ΑΡιστερή ΑΓωνιστική Ενότητα - ΕΑΑΚ

Αθώοι οι συλληφθέντες της 8ης Μάρτη 2007

2012-01-28T12:29:00.004+02:00

Ολοκληρώθηκε, χθες Παρασκευή 27/1 στη Χαλκίδα, η δίκη των 12 συλληφθέντων από το μεγαλειώδες πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο της 8ης Μάρτη 2007* στην Αθήνα. Η δίκη που ξεκίνησε στις 11 Οκτώβρη μετά από αρκετές συνεδρίες κατέδειξε το σαθρό του κατηγορητηρίου το οποίο κατέρρευσε με αποτέλεσμα την αθώωση των 12 κατηγορουμένων.

φωτογραφία από τις κινητοποιήσεις του 2006-2007

Η δίκη αυτή, ήταν μια προσπάθεια να δικαστούν οι κοινωνικοί αγώνες, να ποινικοποιηθούν οι αγωνιστές και να εξοντωθούν οι όποιες φωνές αντίστασης. Μια προσπάθεια η οποία μέχρι σήμερα συνεχίζεται με αλλεπάλληλες διώξεις, από την 8η Μάρτη μέχρι τις δίκες 17 αγωνιστών που συμμετείχαν στις αυθόρμητες κινητοποιήσεις του λαού την 28η Οκτώβρη του 2011. Γι αυτό στο εδώλιο του κατηγορουμένου δεν καθόντουσαν μόνο οι 12 διωκόμενοι. Μαζί τους στέκουν και οι χιλιάδες νεολαίοι και εργαζόμενοι που αγωνίστηκαν και αγωνίζονται για δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για όλους, για δουλειά που να εξασφαλίζει μια αξιοπρεπή ζωή και δημοκρατικά δικαιώματα. Η δίκη των 12, ήταν δίκη όλων μας. Όσων βρέθηκαν στους αγώνες τότε, αλλά και όσων όλα αυτά τα χρόνια συνεχίζουν σε αυτό το δρόμο!

Αυτή τη μάχη, να ξέρουν καλά οι αντίπαλοί μας, ότι θα τη δώσουμε μέχρι τέλους. Δε τα βάζετε με μια δράκα ανθρώπους, τα βάζετε με μια ολόκληρη γενιά, με μια ολόκληρη κοινωνία. Είστε λίγοι, είμαστε πολλοί, θα σας βάλουμε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

*Δείτε παρακάτω μια σύντομη περιγραφή των γεγονότων που έλαβαν χώρα τη 8η Μάρτη του 2007

ΜΕΡΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

δείτε το δεύτερο μέρος του ντοκιμαντέρ "Μέρες ελληνικής δημοκρατίας"

δείτε το τρίτο μέρος του ντοκιμαντέρ "Μέρες ελληνικής δημοκρατίας"

8 Μαρτίου 2007, το φοιτητικό κίνημα διαδηλώνει ενάντια στο νόμο πλαίσιο της Μαριέττας Γιαννάκου και καλεί σε πανελλαδική πορεία στην Αθήνα. Τη μέρα εκείνη έλαβε χώρα το μεγαλύτερο συλλαλητήριο του φοιτητικού κινήματος του 2006-2007, με δεκάδες φοιτητές και εργαζόμενους στους δρόμους. Περισσότεροι απο 40.000 φοιτητές γεμίζουν τους δρόμους και διαδηλώνουν την αντίθεση τους στα σχέδια της υπουργού ενώ εκατοντάδες σχολές είναι κλειστές για μήνες. Η τότε κυβέρνηση της ΝΔ αδύναμη να πετύχει την παραμικρή κοινωνική συναίνεση γύρω από τα μέτρα που έφερνε στη Βουλή, απάντησε με ακραία καταστολή, διαλύοντας με βαρβαρότητα την πορεία. Τα ΜΑΤ, σε μια πρωτόγνωρη για τα δεδομένα εκείνης της περιόδου επίθεση, πνίγουν στα χημικά ολόκληρο το κέντρο της Αθήνας και προχωρούν σε μαζικούς ξυλοδαρμούς και συλλήψεις φοιτητών και αλληλέγγυων. Απο την πλατεία συντάγματος και τα Προπύλαια μέχρι την πλατεία Ομονοίας αφηνιασμένες διμοιρίες κυνηγούν φοιτητές. Οι συλλήψεις γίνονται στο σωρό και συνοδεύονται από φυσουνιές και ανοιγμένα κεφάλια. Είναι χαρακτηριστικό ότι περισσότεροι από τους μισούς συλληφθέντες άνηκαν στο μπλόκ των φοιτητικών συλλόγων του ΑΠΘ που περικυκλώθηκε και ξυλοκοπήθηκε με τον πιο άγριο τρόπο από τα ΜΑΤ.

Αποτέλεσμα… 61 συλληφθέντες και εκατοντάδες τραυματίες που σύμφωνα με τους γιατρούς του Ερυθρού Σταυρού έφεραν τραύματα από δολοφονικά χτυπήματα… Από τους 61 συλληφθέντες 49 παραπέμπονται για πλημμελήματα και 12 για κακουργήματα ενώ ένας από αυτούς, ο οικοδόμος Βασίλης Στεργίου, προφυλακίζεται…

Λίγο καιρό αργότερα γίνεται η πρώτη δίκη των 49 φοιτητών που είχαν φορτωθεί από τους ΜΑΤατζήδες με κατηγορίες πλημμεληματικού χαρακτήρα. Και οι 49 αθωώνονται πανηγυρικά ενω οι δικαστές ζητούν να γίνει έρευνα για τις συνθήκες κατω απο τις οποίες εγιναν οι συλλήψεις και οι ξυλοδαρμοί των φοιτητών…Οι 12 που κατηγορούνταν για κακουργήματα παρέμεναν για 5 χρόνια σε μια κατασταση “ομηρίας” μεχρι να φτασουμε στο 2012. Σήμερα το πρωί στο Μικτό Ορκωτό της Χαλκίδας οι στημένες κατηγορίες κατέρρευσαν και οι 12 κρίθηκαν ομόφωνα αθώοι…

Κείμενο και αφίσα Ε.Α.Α.Κ. Θεσσαλονίκης για τις 15 Φλεβάρη

2012-01-23T23:42:00.005+02:00

ΣΤΙΣ 15 ΦΛΕΒΑΡΗ:
ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟ

Στις 15 Φλεβάρη ορίστηκαν στο ΑΠΘ οι διαδικασίες ανάδειξης του Συμβουλίου Διοίκησης, πτυχής του νόμου που ψηφίστηκε στις 24 Αυγούστου από το μαύρο μέτωπο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ. Η υπερψήφιση του νόμου από τα κόμματα που σήμερα συγκροτούν τη συγκυβέρνηση του κεφαλαίου υπό τη πρωθυπουργία του ανθρώπου των τραπεζών και της ΕΕ Λουκά Παπαδήμου, αποτέλεσε πρόβα τζενεράλε της προσπάθειας του κεφαλαίου να προωθήσει, παρά τις ολοένα και εντεινόμενες κινητοποιήσεις εργαζομένων και νεολαίας την πολιτική ισοπέδωσης των δικαιωμάτων του λαού σε εργασία, παιδεία και δημοκρατία. Αυτή η πολιτική υπηρετεί σταθερά την προσπάθεια του κεφαλαίου να υπερβεί την κρίση του, φορτώνοντας τα βάρη σε εργαζόμενους και νεολαία. Στην περίοδο που διανύουμε η συγκυβέρνηση του Παπαδήμου έχει βάλει στο μάτι τους μισθούς των εργαζόμενων στον ιδιωτικό τομέα, τις συλλογικές συμβάσεις, τα ασφαλιστικά δικαιώματα και τη μονιμότητα στο δημόσιο. Η εφάρμογή όμως όλων των παραπάνω είναι οργανικά συνδεδεμένη με τις τεράστιες αλλαγές στο χώρο της εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες. Δεν ήταν άλλωστε τυχαίες οι δηλώσεις τις Διαμαντοπούλου ότι «η συγκυβέρνηση αποτελεί ευκαιρία για να ευοδωθούν οι αλλαγές...» στο πεδίο αυτό. Ωστόσο η επιτακτική ανάγκη από την πλευρά του κεφαλαίου για πλήρη εφαρμογή του νόμου και όλων των αλλαγών στην τριτοβάθμια, δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί άμεσα από τα υπάρχοντα διοικητικά όργανα (σύγκλητος, πρυτανεία) αλλά απαιτεί ένα νέο πιο ευέλικτο και αυταρχικό όργανο, αυτό του συμβουλίου διοίκησης.

Το συμβούλιο διοίκησης θα αποτελείται από 8 πανεπιστημιακούς, 6 εξωπανεπιστημιακούς (άνθρωποι του επιχειρηματικού κόσμου, των «γραμμάτων και των τεχνών») και 1 φοιτητή κομπάρσο, ο οποίος θα εκλέγεται από ένα ενιαίο ψηφοδέλτιο. Το όργανο αυτό θα συγκεντρώνει όλες τις διοικητικές, οικονομικές και ακαδημαϊκές αρμοδιότητες ασκώντας εξουσία στα πρότυπα των ξένων πανεπιστημίων αποτελώντας το μακρύ χέρι της κυβέρνησης και της αγοράς μέσα στο πανεπιστήμιο.

Βασικός στόχος του συμβουλίου διοίκησης είναι η απαρέγκλιτη εφαρμογή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και η διαμόρφωση του νέου πανεπιστημίου, που βάση των αναγκών του κεφαλαίου θα παράγει το νέο μοντέλο ευέλικτου, πειθήνιου και αναλώσιμου εργαζομένου. Θα καθορίζει λοιπόν τα προγράμματα σπουδών με κατεύθυνση τη διάλυση των πτυχίων και την αντικατάστασή τους από τον ατομικό φάκελο προσόντων, ενώ ταυτόχρονα θα παρεμβαίνει στον τρόπο φοίτησης εντατικοποιώντας τους ρυθμούς σπουδών. Στην κατεύθυνση διαμόρφωσης του νέου μοντέλου εργαζομένου αποσκοπούν άλλωσε σειρά μέτρων που λαμβάνονται ή έχουν ήδη ληφθεί στην εργασία. Χαρακτηριστική είναι η επίθεση στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, το σύμφωνο πρώτης απασχόλησης και η χρηματοδότηση και ανάπτυξη βαθμίδων δια βίου μάθησης – επανακατάρτισης. Το κεφάλαιο προσπαθεί να υπερβεί την κρίση διαμορφώνοντας εργαζόμενους χωρίς καμία συλλογική κατοχύρωση, που θα διαπραγματεύονται ατομικά τα δικαιώματα τους, που θα ζουν με μισθούς πείνας, θα εργάζονται με εντατικοποιημένους ρυθμούς και με εξοντωτικά ωράρια, ενώ θα επανακαταρτίζονται με δικά τους έξοδα προκειμένου να αποφύγουν το φάσμα της ανεργίας.

Όψεις του νέου πανεπιστημίου αποτελούν γεγονότα όπως η απώλεια εξεταστικών σε πολλά τμήματα ή ο ορισμός ταχύρρυθμών εξεταστικών και οι ανακοινώσεις τμημάτων για διαγραφές φοιτητων. Ήδη έχουν ασκηθεί πειθαρχικές και ποινικές διώξεις σε 3 συναδέλφους στο Χημικό του Α.Π.Θ., στο Φυσικό και το Πολυτεχνείο Κρήτης. Κινήσεις οι οποίες έρχονται ως επιστέγασμα στην προσπάθεια της προηγούμενης αλλά και της τωρινής κυβέρνησης να στοχοποιήσει και να καταστείλλει τις συλλογικές διεκδικήσεις και τις ριζοσπαστικές πρακτικές. Τέτοιου τύπου αρμοδιότητες περνούν πλέον στα Συμβούλια Διοίκησης, τα οποία είναι υπεύθυνα για τη σύνταξη του εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας του πανεπιστημίου. Στο νέο αυταρχικό Πανεπιστήμιο δεν θα χωράει το άσυλο, η δημοκρατία των συνελεύσεων και οι μαζικές παραστάσεις σε τμήματα και συγκλήτους με σκοπό την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των αναγκών μας. Κι αυτό συμβαίνει διότι το μαχητικό φοιτητικό κίνημα αποτέλεσε το μεγαλύτερο εμπόδιο που συναντούσαν οι εκάστοτε κυβερνήσεις για την προώθηση των αλλαγών στην εκπαίδευση. Γιατί μέσα στις διαδικασίες του ο κόσμος διαπαιδαγωγούνταν στον αγώνα και μάθαινε να πετυχαίνει νίκες, αποτελώντας σημείο αναφοράς για ολόκληρη την κοινωνία. Με αυτό το φοιτητικό κίνημα το μαύρο μέτωπο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ θέλει να ξεμπερδεύει. Για αυτό η υπουργός και το επιτελείο της, μαζί με ΠΑΣΠ - ΔΑΠ και τους φοιτητές των «Ανοιχτών Πανεπιστημίων» προετοιμάζει νόμο για το φοιτητικό συνδικαλισμό και τις φοιτητικές παρατάξεις.

Ακόμα, με το συμβούλιο διοίκησης δεν αλλάζει απλά ο οικονομικός διαχειριστής του πανεπιστημίου. Η απόσυρση του κράτους από τη χρηματοδότηση της τριτοβάθμιας, οδηγεί σε οικονομικό στραγγαλισμό τα ιδρύματα (φέτος ο προϋπολογισμός του ΑΠΘ μειώθηκε κατά 60%). Το συμβούλιο διοίκησης (όπως άλλωστε ήδη κάνει και η σύγκλητος σήμερα) θα στραφεί στην αξιοποίηση τόσο της περιουσίας του πανεπιστημίου όσο και στην αναζήτηση πόρων μέσω ιδιωτικών κεφαλαίων. Με άλλα λόγια με τη συγκρότησή του επιχειρείται ένα άμεσο και βαθύ πλήγμα στο δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης, βαθαίνοντας τα επιχειρηματικά-ανταποδοτικά κριτήρια στη λειτουργία της. Παράλληλα το πανεπιστήμιο αναπτύσσει περεταίρω την επιχειρηματική του δραστηριότητα, πολλές φορές εκμεταλλευόμενο φθηνή και μαύρη εργασία φοιτητών. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της λογικής είναι η αντιμετώπιση της φοιτητική μέριμνας. Επί της ουσίας καταργείται ως κοινωνική παροχή και δικαίωμα και μετατρέπεται σε υπηρεσία την οποία μπορούν απολαμβάνουν είτε οι «καλοί φοιτητές» (άριστη σταδιοδρομία και διαγωγή), είτε οι φοιτητές-πελάτες (βλ. αύξηση των ενοικίων στις εστίες). Κάτι το οποίο ήδη ξεκίνησε με τα φοιτητικά πάσο, αλλά αναμένεται να εφαρμοστεί και για τη σίτιση και γιατί όχι και στις ίδιες τις σπουδές, με την επιβολή διδάκτρων.

Στα παραπάνω προστίθεται και η αντιμετώπιση των εργαζομένων του πανεπιστημίου, είτε αυτοί εργάζονται για να έλθει εις πέρας η ερευνητική και εκπαιδευτική διαδικασία, αλλά και τόσες άλλες λειτουργίες όπως η καθαριότητα, οι διοικητικές υπηρεσίες κ.ο.κ. Στο νέο πανεπιστήμιο οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν άμεσα τον κίνδυνο των απολύσεων, είτε με την εφαρμογή του μέτρου της εφεδρείας, είτε με τις ραγδαίες συγχωνεύσεις που θα δρομολογήσει το Συμβούλιο Διοίκησης με τη συγκρότησή του. Επιπλέον η παράδοση του εργατικού δυναμικού του πανεπιστημίου στις εταιρίες υπενοικίασης εργαζομένων, θα γενικευτεί με αποτέλεσμα όχι μόνο οι εργαζόμενοι να μένουν απλήρωτοι δυο και τρεις μήνες (βλ. εργαζόμενοι στην καθαριότητα στο ΑΠΘ), αλλά το πανεπιστήμιο να μετατραπεί σε εργασιακό κάτεργο, όπου οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, οι μισθοί πείνας και η εργοδοτική τρομοκρατία θα αλωνίζουν. Το παρόν και το μέλλον αυτών των ανθρώπων δε διαφέρει και πολύ από τη δική μας εργασιακή προοπτική.

Τέλος η έρευνα, μια από τις βασικές λειτουργίες του πανεπιστημίου, μετατρέπεται και αυτή σε πηγή χρηματοδότησης για το πανεπιστήμιο. Υπό το καθεστώς λοιπόν της οικονομικής ασφυξίας, αυτή θα δένεται ολοένα και περισσότερο με τις ανάγκες της αγοράς και του κεφαλαίου. Ανάγκες οι οποίες σήμερα στους καιρούς της κρίσης, φαίνεται όλο και περισσότερο, σε όλο και πιο πολύ κόσμο πόσο εχθρικές είναι προς τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας. Τα παραδείγματα άλλωστε σε σχέση με το συγκεκριμένο ζήτημα, ποτέ δεν έλειψαν (βλ. έρευνες για ΝΑΤΟ κ.ο.κ.). Το συμβούλιο διοίκησης που θα είναι υπεύθυνο για το στρατηγικό σχεδιασμό του εκάστοτε ιδρύματος, θα φροντίσει να κλείσει τις καλύτερες και πιο επικερδής συμφωνίες για το πανεπιστήμιο.

Γνωρίζουμε ήδη ότι ένα μεγάλο κομμάτι των καθηγητών σπεύδει να συμβάλλει στην εφαρμογή του νόμου και στη συγκρότηση των συμβουλίων διοίκησης. Στο ΑΠΘ η εφορευτική επιτροπή των «προθύμων του υπουργείου», που έχει αναλάβει τη διεξαγωγή των εκλογών για τα συμβούλια διοίκησης όρισε ημερομηνία ανάδειξης τους τη 15^η Φλεβάρη. Παράλληλα, καθηγητές, όπως ο Γιαννακουδάκης (υποψήφιος), δίνουν τα διαπιστευτήριά τους στην υπουργό, μηνύοντας φοιτητές και διώκοντας τους ποινικά για τη συνδικαλιστική τους δράση (3 συμφοιτητές μας από το τμήμα Χημείας). Σε αυτό το σημείο θα θέλαμε να ξεκαθαρίσουμε ότι η κριτική που ασκούμε στο νέο μοντέλο διοίκησης του πανεπιστημίου δεν γίνεται από τη σκοπιά της υπεράσπισης του παλιού. Άλλωστε ακόμα κι ο «σκληροπυρηνικος» Μυλόπουλος, σημερινός πρύτανης του Α.Π.Θ., που σκίζει τα ρούχα του για το «δημόσιο πανεπιστήμιο» και καταριέται την ώρα και τη στιγμή που οι «εταιρίες θα αλώσουν το χώρο της τριτοβάθμιας», τελικά μπροστά στην πρώτη εφαρμογή του νόμου, πετάει τη μάσκα της ψευτοεναντίωσης, αποκαλύπτοντας ότι αποτέλεσε και αποτελεί τον εγγυητή της εφαρμογή του. Είναι λοιπόν σαφές ότι όποιος, είτε φοιτητής, είτε καθηγητής, δηλώσει υποψηφιότητα ή ταχθεί υπέρ των συμβουλίων διοίκησης τάσσεται αμέσως κατά των συμφερόντων όλων των πληττόμενων κομματιών του πανεπιστημίου. Όλοι αυτοί πρέπει να αποτελούν persona non gratta στο πανεπιστήμιο και το σημερινό φοιτητικό κίνημα θα πρέπει να τους αντιμετωπίζει όπως το φοιτητικό κίνημα της μεταπολίτευσης αντιμετώπιζε τους καθηγητές που συνεργάστηκαν με τη χούντα.

Η επικείμενη συγκρότηση των συμβουλίων διοίκησης σε καμία περίπτωση δε μας βρίσκει απροετοίμαστους, καθώς το φοιτητικό κίνημα ήδη από τα τέλη Αυγούστου πήρε θέση μάχης ενάντια στο νέο Νόμο-Πλαίσιο αλλά και στη συνολικότερη πολιτική που εφαρμόζεται. Πιάνοντας το νήμα από αυτές τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις το φοιτητικό κίνημα πρέπει να ξαναβγεί στο προσκήνιο μπλοκάροντας τη συγκρότηση των συμβουλίων διοίκησης. Σε αυτή την αντιπαράθεση εμείς οι φοιτητές δε θα είμαστε μόνοι μας. Κάθε μεταπτυχιακός και διδακτορικός φοιτητής, κάθε συμβασιούχος είτε στην έρευνα είτε στη διδασκαλία, κάθε μέλος Δ.Ε.Π. που αναγνωρίζει το δίκιο της νεολαίας και των εργαζομένων και φυσικά κάθε εργαζόμενος του πανεπιστημίου θα πρέπει να δώσει τη μάχη. Το μπλοκάρισμα των Συμβουλίων Διοίκησης όμως θα είναι μια πρώτη και διαρκείας σύγκρουση με το νόμο Διαμαντοπούλου. Ο κοινός αγώνας όλων των πληττόμενων κομματιών του πανεπιστημίου θα πρέπει να θέτει ως στόχο τη συνολική ανατροπή του νόμου και της πολιτικής της φτώχεια και της εξαθλίωσης.

ΜΕ ΜΑΧΗΤΙΚΟ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

ΚΑΙ ΚΟΙΝΟ ΑΓΩΝΑ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΣΗ – ΕΕ – ΔΝΤ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση Θεσσαλονίκης

Εκδήλωση της Πρωτοβουλίας Πρωτοβάθμιων Σωματείων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα Θεσσαλονίκης με θέμα: "Κάθε χώρος δουλείας μια Χαλυβουργία"

2012-01-23T21:05:00.001+02:00

Άλλος ένας εργασιακός χώρος σιγά σιγά, υψώνει τη σημαία του αγώνα και ενώνει τη φωνή του μαζί με τους υπόλοιπους αγωνιζόμενους κλάδους. Είμαστε στο πλευρό τους!

2012-01-17T16:42:00.002+02:00

φωτογραφία από αντίστοιχες κινητοποιήσεις που συμμετείχε

ο σ.φ. μηχανολόγων - ηλεκτρολόγων το Μάρτη του 2009

Σήμερα, Τρίτη 17/1, πραγματοποίησαν κατάληψη στην πρυτανεία οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα και στη διοίκηση του Α.Π.Θ. Οι εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι για τρεις μήνες και με την κίνηση αυτή επιδιώκουν να πιέσουν τη σύγκλητο του πανεπιστημίου σε συγκεκριμένη τοποθέτηση και τελικά την καταβολή των δεδουλευμένων. Οι εργαζόμενοι αυτοί δουλεύουν υπό το καθεστώς των εργολαβιών. Καθεστώς το οποίο λειτουργεί σαν πολιορκητικός κριός για την εφαρμογή και την εμπέδωση ελαστικών σχέσεων εργασίας, μισθών πείνας και άγριας εκμετάλλευσης μέσα στα πανεπιστήμια. Οι υποσχέσεις του αντιπρύτανη Παντή ότι θα καταβληθούν τα δεδουλευμένα στους εργαζόμενους σταδιακά μέχρι το τέλος του μήνα, δεν έπεισαν και οι εργαζόμενοι θα συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις. Άλλος ένας εργασιακός χώρος σιγά σιγά, υψώνει τη σημαία του αγώνα και ενώνει τη φωνή του μαζί με τους υπόλοιπους αγωνιζόμενους κλάδους. Είμαστε στο πλευρό τους!

ΝΑ ΚΑΤΑΒΛΗΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΤΑ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΑ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

ΕΞΩ ΟΙ ΕΡΓΟΛΑΒΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΘ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ

ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

ΚΑΤΩ Η ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

15 ΦΛΕΒΑΡΗ: ΠΡΩΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ - ΠΛΑΙΣΙΟ

2012-01-16T19:18:00.003+02:00

Στις 15 Φλεβάρη ορίστηκαν στο ΑΠΘ οι διαδικασίες ανάδειξης του Συμβουλίου Διοίκησης, πτυχής του νόμου που ψηφίστηκε στις 24 Αυγούστου από το μαύρο μέτωπο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ. Η υπερψήφιση του νόμου από τα κόμματα που σήμερα συγκροτούν τη συγκυβέρνηση του κεφαλαίου υπό τη πρωθυπουργία του ανθρώπου των τραπεζών και της ΕΕ Λουκά Παπαδήμου, αποτέλεσε πρόβα τζενεράλε της προσπάθειας του κεφαλαίου να προωθήσει, παρά τις ολοένα και εντεινόμενες κινητοποιήσεις εργαζομένων και νεολαίας την πολιτική ισοπέδωσης των δικαιωμάτων του λαού σε εργασία, παιδεία και δημοκρατία. Όμως παρά τις θριαμβολογίες των ΜΜΕ, της ΕΕ, της τρόικα και των αστικών κομμάτων για την επιτευχθείσα συναίνεση και τη συγκρότηση της συγκυβέρνησης, συναίνεση από τους "από τα κάτω" δεν πήραν και δε θα πάρουν. Το δρόμο δείχνει ο ηρωικός αγώνας των απεργών στη Χαλυβουργία που συμπληρώνουν 80 μέρες απεργίας! Οι εργαζόμενοι του ΑΛΤΕΡ που παρά τη σιωπή των ΜΜΕ και το πέπλο που ρίχνει το χαζοκούτι στην άγρια εκμετάλλευση και τις απολύσεις που υφίστανται οι εργαζόμενοι του κλάδου, έχουν μετατρέψει τη συχνότητα του τηλεοπτικού σταθμού, σε φωνή αυτών ακριβώς των ανθρώπων. Το δρόμο δείχνουν τα 17 κατειλημμένα εργοστάσια σε όλη την Ελλάδα και οι εργαζόμενοι σε δεκάδες χώρους εργασίας που βρίσκονται σε απεργίες κυρίως στην Αθήνα. Από αυτό το χορό δε θα λείψουμε εμείς. Τις επόμενες βδομάδες έχουν οριστεί σε όλα σχεδόν τα ιδρύματα οι ημερομηνίες που θα διεξαχθούν οι εκλογές για την ανάδειξη των Συμβουλίων Διοίκησης. Κανένας φοιτητής να μη συμμετάσχει σε αυτές.

ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΩΝ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΣΤΙΣ 15 ΦΛΕΒΑΡΗ

δείτε το κείμενο του σχήματος για τα συμβούλια διοίκησης εδώ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΕ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗ ΤΡΙΤΗ 17/1

2012-01-15T19:40:00.041+02:00

ακολουθεί το κάλεσμα της πρωτοβουλίας πρωτοβάθμιων σωματείων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα Θεσσαλονίκης

ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΕ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗ ΤΡΙΤΗ 17/1

συγκέντρωση 18.00 οδ.Αριστοτέλους και Εγνατία (απέναντι από το άγ. Βενιζέλου)

Η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ- ΝΔ–ΛΑΟΣ σε συμφωνία με την ΕΕ, το ΔΝΤ, το κεφάλαιο και τους τραπεζίτες, συνεχίζει και οξύνει την βάρβαρη πολιτική ενάντια στον κόσμο της εργασίας.
Κυβέρνηση και τρόικα συνεργάζονται συστηματικά και περικόπτουν δραστικά μισθούς και συντάξεις, κατεδαφίζουν την κοινωνική ασφάλιση και τη δημόσια υγεία, επιβάλλουν τη χωρίς ιστορικό προηγούμενο φοροεπιδρομή σε βάρος των εργαζομένων, απαλλάσσοντας για άλλη μια φορά το κεφάλαιο. Διαλύουν τις δημόσιες κοινωνικές υπηρεσίες και ξεπουλούν το δημόσιο πλούτο, με τις προκλητικές δε απανωτές αυξήσεις η πρόσβαση στο φως, στο νερό, στη μεταφορά, θα είναι προνόμιο ελαχίστων πλέον. Οι απλήρωτοι εργαζόμενοι, οι απολυμένοι, οι άνεργοι πλημμυρίζουν τη χώρα, η φτώχεια και η εξαθλίωση είναι στη πόρτα όλων μας, η απόγνωση των νέων δημιουργεί τις σύγχρονες καραβιές της ξενιτιάς. Μικρομεσαίες επιχ/σεις και αυτοαπασχολούμενοι οδηγούνται στο κλείσιμο, την ίδια ώρα που μεγάλες επιχειρήσεις «πτωχεύουν», προκειμένου να απαλλαγούν από τις υποχρεώσεις τους απέναντι στους εργαζόμενους, ενώ τα αφεντικά τους μένουν πάμπλουτα. Το εργατικό δίκαιο έχει ξεχαρβαλωθεί και οι εργασιακές σχέσεις «ξηλώνονται» και «ράβονται» σύμφωνα με τις ανάγκες και τις απαιτήσεις των τραπεζιτών και του κεφαλαίου. Η σταθερή 8άωρη εργασία εξαφανίζεται, η αυθαιρεσία και η τρομοκρατία των εργοδοτών αποθρασύνεται, με ανύπαρκτο το ρόλο των ελεγκτικών μηχανισμών.
Η συγκυβέρνηση αυτή ετοιμάζεται να ικανοποιήσει ό,τι έχει απομείνει από τις αξιώσεις του ΣΕΒ και της τρόικας, για την επιβολή της απόλυτης εργασιακής ζούγκλας. Νέο τσεκούρωμα μισθών και συντάξεων, ακύρωση της ΕΓΣΣΕ, μείωση ή κατάργηση του 13ου -14ου μισθού, κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων, γενίκευση της ευελιξίας στην εργασία, κατάργηση επιδομάτων ανεργίας, τριετιών, οικογενειακών και όλων των ελάχιστων κοινωνικών παροχών, μείωση των ασφαλιστικών εισφορών για τους εργοδότες, και 150.000 απολύσεις στο δημόσιο.
Συνεχίζουν την τρομοκράτηση των εργ/νων για να υλοποιήσουν τις απαιτήσεις του κεφαλαίου. Ο πρωθυπουργός – τραπεζίτης ωμά και προκλητικά δήλωσε: ή παραχωρείτε ό,τι έχει απομείνει από την φτώχεια σας, για να κατευνάσουμε και να ικανοποιήσουμε τις ορέξεις και τις απαιτήσεις των δανειστών και των εργοδοτών ή εσείς ευθύνεστε για την χρεοκοπία της χώρας.

ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
ΒΑΡΒΑΡΟΣ ΚΑΙ ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

Η επίθεση έχει πάρει χαρακτηριστικά κοινωνικού πολέμου σε βάρος της εργασίας, με στόχο την ανάκτηση της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου. Για αυτό, στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ αποφάσισαν πρωτοφανή επιτήρηση, αυτόματες σαρωτικές περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές δαπάνες. Οι τράπεζες, οι πολυεθνικές και η Ε.Ε. θα αποφασίζουν για τα πάντα, οι επιταγές τους συνταγματοποιούνται, τα συμφέροντα του κεφαλαίου θα γίνουν απόλυτος νόμος για τους λαούς της Ευρώπης. Η ευρωζώνη και η Ε.Ε. αποκαλύπτονται ως οι φορείς της πιο άγριας ολοκληρωτικής επίθεσης στα εργατικά δικαιώματα και ελευθερίες.
Με τη νέα δανειακή σύμβαση που έχουν αναλάβει να υπογράψουν και τα μέτρα που τη συνοδεύουν, εμπεδώνεται μια δεκαετής επίθεση βαρβαρότητας ενάντια στο λαό, θα αναιρεθούν δικαιώματα και κατακτήσεις 150 χρόνων, η χώρα θα μετατραπεί σε μια εκτεταμένη ευροκινεζική ζώνη βάρβαρης εκμετάλλευσης, και θα επιβληθεί πραγματική δικτατορία των αγορών, των εργοδοτών και των πολυεθνικών.

ΣΤΟ ΠΟΛΕΜΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΟΠΛΟ ΕΙΝΑΙ: Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ– Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ- Ο ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Απέναντι σε αυτή την επίθεση η εργατική αντίσταση όχι μόνο δεν κοπάζει αλλά δυναμώνει. Το δείχνουν οι εργαζόμενοι στην Ελληνική Χαλυβουργία και στον ALTER που απεργούν ολόκληρες βδομάδες, στην Ελευθεροτυπία, στη Μακεδονία, στον Πετζετάκη, στο Μπαλλή, στο πρώην ΕΛΛΕΝΙΤ, στη ΛΟΥΚΙΣΣΑ και σε πολλούς άλλους χώρους και όλοι εκείνοι που έκαναν γιορτές στις πύλες των εργοστάσιων, περιφρουρώντας τις κινητοποιήσεις τους, για το αυτονόητο δικαίωμά τους να μην παραμένουν για μήνες απλήρωτοι, να μην πετιούνται στο δρόμο γιατί δεν «υπάκουσαν και δεν έσκυψαν το κεφάλι», για το δώρο Χριστουγέννων που δεν πήγαν στα παιδιά τους. Αντιστάσεις και αγώνες που υπογραμμίζουν ακόμα περισσότερο το ρόλο που διαδραματίζουν οι εργοδοτικές – κυβερνητικές πλειοψηφίες σε ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, που βάζουν πλάτη στις εφιαλτικές ανατροπές, συμμετέχουν στον «κοινωνικό διάλογο», ενώ δεν παίρνουν καμιά πρωτοβουλία για το συντονισμό των αγώνων, αποδεικνύοντας ότι δεν μπορούν και δεν θέλουν να παλέψουν για την ανατροπή αυτής της πολιτικής.

ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗ
ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Όπως οι δυνάμεις του συστήματος συγκροτούν το δικό τους «ΜΑΥΡΟ ΜΕΤΩΠΟ», πρέπει κι εμείς, οι εργαζόμενοι να οικοδομήσουμε το δικό μας «ΜΕΤΩΠΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ». Βασική προϋπόθεση είναι η αλληλεγγύη, η συμπόρευση και η κοινή δράση των αγωνιζόμενων κλάδων. Χρειαζόμαστε την αγωνιστική ταξική ενότητα, το συντονισμό των σωματείων και των εργαζομένων σε ένα πλατύ μέτωπο αγώνα και αλληλεγγύης. Με τη συμμετοχή των εργαζομένων στα συνδικάτα, που θα συντονίζονται ενωτικά, αγωνιστικά και θα υπερβαίνουν αδιέξοδες διχαστικές πρακτικές και τις υπονομευτικές του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού.
Η Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων Θεσσαλονίκης θα εργαστεί για την ΕΝΩΤΙΚΗ ταξική παραπέρα πορεία όλων των σωματείων, όλων των εργαζομένων. Αυτό θα είναι το ισχυρό ταξικό, αγωνιστικό μήνυμα στους αντιπάλους αλλά και μήνυμα ελπίδας και δύναμης.
•   Να ανατραπεί η συγκυβέρνηση του μαύρου μετώπου, το μνημόνιο, το μεσοπρόθεσμο. Όχι στη νέα δανειακή σύμβαση.
•   Όχι άλλες δόσεις και δάνεια. Ούτε Ευρώ για την πληρωμή του δικού τους χρέους. Σύγκρουση-ρήξη με το Ευρώ και την ΕΕ, κατάργηση του Συμφώνου για το ευρώ, του Ευρωσυντάγματος, του Συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης.
•   Κάτω τα χέρια από τις συλλογικές συμβάσεις. Αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους.
•   Εθνικοποίηση των τραπεζών και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας με έλεγχο των εργαζόμενων. Όχι στο ξεπούλημα της δημόσια περιουσίας και των εθνικών πόρων. Δημόσια δωρεάν παιδεία, υγεία, ασφάλιση, κοινωνικές υπηρεσίες.
•   Απαγόρευση απολύσεων. Όχι στις “εφεδρείες”. Πλήρης προστασία των ανέργων, επίδομα ίσο με το βασικό μισθό για όλο το διάστημα της ανεργίας, χωρίς προϋποθέσεις.
•   Να πληρωθούν τώρα όλα τα δεδουλευμένα. Να εξαιρεθούν οι εργαζόμενοι και τα δεδουλευμένα τους από τον πτωχευτικό κώδικα. Να σταματήσει το πολιτικό και νομικό πλέγμα προστασίας των εταιρειών. Δέσμευση των κινητών ή ακίνητων περιουσιακών στοιχείων (προσωπικών ή άλλων εταιριών) του ιδιοκτήτη της εταιρίας που πτωχεύει για να καλυφθούν οι αποζημιώσεις και τα επιδόματα ανεργίας των απολυμένων.
•   Οργανωμένη άρνηση πληρωμής των νέων χαρατσιών. Αύξηση της φορολόγησης του κεφαλαίου. Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη λαϊκής κατανάλωσης και διαγραφή των χρεών των λαϊκών νοικοκυριών προς τις τράπεζες.

Όλοι στο απογευματινό συλλαλητήριο την Τρίτη 17/1 και ώρα 6μ. μ. στη συμβολή των οδών Αριστοτέλους και Εγνατία (απέναντι από το άγ. Βενιζέλου) ώστε να γίνει η 17η Γενάρη μέρα αντίστασης και εργατικής αλληλεγγύης.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ-ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ

...Ο ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ ΖΕΙ, ΜΕ ΠΕΤΡΟΥΛΑ, ΛΑΜΠΡΑΚΗ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ!

2012-01-08T20:46:00.003+02:00

Στις 8 Γενάρη συμπληρώνονται 21 χρόνια από τη δολοφονία του καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα από τα χέρια του ΟΝΝΕΔίτη τραμπούκου Γιάννη Καλαμπόκα. αξίζει να θυμόμαστε ότι η δολοφονία Τεμπονέρα δεν ήταν ένα ατυχές περιστατικό, αλλά λογική κατάληξη του πολιτικού σχεδίου της τότε κυβέρνησης της ΝΔ για ανακατάληψη των κατειλημμένων σχολείων. Σ' αυτό το σχέδιο που βγήκε μέσα από τα γραφεία της ΝΔ και στάθηκαν αρωγοί συγκροτήματα Τύπου, υλοποιητές ήταν μέλη και στελέχη της ΟΝΝΕΔ που βαφτίζονταν "αγανακτισμένοι πολίτες". Έτσι στις 8/1/1991, ο καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας, στέλεχος της οργάνωσης ΕΑΜ, δέχεται δολοφονικά χτυπήματα από σιδηρολοστό ενώ έχει σπεύσει μετά από έκκληση μαθητών και γονέων σε σχολείο της Πάτρας που έχει "ανακαταληφθεί" από συμμορία της ΟΝΝΕΔ. Η δολοφονία Τεμπονέρα οδήγησε σε οργισμένες διαδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα, ενώ στην Αθήνα άλλα 4 άτομα δολοφονήθηκαν όταν δακρυγόνο των ΜΑΤ προκάλεσε πυρκαγιά στο πολυκατάστημα Κ. Μαρούσης. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη θυσίασε τον υπουργό παιδείας Κοντογιαννόπουλο για να εκτονώσει την κατάσταση. Τελικά και μετά από μία οχτάχρονη διαδικασία, ενάντια σε όλες τις μεθοδεύσεις της συγκάληψης, ο δολοφόνος Καλαμπόκας καταδικάζεται σε ισόβια κάθειρξη. Ακόμα πιο σημαντική όμως ήταν η λάμψη που απέκτησε ο Νίκος Τεμπονέρας ως σύμβολο αγώνα και αυταπάρνησης για τη νεολαία. Σήμερα 21 χρόνια μετά δεν υπάρχει φοιτητική και μαθητική πορεία που να μην αντηχεί το σύνθημα "ο Τεμπονέρας ζει", τοποθετώντας τον πλάι στον Πέτρουλα και τον Λαμπράκη στον κοινό αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση.

υ.γ.: Ο συγκατηγορούμενος για τη δολοφονία Α. Μαραγκός, απαλλάχτηκε με βούλευμα, ενώ ο Ι. Καλαμπόκας καταδικάστηκε πρωτόδικα από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Βόλου σε ισόβια κάθειρξη για ανθρωποκτονία εκ προμελέτης - ποινή που σύντομα μειώθηκε και στις 2 Φεβρουαρίου 1998 αφέθηκε ελεύθερος λόγω "καλής συμπεριφοράς". Σήμερα ζει και εργάζεται στο Βόλο ως υπεύθυνος παραρτήματος της Εθνικής Τράπεζας.

ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ: ΜΙΑ ΦΩΤΙΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΤΑΔΟΘΕΙ…

2012-01-08T17:13:00.008+02:00

"Μέρες Απεργίας": ντοκιμαντέρ για τον αγώνα των εργατών στην Ελληνική Χαλυβουργία. Το παρακάτω βίντεο είναι το τρέιλερ

δείτε το ντοκιμαντέρ εδώ

"Στις πύλες της φωτιάς", από τους Διακόπτες:

ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ: ΜΙΑ ΦΩΤΙΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΤΑΔΟΘΕΙ…

Της Γιώτας Ιωαννίδου

Μια φωτιά καίει στις πύλες της «Ελληνικής Χαλυβουργίας». Μια φωτιά που ζεσταίνει τις χούφτες των απεργών χαλυβουργών, μα και τις καρδιές των εργαζόμενων, των ανέργων, των δασκάλων, των μαθητών, των φτωχών του 21^ου αιώνα. Όταν ξεκίνησε η απεργία στην «Ελληνική Χαλυβουργία», στον Ασπρόπυργο, κοντά ενάμιση μήνα τώρα, ήταν ένα δυνατό όχι στα σχέδια της εργοδοσίας για εκ περιτροπής εργασία ή 5ωρο με 40% μείωση αποδοχών και στις πρώτες 34 απολύσεις. «Μη μας νομίσετε και για ήρωες» περιέγραφε ένα μέλος της διοίκησης του σωματείου στην πύλη. «Αν ήμασταν τέτοιοι, δεν θα παίρναμε 1200 ευρώ μετά από 23 χρόνια δουλειάς, παίζοντας τη ζωή μας κορώνα – γράμματα κάθε μέρα». «Πέρυσι σκοτώθηκε ένας συνάδελφος και ένας άλλος καταστράφηκε τελείως επειδή τους είχαν να δουλεύουν κάτω από το λιωμένο σίδερο παρότι το σωματείο είχε προειδοποιήσει. Και στο δικαστήριο προχθές μας είπαν ότι έφταιγαν οι εργάτες γιατί δεν έτρεξαν να σωθούν…» «Αλλά, να! Μας έδειξαν πια τον γκρεμό και είπαμε: ε! όχι δεν θα πέσουμε κιόλας. Κι ήρθατε κι εσείς και σταθήκατε πλάι μας και κάναμε δυο βήματα δώθε. Γι’ αυτό αισθανόμαστε, σα να έχουμε πάρει την πρώτη νίκη. Νικήσαμε το φόβο».

«Σπάσαμε τη σιωπή» θα πει ο πρόεδρος του σωματείου, στην ομιλία του στην συγκέντρωση έξω από την πύλη, στις 24 Νοέμβρη, στην τρίωρη στάση εργασίας, σε όλο το Θριάσιο, συνεχίζοντας: «Οι βιομήχανοι μας κλείνουν τα σπίτια κι όχι ο αγώνας μας για δουλειά. Το ψωμί μας το υπερασπίζουμε με αγώνα κι όχι με παρακάλια». «Έτσι, πήραμε την απόφαση και πάγωσε η τσιμινιέρα. Θα φυλάξουμε πύλες εργοστασιακές. Θα παλέψουμε. Άλλωστε έχουμε μάθει να ζούμε με φωτιά και ατσάλι». Κι όμως ήταν μια ηρωική απόφαση. Σε καιρούς που όλα σαρώνονται να υψώνεις μπόι και να μην δέχεσαι ψίχουλα. Να κοιτάς το διπλανό σου και να βλέπεις τον εαυτό σου κι όχι τις παράπλευρες απώλειες – απολύσεις. Να μην δέχεσαι ότι νόμος αυτού του κόσμου είναι τον πλούτο που παράγεις να τον μοιράζουν πάντα οι εργοδότες, κατά πως τους βολεύει, με αφορμή την κρίση ή χωρίς αυτήν. Να ξεκινάς τον αγώνα, για κάτι που ξέρεις ότι αφορά όλους και να μην κοιτάς μόνο τη δική σου βολή, αλλά πως θα ρθουν κι άλλοι εργαζόμενοι μαζί σου. «Γιατί στην Ελληνική Χαλυβουργία, οι βιομήχανοι με την μαύρη κυβέρνησή τους δοκιμάζουν την αντοχή όλης της εργατικής τάξης». Γιατί τα σχέδια του Μάνεση είναι «λαγός για τα σχέδια όλων των βιομηχάνων» κι αφορούν όλους τους εργαζόμενους. Μα για να νικήσουν πρέπει να ανάψουν απεργιακές φωτιές και σ’ άλλες εργοστασιακές πύλες. Γιατί το δίκιο σήμερα όλοι καταλαβαίνουν ότι το έχουν οι εργαζόμενοι, αλλά δεν νικά εκείνος που έχει δίκιο αλλά αυτός που παλεύει γι αυτό.

Με το Δεκέμβρη οι απολυμένοι έγιναν 50. «Είμαστε όλοι απολυμένοι! Αλλά είμαστε όλοι σαν μια γροθιά, αιχμή του δόρατος για την εργατική τάξη. Αν δεν νικήσουμε δεν θα γυρίσουμε», απάντησαν οι απεργοί στη Γενική τους Συνέλευση. Τώρα πια, η απεργία και το μήνυμά της ξέφυγε από τους τοίχους της «Ελληνικής Χαλυβουργίας». «Συνάδελφοι, εργάτες, τα μέτρα γενικεύονται. Δεν είναι μόνο οι χαλυβουργοί στο στόχο, είμαστε όλοι. Η συμμετοχή στον αγώνα δεν είναι ζήτημα αλληλεγγύης. Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για όλη την εργατική τάξη…. Παραμερίστε τους ανθρώπους των βιομηχάνων, μην τους φοβάστε. Είναι ανίσχυροι, όταν οι εργάτες πάρουν απόφαση. Κάντε Γενικές Συνελεύσεις. Προχωρήστε σε απεργία…» γράφουν οι απεργοί, σε κάλεσμα προς όλους τους εργαζόμενους. Στη σύσκεψη σωματείων, συλλόγων και επιτροπών που κάλεσε το σωματείο, στις 5 Δεκέμβρη, στο εργατικό κέντρο Ελευσίνας, φάνηκε ότι οι απολύσεις και η ελαστική εργασία άρχισαν να εμφανίζονται σε πολλά εργοστάσια του Θριάσιου. Η 24ωρη απεργία της ερχόμενης Τρίτης είναι μια αρχή. Ο εργασιακός μεσαίωνας που απλώνεται σε όλους τους τόπους δουλειάς, με τις επιχειρησιακές συμβάσεις, τις απολύσεις και όλο το αντεργατικό μνημονιακό, οπλοστάσιο, είναι το καίριο ζήτημα που έφερε στην πρώτη γραμμή ο αγώνας των χαλυβουργών. Όχι όμως απλά σαν αναγκαίο κακό ή αναπότρεπτη εξέλιξη μιας βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης, αλλά σαν πεδίο που η εργατική τάξη σήμερα οφείλει να αναμετρηθεί και να νικήσει.

Γι αυτό, αυτός ο αγώνας αγκαλιάστηκε από τον άνεργο και τον συνταξιούχο, μέχρι τον κάθε εργαζόμενο και τον μαθητή. Από την Κρήτη και την Πελοπόννησο μέχρι την Κοζάνη και την Αλεξανδρούπολη. Από την Φρανκφούρτη και το Βέλγιο, μέχρι την Νέα Υόρκη και το Μπρίσμπεν. Από τους σιδηρουργούς του Βελγίου και τους COBAS, μέχρι την ομοσπονδία εργαζομένων σε ορυχεία, μεταλλουργεία της Κολομβίας και τους εργαζόμενους της Αργεντινής. Είναι ένας αποφασιστικός, αγώνας που υψώνει ανάστημα στην δίνη της κρίσης, στο μεταίχμιο της εποχής. Κι ο καθένας και η καθεμιά προβάλλει σε αυτόν τις προσδοκίες που γεννάει η οργή του, βλέπει σ’ αυτόν τον εαυτό του. Ο εργαζόμενος αναγεννάει τις ελπίδες του, ο άνεργος νοιώθει την αγωνία του απολυμένου, ο δάσκαλος αναζητάει κάτι για να διδάξει την αξιοπρέπεια, ο μαθητής θέλει την έμπνευση αυτών που σκέφτονται αλλόκοτα σε τέτοιες εποχές πως θα νικήσουν, αντί να μοιρολογούν και να υπομένουν. Όλοι αυτοί είναι οι λόγοι της τεράστιας αλληλεγγύης, σ’ αυτόν τον αγώνα. Πρέπει να αντέξουν οι χαλυβουργοί για να νικήσουν, κι αυτό το αισθάνονται όλοι. Γιατί θα νικήσουν για όλους κι όχι μόνο για αυτούς. Έτσι έρχονται τόνοι τα τρόφιμα για τις οικογένειες τους και χρήματα όχι κυρίως από το περίσσευμα, αλλά από το υστέρημα του καθένα. Γι’ αυτό περνά ο κυρ Αντρέας και φέρνει την πίτα που έφτιαξε η κυρά του στην πύλη κι ένα πενηντάρικο από τη σύνταξη. Κι ο Νικολάκης από το δημοτικό έρχεται να δώσει το χαρτζιλίκι του. Κι ο καθηγητής από την περιοχή προσφέρεται να κάνει δωρεάν μαθήματα, όπου υπάρχει ανάγκη. Και η κυρά Αρχόντω, από την Ελευσίνα μαγειρεύει κάθε εβδομάδα φαί για εκατό άτομα και τρώει γύρω από τη φωτιά...

«Η εργοδοσία μας απειλεί. Εμείς όμως αυτές τις ημέρες περνάμε εδώ Πανεπιστήμιο και μαθαίνουμε. Σκλάβοι για τα κέρδη των βιομηχάνων δεν θα γίνουμε», γράφουν σε κάλεσμα τους. Όλα αυτά, είναι σχολείο για τους εργαζόμενους. Οι Γενικές συνελεύσεις και οι αποφάσεις τους. Οι περιοδείες σε εργοστάσια, τόπους δουλειάς και οι ομιλίες. Η επιτροπή αγώνα έχει ανέβει πάνω από 5 φορές στο Βόλο, για να πείσει τους χαλυβουργούς να προσπεράσουν «το χτες που με απειλές και εκβιασμούς τους επέβαλλαν την δήθεν συμφωνία τους στα μέτρα του Μάνεση και να δουν πως σήμερα, είναι μια καινούργια μέρα… είναι πιο δυνατοί. Με τη Γενική Συνέλευση και την απεργία μπορούν να νικήσουν». Η επιτροπή τροφοδοσίας διαχειρίζεται τα τρόφιμα ώστε να μοιράζονται ακριβοδίκαια και πρώτα σ’ αυτούς που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Η επιτροπή των γυναικών των χαλυβουργών απλώνει το απεργιακό μήνυμα παντού και προσπαθεί, κανείς απεργός στο σπίτι του να μην αισθάνεται μόνος με τα προβλήματά του. Οι εργαζόμενοι στήνουν συναυλίες, συζητήσεις. Όλοι μιλούν στην πύλη. Ανταλλάσσουν χαρές και λύπες. Τα συχαρίκια σ’ αυτόν που έγινε πατέρας, τη συμπαράσταση στην κυρά του άλλου που τα παιδιά της ετοιμάζονται για μετανάστες. Μοιράζονται και γι’ αυτό δυναμώνουν κι αντέχουν.

Για όλα αυτά και για πολλά ακόμη, που δεν μπορούν εύκολα να αποτυπωθούν, αυτός ο αγώνας πρέπει να νικήσει. Κάθε πολιτική δύναμη της αριστεράς οφείλει να αναμετρηθεί με αυτό το ζητούμενο και να δώσει όλες της, τις δυνάμεις. Η απεργία στην «Ελληνική Χαλυβουργία» πήρε την σκυτάλη από την ιστορία της. Την μεγάλη απεργία του 1978, τότε που «πάγωσε η τσιμινιέρα» της «Χαλυβουργίας Ελλάδας» για έξι μήνες. Τώρα παλεύει να διαβεί στο μεταίχμιο των εποχών της κρίσης και των νέων μεγάλων εξεγέρσεων που θα παλέψουν για την ζωή, την αξιοπρέπεια και την ελπίδα. Η καρδιά και ο νους της εργατικής τάξης κτυπά εκεί. Οι απεργιακές φωτιές γοργά πρέπει να ανάψουν και στις άλλες πύλες. Το προσκλητήριο ακούστηκε. Εγερθείτε!

29 μέρες : χρονικό της εξέγερσης στη Τυνησία

2012-01-07T02:23:00.003+02:00

του Γιώργου Αυγερόπουλου

δείτε ολόκληρο το ντοκιμαντέρ εδώ

ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΗΡΩΪΚΟ ΛΑΟ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ

2012-01-06T16:43:00.000+02:00

τὸ σιγανό σας βόγγισμα
σὰν προσκλητήρι
χτυπᾶ στ᾿ ἀφτιά μας
σὰν τὸν ἀντίλαλο βροντῆς.

Στάχτη θὰ γίνεις κόσμε γερασμένε
σοῦ ῾ναι γραφτὸς ὁ δρόμος
τῆς συντριβῆς
καὶ δὲ μπορεῖς νὰ μᾶς λυγίσεις
σκοτώνοντας τ᾿ ἀδέρφια μας τῆς μάχης

Ν. Χικμέτ

Το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών καλεί σε ΠΑΝΤΕΧΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

2011-12-21T10:57:00.002+02:00

ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΡ.ΑΓ.Ε. Ε.Α.Α.Κ. για τη συνέλευση στις 15/12

2011-12-15T13:31:00.003+02:00

ΝΕΑ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Σ.Φ. Μηχανολόγων - Ηλεκτρολόγων

2011-12-13T18:11:00.000+02:00

ΚΑΤΩ ΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

2011-12-13T15:28:00.013+02:00

ΑΘΩΟΙ οι 5 από τους 7 συλληφθέντες της 6/12, ΑΘΩΟΙ και οι συμφοιτητες μας Γ.Κ. και Δ.Κ.

2011-12-10T23:24:00.000+02:00

Σήμερα 10/12 εκδικάστηκαν οι υποθέσεις των 5 από τους 7 συλληφθέντες της 6/12. Η αστυνομία και ο εισαγγελέας κατά τη διάρκεια της δίκης απαγόρευσαν στους δεκάδες νεολαίους και εργαζόμενους που είχαν παρευρεθεί σε ένδειξη αλληλεγγύης να παρακολουθήσουν τη δίκη. Παρόλα αυτά, ύστερα από μια διαδικασία που κράτησε περίπου οχτώμιση ώρες (από 13.00 μέχρι 21.30), το κατηγορητήριο έπεσε! Αθωώθηκαν και οι δύο συμφοιτητές μας. Η υπόθεση των άλλων δύο συλληφθέντων θα εκδικαστεί στις 19/12.

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ...

Ψήφισμα αλληλεγγύης στους διωκόμενους αγωνιστές Συλλόγου Φοιτητών Μηχανολόγων Ηλεκτρολόγων

2011-12-08T22:47:00.006+02:00

Την Τρίτη 6η Δεκέμβρη, ημέρα κινητοποίησης για την συμπλήρωση 3 χρόνων από τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου, εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένων, φοιτητών και μαθητών μαζικοποίησαν τις απανταχού διαδηλώσεις. Με τη συγκρότηση της Κυβέρνησης «Εθνικής σωτηρίας» ΠΑΣΟΚ ΝΔ και ΛΑΟΣ, υπό τις επιταγές του ΔΝΤ και της ΕΕ, συνεχίζεται η επίθεση στις κατακτήσεις δεκαετιών σε εργασία, κοινωνικές παροχές και δημοκρατικά δικαιώματα. Σε αυτή την επίθεση λαός και νεολαία απάντησε με τις καταλήψεις, τις κλαδικές κινητοποιήσεις και τις Απεργίες όλου του προηγούμενου διαστήματος. Στο πλαίσιο αυτό τοποθετείται και η φετινή 6η Δεκέμβρη, διαδήλωση ενάντια στην κρατική καταστολή και την πολιτική της Συγκυβέρνησης - ΕΕ – ΔΝΤ, αναδεικνύοντας με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι αυτή η πολιτική δε χαίρει καμίας κοινωνικής νομιμοποίησης, είναι ανεπιθύμητη και σπέρνει τη μαζική οργή. Οι φωνές των όσων αντιστέκονται γίνεται πιο ηχηρή από ποτέ και η δράση τους για την ανατροπή κλιμακώνεται.

Σε μια τέτοια συγκυρία, και ακριβώς επειδή η κυβέρνηση δεν έχει κανένα σύμμαχο για την υπεράσπιση της πολιτικής της, επιλέγει να χτυπήσει τις διαδηλώσεις προκειμένου να τρομοκρατήσει τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας αλλά και για να αποτρέψει τη μαζικοποίηση των κινητοποιήσεων.

Στη Θεσσαλονίκη, η στάση της Αστυνομίας ήταν απροκάλυπτα επιθετική. Η πρόθεσή της να διαλύσει την πορεία φάνηκε από την αρχή της κινητοποίησης, με έντονη την παρουσία των δυνάμεων των ΜΑΤ, σχηματίζοντας ασφυκτικό κλοιό σε όλο το μήκος της πορείας. Στο ύψος της Αγ. Δημητρίου το μπλοκ των Φοιτητικών Συλλόγων χτυπήθηκε εντελώς απρόκλητα και αναίτια από τις δυνάμεις της Αστυνομίας. Η Αστυνομία επιχείρησε βίαια να διαλύσει την πορεία, σπάζοντας την σε δύο μέρη και στοχοποιώντας το μπλοκ των Φοιτητικών Συλλόγων. Με ρίψη χημικών και εκτεταμένη χρήση των γκλοπ επιτέθηκε σε φοιτητές, που υπερασπίζοντας τις αποφάσεις των Φοιτητικών τους Συλλόγων, προσπαθούσαν να περιφρουρήσουν την πορεία. Τα ΜΑΤ άρχισαν να κυνηγούν στα τυφλά διαδηλωτές με σκοπό τη σύλληψή τους, με αποτέλεσμα δεκάδες διαδηλωτές να μεταφερθούν τραυματισμένοι στα νοσοκομεία.

Κατά τη διάρκεια του ανθρωποκυνηγητού αυτού, ακινητοποίησαν συμφοιτητές( Γ.Κ., φοιτητής του τμήματος Χημείας ΑΠΘ και Δ.Κ., φοιτητής του τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών ΑΠΘ) και συναγωνιστές μας οι οποίοι προσπάθησαν να περιφρουρήσουν την πορεία, τους ξυλοκόπησαν και ύστερα τους προσήγαγαν στη Γ.Α.Δ.Θ. απ’ όπου και μας ανακοινώθηκαν μετά από ώρες οι κατηγορίες της σύλληψής τους.

· Δηλώνουμε την αμέριστη συμπαράστασή μας στους 7 διωκόμενους συμφοιτητές και συναγωνιστές μας

· Οι δίκαιοι αγώνες του λαού και της νεολαίας δεν καταστέλλονται, δεν ποινικοποιούνται

· Απαιτούμε την άμεση απόσυρση όλων των κατηγοριών για όλους τους συλληφθέντες

O Δεκέμβρης του 2008 ήταν η αρχή...

2011-12-04T22:44:00.001+02:00

Τρία χρόνια πριν, και ενώ ολόκληρος ο κόσμος έβλεπε την οικονομική κρίση να ξεσπά στις ΗΠΑ και να επεκτείνεται, στην Ελλάδα η δολοφονία ενός δεκαπεντάχρονου μαθητή από τα όργανα της κρατικής καταστολής αποτέλεσε την αφορμή για το ξέσπασμα μιας πρωτοφανούς κοινωνικής έκρηξης. Μαθητές, φοιτητές, νέοι εργαζόμενοι και μετανάστες αποτέλεσαν την εκρηκτική σύνθεση που πλημμύρισε τους δρόμους όλης της χώρας, με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Το κίνημα του Δεκέμβρη, με την ορμητικότητα και την επιμονή του ξάφνιασε όχι μόνο τους κυβερνώντες αλλά και όλους εμάς που βρεθήκαμε στους δρόμους τις μέρες αυτές. Η νεολαία υιοθετώντας μαζικές συγκρουσιακές πρακτικές, συντονιζόμενη σε πανελλαδικό επίπεδο, δημιουργώντας κέντρα αγώνα σε κάθε πόλη, καταλαμβάνοντας σχολεία, σχολές αλλά και δημόσια κτίρια έδωσε ένα συνολικό στίγμα αμφισβήτησης του συστήματος και του δυσχερούς μέλλοντος για το οποίο την προετοιμάζουν. Σε αντίθεση με την προπαγάνδα των ΜΜΕ που παρουσίαζε μια εικόνα βανδαλισμών και λεηλασιών, οι εξεγερμένοι συγκρούστηκαν μαζικά με τις δυνάμεις καταστολής στοχοποιώντας αστυνομικά τμήματα και κέντρα λήψης αποφάσεων της εξουσίας. Παράλληλα κατέλαβαν δημόσια κτήρια και μέσα από λαϊκές συνελεύσεις και τοπικές επιτροπές κατοίκων έφτασαν την φωνή της εξέγερσης σε κάθε πόλη, σε κάθε γειτονιά. Η φωνή αυτή ξέφυγε ακόμα κι από τα σύνορα της χώρας μέσα από πάμπολλες πράξεις αλληλεγγύης και ακούστηκε σε δεκάδες πόλεις του κόσμου.

"Συντρόφισσα, σύντροφε. Εξεγερμένη Ελλάδα. Εμείς, οι πιο μικροί, από αυτή τη γωνιά του κόσμου, σε χαιρετάμε. Δέξου το σεβασμό μας και το θαυμασμό μας γι' αυτό που σκέφτεσαι και κάνεις. Από μακριά μαθαίνουμε από σένα. Ευχαριστούμε".

Subcomandante Marcos

Όλοι αναγνωρίζουν ακόμα και οι ιδεολόγοι του συστήματος, ότι ο ελληνικός Δεκέμβρης, ήταν η πρώτη κοινωνική έκρηξη τέτοιας κλίμακας, στο φόντο και υπό το βάρος της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Η νεολαία και τα πιο σκληρά εκμεταλλευόμενα κομμάτια της κοινωνίας (βλ. μετανάστες), που βιώνουν με τον πιο έντονο τρόπο τις συνέπειές της, ήταν οι πρωταγωνιστές εκείνων των ημερών.

Αν λοιπόν τότε αναγνωρίζαμε ότι τα αίτια της κοινωνικής έκρηξης ήταν εικόνα απ’ το μέλλον, τότε η σημερινή πραγματικότητα επαληθεύει αυτή τη σκέψη. Ο τρόπος με τον οποίο εξελίσσεται η οικονομική κρίση στην Ελλάδα και η επίθεση που εξαπολύεται τα τελευταία 3 χρόνια απέναντι στο λαό και τη νεολαία επιβεβαιώνουν πως οι αιτίες που γεννούν και τροφοδοτούν την κοινωνική αγανάκτηση δεν έχουν αναιρεθεί. Αν λοιπόν τότε το κεντρικό σύνθημα που υιοθετούσαμε στο δρόμο ήταν «Στις τράπεζες λεφτά στη νεολαία σφαίρες, ήρθε η ώρα για τις δικές μας μέρες», σήμερα όσο ποτέ αυτό συνοψίζει την πολιτική που μας εφαρμόζουν. Για το λόγο αυτό η εξέγερση είναι πιο δίκαιη και πιο αναγκαία από ποτέ. Πιο δίκαιη λόγω της πρωτοφανούς όξυνσης της κρατικής καταστολής και της αντεργατικής επίθεσης κεφαλαίου και εργοδοσίας. Πιο αναγκαία γιατί μόνο με τους μαχητικούς και ανυποχώρητους αγώνες νεολαίας και εργαζομένων μπορεί αυτή η κατάσταση να ανατραπεί και την ιστορία να γράψουμε εμείς βάσει των αναγκών και των δικαιωμάτων μας. Άλλωστε, αν τότε ο ελληνικός Δεκέμβρης είχε εμπνεύσει και γεννήσει εκατοντάδες κινήσεις αλληλεγγύης με συντονισμένο τρόπο σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου, σήμερα, που οι συνέπειες της κρίσης αναγκάζουν το Κεφάλαιο και το σύστημα παγκοσμίως να επιτίθεται στους ‘’από κάτω’’, οι αγώνες εργαζομένων και νεολαίας, από την πλατεία Ταχρίρ μέχρι τη Wall Street και από τις φοιτητικές κινητοποιήσεις στη Χιλή μέχρι τις καταλήψεις στο Harvard δείχνουν ότι το χρεωκοπημένο μέλλον που μας ετοιμάζουν δεν είναι μονόδρομος.

Ερχόμαστε

Παραμερίστε

Κατεβαίνουμε σαν μια χιονοστιβάδα που όσο κατηφορίζει μεγαλώνει…

ΟΛΟΙ στην πορεία των φοιτητικών συλλόγων

Τρίτη 6/12, 18.00 στην Καμάρα

ΑΡ.ΑΓ.Ε._ΕΑΑΚ

Δελτίο Τύπου για την αποδοκιμασία του Ευάγγελου Βενιζέλου στην Αίθουσα Τελετών του Α.Π.Θ.

2011-12-02T18:57:00.003+02:00

ΕΣΠΕΙΡΑΝ ΑΝΕΜΟΥΣ, ΘΕΡΙΖΟΥΝ ΘΥΕΛΛΕΣ

Σήμερα, 2/12/2011, βρέθηκε στο χώρο του Α.Π.Θ. ο υπουργός Οικονομίας της λαομίσητης κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και μετέπειτα συγκυβέρνησης ΠΑ.ΣΟ.Κ-Ν.Δ.-ΛΑ.Ο.Σ., Βενιζέλος, στα πλαίσια της ορκωμοσίας του Τμήματος Νομικής. Κατά τη διάρκεια της τελετής, μέλη φοιτητικών συλλόγων από διάφορα τμήματα παρενέβησαν και με πανό και συνθήματα απαίτησαν την αποχώρησή του. Η έκρηξη οργής και η έντονη αποδοκιμασία εναντίον του πολιτικού προσωπικού των Μνημονίων, της διάλυσης της Δημόσιας και Δωρεάν Παιδείας με την ψήφιση του νέου νόμου-πλαίσιο και της εξαθλίωσης όλης της κοινωνίας, σε κάθε εμφάνισή τους καθιστά σαφές ότι είναι ανεπιθύμητοι παντού και πως οι μέρες της ασυδοσίας τους είναι μετρημένες.

Ως Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση παλεύουμε, ώστε η δίκαιη αυτή οργή να μετατραπεί σε ρεύμα ανατροπής της αντιεκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και συνολικά της πολιτικής συγκυβέρνησης- ΕΕ-ΔΝΤ από το φοιτητικό κίνημα μαζί με όλον τον αγωνιζόμενο λαό.

Θεσσαλονίκη, 2 Δεκεμβρίου 2011

ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΕΝΙΑΙΑΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ (26-27/11 ΑΘΗΝΑ)

2011-11-30T14:07:00.000+02:00

ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ ΜΕ ΤΗ ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ!!

2011-11-28T10:33:00.004+02:00

Τις τελευταίες μέρες, ο ελληνικός λαός γίνεται μάρτυρας μιας απέλπιδας προσπάθειας της ευρωπαικής και ελληνικής αστικής τάξης ,να διασώσει την ακεραιότητα της Ευρωπαικής Ένωσης και του Ευρώ προς όφελος τους . Σύσσωμα τα καθοδηγούμενα ΜΜΕ , προβάλλουν τον υποτιθέμενο “εκβιασμό” που ασκεί η Ευρώπη στην ελληνική κυβέρνηση , δηλαδή την απαίτηση των τοκογλύφων-δανειστών για οριστικές δεσμεύσεις των πολιτικών αρχηγών ώστε να υπάρξει πλήρης εφαρμογή του μνημονίου. Προφανώς ο εκβιασμός αυτός δεν αφορά τους πολιτικούς αρχηγούς αλλά τον ελληνικό λαό, ο οποίος για άλλη μια φορά τίθεται αντιμέτωπος με το δίλημμα εξόδου ή όχι από το ευρώ και την ΕΕ.

Το κλίμα τρομοκρατίας γύρω από την εκταμίευση της έκτης δόσης του δανείου, δημιουργήθηκε από την πρώην κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και του μαύρου μετώπου ΝΔ-ΛΑΟΣ και κορυφώθηκε από την πραξικοπηματικά διορισμένη κυβέρνηση αστικής σωτηρίας υπό την πρωθυπουργία του αρχιτραπεζίτη Λουκά Παπαδήμου. Και όπως ήταν αναμενόμενο η νέα κυβέρνηση «εθνικής συνεργασίας» δεν άργησε να κάνει ξεκάθαρο το γιατί διορίστηκε. Ο λόγος για το νέο προϋπολογισμό του 2012 που υπερψηφίστηκε από το σύνολο των βουλευτών ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ. Για μία ακόμη φορά τα βάρη πέφτουν στις πλάτες των εργαζομένων, αφού οι μισθωτοί επιβαρύνονται με νέα χαράτσια, φτάνοντας στο παράλογο φαινόμενο: οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι, να πληρώνουν 10,7 δις από 8,3, ενώ οι επιχειρήσεις 2,2 από 2,8 δις, απαλλάσσοντας δηλαδή όλο και περισσότερο το κεφάλαιο από οποιοδήποτε κόστος μίας κρίσης που το ίδιο δημιούργησε. Παράλληλα, ενώ τα σχολεία, τα νοσοκομεία και τα πανεπιστήμια κλείνουν το ένα μετά το άλλο, η νέα κυβέρνηση αυξάνει κατά 16,4% (100 εκατ. Ευρώ) τα χρήματα για το ΝΑΤΟ, κατά 67% (1 δις) για εξοπλιστικά προγράμματα και 4,4% (2,2) για το υπουργείο “προστασίας” του πολίτη.

Χαρακτηριστική της επίθεσης που διεξάγεται είναι η κατάσταση στο κλάδο των μηχανικών, όπου οι πολιτικές της Κυβέρνησης εκφράζονται από το ΤΕΕ και το ΤΣΜΕΔΕ. Σε πρώτη εφαρμογή του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος οι ασφαλισμένοι του ΤΣΜΕΔΕ καλούνται να πληρώσουν αυξήσεις που φτάνουν μέχρι και το 46% (για παράδειγμα ένας εργαζόμενος που κλείνει τώρα 5ετία και χωρίς προσαύξηση πλήρωνε 220 ευρώ, τώρα θα πληρώνει 404!), ενώ ακόμα και το ταμείο ανεργίας που διεκδικείται εδώ και λίγα χρόνια θα βαρύνει πάλι τους ίδιους τους ασφαλιζόμενους, ενώ θα το δικαιούνται ελάχιστοι συνάδελφοι. Αυτοί που τόσα χρόνια πανηγύριζαν για το εύρωστο ταμείο, που οικοδομήθηκε με τις εισφορές των εκατοντάδων χιλιάδων συναδέλφων, προσπαθούν τώρα να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα, για την επικείμενη κατάρρευση του ΤΣΜΕΔΕ. Ήδη μόνο με το “κούρεμα” το ταμείο χάνει 1,4 € από τα αποθεματικά. Ταυτόχρονα η διοίκηση του ΤΣΜΕΔΕ συνεχίζει να τζογάρει τα λεφτά των ασφαλισμένων σε διάφορες τράπεζες με χαρακτηριστικό τη συμμετοχή στη διάσωση της καταρρέουσας της Proton Bank. Όλα αυτά την ίδια ώρα που η ανεργία στον κλάδο θερίζει, τόσο στους νέους εργαζόμενους που δεν προλαβαίνουν καν να μπουν στο επάγγελμα όσο και σε μια προηγούμενη γενια αυτοαπασχολούμενων που βρίσκεται σε αντίστοιχα δυσχερή και αδιέξοδη κατάσταση. Είναι σαφές λοιπόν πως το μέλλον που διαμορφώνουν για τη γενιά μας είναι η περιπλάνηση μεταξύ ανεργίας, ημιεργασίας και μεταναστευσης, γι' αυτό και ο άμεσος συλλογικός αγώνας συνιστά μονόδρομο.

Παρόλα αυτά κι οι εξελίξεις στην αντιπαράθεση που εγκαινίασε το ίδιο μπλοκ δυνάμεων (τυχαίο; δε νομίζω) με το φοιτητικό κίνημα στις 24 Αυγούστου, με τη ψήφιση του νόμου πλαίσιο, τρέχουν. Η Διαμαντοπούλου και το υπουργείο μετά τα φιρμάνια που έβγαζε για τα θέματα των εξεταστικών, συνεχίζει να παίρνει προκλητικές πρωτοβουλίες που χτυπούν το δικαίωμα του λαού να απολαμβάνει και να αξιοποιεί το δημοσίο αγαθό της δωρεάν παιδείας. Μόνο ως τέτοια μπορεί κανείς να αντιληφθεί τη χρηματοδότηση από πλευράς υπουργείου, του πρώτου έτους σπουδών 56 χιλιάδων φοιτητών σε ιδιωτικά κολλέγια και ΙΕΚ. Προσπαθεί να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από την ολοφάνερη οικονομική ασφυξία των δημόσιων ιδρυμάτων, που έχει προκληθεί λόγω της σαρωτικής υποχρηματοδότησης (χαρακτηριστικά στο ΑΠΘ,είναι οι απολύσεις σε προσωπικό, μείωση 10% του μισθού των εργολαβικών υπαλλήλων, το κλείσιμο του εστιατορίου της εστίας, όπως και η απειλή για επιβολή ενοικίου στην εστία και για κλείσιμο της φοιτητικής λέσχης). Ταυτόχρονα αναδεικνύει ότι πόροι μπορούν να βρεθούν αν είναι να χρηματοδοτηθούν ιδιωτικοί φορείς εκπαίδευσης που δίνουν τίτλους σπουδών που κατοχυρώνουν απειροελάχιστα επαγγελματικά δικαιώματα.

Αυτή είναι η μεταλυκειακή-τριτοβάθμια-«ανώτατη» εκπαίδευση που οραματίζονται. Αυτή είναι η αξιολόγηση τους, αυτή είναι η Bologna.

Επιπλέον τα πρώτα στάδια εφαρμογής αυτού του νόμου ανοίγονται μπροστά μας. Μέσα στο Δεκέμβρη, ξεκινάει η διαδικασία συγκρότησης των συμβουλίων διοίκησης στα πανεπιστήμια από τους πάντα πρόθυμους Μάνθους και Γιαννακουδάκηδες να υλοποιήσουν τις επιταγές του υπουργείου. Τα όργανα αυτά θα έχουν ως στόχους: α) τη διοίκηση του «νέου πανεπιστημίου» με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και σε συνθήκες σαρωτικής υποχρηματοδότησης και β) την αυταρχική θωράκιση του πανεπιστημίου από τις φοιτητικές διεκδικήσεις, καθώς μετατοπίζεται το κέντρο λήψης αποφάσεων μακριά από τις πιέσεις που ασκεί το φοιτητικό κίνημα. Τα συμβούλια διοίκησης είναι ένα εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο στα χέρια του αντιπάλου για την ταχύτατη και ανεμπόδιστη εφαρμογή του νόμου και συνολικά της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης.

ΜΑΣ ΘΕΛΟΥΝ ΘΕΑΤΕΣ _ ΑΣ ΚΛΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ!

Απέναντι σ'αυτή την οργανωμένη λαίλαπα που εξαπολύει το μαύρο μέτωπο Συγκυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ-Κεφαλαίου, ο λαός δεν μπορεί να κρατήσει παθητική στάση. Οφείλει να αντεπιτεθεί και να διεκδικήσει με όλα τα όπλα που διαθέτει τα εργασιακά και δημοκρατικά δικαιώματά του που κατακτήθηκαν με αίμα από τους λαϊκούς αγώνες. Να ξαναπιάσουμε το αγωνιστικό νήμα από το συγκλονιστικό, μαζικό, ανυπόταχτο και απρόβλεπτο λαϊκό «Όχι» που παρέλασε την 28η Οκτώβρη ενάντια στη «νέα κατοχή» της ΕΕ και των αγορών και την μεγαλειώδη 48ωρη πανελλαδική πανεργατική απεργία στις 19-20 Οκτώβρη. Από τα μεγάλα λαϊκά ποτάμια που διατράνωσαν το σύγχρονο ''Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία'' στις φετινές αντιμπεριαλιστικές πορείες της 17ης του Νοέμβρη, που, χωρίς να δίνουν καμιά πίστωση χρόνου στη Συγκυβέρνηση του Κεφαλαίου, αποτέλεσαν τις πρώτες μεγάλες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις. Αυτό πρακτικά σημαίνει την άμεση κλιμάκωση των αγώνων με κρίσιμο κόμβο την απεργία της 1^ης Δεκέμβρη ενάντια στον προϋπολογισμό του αίματος. Ήδη οι εργαζόμενοι του ΕΚΠΑ έχουν ξεκινήσει τις καταλήψεις στις διοικητικές υπηρεσίες για να μην εφαρμοστούν οι εφεδρείες και ο νόμος-έκτρωμα Διαμαντοπούλου. Οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ είναι μπροστά στον αγώνα ενάντια στα χαράτσια και τις τελευταίες μέρες πραγματοποιούν κατάληψη στο κέντρο πληροφορικής της ΔΕΗ ώστε να μην μείνει κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα. Το δρόμο δείχνει η ηρωική απεργία των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργείας που συνεχίζει για τέταρη βδομάδα.

Αυτή η περίοδος όμως χαρακτηρίζεται και από κάτι ακόμα. Τρία χρόνια έχουν περάσει από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και την κοινωνική έκρηξη του Δεκέμβρη, και η εξέγερση μοιάζει πιο δίκαιη και αναγκαία από ποτέ. Πιο δίκαιη, γιατί είναι πρωτοφανείς τόσο η όξυνση της κρατικής τρομοκρατίας, όσο και η αντεργατική επίθεση κυβέρνησης κι εργοδοσίας. Η δολοφονία του Αλέξανδρου με την κοινωνική έκρηξη που ακολούθησε μετά συνοψίστηκε στο σύνθημα “Στις τράπεζες λεφτά στη νεολαία σφαίρες , ήρθε η ώρα για τις δικές μας μέρες” ,το οποίο μέχρι σήμερα συνοψίζει την πολιτική που μας εφαρμόζουν, περικοπές μισθών και συντάξεων, ανεργία, κατάργηση δημόσιας δωρεάν παιδείας και υγείας. Πιο αναγκαία γιατί, από τη μια μεριά, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με την βάρβαρη αντεργατική πολιτική κατέστρεψε κάθε κεκτημένο κοινωνικού κράτους από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα , άλλα και η συνέχιση της με την συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ πάνω στην ψήφιση των μέτρων εφαρμογής της δανειακής σύμβασης καθιστούν την καθημερινότητα αβίωτη.

Το φοιτητικό κίνημα, που πρωτοστάτησε στη νεολαιίστικη εξέγερση του '08, θα πρέπει σήμερα, σε συμπόρευση με τους εργαζόμενους, τους άνεργους και την υπόλοιπη νεολαία, να βαδίσει ξανά στο δρόμο της εξέγερσης, προτάσσοντας τα πραγματικά διλήμματα:

Χρεωκοπία όλων μας με τις πολιτικές και τις κυβερνήσεις των μνημονίων και των αντεργατικών πολιτικών ή πάλη για την ανατροπή τους με βάση τις πραγματικές ανάγκες και τα δικαιώματα της κοινωνίας.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΗΛ/ΜΗΧ

ΤΡΙΤΗ 29/11 13:00 αίθουσα 5 στην πτέρυγα Ηλεκτρολόγων

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗ 24ΩΡΗ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 1/12 10:00 ΚΑΜΑΡΑ με το Συντονισμό των Πρωτοβάθμιων Σωματείων και κοινή πορεία όλων των αγωνιζόμενων στους δρόμους της πόλης

ΑΡ.ΑΓ.Ε. - Ε.Α.Α.Κ.

Καταγγελία της ΕΑΑΚ για τα γεγονοτα της Γεωπονικής

2011-11-24T01:18:00.002+02:00

Η Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση καταγέλλει την δολοφονική επίθεση που εξαπέλυσε η τραμπούκικη συμμορία της ΠΑΣΠ, μαζί με τους μισθωμένους μπράβους της, τη Δευτέρα 21/11 στη Γεωπονική σχολή. Επιτέθηκαν με ρόπαλα, κροτίδες, φωτοβολίδες και πέτρες σε μέλη του συλλόγου της Γεωπονικής και της ΕΑΑΚ. Δεν μπορεί παρά να προκαλεί αίσθηση ότι η δολοφονική αυτή επίθεση που γίνεται με επιταγή της κυβέρνησης και της τρόικα αναλαμβάνεται πρόθυμα να υλοποιηθεί από τα κομμάτια της ΠΑΣΠ που προσπαθούν να προωθήσουν ένα δήθεν αντιπολιτευόμενο και αριστερό πρόσωπο. Κανέναν όμως δεν μπορούν να ξεγελούν οι υποστηρικτές του ΔΝΤ και της νέας χούντας που πλέον αποδείχτηκαν άξιοι απόγονοι της ΕΚΟΦ. Όπως κάθε χούντα έτσι και η σύγχρονη χούντα έχει στο πλευρό της μηχανισμούς και εθελοντές για να χτυπήσουν και να κάμψουν το ηθικό όσων αγωνίζονται για την ανατροπή της. Αυτόν το ρόλο διάλεξε να παίξει στα πανεπιστήμια η ΠΑΣΠ.

Η σχεδιασμένη και κατάλληλα προετοιμασμένη από στελέχη της ΠΑΣΠ Γεωπονικής, επίθεση απέναντι σε φοιτητές και μέλη της ΕΑΑΚ, αποτελεί συνέχεια στην προσπάθεια επιβολής της επίθεσης που εξαπολύει το μαύρο μέτωπο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ απέναντι στα δικαιώματα εργαζομένων και νεολαίας. Αποτελεί στοχευμένη επίθεση απέναντι στο πιο μαχητικό και ριζοσπαστικό κομμάτι της νεολαίας μέσα στα πανεπιστήμια όπως αυτό εκφράζεται από την ΕΑΑΚ και τα σχήματά της. Αποτελεί προσπάθεια να καμφθεί το φρόνημα και η αγωνιστικότητα της σημερινής νεολαίας και να κοπεί οποιαδήποτε προσπάθεια ενίσχυσης της αντικαπιταλιστικής γραμμής μέσα στα πανεπιστήμια, της γραμμής που γεννά νικηφόρα ριζοσπαστικά φοιτητικά κινήματα, της γραμμής που είναι επικίνδυνη για την μαύρη συμμαχία και τα τσιράκια της. Όλα τους τα σχέδια βρήκαν μπροστά τους την αποφασιστικότητα και την μαχητικότητα των μελών της ΕΑΑΚ που απώθησαν αυτήν την επίθεση. Δεν πρόκειται να χαρίσουμε σε κανέναν πολιτικό χώρο και μηχανισμό το δικαίωμα κάθε σχήματος να παρεμβαίνει και να παλεύει μαζί με τους φοιτητές, την νεολαία και τον λαό για την ανατροπή αυτής της πολιτικής.

Η κυβερνητική ΠΑΣΠ και οι σύμμαχοί της αποτελούν τον πιο θερμό σύμμαχο της Διαμαντοπούλου και του Υπουργείου Παιδείας. Από κοινού ενισχύουν την προσπάθεια συκοφάντησης και αμαύρωσης του Δημόσιου Πανεπιστημίου. Θέλουν να συκοφαντήσουν και να χτυπήσουν τις κατακτήσεις του κινήματος, της δημοκρατίας των γενικών συνελεύσεων, το ασύλο- γι' αυτό και δεν διστάζουν να φέρουν μπράβους μέσα στις σχολές. Γνωρίζουμε ότι θα προσπαθήσουν κι άλλο μέχρι να πετύχουν τον τελικό τους στόχο. Απέναντί τους θα βρουν την αποφασιστικότητα, την εμπειρία και την μαχητικότητα του αγωνιζόμενου φοιτητικού κινήματος.

Αυτές οι λογικές και οι φορείς τους δεν έχουν καμία σχέση με το λαϊκό κίνημα. Η νεολαία δεν αυταπατάται για τον αντιδραστικό και κατασταλτικό ρόλο της ΠΑΣΠ και της νεολαίας ΠΑΣΟΚ. Η σπουδάζουσα νεολαία θα συνεχίσει να απαντά δυναμικά στις προκλήσεις και τα σχέδια τους. Η πάλη για την ανατροπή του μαύρου μετώπου και της σύγχρονης χούντας του κεφαλαίου περνά μέσα από τον αγώνα όλης της κοινωνίας για την ανατροπή. Δεν μας σταματούν ούτε τα παιχνίδια των πολυκομματικών κυβερνήσεων τους, ούτε τα μεγάλα λόγια τους μέσα στις σχολές. Έχουμε επίγνωση ότι πίσω από τα πιο λαμπερά χαμόγελα τους κρύβονται τα πιο άσχημα πρόσωπα που θέλουν να δολοφονήσουν το μέλλον μας. Ξέρουμε ότι πια οι μειοψηφίες είναι κυβερνητικές, ότι ο λαός είναι αποφασισμένος, ότι η οργή απέναντι στο μέλλον της ανεργίας και της ανασφάλειας, είναι ποτάμι που ξεχειλίζει. Δεν θα τους περάσει.

Απέναντι σε αυτούς που θέλουν να μιλάν για μας, που θέλουν να αποφασίζουν για εμάς, που προσπαθούν να μας τρομοκρατήσουν και να συκοφαντήσουν τον αγώνα μας, εμείς οργανωνόμαστε στους φοιτητικούς μας συλλόγους, ενδυναμώνουμε τις γενικές μας συνελεύσεις και ορίζουμε το ρου της ιστορίας, του μέλλοντός μας.

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ, ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΞΑΝΑ!!

ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ για τις κινητοποιήσεις της 17ης Νοέμβρη και την καταπάτηση του ασύλου

2011-11-20T01:11:00.002+02:00

Το Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων Φοιτητικών Συλλόγων Θεσσαλονίκης χαιρετίζει τη μαζική συμμετοχή του λαού της πόλης στις κινητοποιήσεις και στην αντικυβερνητική – αντιμπεριαλιστική πορεία της 17^ης του Νοέμβρη.

Παρά την προσπάθεια των αστικών κομμάτων και των ΜΜΕ να καλλιεργήσουν, όλο το προηγούμενο δίαστημα, κλίμα πανικού για την πορεία της χώρας και να προβάλλουν ως απόλυτη αναγκαιότητα τη συγκρότηση κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας», ώστε να εγκλωβιστεί ο λαός στην πολιτική τους και στα σχέδιά τους, η 17^η του Νοέμβρη έστειλε μήνυμα στη συγκυβέρνηση του κεφαλαίου και στον τραπεζίτη Παπαδήμα ότι οι μέρες τους είναι μετρημένες.

Σα συνέχεια της μεγαλειώδους 48ωρης απεργίας του Οκτώβρη και του βροντερού «Όχι» του λαού της 28^ης, οι δρόμοι των πόλεων σε όλη την Ελλάδα, πλημμύρισαν από την οργή και την αγανάκτηση του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας, αψηφόντας το κλίμα αστυνομοκρατίας που διαμόρφωνε η παρουσία 7000 αστυνομικών στην Αθήνα και 2500δων στη Θεσσαλονίκη. Ενδεικτικό της προσπάθειας τρομοκράτησης του λαού είναι το ότι δε δίστασαν εκείνες τις μέρες και λίγο πριν τις μαζικές κινητοποιήσεις της 17^ης Νοέμβρη, να προχωρήσουν σε διώξεις αγωνιστών που συμμετείχαν στην κινητοποίηση στη Θεσσαλονίκη τη μέρα της στρατιωτικής παρέλασης, στοχοποιώντας και ξεχωρίζοντας τους από τις χιλιάδες λαού που βρέθηκαν την 28^η Οκτωβρίου στους δρόμους.

Αυτό όμως μας δείχνει ότι η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και τα παπαγαλάκια τους στα ΜΜΕ, δεν είναι όσο ισχυροί θα ήθελαν να δείχνουν. Φοβούνται την ορμή των κινητοποιήσεων του λαού που δεν ανακόπτεται και για αυτό προσπαθούν συντονισμένα, πέραν όλων των άλλων, να αποκρύψουν και να διαστρεβλώσουν τα γεγονότα που συνέβησαν εκείνες τις μέρες στους δρόμους. Για αυτό τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και τα δελτία ειδήσεων στις τηλεοράσεις αναδεικνύουν, σαν κυρίαρχο στοιχείο της φετινής 17^ης Νοέμβρη, την καταπάτηση του ασύλου και την επικροτούν ως πρώτη εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου, που καταργεί το άσυλο. Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η ανάδειξη των πρυτανικών αρχών ως μοναδικών εγγυητών του ασύλου. Αυτή η ανάγνωση των γεγονότων δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα καθότι εσκεμμένα παραγκωνίζει τον καθοριστικό ρόλο των φοιτητικών συλλόγων.

ΤΟ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΠΡΥΤΑΝΕΙΣ ΤΑ ΜΑΤ ΚΙ ΟΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ

Οι φοιτητικοί σύλλογοι συμμετείχαν κατά χιλιάδες στην αντικυβερνητική – αντιμπεριαλιστική διαδήλωση καλώντας το λαό της πόλης μετά το πέρας αυτής να επιστρέψει στο χώρο του Πολυτεχνείου για την υπεράσπιση του ασύλου. Η επιλογή μας αυτή στάθηκε εμπόδιο στο συντονισμένο σχέδιο της κυβέρνησης και της αστυνομίας για την καταπάτηση του ασύλου εκείνη τη μέρα. Η περιφρούρηση του ασύλου απέναντι στις δυνάμεις καταστολής εξασφαλίστηκε από τη μαζική και συγκροτημένη παρουσία φοιτητών και εργαζομένων εντός του πανεπιστημίου, υπερβαίνοντας αδιέξοδες λογικές που έμεναν διάτρητες στο σχέδιο του κράτους. Συγκεκριμένα μετά την έφοδο των δυνάμεων καταστολής, οι φοιτητικοί σύλλογοι διέκοψαν την εκδήλωση των πρυτανικών αρχών, καλώντας όλο τον παρευρισκόμενο κόσμο να συμπορευτεί μαζί τους και στη συνέχεια με συγκροτημένο και αποφασιστικό τρόπο να απωθήσουν οριστικά τις δυνάμεις των ΜΑΤ στο χώρο της ΔΕΘ, όπως και έγινε.

Για μας η προσπάθεια κατάργησης και συκοφάντησης του ασύλου διαχρονικά από όλες τις κυβερνήσεις, αλλά και ειδικά μέσα σε αυτή την εκρηκτική περίοδο, είναι άρρηκτα δεμένη με την επιδίωξη τους να ξεμπερδεύουν με τις σημαντικότερες παρακαταθήκες που άφησε η εξέγερση του Πολυτεχνείου το ’73 και οι αγώνες της μεταπολίτευσης. Αποτελεί προσπάθεια να σβηστούν από τη συλλογική μνήμη και να θαφτεί το αποτύπωμα στο σήμερα, των λαμπρότερων στιγμών του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος στην Ελλάδα. Κι αυτό γιατί φοβούνται έναν λαό που επιμένει να μην υποτάσσεται στα κελεύσματα των αγορών και του κεφαλαίου.

Διαμηνύουμε προς όλους όσους επιβουλεύονται το άσυλο, ότι το άσυλο δεν καταργείται με νόμους, ούτε είναι αντικείμενο διαχείρισης του πρύτανη ή κάποιας δήθεν ανεξάρτητης αρχής. Το άσυλο θα συνεχίσει να είναι ένα αγκάθι για το σύστημα, όσο θα φουντώνει η οργή του λαού για την πολιτική της λεηλασίας των κοινωνικών δικαιωμάτων, κι όσο θα φουντώνει η διάθεση του να αγωνίζεται. Όσο θα αναζητά τρόπους, χώρο και χρόνο για να οργανώσει καλύτερα αυτό τον αγώνα. Έτσι ώστε τελικά ο λαικός παράγοντας να είναι αυτός που θα καθορίσει την επόμενη μέρα στο τόπο.

Δηλώνουμε ότι καμιά κυβέρνηση ή συγκυβέρνηση του κεφαλαίου δεν έχει πίστωση χρόνου από την πλευρά μας! Να πέσει τώρα μαζί με την πολιτική του κεφαλαίου της ΕΕ και του ΔΝΤ. Όπως και το Νοέμβρη του ’73, έτσι και τώρα…

…ΚΑΜΙΑ ΧΟΥΝΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΗΤΗ

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ
ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Καταγγελία για την κοινή επίθεση ΠΑΣΠ – ΜΑΤ σε φοιτητές και μέλη της ΕΑΑΚ

2011-11-17T20:33:00.001+02:00

Σήμερα, 38 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου το νόημα του Νοέμβρη είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Ο αγώνας του λαού για απελευθέρωση από την εκμετάλλευση και την καταπίεση που επέβαλλε η χούντα των συνταγματαρχών, η πάλη για πραγματική δημοκρατία στα χέρια του λαού εμπνέει τους σύγχρονους αγώνες για την ανατροπή του Μαύρου Μετώπου ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και την απελευθέρωση από τα δεσμά της ΕΕ και του ΔΝΤ. Το σύνθημα ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ συμπυκνώνει ακόμη και σήμερα τα βασικά αιτήματα των εργαζόμενων και της νεολαίας ενάντια στον εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα που επιβάλλει το κεφάλαιο και οι πολιτικοί εκφραστές του. Η αλλαγή του διαχειριστή της αντιδραστικής πολιτικής και ο διορισμός του εκλεκτού των Τραπεζών Παπαδήμου, έρχεται να αναχαιτίσει την ανοδική τάση του λαϊκού κινήματος και το φόβο του αστικού συνασπισμού εξουσίας για μια μεγάλη λαϊκή εξέγερση. Σε αυτό το πλαίσιο, αστικά ΜΜΕ και παπαγαλάκια της συγκυβέρνησης σπεύδουν για ακόμη μία φορά να αλλοιώσουν το πραγματικό νόημα του Νοέμβρη του ΄73 που αποτελεί φάρο για τη σύγχρονη πάλη του λαού για τις ανάγκες και τα δικαιώματά του. Προσπαθούν να παρουσιάσουν το Πολυτεχνείο ως δείγμα ενός «αγώνα» που πάλευε για την αστική δημοκρατία ενώ ταυτόχρονα τρομοκρατούν το λαό μέσα από την αστυνομοκρατία για να μετατρέψουν το Πολυτεχνείο σε «νεκρή ζώνη».

Πιστός σύμμαχος της πολιτική Συγκυβέρνησης και ΜΜΕ είναι και η ΠΑΣΠ, η κυβερνητική παράταξη, που σήμερα Τρίτη 15 Νοέμβρη ήρθε να την υλοποιήσει με όρους κατασταλτικής δύναμης. Συγκεκριμένα, η ΠΑΣΠ προσήλθε στο Πολυτεχνείο σε παράταξη στρατιωτικής φάλαγγας εξοπλισμένη με κράνη και καδρόνια θυμίζοντας περισσότερο ΜΑΤ με πολιτικά παρά φοιτητική παράταξη. Μετά από απειλές και ύβρεις που εξαπέλυε απέναντι σε όσους τόσο καιρό αγωνίζονται για την ανατροπή της αντιδραστικής πολιτικής που προωθεί ο πολιτικός της φορέας, το ΠΑΣΟΚ, απωθήθηκε από τους Φοιτητικούς Συλλόγους και μέλη της ΕΑΑΚ.

Στη συνέχεια μέλη της ΠΑΣΠ «απήγαγαν» φοιτήτρια της Πληροφορικής και μέλος της ΕΑΑΚ, την εγκλώβισαν σε καφετέρια και υπό την κάλυψη των ΜΑΤ την ξυλοκόπησαν, της έσπασαν προσωπικά αντικείμενα και της φέρθηκαν για αρκετή ώρα με χυδαίο τρόπο. Όμως δεν σταμάτησαν εκεί. Όταν μέλη των Φοιτητικών Συλλόγων και της ΕΑΑΚ προσπάθησαν να απεγκλωβίσουν τη φοιτήτρια τους επιτέθηκαν μαζί με τα ΜΑΤ πετώντας πέτρες και ξύλα και χειροβομβίδες κρότου λάμψης χτυπώντας αδιακρίτως (ακόμα και περαστικούς) με καδρόνια και σιδηρολοστούς.

Η κοινή επίθεση της ΠΑΣΠ με τα ΜΑΤ αποδεικνύει πως το ΠΑΣΟΚ δεν συγκυβερνά απλώς με το ΛΑΟΣ αλλά πλέον υιοθετεί πλήρως τις ακροδεξιές πρακτικές της ΕΚΟΦ και της Χρυσής Αυγής. Φανερώνει πως η ΠΑΣΠ δεν έχει εναρμονιστεί απλώς με την αντιδραστική, αυταρχική πολιτική του Μαύρου Μετώπου ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ αλλά γίνεται ο πιο σκληρός φορέας υλοποίησης αυτής της πολιτικής ενάντια σε μία ολόκληρη γενιά που βλέπει τα δικαιώματα της να θυσιάζονται στο βωμό της κρίσης. Η νεολαία δεν έχει καμία αυταπάτη για τον αντιδραστικό και κατασταλτικό ρόλο της ΠΑΣΠ και της νεολαίας ΠΑΣΟΚ. Η σπουδάζουσα νεολαία θα συνεχίσει να απαντά δυναμικά στις προκλήσεις και τα σχέδια της ΠΑΣΠ.

Στο Πολυτεχνείο, της εποχής του μνημονίου, δε χωράνε όσοι υποθηκεύουν το παρόν και τσακίζουν το μέλλον μας. Κόντρα σε όσους αλλοιώνουν το νόημα της εξέγερσης του Νοέμβρη εμείς θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε μέχρι ανατραπούν η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και φύγουμε από τις αλυσίδες της ΕΕ και του ΔΝΤ. Η πραγματική μεταπολίτευση δε θα έρθει με κανένα Καραμανλή, Παπαδήμο ή όποιον άλλο διορίζει ως «εθνικό σωτήρα» το κεφάλαιο. Οι ανάγκες μας δε χωράνε στο μέλλον που μας ετοιμάζουν. Ας γίνουν οι σύγχρονοι αγώνες των εργαζόμενων και της νεολαίας αυτοί που θα ανοίξουν το δρόμο για τη κοινωνική χειραφέτηση.

ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ σε ΑΕΙ – ΤΕΙ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 16ΗΣ ΝΟΕΜΒΡΗ

2011-11-16T21:04:00.000+02:00

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 16ΗΣ ΝΟΕΜΒΡΗ

Το φετινό Πολυτεχνείο μας βρίσκει σε μια συγκυρία όπου η κρίση ολοένα και βαθαίνει. Στο έδαφος αυτό, διεξάγεται η πιο βάρβαρη επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις νεολαίας και εργαζομένων. Όμως η τρομοκρατία της χρεωκοπίας και της έκτης δόσης που χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από την κυβέρνηση για να συνεχίσει την επίθεση αυτή (νέα μέτρα, χαράτσια, μειώσεις μισθών κτλ), δεν έπιασε καθώς λαός με τον πιο μαχητικό τρόπο ύψωσε πύργο ατίθασο απέναντι στους στη μεγαλειώδη 48ωρη απεργία στις 19-20 Οκτώβρη και βροντοφώναξε το δικό του «ΟΧΙ» στην 28η Οκτώβρη. Αυτό τρόμαξε τα αστικά επιτελεία οδηγώντας στη συγκυβέρνηση-πραξικόπημα ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ με επικεφαλή τον τραπεζίτη Παπαδήμο, η οποία θα προσπαθήσει να δώσει ανάσες στο λαχανιασμένο πολιτικό σύστημα για να συνεχιστεί η πολιτική που επιτάσσουν κεφάλαιο-ΕΕ-ΔΝΤ.

Σε αυτό το φόντο, η φετινή 17 Νοέμβρη αποτελεί σημαντικό σταθμό και κόμβο στη μάχη για την ανατροπή αυτής της κυβέρνησης, για αυτό και οι φοιτητικοί σύλλογοι πραγματοποίησαν μαζικές γενικές συνελεύσεις και αποφάσισαν τη διοργάνωση της μαζί με σωματεία.

Σήμερα 16 Νοέμβρη, ομάδα 30 ατόμων αυτοαποκαλούμενων «αναρχικών» επιτέθηκε με συμμορίτικο παρακρατικό τρόπο (κράνη, παλούκια ,κουκούλες) στους φοιτητικούς συλλόγους καταστρέφοντας τους χώρους και τα υλικά τους, εξαναγκάζοντας όλο το κόσμο και τους φοιτητές που βρισκόντουσαν εκεί σε φυγή. Η ομάδα αυτή μάλιστα δε δίστασε να ασκήσει και φυσική βία σε μέλη των φοιτητικών συλλόγων με αποτέλεσμα των τραυματισμό τριών συναδέλφων και συναγωνιστών που μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο. Νωρίτερα δολοφονική επίθεση με φωτοβολίδες και πέτρες έγινε εναντίον μελών της ΚΝΕ που βρισκόντουσαν στο χώρο του πολυτεχνείου από ομάδα 15 ατόμων, αφού προηγουμένως η ίδια ομάδα πραγματοποίησε τραμπουκισμούς και καταστροφές στο κυλικείο.

Ειδικά σε μια περίοδο που το μόνο όπλο που απομένει στις κυβερνήσεις είναι η σκληρή καταστολή, ενέργειες που προσπαθούν να τρομοκρατήσουν το φοιτητικό και λαϊκό κίνημα, αντικειμενικά βρίσκονται εκτός του κινήματος και λειτουργούν εναντίον του, ως εκ τούτου τις καταγγέλλουμε απερίφραστα. Όσοι νομίζουν ότι με αυτό το τρόπο θα τρομοκρατήσουν το μαχόμενο φοιτητικό και λαϊκό κίνημα, θα εμποδίσουν την υλοποίηση των αγωνιστικών αποφάσεων συλλόγων και σωματείων, θα μας βρουν απέναντι τους. Βαδίζουμε αποφασιστικά στο δρόμο του αγώνα, ας γίνει η 17 Νοέμβρη αρχή της ανατροπής της πολιτικής κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ. Όλοι στους δρόμους.

Όλοι στην πορεία 17.30 στο Πολυτεχνείο

16/11/2011

Ανακοίνωση του Συντονιστικού Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων Φοιτητικών Συλλόγων Θεσσαλονίκης για τη 17η Νοέμβρη

2011-11-16T00:50:00.002+02:00

ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΔΕ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΜΟΥΣΕΙΑ - ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ

Η κρίση που μαστίζει όλο τον καπιταλιστικό κόσμο και ιδιαίτερα την ευρωζώνη και την Ελλάδα βαθαίνει και περιπλέκεται. Τρία χρόνια μετά το ξέσπασμά της, κόντρα στις προβλέψεις των «ειδικών» η παγκόσμια οικονομία οδηγείται σε μια περίοδο παρατεταμένης ύφεσης. Η μόνη λύση που προβάλλεται σα δυνατή από τους, «από τα πάνω», είναι η επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των λαών. Στην Ελλάδα, μετά την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου, που έρχεται να επιβάλλει βάρβαρα μέτρα (χαράτσια, ενιαίο μισθολόγιο, εργασιακή εφεδρεία), οι δυνάμεις του κεφαλαίου σχεδιάζουν μια ακόμη μεγαλύτερη επίθεση απέναντι στην κοινωνία. Αυτή την κατεύθυνση υπηρετεί η απόφαση της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ για “κούρεμα” του ελληνικού χρέους, που χρεοκοπεί τα ασφαλιστικά ταμεία, τα χρήματα δηλαδή που συσσώρευαν γενιές επί γενεών για ασφάλιση και περίθαλψη.

Παρόλα αυτά η ζώνη της αμφισβήτηση αυτής της πολιτικής κάθε μήνα ολοένα και διευρυνόταν. Οι δρόμοι αλλά και οι δεκάδες καταλήψεις υπουργείων έδωσαν διέξοδο και έκφραση στη συσσωρευμένη οργή του κόσμου που πλήττεται. Το «Όχι» που τρόμαξε τους αστούς, που κλόνισε την κυβέρνηση και όλο το πολιτικό σύστημα ήταν το συγκλονιστικό, μαζικό και ανυπόταχτο λαϊκό «Όχι» που παρέλασε την 28η Οκτώβρη ενάντια στη «νέα κατοχή» της ΕΕ και των αγορών. Που έσβησε μέσα σε μια μέρα τους πανηγυρισμούς για το κούρεμα του χρέους και έπιασε το νήμα από την μεγαλειώδη 48ωρη πανελλαδική πανεργατική απεργία στις 19-20 Οκτώβρη. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ τελικά οδηγήθηκε σε παραίτηση από την φοβερή πίεση που ασκούσε σε αυτήν η μαζική εισβολή του λαϊκού παράγοντα στο προσκήνιο, γεγονός που κατέστησε αδύνατη από την ίδια την απρόσκοπτη προώθηση της πολιτικής του κεφαλαίου. Στόχος της μεταβατικής κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας» και συνεργασίας που την αντικαθιστά, είναι να κερδηθεί χρόνος για το πολιτικό σύστημα ώστε να ψηφιστεί η δανειακή σύμβαση και ο νέος προϋπολογισμός, που θα ισοπεδώσει τα λαϊκάδικαιώματα. Επίσης στόχος αυτής είναι η συγκέντρωση όλων των αστικών δυνάμεων για να παγώσουν οι αντιδράσεις, να ανακοπεί η ορμή του κινήματος και μετά να το χτυπήσουν.

Το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα μπορεί να ανατραπεί. Στο τρίτο μεγάλο κύμα αγώνα θα θαφτεί η νέα κυβέρνηση του κεφαλαίου. Η κυβέρνηση της συμμορίας ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, του τραπεζίτη Παπαδήμου, η οποία παρά τη στήριξη του σάπιου κόσμου που υπηρετεί, δε θα πάρει καμία πίστωση χρόνου από το λαό. Η κλιμάκωση των αγώνων, ειδικά μπροστά στην 17η Νοέμβρη, μπορεί να αναδειχθεί σε ένα νέο μεγάλο σταθμό ανατροπής.

Η νέα κυβέρνηση, παρόλα αυτά στο φοιτητικό κίνημα θυμίζει και τη «δική του» αντιπαράθεση με την πολιτική τους. Την αντιπαράθεση που εγκαινιάστηκε στις 24 Αυγούστου, με τη ψήφιση του νόμου για τα πανεπιστήμια. Όπως και τώρα το μέτωπο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ με τη στήριξη της ΔΗΣΥ προσπαθεί να φτιάξει ένα πλαίσιο συναίνεσης που μπορεί να εκφράζεται μονάχα μέσα στους τέσσερις τοίχους της βουλής και συγκροτεί μια κυβέρνηση που θα επιτεθεί με λύσσα στα δικαιώματα του λαού μας. Έτσι και τότε επιχειρήθηκε το ίδιο πράγμα. 250 βουλευτές ψήφισαν το αντιδραστικότερο νόμο που έχει περάσει ποτέ για την παιδεία, βάζοντας φωτιά στα πανεπιστήμια ολόκληρης της χώρας. Βάζοντας φωτιά σε μια ολόκληρη γενιά που συνειδητοποιεί ότι σφαγιάζεται το παρόν και το μέλλον της. Οι 300 καταλήψεις ήταν μόνο μια πρόγευση του τί τους επιφυλάσσει η νεολαία!

Ο νόμος-έκτρωμα της Διαμαντοπούλου έχει σαν στόχο να ολοκληρώσει την επίθεση που όλα τα προηγούμενα χρόνια προσπαθούν να εδραιώσουν στα ελληνικά πανεπιστήμια οι διάφορες κυβερνήσεις και η ΕΕ. Πρόκειται ουσιαστικά για έναν νόμο που έρχεται να συνδεθεί με τις αλλαγές που προωθήθηκαν όλο το προηγούμενο διάστημα στην εργασία. Τα αλλεπάλληλα μνημόνια, οι αντεργατικοί νόμοι αλλά κυρίως η επίθεση στην νεολαία μέσα από την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και το Σύμφωνο Πρώτης Απασχόλησης προϋποθέτουν αλλαγές συνολικά και στην εκπαίδευση και κυρίως στα Πανεπιστήμια.

Τσάκισμα των πτυχίων και διάλυση της εργασιακής προοπτικής

Είναι ο νόμος που θα μας βγάζει και με την βούλα πλέον στην ανεργία, στην μετανάστευση ή στην καλύτερη περίπτωση ανασφάλιστους εργαζόμενους, που άμεσα θα χρειάζονται επανακατάρτιση, με μισθούς των 500 ευρώ χωρίς δικαιώματα και ελπίδα για το μέλλον. Είναι ο νόμος που εισάγει τους δυο κύκλους σπουδών (bachelor, master) και ατομικά προγράμματα σπουδών κομμένα και ραμμένα για τiς ανάγκες της αγοράς εργασίας (ή καλύτερα αγοράς ανεργίας-ημιαπασχόλησης). Με την αντικατάσταση του πτυχίου από τον ατομικό φάκελο προσόντων και τη ουσιαστική κατάργηση της ισχύος των συλλογικών συμβάσεων αποδυναμώνεται η δυνατότητα τους να διεκδικούν συλλογικά. Οι απόφοιτοι τελικά θα είναι μόνοι απέναντι στις ορέξεις της εργοδοσίας.

Διάλυση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης - Ένταση επιχειρηματικής και ανταποδοτικής λειτουργίας

Με την κρατική χρηματοδότηση των ιδρυμάτων να έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που να μη μπορούν να καλύψουν τα στοιχειώδη για τη λειτουργία τους, εκβιάζεται η ευθυγράμμιση με τις εντολές της κυβέρνησης και τη στρατηγική του κεφαλαίου για την εκπαίδευση (βλ. αξιολόγηση), η σκληρότερη σύνδεση τους με επιχειρήσεις προκειμένου να βρεθούν πόροι χρηματοδότησης που θα καλύψουν τα τεράστια κενά των προϋπολογισμών των ιδρυμάτων. Θεσπίζονται δίδακτρα, επέρχεται ριζική περικοπή των συγγραμμάτων, κλείνουν οι εστίες και εισάγεται η έννοια του φοιτητικού δανείου.

Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ πρόκειται για μια άνευ προηγουμένου προσπάθεια χτυπήματος κάθε φωνής αμφισβήτησης που γεννιέται εντός των πανεπιστημίων, αλλά και συνολικά της κοινωνίας. Η κατάργηση του ασύλου, επί της ουσίας αποτελεί ευθεία κατάργηση των αγώνων της μεταπολίτευσης, των πιο χρυσών σελίδων της σύγχρονης ιστορίας της ελληνικής κοινωνίας, και μια συνέχεια έντασης της καταστολής απέναντι στον εσωτερικό εχθρό, που δεν είναι άλλος από τους αγώνες του λαού και της νεολαίας. Ιδιαίτερα σε μια περίοδο που η κοινωνία βρίσκεται σε αναβρασμό και τα κινήματα υιοθετούν μαζικά ριζοσπαστικές πρακτικές.

Κατάργηση κάθε δημοκρατικής κατάκτησης εντός των πανεπιστημίων - Τσάκισμα κάθε φοιτητικού δικαιώματος

Βασική επιδίωξη για το «νέο» πανεπιστήμιο είναι η πειθάρχηση της φοιτητικής νεολαίας, που αποτελεί τον πυροδότη κινημάτων. Αυτό έρχεται τόσο με την εντατικοποίηση του ρυθμού σπουδών μας (προαπαιτούμενα, αλυσίδες μαθημάτων, υποχρεωτικές παρακολουθήσεις), όσο και με τα πειθαρχικά συμβούλια (μέτρο που έχει να εφαρμοστεί από τη χούντα) μιας και είναι δεδομένο ότι σε αυτό το νέο πανεπιστήμιο, αλλά και κατά τη προσπάθεια της εφαρμογής του δε χωράνε αναταραχές και κινήσεις ανυπακοής στην εκπαιδευτική (κι όχι μόνο) μεταρρύθμιση.

Ο μαύρος νόμος για τα πανεπιστήμια είναι φτιαγμένος από τα υλικά του ίδιου του πλάστη. Από τα υλικά του μαύρου μετώπου που τον έφερε και τώρα κυβερνά τη χώρα. Θα τον ανατρέψουμε μαζί με την κυβέρνηση συνεργασίας και την πολιτική της λεηλασίας των κοινωνικών δικαιωμάτων. Η νέα κυβέρνηση, δηλαδή η προσπάθεια της άρχουσας τάξης, των Τραπεζιτών και των ισχυρών του πλούτου, αλλά και της ΕΕ και του ΔΝΤ να συνεχίσουν με νέα ορμή τα μέτρα, πρέπει να αντιμετωπιστεί εδώ και τώρα με την ίδια ορμή των εργατικών και νεολαιίστικων αγώνων που κόλλησαν στο τοίχο τη κυβέρνηση Παπανδρέου. Καμιά αναστολή των αγώνων! Ήρθε η ώρα να μιλήσει ο λαός!

Ο Νοέμβρης του ‘73 έδειξε ότι καμία χούντα δεν είναι ανίκητη. Το μαζικό, λαϊκό, δημοκρατικά και «από τα κάτω» οργανωμένο, πολιτικά αιχμηρό και ανυποχώρητο, κίνημα κλόνισε συθέμελα τη χούντα των συνταγματαρχών, θα διώξει και τους τωρινούς δυνάστες. Πόσο επίκαιρα είναι σήμερα τα αιτήματα για Ψωμί- Παιδεία- Ελευθερία, όταν ένας λαός βυθίζεται στην πείνα, τη φτώχεια, και τη βία; Πόσο ανάγκη έχει σήμερα να διατρανωθεί το «Έξω η Ε.Ε.», «Έξω το Δ.Ν.Τ»

Με κρίσιμο σταθμό τις κινητοποιήσεις στις 17 Νοέμβρη και το Πολυτεχνείο. Είναι τώρα η στιγμή που ο λαός πρέπει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του και μέσα από ανυποχώρητους αγώνες διαρκείας να συγκρουστεί με την πολιτική τους και να τους ανατρέψει! Το καθεστώς έκτακτης ανάγκης που έχουν επιβάλει οι αγορές και το κεφαλαίο πρέπει να ανατραπεί και θα ανατραπεί. Οι φοιτητές δεν είμαστε αυτοί που απλά τιμούμε την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Είμαστε αυτοί που εμπνεόμαστε από τους νικηφόρους αγώνες των εξεγερμένων φοιτητών του ’73 και παλεύουμε για την ανατροπή των αλλεπάλληλων κοινοβουλευτικών πραξικοπημάτων που επιβάλλουν κεφαλαίο-ΕΕ-ΔΝΤ. Το νόημα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, τα συνθήματά του και ο ηρωικός αγώνας τους, αποτελούν επίκαιρη ανάγκη για να ξαναβγεί ο λαός στους δρόμους. Όπως και τότε έτσι και τώρα καμία χούντα δεν είναι ανίκητη!

ΚΑΜΙΑ ΧΟΥΝΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΗΤΗ - ΚΑΤΩ Η ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΕΞΩ Η ΕΕ - ΕΞΩ ΤΟ ΔΝΤ

Με ανυποχώρητους μαζικούς αγώνες εργαζομένων και νεολαίας

ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ

ΑΝΤΙΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

17 ΝΟΕΜΒΡΗ με συγκέντρωση 17.30 πολυτεχνείο

η πορεία θα επιστρέψει στο άσυλο

συντονιστικό γενικών συνελεύσεων και καταλήψεων φοιτητικών συλλόγων

αρχιτεκτονικής, μηχανολόγων – ηλεκτρολόγων, χημικών μηχανικών, φιλολογικού, ψυχολογίας, χημείας, φυσικού, πληροφορικής

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΗΛ/ΜΗΧ εν όψει 17 Νοέμβρη

2011-11-06T15:21:00.005+02:00

...ή γενιά της χειραφέτησης ή γενά της υποταγής!

2011-10-17T10:02:00.000+03:00

συνάδελφε πρωτοετή...

2011-10-15T21:21:00.001+03:00

Αποτελέσματα φοιτητικών εκλογών στο Σ.Φ. Ηλεκτρολόγων Μηχανολόγων - 2011

2011-05-19T19:03:00.004+03:00

ΠΚΣ: 220 / 28,49%

ΠΑΣΠ: 183 - 23,7%

ΑΡ.ΑΓ.Ε. - Ε.Α.Α.Κ.: 168 / 21,76%

ΔΑΠ: 155 / 20,07%

ΑΡΕΝ:11 / 1,42%

ΣΣΠ: 8 / 1,03%

Λευκά: 27

Άκυρα: 55

Έγκυρα: 772

Σύνολο: 827

ΚΑΛΩΣ ΤΑ ΠΡΩΤΟΠΑΛΙΚΑΡΑ ΤΗΣ ΔΑΠ – ΝΔΦΚ…

2011-04-15T10:49:00.003+03:00

Μετά από μήνες φραπέδων, κοινωνικών σχέσεων σε κυλικεία, μπαρ, παρτάκια κ.ο.κ. η ΔΑΠ – ΝΔΦΚ μηχανολόγων επανεμφανίζεται στους διαδρόμους της σχολής εκφέροντας πολιτικό (;) λόγο.

Η αφορμή: η κινητοποίηση του συλλόγου φοιτητών στο μάθημα και το γραφείο του καθηγητή πληροφορικής κ. Καρατζά, την Παρασκευή 8/4, που αποφασίστηκε στη Γενική Συνέλευση των φοιτητών στις 5/4… Όσο για την αιτία… θα την ανακαλύψουμε στο εγγύς μέλλον, καθώς οι προθέσεις και επιδιώξεις της «πρώτης δύναμης» στα πανεπιστήμια δεν κρύβονται… (δεν έχουν άλλωστε και λόγο να κρυφτούν, όπως θα μας έλεγαν τα γαλάζια στρατιωτάκια της ΝΔ).

Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Το Δεκέμβρη του 2010, στη τελευταία για το έτος συνέλευση, στην οποία συμμετείχαν τουλάχιστον 500 άτομα, υπερψηφίστηκε ψήφισμα που κατέθεσαν στη Γ.Σ.. πρωτοετείς φοιτητές αλλά και φοιτητές που χρωστάνε το μάθημα της πληροφορικής, προκειμένου ο σύλλογος να αναλάβει δράση για την επίλυση του συγκεκριμένου θέματος. Στη Γ.Σ. λοιπόν του συλλόγου πρωτοδιατυπώθηκε και συζητήθηκε το αίτημα της κατάργησης των quiz ως μορφής εξέτασης και η μετατροπή οποιονδήποτε «υποχρεωτικών ενδιάμεσων εξετάσεων ή εργασιών» σε προαιρετικές. Επίσης προκρίθηκε εξ’ αρχής σα μορφή πάλης, η μαζική μαχητική διεκδίκηση των αιτημάτων μας, η οποία πολλές φορές σημαίνει ακόμα και το μπλοκάρισμα διαδικασιών εξέτασης, όταν αυτές γίνονται με τέτοιο αντιδραστικό και απαράδεκτο τρόπο.

Στις 5/4 ο σύλλογος φοιτητών, ύστερα από αρκετό διάστημα στο οποίο δεν υπήρξε καμία εξέλιξη επί του θέματος είτε από πλευρά του Καρατζά, είτε από την πλευρά του τμήματος (το οποίο φέρει βαρύτατες ευθύνες για τη συνεχή κάλυψη που προσφέρει σε καθηγητές που αυθαιρετούν - βλ. μαζικά κοψίματα σε Αντοχή Υλικών και Μορφοποιήσεις με αφαίρεση υλικού), αποφάσισε να προχωρήσει σε μαζική παράσταση στο μάθημα του Καρατζά, από το οποίο ο τελευταίος αδικαιολόγητα αποχώρησε (μάλλον γιατί ζορίστηκε ή γιατί είχε καλύτερα πράγματα να κάνει). Η άμεση απάντηση των φοιτητών ήταν να ακολουθήσουν τον Καρατζά στο γραφείο του και να πραγματοποιήσουν εκεί τη μαζική παράσταση την οποία απέφευγε ο κ. καθηγητής, για να του ζητήσουν το λόγο για τα εξής: 1ον) για να αναγκαστεί να δώσει συγκεκριμένες εξηγήσεις για την κατάσταση του μαθήματος, αλλά και για τη στάση «μη τοποθέτησης και απαξίωσης» που διατηρεί προς τα αιτήματα του συλλόγου 2ον) για την απαράδεκτη αποχώρησή του από το μάθημα, στο οποίο υποχρεούται να βρίσκεται και δεν κάνει χάρη σε κανέναν.

Προφανώς λοιπόν και στο γραφείο του κ. καθηγητή υπήρχε ένταση. Κι υπήρχε ένταση γιατί τα προβλήματα των φοιτητών τη τελευταία περίοδο διογκώνονται ολοένα και περισσότερο λόγω της οικονομικής κρίσης και της πολιτικής ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ. Διογκώνονται όμως και εξαιτίας του σχεδίου που υπάρχει μέσα κι έξω από τα πανεπιστήμια για να δοθεί ένα συντριπτικό πλήγμα στη δημόσια και δωρεάν παιδεία, στο φοιτητικό και νεολαιίστικο κίνημα (βλ. κλείσιμο σχολείων, ΤΕΙ και ΑΕΙ, λόγω της περαιτέρω περικοπής της χρηματοδότησής τους, νέα προγράμματα σπουδών και διάλυση των πτυχίων, κινήσεις που ευθυγραμμίζονται πλήρως με τις κατευθύνσεις του υπουργείου και το νέο νόμο πλαίσιο, όπως η κατάργηση των διαλέξεων και η αντικατάστασή τους από ταχύρρυθμα μικρά τμήματα φροντιστηριακού τύπου, τα πειθαρχικά συμβούλια στην Πάτρα κι άλλα πολλά). Σε αυτό λοιπόν το φόντο ο Καρατζάς έρχεται, όπως το έχουμε ξαναπεί, να υλοποιήσει όψεις του πανεπιστημίου που ονειρεύεται η Διαμαντοπούλου, η κυβέρνηση, η ΝΔ, η ΕΕ και οι λοιποί. Οι νεωτεριστικές αλλαγές στο τρόπο διεξαγωγής και εξέτασης του μαθήματος από τον κ.Καρατζά, το μόνο που μας φέρνουν στο μυαλό είναι το πρόσφατο πόρισμα του Ε.Συ.Π. (εθνικό συμβούλιο παιδείας) και οι αλλαγές που προτείνει αυτό για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Εδω λοιπόν πρέπει να τονιστεί ότι η κυβέρνηση πέρα από τις συμμαχίες που έχει συνάψει με το μεγαλύτερο κομμάτι των καθηγητών έχει ουσιαστικά στο πλευρό της και τις καθεστωτικές δυνάμεις ΠΑΣΠ-ΔΑΠ.

Δάφνες λοιπόν στη ΔΑΠ – ΝΔΦΚ δε χρειάζεται κανείς να αποδώσει για την πρωτοπόρα δράση στη Γ.Σ. τμήματος όπου με τον συνηθισμένο τους τρόπο, τη συνδιαλλαγή και τα κοννέ με το καθηγητικό μπλοκ παραποίησαν την αιτηματολογία και τη λογική του συλλόγου, αυτοί που δήθεν κόπτονται για την αδιαμεσολάβητη έκφραση των φοιτητών. Όπως επίσης δεν οφείλει κανείς να συγχαρεί τα παλικάρια της ΔΑΠ – ΝΔΦΚ για όσα fax κι αν έστειλαν από εδώ και από εκεί για το συγκεκριμένο ζήτημα.

Αντίθετα οι συλλογικές διαδικασίες των φοιτητών αναδεικνύονται για άλλη μια φορά σα βασικό όπλο για την υπεράσπιση και διεύρυνση των κεκτημένων μας. Οι διαδικασίες όπου μπορούν να συζητηθούν αμεσοδημοκρατικά όλα τα θέματα που αφορούν στο σύλλογο, αλλά και να παρθούν αποφάσεις για συγκεκριμένη δράση. Σε αυτό λοιπόν το πεδίο θα πρέπει όλοι να κρινόμαστε. Στο πεδίο των γενικών συνελεύσεων στις οποίες ούτε η ΔΑΠ ούτε η ΠΑΣΠ πατάνε εδώ και μήνες. Στο πεδίο των δράσεων του Συλλόγου Φοιτητών προκειμένου να αντιπαρατεθεί στις μεθοδεύσεις καθηγητών και όποιου άλλου εκφραστή της πολιτικής του υπουργείου.

Και όντως σήμερα “κανείς δεν πρέπει να αισθάνεται ασφαλής”, όπως αναφέρει και η ανακοίνωση της ΔΑΠ για το θέμα . Ο λόγος όμως δεν είναι η μαχητική δράση και υπεράσπιση των συμφερόντων μας. Ο λόγος είναι η τεράστιας κλίμακας επίθεση στα δικαιώματα και τις ανάγκες μας που εξαπολύει ΠΑΣΟΚ – ΕΕ- ΔΝΤ. Είναι οι λογικές που εκφράζονται από ΔΑΠ - ΠΑΣΠ, οι λογικές της υποταγής στην εξαθλίωση και το φόβο, οι αυταπάτες ότι ο καθένας από εμάς μπορεί ενδεχομένως ατομικά να τη βολέψει σε κάποια ρωγμή από τα ερείπια που αφήνει πίσω της η επίθεση του κεφαλαίου, είτε αυτή έχει πράσινο είτε γαλάζιο χρώμα. Είναι οι λογικές που στην αντιπαράθεση του συλλόγου με τους καθηγητές που αυθαιρετούν, παίρνουν το μέρος των καθηγητών με πλουσιοπάροχα ανταλλάγματα όπως διδακτορικά, μεταπτυχιακά, project κ.α.

Η μάχη για το ζήτημα της πληροφορικής, αποτελεί κομμάτι της πάλης ενάντια στο νέο Νόμο Πλαίσιο. Εν τέλει στη μάχη της γενιάς μας που καλούμαστε να δώσουμε θα συγκρουόμαστε με όποιον βάζει αναχώματα, είτε αυτός είναι οι δυνάμεις καταστολής στο δρόμο είτε μαινόμενοι, αντιδραστικοί καθηγητές όπως ο κ.Καρατζάς. Μονόδρομος για μας είναι ο δρόμος που το φοιτητικό κίνημα τόσα χρόνια έχει μάθει να βαδίζει πετυχαίνοντας νίκες που βελτιώνουν την κατάσταση στο σήμερα, που προκαλούν αναδιπλώσεις στις κυβερνήσεις και τελικά ανατρέπουν το σύνολο της επίθεσης του κεφαλαίου σε εκπαίδευση, εργασία και δημοκρατικά δικαιώματα.

ΑΡ.ΑΓ.Ε._ΕΑΑΚ

Θα ‘τανε γελοίοι αν δεν ήταν επικίνδυνοι...

2011-04-13T22:06:00.000+03:00

Κι ο λόγος για τα «παιδιά της ΚΝΕ»* που το τελευταίο διάστημα έχουν βαλθεί να σαμποτάρουν τον αγωνιστικό βηματισμό του συλλόγου ενάντια στην πολιτική κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ σε εκπαίδευση και εργασία, αλλά και στις συγκεκριμένες μάχες που δίνει ο σύλλογος για να υπερασπιστεί και να διευρύνει τα κεκτημένα του. Αυτή η στάση της επιτροπής αγώνα στο σύλλογό μας, απορρέει άμεσα απο την γενικότερη λογική του ΚΚΕ και της ΚΝΕ. Μια λογική βαθιάς ηττοπάθειας, που αρκείται σε προσχεδιασμένα ραντεβού εκτόνωσης της δυσαρέσκειας, χωρίς τη προοπτική της κλιμάκωσης και της νικηφόρας έκβασης των αγώνων. Αρκείται στη συγκρότηση ενός δυναμικού γύρω από το Κόμμα, τη Νεολαία, την παράταξη μέχρι να περάσει η μπόρα, μακριά και έξω από τις διαδικασίες στις οποιές η πρόταση μάχης μιας πολιτικής δύναμης δοκιμάζεται και κρίνεται, κερδίζει η χάνει. Αυτές τις διαδικασίες στις οποίες καθένας από εμάς μπορεί να θέτει τα προβλήματα του, αυτά να συζητιούνται και να αποφασίζονται δράσεις προκειμένου να επιλυθούν.

Πιο συγκεκριμένα η επιτροπή αγώνα ηλεκτρολόγων μηχανολόγων διατηρεί μια στάση στην ουσία της εχθρική απέναντι στις γενικές συνελεύσεις. Αυτό μπορεί κανείς να το συμπεράνει όταν λοιδορούνται οι προσπάθειες για διεξαγωγή γ.σ. κι από το λιγοστό οίστρο που επιδεικνύουν τα «παιδιά της ΚΝΕ» για την προπαγάνδιση τους (όταν αυτές δεν εξυπηρετούν τον κεντρικό σχεδιασμό του ΜΑΣ). Η εχθρική αυτή στάση γίνεται ορατή κι από τη διαλυτική παρουσία τους στις γενικές συνελεύσεις. Με την υπερπροβολή εκβιαστικών διλημμάτων που δεν καλείται άμεσα να επιλύσει ο σύλλογος και που δε συμβάλλουν με το τρόπο με τον οποιο τίθενται στην ανάπτυξη των προβληματισμών των φοιτητών για την κλιμάκωση της πάλης τους απέναντι στο νέο νόμο πλαίσιο αλλά και τα τόσα άλλα θέματα που μας απασχολούν το τελευταίο διάστημα. Με τη συστηματική πολλές φορές προσπάθεια δημιουργίας εκφυλιστικών γεγονότων κατά τη διάρκεια της γενικής συνέλευσης, που οριακά ένα προηγούμενο διάστημα, θα μπορούσε να πει κανείς ότι αποσκοπούσαν στην παρακώληση και τη διάλυσή της. Η αγωνία των μελών της επιτροπής αγώνα, κάθε φορά που μαζεύονται 120 και παραπάνω άτομα για να γίνει γενική συνέλευση, να επικυρωθεί η de facto διεξαγωγή της από το ΔΣ, πώς πρέπει να ερμηνευθεί; Αντανακλά πραγματικό άγχος για την «ανασυγκρότηση των οργάνων του κινήματος» ή απλά παρακώληση του βασικού οργάνου του. Πώς αλλιώς θα μπορούσαν να ερμηνευθούν οι ψευτοακτιβισμοί κατά τη διάρκεια των διαδικασιών, όπως η ανάρτηση πανό, το ξύλο με τους εκφραστές της κυβερνητικής πολιτικής (ΠΑΣΠ), κίνηση που δήθεν δήλωνε ότι αυτοί είναι ανεπιθύμητοι. Λες κι η γενική συνέλευση του συλλόγου είναι κοινοβούλιο ή το συνέδριο της ΓΣΕΕ και χωρούν σε αυτή τετοιου είδους δράσεις. Μπερδεύτηκαν οι συνάδελφοι της ΚΝΕ, ή αυτό είναι κάτι πιο βαθύ;

Τα γεγονότα που έλαβαν χώρα την 12/4 στη γενική συνέλευση του συλλόγου αποτελούν άμεση συνέπεια της συγκεκριμένης λογικής και στάσης απέναντι στους συλλόγους κα τις διαδικασίες τους. Πιο συγκεκριμένα σύμφωνα με την απόφαση της προηγούμενης γενικής συνέλευσης είχε καλεστεί τακτική γ.σ. προκειμένου να καθορίσει ο σύλλογος τη δράση τις τελευταίες μέρες πριν το πάσχα, αλλά και το στίγμα της συνέχισης του αγώνα με πρώτο σταθμό την Πρωτομαγιά αλλά και τις 3/5, ημέρα που στη Βουλή θα συζητιέται το καυτό θέμα της παιδείας (και ποιος ξέρει; η Αννούλα μπορει και να πετάξει από το μανίκι της κανα νόμο πλαίσιο!). Στην ίδια διαδικασία είχε καταψηφιστεί από τους φοιτητές η πρόταση για εκλογοαπολογιστική συνέλευση στις 12/4. Μιας διαδικασίας – πασαρέλας φοιτητοπατέρων, που κρίθηκε ότι θα άλλαζε εντελώς την ατζέντα της κουβέντας του συλλόγου, σε κατεύθυνση αποκλιμάκωσης της δράσης του και ενεργοποίησης των εκλογικών μηχανισμών. Παρόλα αυτά «τα παιδιά της ΚΝΕ» επέμειναν στο σχεδιασμό τους, και ενώ τη Τρίτη 12/4 στην αίθουσα 5 είχε μαζευτεί κόσμος για να πραγματοποιηθεί η προγραμματισμένη συνέλευση του συλλόγου, αυτοί επέβαλαν με μικροφωνική και απανωτές τοποθετήσεις, βρυχηθμούς (Κ.Κολλημένος) και τσιρίδες (οποιάσδποτε Κνίτισσας) ότι η τακτική συνέλευση δε θα πραγματοποιηθεί. Αντί αυτής με θαυμαστά «αμεσοδημοκρατικό» τρόπο ορίστηκε προεδρείο από δύο μέλη της ΚΝΕ και ξεκίνησε απολογισμός της δράσης του απερχόμενου ΔΣ από ένα τρίτο μέλος της Κομμουνιστικής Νεολαίας ενώ στην αίθουσα 5 επικρατούσε πραγματικό χάος. Από την πλευρά του σχήματος έγιναν επανειλλημένες προσπάθειες να δωθεί ένα τέλος στο σπάσιμο της συνέλευσης διακόπτοντας τη λειτουργία της μικροφωνικής. Η απάντηση της ΚΝΕ ήταν η επίθεση σε μέλη του σχήματος επιδιώκοντας να συνεχιστεί η τοποθέτηση/διαδικασία-τραγέλαφος. Ο κόσμος αποσβολωμένος από το πραξικόπημα το οποίο είχε πραγματοποιηθεί μπροστά στα μάτια του, αδυνατούσε να δεί τον εαυτό του μέσα σε μια τέτοια διαδικασία. Αυτό μας οδήγησε και μας στο να καταγγείλουμε την ωμή διάλυση της συνέλευσης και να αποχωρήσουμε.

Για μας τα όσα συνέβησαν αποτελούν συνέχεια μιας λογικής που δεν μπορεί να περιγράψει ένα νικηφόρο σχέδιο και να εμπνεύσει τον κόσμο του αγώνα. Γι’ αυτό και δεν έχει εμπιστοσύνη σ’ αυτόν και στις διαδικασίες που βρίσκεται, συζητά και αποφασίζει, φτάνοντας μέχρι το σημείο να σπάει τις αποφάσεις του συλλόγου. Τη συγκεκριμένη μάλιστα πρακτική είχαμε συνηθίσει, να τη χρησιμοποιούν δυνάμεις όπως η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ, που στηρίζουν χρόνια τώρα την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, για να τσακίσουν τις αντιστάσεις και τις αγωνιστικές διεργασίες στους κόλπους των συλλόγων. Δε μας εκπλήσει η κατρακίλα της ΚΝΕ. Σε μια τέτοια περίοδο που τα ερωτήματα βαθαίνουν και γίνονται αμείλικτα, η αδυναμία απάντησης από την πλευρά της, την οδηγεί στην αντίπερα όχθη από αυτήν του κινήματος. Από τη δική μας πλευρά δηλώνουμε ότι θα επιμείνουμε στη λογική που έχουμε καταθέσει τόσες φορές στο σύλλογο, για τη συγκρότηση ενός φοιτητικού κινήματος που θα γκρεμίσει τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης για το νέο νόμο πλαίσιο, που θα αποτελέσει πόλο έλξης και σημείο αναφοράς για το σύνολο της νεολαίας και θα πυροδοτήσει ευρύτερες κοινωνικές διεργασίες προκειμένου να ανατραπεί η επίθεση του κεφαλαίου στα δικαιώματα και τις ανάγκες των εργαζομένων και της νεολαίας. Για να γίνουμε η γενιά της ρήξης και της ανατροπής. Για να επικρατήσουν οι ανάγκες και τα δικαιώματα μας και όχι η εξαθλίωση, ο φόβος και η υποταγή.

*ο όρος «τα παιδιά της ΚΝΕ» δεν αναφέρεται στο ποίημα του Γ. Ρίτσου, αλλά στο τραγούδι του Τζίμη Πανούση «SOS Πεντάγωνο καλεί Μόσχα»

ΑΡ.ΑΓ.Ε - ΕΑΑΚ

Απόφαση Συλλόγου Μηχανολόγων-Ηλεκτρολόγων 15/3

2011-03-16T11:21:00.001+02:00

Απόφαση ΣΦ Μηχανολόγων–Ηλεκτρολόγων (15/3/2011)

Βρισκόμαστε σε μια χρονική περίοδο που γινόμαστε μάρτυρες πρωτοφανών εξελίξεων σε διεθνές επίπεδο. Πέρα από τις χώρες-μέλη της Ε.Ε. που η μία μετά την άλλη γνωρίζουν από πρώτο χέρι τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και νιώθουν τα απειλητικά χνώτα του Δ.Ν.Τ. (Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία κλπ), το αδιέξοδο του σημερινού συστήματος έχει δημιουργήσει ένα ντόμινο κοινωνικών εκρήξεων και σε άλλες γωνιές του πλανήτη. Τα πρόσφατα παραδείγματα της Αιγύπτου, της Λιβύης και της Τυνησίας προμηνύουν ότι το 2011 θα είναι μία χρονιά όξυνσης κοινωνικών αντιθέσεων και κορύφωσης λαϊκών αγώνων. Μπροστά στον κίνδυνο και την απειλή της υποταγής και της εξαθλίωσης η νεολαία, όπως φάνηκε και στην Αίγυπτο, λειτουργεί ως πυροδότης κινημάτων και εξεγέρσεων με αποτέλεσμα την αποσταθεροποίηση του παγκόσμιου πολιτικού σκηνικού.

Τα μέτωπα που αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση επιλέγει να ανοίξει, εν όψει και της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ στις 25 Μαρτίου, είναι, εκτός των άλλων, οι ιδιωτικοποιήσεις των ΔΕΚΟ και το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, ενώ το αμέσως επόμενο είναι αυτό της παιδείας και του νέου νόμου πλαίσιο για τα πανεπιστήμια.

Μέσα σ’ αυτό το σκοτάδι που διαμορφώνει η κυβερνητική πολιτική, ξεσπούν πολλοί ελπιδοφόροι αγώνες από τα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας. Λαμπρό παράδειγμα αποτελούν οι κλαδικές απεργίες, όπως αυτή των εργαζομένων στα μέσα μαζικής μεταφοράς αλλά και των υπαλλήλων στον τομέα της υγείας. Αγώνες που χαρακτηρίζονται τόσο από αποφασιστικότητα (βλ. συνέχιση της απεργίας στα ΜΜΜ παρότι αυτή κρίθηκε παράνομη και καταχρηστική) αλλά και οξυμένες μορφές πάλης (κατάληψη του υπουργείου υγείας). Οι κινητοποιήσεις αυτές κόντρα στις ξεπουλημένες ηγεσίες, που στόχο έχουν την εκτόνωσή τους, αλλά και παρά την ακραία συκοφάντηση από τα ΜΜΕ, βάζουν ως στόχο όχι απλά και μόνο την ικανοποίηση κάποιων συντεχνιακών αιτημάτων, αλλά με το βλέμμα στραμμένο στην κοινωνία, αντιτίθενται στην κατάργηση βασικών κοινωνικών παροχών. Σημαντικό κόμβο των κινητοποιήσεων αποτέλεσε η Γενική Απεργία της Τετάρτης 23/2, όπου δεκάδες χιλιάδες φοιτητών και εργαζομένων, συμμετείχαν στις μεγαλειώδεις απεργιακές κινητοποιήσεις ενάντια στην πιο ληστρική επίθεση (κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ) σε εργαζόμενους και νεολαία τα τελευταία χρόνια, βροντοφωνάζοντας την αγανάκτηση και την οργή τους. Παράλληλα, 300 μετανάστες εργάτες, πραγματοποιώντας ένα συγκλονιστικό αγώνα 45 ημερών απεργίας πείνας και εκφράζοντας τη φωνή των μεταναστών απαιτώντας την νομιμοποίηση όλων, κατάφεραν να εκβιάσουν την κυβέρνηση και να αποσπάσουν κατακτήσει για όλους τους εργαζόμενους, αποδεικνύοντας ότι με αποφασιστικούς αγώνες μπορούν να υπάρχουν ακόμα και σήμερα νίκες. Τέλος ένας πρωτοφανούς έντασης και διάρκειας αγώνας εξελίσσεται από το Δεκέμβρη στα οδοφράγματα της Κερατέας όπου σύσσωμη η κοινωνία της κωμόπολης αντιστέκεται τόσο στη δημιουργία ΧΥΤΑ που θα οδηγήσει στην υποβάθμιση της ζωής και του τόπου τους, όσο και στα συμφέροντα των μεγαλοεργολάβων που έχουν αναλάβει το έργο. Οι κάτοικοι της Κερατέας στα πλαίσια του δίκαιου αγώνα τους υιοθέτησαν οξυμένες πρακτικές στο δρόμο και δεν δίστασαν να υπερβούν τα όρια της αστικής νομιμότητας.

Τα παραπάνω γεγονότα φανερώνουν ότι υπάρχει δυνατότητα υπέρβασης της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί από την σκοπιά του λαϊκού κινήματος. Τέτοιοι αγώνες μπορούν να εμπνεύσουν συνολικά την κοινωνία εγχαράσσοντας στη συλλογική συνείδηση την προοπτική της νίκης και της ανατροπής. Γι αυτό το λόγο είναι επικίνδυνοι για την κυβέρνηση και όλους τους εκφραστές της αντιλαϊκής πολιτικής. Είναι λοιπόν αναγκαίο για το κράτος να θωρακιστεί κατασταλτικά και ιδεολογικά απέναντί τους καταργώντας στην ουσία οποιαδήποτε έννοια δημοκρατικού δικαιώματος και ελευθερίας. Αυτό πραγματοποιείται με την αύξηση της αστυνομοκρατίας στις γειτονιές, την ένταση της καταστολής και της αστυνομικής βίας (χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Κερατέας η οποία έχει ουσιαστικά μετατραπεί σε κατεχόμενη πόλη από τις αστυνομικές δυνάμεις) αλλά ακόμα και με την εκπαίδευση σωμάτων στρατού για την καταστολή διαδηλώσεων και κοινωνικών εκρήξεων. Απόδειξη στο τελευταίο είναι η άσκηση «Καλλίμαχος» στο στρατόπεδο του Κιλκίς, όπου ουσιαστικά ήταν μια αναπαράσταση διάλυσης πορειών από το στρατό. Από την άλλη η κυβέρνηση προσπαθεί με διάφορα νομοθετήματα να ποινικοποιήσει, όλο και αυξανόμενες κινήσεις πολιτών, που αρνούνται την πληρωμή των διοδίων και των συγκοινωνιών, προασπίζοντας το δικαίωμα για δωρεάν μεταφορές.

Η επίθεση της κυβέρνησης στα δημοκρατικά δικαιώματα εντείνεται με την άνευ προηγουμένου στοχοποίηση και υπονόμευση του πανεπιστημιακού ασύλου με κορύφωση την άρση του ασύλου στη Νομική Αθήνας. Το επίθεση στο άσυλο, το οποίο το φοιτητικό και λαϊκό κίνημα επί χρόνια προάσπιζαν συλλογικά και οργανωμένα μέσα από τις διαδικασίες τους. Αποτελεί μια κίνηση οχύρωσης από μεριάς του κράτους και της κυβέρνησης απέναντι στην τεράστια κοινωνική οργή που σπέρνει η πολιτική της κοινοβουλευτικής δικτατορίας ΠΑΣΟΚ – ΔΝΤ και ΕΕ και απέναντι στους μαζικούς, ακυδεμόνευτους αγώνες που βγαίνουν καθημερινά στο προσκήνιο. Ειδικά σε μια συγκυρία που το φοιτητικό κίνημα καλείται να δώσει μια τεράστια μάχη ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και το νόμο πλαίσιο με συνελεύσεις - καταλήψεις – διαδηλώσεις, η συγκεκριμένη κίνηση δείχνει τις διαθέσεις της κυβέρνησης απέναντι σε αυτό το ενδεχόμενο. Άλλωστε το άσυλο θα αποτελέσει βασικό εργαλείο στο οπλοστάσιο του φοιτητικού κινήματος που καλείται να ορθώσει ανάστημα σ' ένα νόμο που θα αλλάζει ριζικά τη λειτουργία του πανεπιστημίου όπως την γνωρίζουμε μέχρι σήμερα. Στο ζήτημα του ασύλου λοιπόν, η θέση μας είναι σαφής και ασυμβίβαστη: το φοιτητικό και το ευρύτερο λαϊκό κίνημα είναι τα μόνα αρμόδια να αποφασίζουν για το άσυλο, μέσα από τα όργανα και τις διαδικασίες τους. Σε μια περίοδο που οι κοινωνικοί αγώνες ενάντια στη κυρίαρχη πολιτική κορυφώνονται, δεν θα δεχτούμε καμία καταπάτηση και καμία συκοφάντηση του θεσμού του ασύλου, που πάντα αποτελούσε για αυτούς εφαλτήριο.

Το εργατικό κίνημα λοιπόν, θα πρέπει να βαθύνει την πολιτική του στοχοθεσία και να απαιτήσει τη διαγραφή του ληστρικού χρέους, την αποδέσμευση από ΟΝΕ και ΕΕ, την εθνικοποίηση των βασικών πυλώνων της οικονομίας και των τραπεζών και να επιδιώξει να ασκήσει εργατικό έλεγχο σε αυτά. Τα παραπάνω θα πρέπει να δεθούν με τα πάγια αιτήματα για ραγδαίες αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις και μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους. Ταυτόχρονα θα πρέπει το εργατικό κίνημα να υιοθετήσει αναβαθμισμένες μορφές πάλης. Οι απεργίες διαρκείας, οι καταλήψεις κέντρων λήψης αποφάσεων θα πρέπει να μπουν στην ημερήσια διάταξη της συζήτησης των εργατικών σωματείων και συλλογικοτήτων και να προκαλέσουν τριγμούς στα επιτελεία της κυβέρνησης.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ – ΝΟΜΟΣ-ΠΛΑΙΣΙΟ για τα πανεπιστήμια

Από την αρχή κιόλας του χειμερινού εξαμήνου ακούσαμε τη Διαμαντοπούλου να εξαγγέλλει πως αυτό το έτος θα είναι έτος παιδείας και να θέτει επί τάπητος το θέμα των πανεπιστημίων καλώντας όλη την πανεπιστημιακή κοινότητα σε έναν στημένο διάλογο με στόχο την κατάθεση ενός νέου νόμου πλαισίου. Ο σύλλογός μας όπως και πολλοί άλλοι σ’ όλη την Ελλάδα (φτάσαν τις 90 σχολές υπό κατάληψη στην απεργία της 15ης Δεκέμβρη) από την πρώτη στιγμή πήρε θέση μάχης για την ανατροπή της πιο αντιδραστικής εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης της τελευταίας 20ετίας. Μέσα από μαζικές γενικές συνελεύσεις και καταλήψεις οι φοιτητές έδωσαν μια πρώτη απάντηση στα σχέδια του υπουργείου, προτάσσοντας δυναμικά τις ανάγκες και τα συμφέροντά τους. Παράλληλα, με τα μάτια στραμμένα πάντα στην κοινωνία, βρέθηκαν στο δρόμο μαζί με όλα τα πληττόμενα κομμάτια της, παλεύοντας ενάντια στη συνολική πολιτική της κυβέρνησης. Παρά το γεγονός ότι το φοιτητικό κίνημα δεν πρόλαβε να οξυνθεί όσο θα θέλαμε, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αναβολή της κατάθεσης του νομοσχεδίου. Αυτό ωστόσο δεν σημαίνει ότι η μάχη τελείωσε, απεναντίας τώρα αρχίζει καθώς οι νέες δηλώσεις του υπουργείου αποτελούν casus belli για τους φοιτητές. Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η απερχόμενη σύνοδος των πρυτάνεων στο Ναύπλιο που ουσιασιαστικά προσθέτει τις τελευταίες πινελιές στο νόμο έκτρωμα που θα κατατεθεί μέσα στις επόμενες βδομάδες στη βουλή.

Με τον αναβαθμισμένο νόμο πλαίσιο, η κυβέρνηση δεν δείχνει να αναδιπλώνεται αλλά ίσα ίσα επιτίθεται ακόμη πιο σφοδρά:

· Αναδιαμόρφωση της φοιτητικής καθημερινότητας – Εντατικοποίηση του ρυθμού σπουδών. Η είσοδος στην τριτοβάθμια εκπαίδευση μέσω προπαρασκευαστικού έτους, η κατάργηση των ακαδημαϊκών διαλέξεων και η θέσπιση απουσιολόγιου, οι αλυσίδες μαθημάτων και τα προαπαιτούμενα και τέλος οι διαγραφές φοιτητών με την παράλληλη προώθησή τους σε ΙΕΚ, αλλάζουν ριζικά τη ζωή των φοιτητών στο πανεπιστήμιο. Τα παραπάνω ωθούν τον φοιτητή στην εξατομίκευση και την αλλοτρίωση, απομακρύνοντας τον από συλλογικές αναπαραστάσεις και διεκδικήσεις μέσα σε ένα αποστειρωμένο πανεπιστήμιο-σχολείο που στόχος του είναι η δημιουργία πειθήνιων εργαζομένων.

· Πλήρης και οριστική αποστοίχηση των επαγγελματικών δικαιωμάτων από τα πτυχία. Μέσα από ατομικά προγράμματα σπουδών, ο φοιτητής παλεύει για να μαζέψει προσόντα και δεξιότητες ώστε να εμπλουτίσει τον ατομικό φάκελο προσόντων του, που αντικαθιστά πλήρως το ενιαίο πτυχίο. Θεσπίζεται έτσι ένας νέος τρόπος απόδοσης επαγγελματικών δικαιωμάτων που σε συνδυασμό με το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων θα κατατάσσει τον εργαζόμενο σε μια 8βάθμια κλίμακα, αναγκάζοντάς τον να μπει σε έναν φαύλο κύκλο επανακατάρτισης και ανταγωνισμού προκειμένου να αποκτήσει καλύτερους όρους εργασίας. Ειδικά για τους μηχανικούς η κατάσταση αυτή επιδεινώνεται με τις επικείμενες αλλαγές στο ΤΕΕ και το άνοιγμα του επαγγέλματος που θα έχουν ως αποτέλεσμα την κατάργηση της ελάχιστης αμοιβής για τους αυτοαπασχολούμενους οδηγώντας τους όχι απλά στην ανεργία αλλά πετιούνται πραγματικά στο δρόμο χώρις καμία προοπτική εύρεσης δουλειάς κι άρα τελικά οδηγούνται οριστικά στην εξαθλίωση. Επίσης, οι άνεργοι και οι μισθωτοί μηχανικοί, η πλειοψηφία δηλαδή των μηχανικών νιώθουν στο πετσί τους την επιθετικότητα του κατασκευαστικού κεφαλαίου και έχουν γνωρίσει από πρώτο χέρι την εργασιακή κατάσταση που επιφυλάσσει η πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ, εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Η κατάργηση του ενιαίου 5 ετούς διπλώματος - πτυχίου του μηχανικού και η κατοχύρωση επαγγελματικών δικαιωμάτων μέσα από ένα συνεχή κύκλο ανασφάλιστης και πολλές φορές τζάμπα εργασίας (της λεγόμενης «μαθητείας»), καθώς και ο πολλαπλασιασμός και η σκλήρυνση των εξετάσεων για τη κατοχύρωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων, εντείνει ακόμα περισσότερο την ελαστική και ανασφάλιστη εργασία, συμπιέζει στο χαμηλότερο επίπεδο τους μισθούς και εκτοξεύει τα ωράρια σε πρωτοφανέροτα επίπεδα (10ωρα, 6ημερα). Ταυτόχρονα οι τεράστιες εργατικές εισφορές που καλούνται να πληρώνουν οι εργαζόμενοι μηχανικοί (1800 ευρώ το χρόνο), ανεξάρτητα από το αν δουλεύουν ή είναι άνεργοι, ωθούν ολοένα και περισσότερους νέους πτυχιούχους στη μη εγγραφή τους στο ΤΕΕ και στη μη ασφάλιση τους στο ΤΣΜΕΔΕ. Τέλος το ΤΕΕ και το ΤΣΜΕΔΕ δε χορηγούν κανένα επίδομα ανεργίας, με τη γελοία δικαιολογία της ελεύθερης φύσης του επαγγέλματος (βλ. Δεν υπάρχει άνεργος μηχανικός).

· Σαρωτική περικοπή χρηματοδότησης και φοιτητικών παροχών. Δρομολογούνται συγχωνεύσεις, με συνένωση και κατάργηση τμημάτων (βλέπε κατάργηση των ΤΕΙ Θεσσαλονίκη και Πειραιά), με άξονα την ανταποδοτική και μειωμένη χρηματοδότηση. Παράλληλα, αυτονόητες ανάγκες όπως η δωρεάν σίτιση-στέγαση, τα πάσο και τα συγγράμματα θα παρέχονται με αναβαθμισμένο το κριτήριο της απόδοσης του φοιτητή. Ένα ακόμα είναι η υποχρέωση του πανεπιστημίου για δωρεάν στέγαση (που ήδη είναι προβληματική και ελλιπής) η οποία υπάγεται πλέον στις διαθέσεις των καλλικρατικών δήμων. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα με τη λίστα συγγραμμάτων που έχει μετατραπεί ήδη σε λίστα βιβλίων (ένα βιβλίο για κάθε μάθημα) και επιδιώκουν να την κάνουν λίστα βιβλίων προς αγορά. Συγκεκριμένα, η νέα εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας προβλέπει πως ο κάθε φοιτητής, πλέον, θα δικαιούται ανά μάθημα μόνο ένα δωρεάν βιβλίο (όχι ένα δωρεάν σύγγραμα που μπορεί να περιλαμβάνει παραπάνω βιβλία) και ό,τι χρειάζεται παραπάνω «απλά» θα πληρώνεται! Οι φοιτητές που πήραν παραπάνω συγγράμματα πρέπει να τα επιστρέφουν, διαφορετικά δε θα μπορούν στο εξής να πάρουν κανένα βιβλίο δωρεάν αφού θα διαγράφονται απ' το σύστημα ΕΥΔΟΞΟΣ. Παράλληλα, αφήνεται ανοιχτό το ενδεχόμενο κατάργησης του συμπληρωματικού συγγράμματος (κοινώς κομμένες οι σημειώσεις). Εάν οι φοιτητές επί πτυχίω, που έχουν παραλάβει παραπάνω συγγράμματα, δεν τα επιστρέφουν θα διώκονται με πειθαρχικά! Κι όλα αυτά θα αποτελούν παραδείγματα από το μακρινό παρελθόν, μιας και οι εξαγγελίες μιλούν ακόμα και για καταβολή διδάκτρων.

· Εξωπανεπιστημιακές διοικήσεις. Τα πρυτανικά συμβούλια και η σύγκλητος αντικαθίστανται από τα Συμβούλια Διοίκησης. Όργανα τα οποία θα συγκροτούνται από managers, μεγαλοκαθηγητές και εκπροσώπους του επιχειρηματικού κόσμου. Αυτό έχει δύο όψεις: Από τη μία με τα νέα διοικητικά συμβούλια η προώθηση της κυβερνητικής πολιτικής θα γίνεται με πολύ πιο άμεσο τρόπο. Από την άλλη, η δημιουργία κλειστών και μονωμένων από το φοιτητικό κόσμο και την «πανεπιστημιακή κοινότητα» Συμβουλίων Διοίκησης, που θα μπορούν να συνεδριάζουν και εκτός Ασύλου, θα έχει σαν αποτέλεσμα τον περιορισμό της επίδρασης της φωνής των φοιτητικών συλλόγων και των εργαζομένων του πανεπιστημίου στη λήψη των αποφάσεων. Εικόνα από το μέλλον αποτέλεσε άλλωστε η πρόσφατη συνεδρίαση επιτροπής εξωτερικής αξιολόγησης για την Ιατρική που πραγματοποιήθηκε στο Electra Palace.

Στα πλαίσια αυτά κινείται και η προσπάθεια του Τμήματος Ηλεκτρολόγων για αλλαγή του προγράμματος σπουδών της σχολής. Από ότι έχει ανακοινώσει ο πρόεδρος του Τμήματος, φαίνεται πως η διάθεση του Τμήματος είναι να προσαρμοστεί στις διατάξεις του Νομοσχεδίου Γιαννάκου αλλά και Διαμαντοπούλου πριν καν αυτό κατατεθεί. Συγκεκριμένα, γίνεται λόγος για τομείς που μπορεί να φτάνουν ακόμα και στο …2^ο έτος, για αλυσίδες σε όλα τα μαθήματα και για μείωση του αριθμού των μαθημάτων σε λιγότερα που θα σημάνει τη γιγάντωση της ύλης (ανά μάθημα).

Όπως γίνεται λοιπόν αντιληπτό το φοιτητικό κίνημα βρίσκεται μπροστά στη μεγαλύτερη μάχη των τελευταίων δεκαετιών. Ο αγώνας για την ανατροπή του νέου νόμου πλαισίου απαιτεί κάθε φοιτητής να προτάξει τη συλλογική συνείδηση και διεκδίκηση απέναντι σε κάθε λογική εξατομίκευσης και προσωπικών συμφερόντων. Πρέπει επίσης να γίνει αντιληπτό ότι η μάχη ενάντια στο νέο νόμο πλαίσιο είναι κομμάτι της συνολικής πάλης ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, γι’ αυτό κι ο συντονισμός και η συμπόρευση με τα υπόλοιπα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας επιβάλλεται. Δεν τρέφουμε καμία αυταπάτη ότι η υπομονή και η υποταγή στις επιταγές κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ ίσως και να βελτιώσουν ένα μέλλον που ήδη διαφαίνεται καταδικασμένο. Όταν αυτοί δηλώνουν ότι θα είμαστε η γενιά που θα ζήσει χειρότερα από τις προηγούμενες εμείς απαντάμε ότι θα γίνουμε η γενιά της ανατροπής μέσα από τους μαζικούς ανυποχώρητους αγώνες, γιατί μόνο αυτοί μπορούν να νικήσουν. Άλλωστε η δυναμική του φοιτητικού κινήματος έχει ιστορικά αποδείξει ότι μπορεί να εμπνεύσει συνολικότερα την κοινωνία και να αποτελέσει πυροδότη ευρύτερων λαϊκών εκρήξεων και κινημάτων.

Τέλος, είναι προφανές ότι η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση δεν περιορίζεται μόνο στα πανεπιστήμια αλλά επεκτείνεται και στη πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Πολλά σχολεία θα κλείσουν, γεγονός που αφενός θα οδηγήσει σε μαζικές απολύσεις εκπαιδευτικών, αφετέρου θα κάνει πιο αποπνικτική την ήδη βεβαρυμμένη σχολική καθημερινότητα. Γίνεται ξεκάθαρη λοιπόν η ανάγκη συγκρότησης ενός πανεκπαιδευτικού μετώπου που θα ανατρέψει τα σχέδια της κυβέρνησης και θα συμπορευτεί με τα υπόλοιπα μέτωπα της εργασίας και ιδιαίτερα στην κατεύθυνση υπεράσπισης αλλά και κατάκτησης μίας αξιοπρεπούς εργασιακής προοπτικής, σε συνεργασία με τους εργαζόμενους στον κλάδο και το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών.

Στα πλαίσια αυτά, λοιπόν, η επόμενη περίοδος θα πρέπει να αποτελέσει την ηχηρή μας απάντηση απέναντι στον Νόμο Πλαίσιο και τα σχέδια της Διαμαντοπούλου, απέναντι στις αλλαγές στα εργασιακά των μηχανικών και στο μαύρο μέλλον της ημιεργασίας – ημιανεργίας που μας ετοιμάζουν.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

· Άμεση απεμπλοκή της χώρας από την επιτήρηση ΕΕ και ΔΝΤ. Δεν θα πληρώσουν οι εργαζόμενοι την κρίση τους!

· καταργηση του τρομονομου

· ΝΑ ΜΗN ΚΑΤΑΤΕΘΕΙ Ο ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ-ΠΛΑΙΣΙΟ των ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ

· ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΏΡΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗ και το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων. ΚΑΝΕΝΑ ΙΔΒΕ. ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΠΟΥΔΩΝ, πτυχίων, σχολών, ιδρυμάτων. Μόνος αρμόδιος για τις υποθέσεις μας, είμαστε εμείς μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις.

· ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΤΑ Κ. Ε. Σ

· ΕΝΑ ΠΤΥΧΙΟ ΑΝΑ ΓΝΩΣΤΙΚΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ενιαίο γενικό, με ίσα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα, μοναδική προϋπόθεση για δουλειά.

· ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΑΛΥΨΗ, ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΩΡΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗ ΡΙΖΙΚΗ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΔΟΧΩΝ. ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΛΑΣΤΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.

· Καμιά επαναδιαπραγμάτευση - κατάργηση του ασύλου. - Διεύρυνση του στα σχολεία και στους χώρους δουλειάς.

· Κατάργηση της δράσης κάθε λογής εργολάβων σε ΑΕΙ και ΤΕΙ. ΕΞΩ ΟΙ ΕΡΓΟΛΑΒΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΘ ΚΙ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ Μονιμοποίηση συμβασιούχων που εργάζονται υπό αυτό καθεστώς (π.χ. καθαρίστριες), επαναπρόσληψη προσωπικού για την κανονική λειτουργία της λέσχης, αξιοπρεπείς μισθούς και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα.

· Καμία επιχειρηματική δραστηριότητα μέσα στα πανεπιστήμια.

· ΚΑΜΙΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ - ΝΕΚΡΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΦΕΕ, ΦΕΑΠΘ. ΜΠΛΟΚΑΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΗΣ ΕΦΕΕ ΟΠΟΤΕ ΚΙ ΑΝ ΓΙΝΕΙ.

· ΔΩΡΕΑΝ ΣΙΤΙΣΗ, ΣΤΕΓΑΣΗ, ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ, για όλους τους φοιτητές ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗΣ ΛΕΣΧΗΣ.

· ΓΙΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ, (ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΜΑΘΗΜΑ) ΔΕ ΘΑ ΑΝΕΧΤΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΤΕΣΤ Ή ΕΡΓΑΣΙΑ. ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΟΙ ΕΡΓΑΣΙΕΣ Ή ΟΙ ΠΡΟΟΔΟΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΑΠΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΤΡΟΥΝ ΜΟΝΟ ΠΡΟΣΘΕΤΙΚΑ ΣΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΒΑΘΜΟ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΣΗ ΤΕΛΙΚΗΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ

· ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΩΝ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΩΝ ΠΟΙΝΩΝ ΣΤΟΥΣ 7 ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ. ΚΑΝΕΝΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ.

· ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΧΡΗΣΤΟ ΤΖΕΛΕΠΗ.

ΠροχωροΥμε σε:

· ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΑΠΟ ΤΕΤΑΡΤΗ 16/3 εώς και ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18/3.

· ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΠΕΜΠΤΗ 17/3 με συγκέντρωση 12:00 στο Πολυτεχνείο ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟ-ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ για την παιδεία

· ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΝΟΜΟΥ-ΠΛΑΙΣΙΟ ΜΕ ΓΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΕΡΑ. Ο ΝΟΜΟΣ-ΕΚΤΡΩΜΑ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΚΙ ΕΜΑΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ!

· ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΤΜΗΜΑ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΟΧΗΣ ΥΛΙΚΩΝ. ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΠΑΡΑΤHΡΟΥΝΤΑΙ ΑΝΑΛΟΓΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΜΑΖΙΚΩΝ ΚΟΨΙΜΑΤΩΝ.

· Συντονισμό με γενικές συνελεύσεις φοιτητών – σπουδαστών που κινούνται σε ανάλογη κατεύθυνση με τη δικιά μας. Επιδιώκουμε και συντονισμό με τους αγωνιζόμενους μαθητές και τα εργατικά σωματεία

· Σύσταση ανοιχτής σε όλους συντονιστικής επιτροπής, υπόλογης σε αυτήν για την υλοποίηση της απόφασης και για τον καθορισμό των εκδηλώσεων και των δραστηριοτήτων του συλλόγου.

· Νεα γενικη συνελευση Δευτερα 21/3 αιθ. 5 13.00

· ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΜΗΜΑΤΟς ΤΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟς ΣΠΟΥΔΩΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ ‘‘Δομημενου προγραμματισμου’’

· συμμετεχουμε σε συντονισμο με το σ.μ.τ. στην κινητοποιηση εναντια στην αντιπροσωπεια του τ.ε.ε. εναντια στην καταργηση των ελαχιστων αμοιβων και την πιστοποιηση των επαγγελματικων δικαιωματων 21/3.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ-ΧΑΦΙΕΔΙΣΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΚΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΑ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ.

2011-02-28T15:34:00.003+02:00

Την Τετάρτη 23/2 , εκατοντάδες φοιτητών και εργαζομένων ,συμμετείχαν στη μεγαλειώδη απεργιακή κινητοποίηση ενάντια στην πιο ληστρική επίθεση (κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ) σε εργαζόμενους και νεολαία τα τελευταία χρόνια . Η πρόθεση της Αστυνομίας να διαλύσει την πορεία ήταν εμφανής από την αρχή , με αποκορύφωμα λίγο πριν το τέλος αυτής, όπου σύσσωμα ΜΑΤ και Ασφάλεια άρχισαν να κυνηγούν στα τυφλά διαδηλωτές με σκοπό τη σύλληψή τους.

Κατά τη διάρκεια του ανθρωποκυνηγητού αυτού, ασφαλίτες , αφού ακινητοποήσαν τον σύντροφο και συνάδελφό μας Χρήστο Τζελέπη ,τον ξυλοκόπησαν και ύστερα τον προσήγαγαν στη Γ.Α.Δ.Θ απ’ όπου και μας ανακοινώθηκαν μετά από ώρες οι κατηγορίες σύλληψής του.

Άμεσα το πανό των φοιτητικών συλλόγων κατευθύνθηκε προς την αστυνομική διεύθυνση για να δείξει την έμπρακτη αλληλεγγύη του στο συνάδελφο και να φωνάξει δυνατά πως το φοιτητικό και το ευρύτερο λαϊκό κίνημα ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ. Με τη λήξη της κινητοποίησης καλέσαμε άμεσα Δ.Σ για να υπάρξει ψήφισμα αλληλεγγύης στον Χ.Τ καθώς την επομένη στις 11 περνούσε αυτόφωρη διαδικασία στα δικαστήρια.

Προς έκπληξη όλων μας , η ΠΚΣ με έναν αρκετά «φυσικό» τρόπο απάντησε μετά από μία ώρα, λέγοντας ότι δεν ενδιαφέρεται καν για το συνάδελφο (με πολύ πιο γλαφυρό τρόπο) και ότι αν(!) επιμέναμε για Δ.Σ αυτό θα γινόταν την Πέμπτη 24/2 ,2 ώρες πριν το αυτόφωρο! Παράλληλα διαρκής ήταν και ο τόνος ειρωνείας των συναδέλφων της ΠΚΣ όσον αφορά την αθωότητα του Χ.Τ (δεν ήμασταν μπροστά,δεν ξέρουμε τι έκανε κτλ..) κάτι το οποίο δεν τόλμησαν να σκεφτούν να αμφισβητήσουν ούτε οι ΔΑΠ και ΠΑΣΠ, γνωστές για τον αντιδραστικό και αντικινηματικό ρόλο που παίζουν στα Πανεπιστήμια. Το Δ.Σ. προφανώς έγινε το βράδυ χωρίς την ΠΚΣ , η οποία φτάνοντας σε έσχατο σημείο δοσιλογισμού δεν έφερνε καν σφραγίδα για να επικυρωθεί το ψήφισμα (το οποίο είχε περάσει από 23 συλλόγους και το σωματείο του ΟΤΕ στον οποίο εργάζεται ο Χ.Τ) μέχρι και 20 λεπτά πριν ξεκινήσει το δικαστήριο στο οποίο και είχε κανονιστεί συγκέντρωση αλληλεγγύης για το συνάδελφο.

Η πραγματικά χαφιεδίστικη στάση της ΠΚΣ δείχνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο πως δεν αντιλαμβάνεται ούτε τον βασικό λόγο ύπαρξης των συλλόγων, που είναι καταρχήν η υπεράσπιση των μελών του. Αυτή η λογική της περιχαράκωσης και ηττοπάθειας μάλλον είναι πέρα και έξω από τις συλλογικές αναπαραστάσεις αγώνα με τις οποίες έχτισε ο σύλλογος μας την συντροφικότητα και την αλληλεγγύη των τελευταίων ετών. Εν τέλει ,αυτή είναι και η λογική η οποία σαμποτάρει γενικές συνελεύσεις, παίρνει διαζύγιο από τις καταλήψεις και δεν κάνει καν τον κόπο να μιλήσει για το νέο νόμο-πλαίσιο, πόσο μάλλον για ένα μαζικό φοιτητικό κίνημα ανατροπής.

Η δίκη διενεργήθηκε τελικά δύο μέρες μετά τη σύλληψη με τη μαζικότατη παρουσία αλληλέγγυων συμφοιτητών και συναγωνιστών. Η αντιφατικότητα των καταθέσεων των μαρτύρων κατηγορίας, η παράλληλη παρουσία δυνάμεων ΜΑΤ εντός του κτιρίου των δικαστηρίων και η απροκάλυπτη στάση εισαγγελέα και προέδρου να μην αναγνωρίζουν καμία αλήθεια στις μαρτυρίες της υπεράσπισης, οδήγησαν στην τελική απόφαση καταδίκης του συντρόφου μας.

Για εμάς, το αποτέλεσμα της δίκης δεν αφορά την υποκειμενική «σκληρότητα» των εν λόγω δικαστικών «λειτουργών» αλλά είναι ξεκάθαρα πολιτικό. Σε μια συγκυρία που το κεφάλαιο και οι πολιτικοί εκφραστές του ξεζουμίζουν το εργατικό δυναμικό και συμπιέζουν τα δικαιώματα εργαζομένων και νεολαίας προς τα κάτω, η λαϊκή οργή θα ξεχύνεται στους δρόμους με όλο και πιο αναβαθμισμένο τρόπο. Επιχειρώντας παράλληλα, η κυβέρνηση, να καταθέσει στο άμεσο διάστημα, τον πιο αντιδραστικό Νόμο-Πλαίσιο από τη μεταπολίτευση και μετά, γνωρίζει πολύ καλά πόσο επικίνδυνο μπορεί να γίνει το φοιτητικό κίνημα, λόγω της νικηφόρας προοπτικής του αλλά και των πολιτικών προεκτάσεων που μπορεί να έχει στο ευρύτερο λαϊκό κίνημα. Σε μία τέτοια περίοδο λοιπόν, που διαρρηγνύεται κάθε κοινωνική συμμαχία για την κυβέρνηση, το ΠΑΣΟΚ επιλέγει την ωμή καταστολή και την καταπάτηση κάθε δημοκρατικού δικαιώματος, καταλήγοντας ακόμα και στην ποινικοποίηση της συμμετοχής στην πορεία.

Τα γεγονότα αυτά δεν είναι πρωτοφανή για το σύλλογό μας , καθώς η ιδιαίτερη δυναμική μας στα κινήματα έχει στοχοποιηθεί από την αστυνομία αρκετές φορές , χωρίς καμία επιτυχία όμως ,κάτι που οφειλόταν ανέκαθεν στην έμπρακτη αλληλεγγύη προς τους συναδέλφους μας. Ως ΑΡ.ΑΓ.Ε. δηλώνουμε απερίφραστα ότι η εξέλιξη της δίκης αυτής, δεν μας τρομοκρατεί. Αντίθετα, μας παροτρύνει να εντείνουμε την πάλη μας ενάντια στην πραγματικότητα που επιβάλλουν Κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ, στην επικείμενη κατάθεση από το υπουργείο του νέου νόμου-έκτρωμα για το πλαίσιο λειτουργίας του πανεπιστημίου. Οι εξελίξεις λοιπόν αυτές, θα βρουν το σύλλογό μας σε αγωνιστική επαγρύπνηση προκειμένου να απαντήσει στην κατάργηση των δικαιωμάτων μας για ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών, πτυχία με αξία – δουλειά με δικαιώματα, για ελεύθερο συνδικαλισμό και Άσυλο στα πανεπιστήμια. Σε αυτό το έδαφος ο καθένας καλείται να διαλέξει πλευρά, ή με την ενσωμάτωση και το στημένο διάλογο ή με το δρόμο του κινήματος και της μαχητικής διεκδίκησης των δικαιωμάτων και των αναγκών μας, υπερβαίνοντας τις λογικές ηττοπάθειας, σεχταρισμού και διακηρυκτικής «ανυπακοής». Το φοιτητικό κίνημα μέσα από τις γενικές συνελεύσεις με καταλήψεις συγκρούσεις και διαδηλώσεις, θα ανατρέψει την επίθεση στην εκπαίδευση και συνδεόμενο με τα ευρύτερα κομμάτια της κοινωνίας ,θα αποτελέσει τη θρυαλλίδα για ένα κοινωνικό κίνημα ανατροπής .

ΤΟ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΕΙΤΑΙ
ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΕΤΑΙ

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ,
ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΞΑΝΑ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 1/3 13:00, αιθ. 5 Ηλεκτρολόγων

ΑΡ.ΑΓ.Ε. - Ε.Α.Α.Κ.

ΠΑΙΔΕΙΑ… ΜΑΧΗΣ

2011-02-17T04:38:00.005+02:00

Από την αρχή κιόλας του χειμερινού εξαμήνου ακούσαμε τη Διαμαντοπούλου να εξαγγέλλει πως αυτό το έτος θα είναι έτος παιδείας και να θέτει επί τάπητος το θέμα των πανεπιστημίων καλώντας όλη την πανεπιστημιακή κοινότητα σε έναν στημένο διάλογο με στόχο την κατάθεση ενός νέου νόμου πλαισίου. Ο σύλλογός μας όπως και πολλοί άλλοι σ’ όλη την Ελλάδα από την πρώτη στιγμή πήρε θέση μάχης για την ανατροπή της πιο αντιδραστικής εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης της τελευταίας 20ετίας. Μέσα από μαζικές γενικές συνελεύσεις και καταλήψεις οι φοιτητές έδωσαν μια πρώτη απάντηση στα σχέδια του υπουργείου, προτάσσοντας δυναμικά τις ανάγκες και τα συμφέροντά τους. Παράλληλα, με τα μάτια στραμμένα πάντα στην κοινωνία, βρέθηκαν στο δρόμο μαζί με όλα τα πληττόμενα κομμάτια της, παλεύοντας ενάντια στη συνολική πολιτική της κυβέρνησης. Παρά το γεγονός ότι το φοιτητικό κίνημα δεν πρόλαβε να οξυνθεί όσο θα θέλαμε, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αναβολή της κατάθεσης του νομοσχεδίου. Αυτό ωστόσο δεν σημαίνει ότι η μάχη τελείωσε, απεναντίας τώρα αρχίζει καθώς οι νέες δηλώσεις του υπουργείου αποτελούν casus belli για τους φοιτητές.

· Σαρωτική περικοπή χρηματοδότησης και φοιτητικών παροχών. Δρομολογούνται συγχωνεύσεις, με συνένωση και κατάργηση τμημάτων (βλέπε κατάργηση των ΤΕΙ Θεσσαλονίκη και Πειραιά), με άξονα την ανταποδοτική και μειωμένη χρηματοδότηση. Παράλληλα, αυτονόητες ανάγκες όπως η δωρεάν σίτιση-στέγαση, τα πάσο και τα συγγράμματα θα παρέχονται με αναβαθμισμένο το κριτήριο της απόδοσης του φοιτητή. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα με τη λίστα συγγραμμάτων που έχει μετατραπεί ήδη σε λίστα βιβλίων (ένα βιβλίο για κάθε μάθημα) και επιδιώκουν να την κάνουν λίστα βιβλίων προς αγορά. Ένα ακόμα είναι η υποχρέωση του πανεπιστημίου για δωρεάν στέγαση (που ήδη είναι προβληματική και ελλιπής) η οποία υπάγεται πλέον στις διαθέσεις των καλλικρατικών δήμων. Κι όλα αυτά θα αποτελούν παραδείγματα από το μακρινό παρελθόν, μιας και οι εξαγγελίες μιλούν ακόμα και για καταβολή διδάκτρων.

· Εξωπανεπιστημιακές διοικήσεις . Τα πρυτανικά συμβούλια και η σύγκλητος αντικαθίστανται από τα Συμβούλια Διοίκησης. Όργανα τα οποία θα συγκροτούνται από managers, μεγαλοκαθηγητές και εκπροσώπους του επιχειρηματικού κόσμου . Αυτό έχει δύο όψεις: Από τη μία με τα νέα διοικητικά συμβούλια η προώθηση της κυβερνητικής πολιτικής θα γίνεται με πολύ πιο άμεσο τρόπο. Από την άλλη, η δημιουργία κλειστών και μονωμένων από το φοιτητικό κόσμο και την «πανεπιστημιακή κοινότητα» Συμβουλίων Διοίκησης, που θα μπορούν να συνεδριάζουν και εκτός Ασύλου, θα έχει σαν αποτέλεσμα τον περιορισμό της επίδρασης της φωνής των φοιτητικών συλλόγων και των εργαζομένων του πανεπιστημίου στη λήψη των αποφάσεων. Εικόνα από το μέλλον αποτέλεσε άλλωστε η πρόσφατη συνεδρίαση επιτροπής εξωτερικής αξιολόγησης για την Ιατρική που πραγματοποιήθηκε στο Electra Palace.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο λοιπόν που ακόμα και το άσυλο θεωρείται κατάλοιπο από τα παλιά και επανανοηματοδοτείται ως «ακαδημαϊκό άσυλο» της απρόσκοπτης διεξαγωγής έρευνας και μαθημάτων δεν θα μπορούσαν να χωράν οι συνελεύσεις, οι μαζικές παραστάσεις και οι καταλήψεις. Παραπομπή φοιτητών σε πειθαρχικά συμβούλια εάν και εφόσον παρεμποδίζουν την ομαλή λειτουργία του πανεπιστημίου, με τη δυνατότητα να επιβάλλονται ποινές που θα αρχίζουν από μία επίπληξη και την ακύρωση της συμμετοχής σε εξεταστικές περιόδους και θα τελειώνουν στη αποβολή/διαγραφή του φοιτητή. Σε αυτό το πανεπιστήμιο κάθε παράπλευρη δραστηριότητα θα χαρακτηρίζεται ως παρασιτική και θα πρέπει να αποβάλλεται. Από την άλλη, η ύπαρξη του ασύλου το οποίο έχει συμβάλλει εδώ και χρόνια τα μέγιστα στην ανάδειξη των πανεπιστημίων σε χώρους έντονης ριζοσπαστικοποίησης και πολιτικοποίησης, αμφισβητείται όσο ποτέ, ενώ παράλληλα γίνεται προσπάθεια οποιαδήποτε δυνατότητα είχαν οι φοιτητικοί σύλλογοι να υπερασπίζονται τα συμφέροντα τους, να εξαλειφθεί. Η άρση του ασύλου δεν είναι μόνο μια επίθεση ενάντια στο φοιτητικό και λαϊκό κίνημα, που επί χρόνια το προάσπιζαν συλλογικά και οργανωμένα μέσα από τις διαδικασίες τους. Είναι παράλληλα και κίνηση οχύρωσης από μεριάς του κράτους και της κυβέρνησης απέναντι στους μαζικούς και ακηδεμόνευτους αγώνες που βγαίνουν καθημερινά στο προσκήνιο. Στο ζήτημα του ασύλου η θέση μας είναι σαφής και ασυμβίβαστη: το φοιτητικό και το ευρύτερο λαϊκό κίνημα είναι τα μόνα αρμόδια να αποφασίζουν για το άσυλο, μέσα από τα όργανα και τις διαδικασίες τους. Σε μια περίοδο που οι κοινωνικοί αγώνες ενάντια στη κυρίαρχη πολιτική κορυφώνονται, δεν θα δεχτούμε καμία καταπάτηση και καμία συκοφάντηση του θεσμού του ασύλου, που πάντα αποτελούσε για αυτούς εφαλτήριο.

ΤΕΡΜΑ ΠΙΑ ΣΤΙΣ ΕΚΤΟΝΩΣΕΙΣ

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ-ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ-ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ

Πίσω στα αμφιθέατρα… αυτή τη φορά για συνέλευση!

2011-02-17T04:38:00.004+02:00

Τους τελευταίους μήνες γινόμαστε μάρτυρες πρωτοφανών εξελίξεων σε διεθνές επίπεδο. Πέρα από τις χώρες-μέλη της Ε.Ε. που η μία μετά την άλλη γνωρίζουν από πρώτο χέρι τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και νιώθουν τα απειλητικά χνώτα του Δ.Ν.Τ. (Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία κλπ), το αδιέξοδο του σημερινού συστήματος έχει δημιουργήσει ένα ντόμινο κοινωνικών εκρήξεων και σε άλλες γωνιές του πλανήτη. Τα πρόσφατα παραδείγματα της Αιγύπτου και της Τυνησίας προμηνύουν ότι το 2011 θα είναι μία χρονιά όξυνσης κοινωνικών αντιθέσεων και κορύφωσης λαϊκών αγώνων. Μπροστά στον κίνδυνο και την απειλή της υποταγής και της εξαθλίωσης η νεολαία, όπως φάνηκε και στην Αίγυπτο, λειτουργεί ως πυροδότης κινημάτων τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε εξεγερσιακές καταστάσεις με αποτέλεσμα την αποσταθεροποίηση του παγκόσμιου πολιτικού σκηνικού.

Με βάση όλα τα παραπάνω, τα επιχειρήματα και οι αναλύσεις που ακούγονταν τόσο καιρό από τα ντόπια και ξένα αστικά μίντια και την κυβέρνηση, περί «ελληνικού φαινομένου» και «ελληνικής κρίσης» καταρρέουν σαν τραπουλόχαρτα. Γίνεται αντιληπτό λοιπόν ότι η οικονομική κρίση είναι ένα φαινόμενο παγκόσμιο και αποτελεί μία ευκαιρία για το κεφάλαιο, το οποίο καταργώντας κατακτήσεις και δικαιώματα του λαού προσπαθεί να ενισχύσει την κυριαρχία του. Στην Ελλάδα αυτή η κατάσταση κορυφώνεται τον τελευταίο χρόνο με την έλευση της τρόικας και την είσοδο της χώρας στο Δ.Ν.Τ. Η επίθεση με το πέρασμα του καιρού εντείνεται, καθώς ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ σε πλήρη σύμπνοια προχωρούν στην επικαιροποίηση του μνημονίουιδιωτικοποιήσεις των ΔΕΚΟ και το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, ενώ το αμέσως επόμενο είναι αυτό της παιδείας. Ειδικά για τον κλάδο των μηχανικών οι αλλαγές που προβλέπονται θα έχουν ως αποτέλεσμα την κατάργηση της ελάχιστης αμοιβής για τους αυτοαπασχολούμενους οδηγώντας τους σταδιακά στην ανεργία. Επίσης, οι άνεργοι και οι μισθωτοί μηχανικοί, που είναι και η πλειοψηφία, ωθούνται ακόμη περισσότερο στην ελαστική και ανασφάλιστη εργασία (μπλοκάκι) ενώ ταυτόχρονα είναι υποχρεωμένοι να καταβάλουν υψηλές εισφορές στο ασφαλιστικό τους ταμείο, ανεξάρτητα από το εισόδημά τους και δεν δικαιούνται επίδομα ανεργίας. (μνημόνιο Νο 4) που προβλέπει ότι πρέπει μέχρι το 2015 να εξασφαλιστούν 50 δις, που θα προέρχονται από αποκρατικοποιήσεις, μειώσεις μισθών και νέες φορολογικές αυξήσεις. Τα μέτωπα που αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση επιλέγει να ανοίξει είναι, εκτός των άλλων, οι

Μέσα σ’ αυτό το σκοτάδι που θέλουν να μας επιβάλλουν ξεσπούν πολλοί ελπιδοφόροι αγώνες από τα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας. Λαμπρό παράδειγμα αποτελούν οι κλαδικές απεργίες, όπως αυτή των εργαζομένων στα μέσα μαζικής μεταφοράς αλλά και των υπαλλήλων στον τομέα της υγείας. Αγώνες που χαρακτηρίζονται τόσο από αποφασιστικότητα (βλ. συνέχιση της απεργίας στα ΜΜΜ παρότι αυτή κρίθηκε παράνομη και καταχρηστική) αλλά και οξυμένες μορφές πάλης (κατάληψη του υπουργείου υγείας). Οι κινητοποιήσεις αυτές κόντρα στις ξεπουλημένες ηγεσίες, που στόχο έχουν την εκτόνωσή τους, αλλά και στην ακραία συκοφάντηση από τα ΜΜΕ, βάζουν ως στόχο όχι απλά και μόνο την ικανοποίηση κάποιων συντεχνιακών αιτημάτων, αλλά με το βλέμμα στραμμένο στην κοινωνία, αντιτίθενται στην κατάργηση βασικών κοινωνικών παροχών. Παράλληλα 300 μετανάστεςστην 4^η εβδομάδα απεργίας πείνας και εκφράζοντας τη φωνή των μεταναστών απαιτούν την νομιμοποίηση όλων. Τέλος ένας πρωτοφανούς έντασης και διάρκειας αγώνας εξελίσσεται από το Δεκέμβρη στα οδοφράγματα της Κερατέας όπου σύσσωμη η κοινωνία της κωμόπολης αντιστέκεται τόσο στη δημιουργία ΧΥΤΑ που θα οδηγήσει στην υποβάθμιση της ζωής και του τόπου τους, όσο και στα συμφέροντα των μεγαλοεργολάβων που έχουν αναλάβει το έργο. Οι κάτοικοι της Κερατέας στα πλαίσια του δίκαιου αγώνα τους υιοθέτησαν οξυμένες πρακτικές στο δρόμο και δεν δίστασαν να υπερβούν τα όρια της αστικής νομιμότητας. πραγματοποιούν ένα συγκλονιστικό αγώνα καθώς βρίσκονται

Τα παραπάνω γεγονότα φανερώνουν ότι υπάρχει δυνατότητα υπέρβασης της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί από την σκοπιά του λαϊκού κινήματος. Τέτοιοι αγώνες μπορούν να εμπνεύσουν συνολικά την κοινωνία εγχαράσσοντας στη συλλογική συνείδηση την προοπτική της νίκης και της ανατροπής. Γι αυτό το λόγο είναι επικίνδυνοι για την κυβέρνηση και όλους τους εκφραστές της αντιλαϊκής πολιτικής. Είναι λοιπόν αναγκαίο για το κράτος να θωρακιστεί κατασταλτικά και ιδεολογικά απέναντί τους καταργώντας στην ουσία οποιαδήποτε έννοια δημοκρατικού δικαιώματος και ελευθερίας. Αυτό πραγματοποιείται με την αύξηση της αστυνομοκρατίας στις γειτονιές, την ένταση της καταστολής και της αστυνομικής βίας(χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Κερατέας η οποία έχει ουσιαστικά μετατραπεί σε κατεχόμενη πόλη από τις αστυνομικές δυνάμεις) αλλά ακόμα και με την εκπαίδευση σωμάτων στρατού για την καταστολή διαδηλώσεων και κοινωνικών εκρήξεων. Απόδειξη στο τελευταίο είναι η άσκηση «Καλλίμαχος» στο στρατόπεδο του Κιλκίς, όπου ουσιαστικά ήταν μια αναπαράσταση διάλυσης πορειών από το στρατό. Από την άλλη η κυβέρνηση προσπαθεί με διάφορα νομοθετήματα να ποινικοποιήσει ,όλο και αυξανόμενες κινήσεις πολιτών, που αρνούνται την πληρωμή των διοδίων και των συγκοινωνιών, προασπίζοντας το δικαίωμα για δωρεάν μεταφορές.

Η επίθεση της κυβέρνησης στα δημοκρατικά δικαιώματα εντείνεται με την άνευ προηγουμένου στοχοποίηση και υπονόμευση του πανεπιστημιακού ασύλου με κορύφωση την άρση του ασύλου στη Νομική Αθήνας. Η άρση του ασύλου δεν είναι μόνο μια επίθεση ενάντια στο φοιτητικό και λαϊκό κίνημα, που επί χρόνια το προάσπιζαν συλλογικά και οργανωμένα μέσα από τις διαδικασίες τους. Είναι παράλληλα και ,κίνηση οχύρωσης από μεριάς του κράτους και της κυβέρνησης απέναντι στην τεράστια κοινωνική οργή που σπέρνει η απολυταρχική πολιτική της κοινοβουλευτικής δικτατορίας ΠΑΣΟΚ – ΔΝΤ και ΕΕ και απέναντι στους μαζικούς, αδεσμεύτους αγώνες που βγαίνουν καθημερινά στο προσκήνιο. Στο ζήτημα του ασύλου η θέση μας είναι σαφής και ασυμβίβαστη: το φοιτητικό και το ευρύτερο λαϊκό κίνημα είναι τα μόνα αρμόδια να αποφασίζουν για το άσυλο, μέσα από τα όργανα και τις διαδικασίες τους. Σε μια περίοδο που οι κοινωνικοί αγώνες ενάντια στη κυρίαρχη πολιτική κορυφώνονται, δεν θα δεχτούμε καμία καταπάτηση και καμία συκοφάντηση του θεσμού του ασύλου, που πάντα αποτελούσε για αυτούς εφαλτήριο.

Άλλωστε το άσυλο θα αποτελέσει βασικό εργαλείο στο οπλοστάσιο του φοιτητικού κινήματος που καλείται να ορθώσει ανάστημα στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και στο νέο νόμο πλαίσιο. Ένα νόμο που θα αλλάζει ριζικά τη λειτουργία του πανεπιστημίου όπως την γνωρίζουμε μέχρι σήμερα. Το «νέο Πανεπιστήμιο», όπως το ονομάζει το υπουργείο, θα εμπεριέχει την αναδιαμόρφωση της φοιτητικής καθημερινότητας μέσω της εντατικοποίησης του ρυθμού σπουδών, την πλήρη και οριστική αποστοίχηση των επαγγελματικών δικαιωμάτων από τα πτυχία, τη σαρωτική περικοπή χρηματοδότησης και φοιτητικών παροχών και τη συγκρότηση εξωπανεπιστημιακών διοικήσεων. Η κυβέρνηση και το υπουργείο δεν μένουν όμως μόνο σ’ αυτά. Στο σύγχρονο μοντέλο πανεπιστημίου δεν θα χωρούν η συνδικαλιστική δράση, η συλλογική διεκδίκηση των φοιτητικών συμφερόντων και η υιοθέτηση ριζοσπαστικών πρακτικών. Η πειθάρχηση του φοιτητικού σώματος κάνει ξεκάθαρες τις προθέσεις του υπουργείου να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα, ούτως ώστε το διαχρονικό αγκάθι για κάθε κυβέρνηση, που λέγεται φοιτητικό κίνημα, να εξαφανιστεί από το πολιτικό προσκήνιο. Γίνεται λοιπόν σαφές ότι ο πιο αντιδραστικός νόμος πλαίσιο από τη μεταπολίτευση κι έπειτα πρέπει να αποτελέσει κόκκινο πανί και μητέρα των μαχών για το φοιτητικό κίνημα. Με καταλήψεις-συγκρούσεις-διαδηλώσεις να βγει στο προσκήνιο για την ανατροπή των σχεδίων της κυβέρνησης.

Υπό το βάρος λοιπόν αυτής της συγκυρίας είναι επιτακτικό ο σύλλογός μας να συνεδριάσει και να συζητήσει όλα τα παραπάνω ζητήματα, αλλά και να αποφασίσει τον μάχιμο σχεδιασμό με τον οποίο θα προχωρήσουμε το επόμενο διάστημα. Η 23^η Φλεβάρη πρέπει λοιπόν να βρει όλους τους φοιτητές στο δρόμο σε συμπόρευση με τους εργαζομένους, ώστε αυτή η πανεργατική απεργία να δώσει ένα ηχηρό μήνυμα αντίστασης σε κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ και να αποτελέσει την πρώτη ηχηρή μας απάντηση απέναντι στον Νόμο Πλαίσιο και τα σχέδια της Διαμαντοπούλου.

· ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ, ΔΕΥΤΕΡΑ 21/2, αιθ.5 Ηλεκτρολόγων.

· ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ, ΤΕΤΑΡΤΗ 23/2, προσυγκέντρωση 9.30 καμάρα.

Τα πέτρινα χρόνια της Εκπαίδευσης - Ντοκιμαντέρ

2010-12-22T19:18:00.001+02:00

Ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε και στην κατάληψη του συλλόγου φοιτητών Μήχ./Ηλ. στις 8/12/10

Περιγραφή του ντοκιμαντέρ:

"Ένας αιώνας εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις, για ένα σχολείο στο οποίο κυριαρχεί η ιδεολογική χειταγώγηση, ένας όγκος ανερμάτιστων πληροφοριών, η λεηλάτηση της εφηβείας, η παραπαιδεία και η καταστολή. Το εκπαιδευτικό κίνημα, αυτό που τρώει τη σκόνη της κιμωλίας καιόχι τις εγκυκλιακες συμμορφώσεις ή τις"φρόνιμες" παραινέσεις των μεγαλοσυνδικαλισταράδων, δίνει, έναν αιώνα τώρα, αγώνες για ένα σχολείο ανοιχτό σε όλα τα παιδιά, "με λογισμό και μ΄όνειρο"".

μέρος 1

μέρος 2

μέρος 3

μέρος 4

μέρος 5

Πρωτομαγιά 1936 - Θεσσαλονίκη - Ντοκιμαντέρ

2010-12-21T19:29:00.000+02:00

Συνολική Διάρκεια: 35 λεπτά

μέρος 1

μέρος 2

μέρος 3

μέρος 4

ΠΟΡΕΙΕΣ 15/12, Θεσσαλονίκη

2010-12-21T19:20:00.000+02:00

1ο μέρος

2ο μέρος

από BabylonMedia

Αφισάκια από καταλήψεις '06-'07

2010-12-21T17:45:00.002+02:00

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΕΑΑΚ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΝΕ ΚΑΙ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΩΝ.

2010-12-19T23:42:00.000+02:00

Βιώνουμε μια πολύ κρίσιμη περίοδο για τη νεολαία και τους εργαζόμενους της χώρας. Η οικονομική και πολιτική δικτατορία της κυβέρνησης, της Ε.Ε και του ΔΝΤ επιτίθεται καθημερινά στα δικαιώματα και τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας. Την ίδια στιγμή, παρά τις δυσκολίες, χιλιάδες εργαζόμενοι και νέοι βαδίζουν ολοένα και πιο αποφασιστικά στο δρόμο του ανυποχώρητου αγώνα ενάντια σε αυτό το βάρβαρο καθεστώς. Το φοιτητικό κίνημα σε αυτή τη συγκυρία βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της μάχης, τόσο απέναντι στους νόμους της Διαμαντοπούλου για την εκπαίδευση όσο και ενάντια στην αντεργατική επίθεση συνολικά.

Οι δυνάμεις των σχημάτων της ΕΑΑΚ και της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στρατεύονται στην κατεύθυνση της ενδυνάμωσης και ανασυγκρότησης του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος και σε αυτή τη βάση προωθούν μια λογική ανατρεπτικής κοινής δράσης της αριστεράς εντός του κινήματος. Οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και η ΕΑΑΚ έχουν διαλέξει αντίπαλο: το ΔΝΤ, την ΕΕ, την εργοδοσία, την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τους υποστηρικτές της (ΝΔ, ΛΑΟΣ) καθώς και τους εκπροσώπους τους μέσα στις σχολές.

Στον αντίποδα, οι δυνάμεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, ενώ επιλέγουν την αποχώρηση από τις μαζικές διαδικασίες των συλλόγων συγκροτώντας μέτωπα γύρω από τον εαυτό τους, αρνούνται να στρατευτούν σε μια ανατρεπτική κατεύθυνση για το κίνημα επενδύοντας στην ήττα και τον κατακερματισμό των αγώνων. Βρίσκουν τον αντίπαλο τους σε δυνάμεις του κινήματος, στήνοντας διαρκώς ενδοαριστερούς εμφυλίους και στοχοποιώντας με ιδιαίτερο ζήλο τις δυνάμεις τις αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Κορύφωση του κατήφορου που έχει επιλέξει η ηγεσία της ΚΝΕ αποτελούν τα στημένα και προβοκατόρικα γεγονότα που συνέβησαν στο Πάντειο.

Πιο συγκεκριμένα, τα πραγματικά γεγονότα είναι τα εξής: Όλο το προηγούμενο διάστημα, οι δυνάμεις της ΚΝΕ προέβησαν σε μια σειρά από προκλήσεις και τραμπουκισμούς σε βάρος αγωνιστών της ΕΑΑΚ με στόχο τη φίμωση του σχήματος και την καταπάτηση του χώρου παρέμβασής του. Είναι χαρακτηριστικό ότι αυτή η επιλογή γίνεται σε μια σχολή που κυριαρχούν εμφανώς οι δυνάμεις της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ, χωρίς αυτό, όπως φαίνεται να ενοχλεί την ηγεσία της ΚΝΕ. Συνέχεια αυτής της επιλογής ήταν η τοποθέτηση τιμητικής πλακέτας στη μνήμη της ηρωικής κομμουνίστριας Σωτηρίας Βασιλακοπούλου σε έναν από τους ελάχιστους χώρους που διατηρεί το σχήμα της ΕΑΑΚ στη σχολή με την υπογραφή ΚΝΕ- ΚΚΕ, στο πλαίσιο εκδήλωσης που πραγματοποίησαν. Τα μέλη της ΕΑΑΚ επέλεξαν να μη δημιουργήσουν ένταση μέχρι και το πέρας της εκδήλωσης. Αντίθετα μετά από αυτή παρέδωσαν με διάθεση συνεννόησης και χωρίς καμία φθορά, τη συγκεκριμένη πλακέτα στα μέλη της ΚΝΕ έτσι ώστε να τοποθετηθεί σε οποιοδήποτε άλλο σημείο της σχολής.

Αμέσως μετά από αυτό, η ηγεσία της ΚΝΕ εξέδωσε μια χυδαία ανακοίνωση, στην οποία κατηγορεί τους αγωνιστές της ΕΑΑΚ, ως «ΕΚΟΦΙΤΕΣ» και «Αντικομμουνιστές», τους παρομοιάζει με «απογόνους των Ες- Ες» και «Χρυσαυγίτες» και την ίδια στιγμή εξαπολύει ως «απάντηση» τραμπούκικες επιθέσεις εναντίον τους.

Είναι φανερό ότι όλο το παραπάνω σκηνικό αποτελεί ντροπιαστική μεθόδευση και προβοκάτσια από τη μεριά της ΚΝΕ με στόχο την περαιτέρω περιχαράκωση των δυνάμεών της και στοχοποίηση της ΕΑΑΚ και της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Μια μεθόδευση που δε διστάζει μάλιστα να χρησιμοποιήσει, πέρα από βαρύτατους χαρακτηρισμούς εναντίον της ΕΑΑΚ, την ίδια τη μνήμη της ηρωικής αγωνίστριας Σ. Βασιλακοπούλου και να την κηλιδώσει εντάσσοντας την στους μικροπολιτικούς της σχεδιασμούς. Αγωνιστές όπως η Βασιλακοπούλου δεν έχουν θέση σε τέτοια γεγονότα. Πρέπει να τιμούνται και να μένουν ζωντανοί στη μνήμη του λαού δείχνοντας το δρόμο για ακόμη πιο αποφασιστικούς και νικηφόρους αγώνες των εργαζόμενων και της νεολαίας που θα καταφέρνουν να δικαιώσουν τελικά την ίδια την οδυνηρή απώλειά τους. Δυστυχώς, είναι ξεκάθαρο, ότι η συγκεκριμένη στάση της ΚΝΕ δεν εκκινεί από μια προσπάθεια τέτοιας υπεράσπισης της μνήμης της Σ. Βασιλακοπούλου αλλά από την εμμονική συνέχιση της προσπάθειας της ΚΝΕ να απομονώσει τα μέλη της από κάθε αγωνιστική παρέμβαση πέραν του εαυτού της.

Από την πλευρά μας δηλώνουμε ότι θα παραμείνουμε προσηλωμένοι στον καθημερινό αγώνα ενάντια στην αντιλαϊκή επίθεση σε εκπαίδευση και εργασία, για τα συμφέροντα της νεολαίας και των εργαζομένων, έχοντας πάντα ως έμπνευση τη Σωτηρία και όλες τις ηρωικές μορφές του κινήματος των περασμένων χρόνων. Δεν θα ακολουθήσουμε την ηγεσία της ΚΝΕ στον ολισθηρό δρόμο της, χωρίς αρχές, σύγκρουσης. Καλούμε, μάλιστα τους αγωνιστές της ΚΝΕ και του ΚΚΕ να γυρίσουν την πλάτη σε αυτές τις μεθοδεύσεις, συμβάλλοντας με τον τρόπο τους μέσα από τις μαζικές διαδικασίες του κινήματος για την κλιμάκωση και την πολιτικοποίηση των αγώνων στην πάλη που έχει ανάγκη η εποχή μας. Θεωρούμε ότι η αναγκαία αντιπαράθεση είναι με το κράτος και τις δυνάμεις καταστολής και όχι με την υπόλοιπη αριστερά, ωστόσο δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι δεν θα επιτρέψουμε κανενός είδους τραμπούκικες επιθέσεις που στόχο έχουν να πλήξουν την παρέμβαση των σχημάτων της ΕΑΑΚ μέσα στις σχολές.

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΚΑΛΕΣΜΑ Γ.Σ. 2/12

2010-12-19T15:32:00.003+02:00

30 ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΑ ΗΤΑΝ Η ΑΡΧΗ...

Οι ασυνίθιστα υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες δεν πρόκειται να φέρουν από μόνες τους ένα πρόωρο καλοκαίρι. Οι βροντές του ‘’νέου Μνημονίου’’ και της τρόικας, η πολεμική κραυγή του Παπανδρέου “συνεχίζουμε’’ (παρά το εκλογικό μαύρισμα), οι αστραπές της Α.Μέρκελ και των τραπεζιτών προς τους λαούς της Ευρώπης, η εργοδοτική καταιγίδα απολύσεων, μείωσης μισθών και κατάργησης συλλογικών συμβάσεων, απειλούν τους εργαζόμενους και τη νεολαία με τη χειρότερη βαρυχειμωνιά των τελευταίων πενήντα χρόνων. Μαύρο το τοπίο όμως και στην εκπαίδευση, όπου μετά την δημοσιοποιήση του κατάπτυστου κειμένου διαβούλευσης της Διαμαντοπούλου έχει αρχίσει ο υποτιθέμενος και στημένος διάλογος ενώ το νομοσχέδιο μπορεί να εμφανιστεί ακόμα και τα Χριστούγεννα. Διάλογος που πρώτοι έτρεξαν να τον νομιμοποιήσουν (ποιοι άλλοι) οι πρυτάνεις των πανεπιστημίων, λέγοντας φαινομενικά ότι αντιτίθενται και προετοιμάζοντας μάλιστα μια δικιά τους πρόταση για Νόμο Πλαίσιο που μάλιστα θα τον παρουσιάσουν στην Σύνοδο των Πρυτάνεων στις 11 Δεκέμβρη. Αυτή όμως η ‘’αντιπαράθεση’’ Υπουργείου πρυτάνεων είναι μόνο κατ επίφαση μιας και οι προτάσεις των Πρυτάνεων (ως μακριά χέρια των κυβερνήσεων στα πανεπιστήμια άλλωστε) αφήνουν ανέγγιχτο τον πυρήνα της μεταρρύθμισης, στήνοντας έτσι εκτός από έναν στημένο διάλογο, και ένα στημένο αντίλογο με το Υπουργείο.

Κι όμως, στη βαρυχειμωνιά που μας ετοιμάζουνε, η λάμψη της ανατροπής μπορεί να σκίσει και τα πιο μαύρα σύννεφα. Ολόκληρη η κοινωνία είναι ένα καζάνι που βράζει απέναντι στην βάρβαρη πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Η οργή και αγανάκτηση της κοινωνίας δε μπορεί να καμθεί από τις απειλητικές δηλώσεις των υπουργών του ΔΝΤ, από τα παπαγαλάκια τους στα ΜΜΕ, από τους τρομονόμους, τους μπάτσους και τις κάμερες που έχουν γεμίσει τις πόλεις, αλλά σχηματίζει ρυάκια αγώνων σε όλη την Ελλάδα που στόχο θα πρέπει να έχουν να ενωθούν σε ένα ποτάμι ρήξης και ανατροπής. Ειδικά η νεολαία, δύο χρόνια μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, βλέπει καθημερινά να δολοφονείται το μέλλον της μιας και οι σαρωτικές αλλαγές σε παιδεία, εργασία, δημοκρατικά δικαιώματα έχουν αυτήν στο στόχαστρο. Γι’αυτό, με τις μνήμες της νεολαιίστικης εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008 στη φαρέτρα της, ξεχύθηκε στους δρόμους του αγώνα την 17ή του Νοέμβρη με τις πιο μαζικές πορείες των τελευταίων χρόνων σε όλη την Ελλάδα, διαδήλωσε κατά του τρομονόμου στη Λάρισα το Σάββατο 27/11 υπερασπιζόμενη του ανήλικους μαθητές που δικάζονται ως ‘’τρομοκράτες’’ και δημιούργησε κινηματικό αναβρασμό στα πανεπιστήμια με δεκάδες συνελεύσεις και καταλήψεις την προηγούμενη εβδομάδα να κάνουν την αρχή της αναμέτρησης του φοιτητικού κινήματος με το Υπουργείο Παιδείας ενάντια στο νέο Νόμο Πλαίσιο και στην πολιτική Κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ.

ΚΑΙ ΗΡΘΕ Η ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙΣ ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΠΑΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΑΦΗΣΕΙΣ

Στα πλαίσια αυτά και ο σύλλογός μας πραγματοποίησε την προηγούμενη βδομάδα μια αρκετά μαζική συνέλευση στην οποία άνοιξε πλατιά η παραπάνω θεματολογία. Ο σύλλογός μας, ακολουθώντας μια σωρεία αποφάσεών του τα τελευταία χρόνια καταδίκασε την προωθούμενη κατάθεση του νέου νόμου-πλαίσιο, φανερώνοντας ότι υπάρχει ένα κεκτημένο στις τάξεις μας που απομονώνει καθεστωτικές λογικές και τις παρατάξεις που τις εκφράζουν (βλ. ΔΑΠ-ΠΑΣΠ). Έτσι λοιπόν, δύο ήταν κυρίαρχα οι αντιλήψεις που κατατέθηκαν στη ΓΣ: Από τη μια αυτή της ΚΝΕ-Επιτροπή Αγώνα-ΜΑΣ-ΠΚΣ που ενώ καταδίκαζε τις μεθοδεύσεις του Υπουργείου και μας καλούσε (γενικά και αόριστα) σε αγώνα και ξεσηκωμό, αδυνατούσε να περιγράψει ένα σχέδιο μαζικοποίησης και κλιμάκωσης του αγώνα που μπορεί να αποτρέψει την κατάθεση του νόμου μέσα στα Χριστούγεννα. Και αυτό συμβαίνει επειδή, χωρίς να έχει καμιά εμπιστοσύνη στο κίνημα και έχοντας εκ των προτέρων αποδεχτεί την ήττα, μας καλεί σε κάθε συνέλευση να επικυρώσουμε απλά τις αποφάσεις και τις κινητοποιήσεις που έχει προαναγγείλει το ΜΑΣ (αυτοαναγορεύοντας τον εαυτό του σε κίνημα, ακόμα και έξω από τους φοιτητικούς συλλόγους), εμμένοντας με παραπλανητικό τρόπο σε μια αποκομμένη κουβέντα γύρω από ένα πολιτικό περιεχόμενο, που τελικά όμως καταντά πουκάμισο αδειανό αν δε συνδέεται με ένα μάχιμο σχέδιο για τη νικηφόρα έκβαση του αγώνα. Αποτελεί εν τέλει, μια λογική «εύκολης» αριστερής διαμαρτυρίας, η οποία μπορεί να ενσωματώσει και να υπερψηφιστεί από άτομα εκ διαμέτρου αντίθετα στη λογική των κινητοποιήσεων. Από την άλλη, αυτή που κατέθεσε το σχήμα μας: Πρόκειται για μια λογική που έχοντας ως πρώτιστη έγνοια την γοργή ψήφιση του νόμου (κατατίθεται στο πρώτο 15θήμερο του Γενάρη) αποσκοπεί στην πολιτική και κινηματική κλιμάκωση του αγώνα. Γι’ αυτό και πιέζουμε για τακτικές και μαζικές ΓΣ - συνελεύσεις που θα αποφασίζουν μέσω καταλήψεων να θέσουν τέρμα στα ατομικά διλήμματα τις εξεταστικής που πλησιάζει, των προόδων και των εργασιών και να μετατρέψουν τις σχολές σε κέντρα αγώνα που θα μπλοκάρουν την εκπαιδευτική και ερευνητική διαδικασία εντός του πανεπιστημίου, ασκώντας έτσι τις μέγιστες δυνατές πιέσεις προς το Υπουργείο. Παράλληλα για εμάς, το μέσο της κατάληψης είναι το μοναδικό τελικά που μπορεί να απελευθερώσει το χρόνο μας μέσα στις υψηλές εκπαιδευτικά απαιτήσεις το Δεκέμβρη, προκειμένου μέσα από τις συντονιστικές επιτροπές να μαζικοποιήσουμε τον αγώνα μας, να συντονιστούμε και με άλλους φοιτητικούς συλλόγους και πλάι πλάι μαζί με τις 30 καταλήψεις που κάναν την αρχή την προηγούμενη εβδομάδα, να δώσουμε την πανελλαδική, μαχητική, συγκρουσιακή απάντηση του φοιτητικού κινήματος στα νομοθετήματα του Υπουργείου.

Θα πρέπει συνεπώς να αναρωτηθούμε όλοι μας, που θέτουμε εαυτό ενάντια στην πολιτική της Κυβέρνησης, κατά πόσο η υπερψήφιση του πλαισίου της Επιτροπή Αγώνα (ΚΝΕ), κατάφερε να βάλει το σύλλογό μας σε αγωνιστική ρότα. Κατά πόσο κατάφερε να εμπλέξει μαζικά τον κόσμο της σχολής σε κινητοποιήσεις, κατά πόσο άνοιξε το ζήτημα στην κοινωνία καλώντας την σε κοινό αγώνα. Κατά πόσο τελικά κατάφερε να ‘’ενοχλήσει’’ το Υπουργείο αυτή η κατά τα άλλα αγωνιστική απόφαση.

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΚΕΡΔΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΠΡΟΣΕΥΧΈΣ...

Ως ΑΡ.ΑΓ.Ε λοιπόν, εμμένουμε στην αντίληψη ότι απέναντι στον ατομικό αγώνα δρόμου που μας ετοιμάζουν απαντάμε με τον συλλογικό δρόμο του αγώνα, με όπλο μας το τρίπτυχο Συνελεύσεις-Καταλήψεις-Διαδηλώσεις. Ο δρόμος λοιπόν αυτός δεν είναι ένα άβατο μονοπάτι που ξαφνικά πρέπει να ανακαλύψουμε από την αρχή, αλλά θα πρέπει να βαδίσουμε στον δρόμο που χάραξαν: Οι καταλήψεις του 06-07 που κατάφεραν να μπλοκάρουν την Αναθεώρηση του Συντάγματος, η νεολαιίστικη εξέγερση του Δεκέμβρη 2008 που έστειλε ένα μήνυμα ανυπακοής της νεολαίας σε κάθε γωνιά του πλανήτη απέναντι στο μαύρο μέλλον που της ετοιμάζουν, αλλά και οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις, καταλήψεις και απεργίες που συγκλονίζουν αυτή τη στιγμή ολόκληρη την Ευρώπη (Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία, Πορτογαλία, Ισπανία κτλ). Συνεπώς, αυτός ο δρόμος του αγώνα πρέπει να αποτελέσει για εμάς μονόδρομο, που θα περάσει από την 6η του Δεκέμβρη της νεολαίας, θα συγκρουστεί με τη Σύνοδο των Πρυτάνεων στις 11 Δεκέμβρη και θα διαδηλώσει με όλα τα αγωνιζόμενα κομμάτια της εργασίας στην γενική απεργία της 15ής Δεκέμβρη.

ΟΥΤΕ ΣΙΩΠΗΣ ΟΥΤΕ ΥΠΟΤΑΓΗΣ

ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΓΕΝΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΛΗΤΟ ΤΟΥ ΑΠΘ ΤΕΤΑΡΤΗ 1/12 9:00. Να παρθεί καταδικάστική απόφαση ενάντια στο κείμενο διαβούλευσης και στον στημένο διάλογο Υπουργείου-Πρυτάνεων.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΗΧ/ΗΛ ΜΗΧ. ΠΕΜΠΤΗ 2/12 13:00 στην αίθουσα 5 ηλεκτρολόγων

ΑΡ.ΑΓ.Ε. _ ΕΑΑΚ