, με την ανυπαρξία πτυχιακών εξεταστικών για το δυναμικό της σχολής που έχει ξεπεράσει το 5^ο έτος φοίτησης κι αποτελούν σημαντικό τροχοπέδη στην ολοκλήρωση των σπουδών.

Παράλληλα σε πολλές περιπτώσεις οι φοιτητές καλούνται να καλύψουν με δικά τους έξοδα τον απαραίτητο εξοπλισμό για την παρακολούθηση και τη συμμετοχή σε διάφορα μαθήματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το ‘‘Μηχανολογικό Σχέδιο Ι και ΙΙ’’ στους μηχανολόγους, όπου ο φοιτητής ξοδεύει ένα 100ευρω για σχεδιαστικά υλικά και αναλώσιμα. Η συγκεκριμένη κατάσταση, δεδομένης της ακρίβειας και της δραματικής μείωσης του εργατικού εισοδήματος, καθιστά το κόστος σπουδών δυσβάσταχτη υπόθεση για τη πλειοψηφία των φοιτητών και των οικογενειών τους.

Τα προηγούμενα ζητήματα, που σε πολλούς μπορεί να φαντάζουν μικρά, δε μπορούν να επιλυθούν με αποσπασματικές κινήσεις και διαχειριστικές λογικές. Απαιτούν τη συλλογική απόφαση και δράση των φοιτητών για τη διεκδίκηση και υλοποίηση των αιτημάτων τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι κινήσεις στο μάθημα της Πληροφορικής, όπου οι φοιτητές αμφισβήτησαν στη πράξη την απόλυτη και μονομερή αρμοδιότητα του διδάσκοντα να καθορίζει τον τρόπο διδασκαλίας και εξέτασης του μαθήματος. Οι μαζικές παραστάσεις στις αίθουσες διδασκαλίας, στα γραφεία καθηγητών, στα τμήματα και τις συγκλήτους θα πρέπει να αποτελούν όπλα στη φαρέτρα του φοιτητικού κινήματος.

Πολύ περισσότερο που τα τελευταία χρόνια το φοιτητικό κίνημα έχει αναδείξει το συλλογικό δρόμο πάλης, μέσα από τις γενικές συνελεύσεις και τη συμμετοχή όλων στις αποφάσεις. Για την ανατροπή αυτών των μεταρρυθμίσεων, παλεύουμε για ένα φοιτητικό κίνημα διαρκείας, που θα βρίσκει συνεχώς δρόμους κλιμάκωσης σε μορφές και περιεχόμενο, που δεν θα αφήνει ούτε μια μέρα να πάει χαμένη. Που θα δίνει συνεχώς το παρόν μέσα από τις συλλογικές του διαδικασίες και τη μάχη για την συνεχώς ανώτερη συγκρότηση των αγώνων. Μιας μάχης τελικά που θα συμβάλλει στην ανατροπή της εφαρμοζόμενης πολιτικής στο σύνολο της εκπαίδευσης και της επίθεσης που διεξάγει η κυβέρνηση σε εργαζομένους και νεολαία, μακριά από λογικές διαχείρισης που ο ρόλος τους περιορίζεται στην εκτόνωση και την ενσωμάτωση των αγώνων. Το φοιτητικό κίνημα πρέπει να αποτελέσει πόλο έλξης και σημείο αναφοράς για το σύνολο της νεολαίας, με κοινά ραντεβού και διαδικασίες απόφασης οργάνωσης του αγώνα, να δώσει τη μάχη αυτή με μαθητές, αλλά και όλους του νεολαίους των ΚΕΣ και ΙΕΚ, να αποτελέσει κομμάτι ενός μαχόμενου κοινωνικού υποκειμένου με απώτερο σκοπό την ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου, πετυχαίνοντας σημαντικές νίκες που θα βελτιώνουν τη κατάσταση στο σήμερα, και θα προκαλούν την αναδίπλωση του αντιπάλου, επιφέροντας ρωγμές στη πολιτική του.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

· Άμεση απεμπλοκή της χώρας από την επιτήρηση ΕΕ και ΔΝΤ. Δεν θα πληρώσουν οι εργαζόμενοι την κρίση τους!

· καταργηση του τρομονομου

· ΝΑ ΜΗN ΚΑΤΑΤΕΘΕΙ Ο ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ-ΠΛΑΙΣΙΟ των ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ

· ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΏΡΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗ. ΚΑΝΕΝΑ ΙΔΒΕ. ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΠΟΥΔΩΝ, πτυχίων, σχολών, ιδρυμάτων. Μόνος αρμόδιος για τις υποθέσεις μας ,είμαστε εμείς μέσα από τις γενικές συνελεύσεις.

· ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΤΑ Κ. Ε. Σ

· ΕΝΑ ΠΤΥΧΙΟ ΑΝΑ ΓΝΩΣΤΙΚΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ενιαίο γενικό, με ίσα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα, μοναδική προϋπόθεση για δουλειά.

· ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΑΛΥΨΗ, ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΩΡΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗ ΡΙΖΙΚΗ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΔΟΧΩΝ. ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΛΑΣΤΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.

· Καμιά επαναδιαπραγμάτευση - κατάργηση του ασύλου. - Διεύρυνση του στα σχολεία και στους χώρους δουλειάς.

· Κατάργηση της δράσης κάθε λογής εργολάβων σε ΑΕΙ και ΤΕΙ. ΕΞΩ ΟΙ ΕΡΓΟΛΑΒΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΘ ΚΙ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ Μονιμοποίηση συμβασιούχων που εργάζονται υπό αυτό καθεστώς (π.χ. καθαρίστριες), επαναπρόσληψη προσωπικού για την κανονική λειτουργία της λέσχης, αξιοπρεπείς μισθούς και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα.

· Καμία επιχειρηματική δραστηριότητα μέσα στα πανεπιστήμια.

· ΚΑΜΙΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ - ΝΕΚΡΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΦΕΕ, ΦΕΑΠΘ. ΜΠΛΟΚΑΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΗΣ ΕΦΕΕ ΟΠΟΤΕ ΚΙ ΑΝ ΓΙΝΕΙ.

· ΔΩΡΕΑΝ ΣΙΤΙΣΗ, ΣΤΕΓΑΣΗ, ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ, για όλους τους φοιτητές ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗΣ ΛΕΣΧΗΣ.

· ΓΙΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ, (ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΜΑΘΗΜΑ) ΔΕ ΘΑ ΑΝΕΧΤΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΤΕΣΤ Ή ΕΡΓΑΣΙΑ. ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΟΙ ΕΡΓΑΣΙΕΣ Ή ΟΙ ΠΡΟΟΔΟΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΑΠΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΤΡΟΥΝ ΜΟΝΟ ΠΡΟΣΘΕΤΙΚΑ ΣΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΒΑΘΜΟ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΣΗ ΤΕΛΙΚΗΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ

Προχωρούμε σε:

· ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΑΠΟ ΔΕΥΤΕΡΑ 13/12 ΕΩΣ ΚΑΙ ΤΕΤΑΡΤΗ 15/12

· ΤΕΤΑΡΤΗ 15/12 ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ 8.30 ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ ΜΕ ΤΑ ΑΠΕΡΓΙΑΚΑ ΜΠΛΟΚ ΤΟΥ ΕΚΘ

· Συντονισμό με γενικές συνελεύσεις φοιτητών – σπουδαστών που κινούνται σε ανάλογη κατεύθυνση με τη δικιά μας. Επιδιώκουμε και συντονισμό με τους αγωνιζόμενους μαθητές και τα εργατικά σωματεία

· Μαζικη παρασταση στο τμημα των ηλεκτρολογων για να εφαρμοστει πτυχιακη εξεταστικη για ολουσ χωρισ περιορισμουσ στο οριο των μαθηματων

· Σύσταση ανοιχτής σε όλους συντονιστικής επιτροπής ΤΡΙΤΗ 14/12, υπόλογης σε αυτήν για την υλοποίηση της απόφασης και για τον καθορισμό των εκδηλώσεων και των δραστηριοτήτων του συλλόγου.

· ΤΡΙΤΗ 14/12 8.00 ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΟΑΕΔ στην Αντιγονιδών, αλλά και να αναδειχθει το ζήτημα της ανεργίας εκείνες τις μέρες.

· ΤΕΤΑΡΤΗ 15/12 8.30 ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΤΟΥ ΤΣΜΕΔΕ ΑΠΟ ΤΟ Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, για να καταργηθουν οι εργατικες εισφορες για τουσ μηχανικουσ και να δινεται πραγματικο επιδομα ανεργιασ